Al-Haqqah

¹สิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน (วันกิยามะฮ์)

²สิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอนนั้นคืออะไร?

³และอันใดเล่าทำให้เจ้ารู้ได้ว่า สิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอนนั้นคืออะไร?

⁴พวกษะมูดและพวกอ๊าดได้ปฏิเสธวันกิยามะฮ์

⁵ส่วนพวกษะมูด ถูกทำลายด้วยเสียงกัมปนาทที่น่ากลัว

⁶ส่วนพวกอ๊าดถูกทำลายด้วยลมพายุที่หนาวเหน็บ และเสียงดังก้อง

⁷พระองค์ทรงให้ภัยนั้นเกิดขึ้นแก่พวกเขา เจ็ดคืนกับแปดวันต่อเนื่องกัน แล้วเจ้าจะเห็นหมู่ชนนั้นนอนตายอยู่เช่นนั้น ประหนึ่งต้นอินทผลัมที่กลวงล้มระเนระนาด

⁸แล้วเจ้าเห็นอะไรบ้างหลงเหลือสำหรับพวกเขา

⁹ฟิรเอาน์และพวกก่อนหน้าเขา และพวกมุอ์ตะฟิกาต (หมู่บ้านของพวกลูฏซึ่งถูกพลิกแผ่นดิน) ได้กระทำความผิด

¹⁰พวกเขาได้ฝ่าฝืนต่อเราะซูลแห่งพระผู้อภิบาลของพวกเขา ดังนั้นพระองค์จึงทรงลงโทษพวกเขาอย่างหนัก

¹¹เมื่อน้ำท่วมสูงขึ้น แท้จริงเราได้บรรทุกพวกเจ้าไว้ในเรือของนูห์

¹²เพื่อเราจักได้ทำให้มันเป็นเครื่องเตือนสติแก่พวกเจ้า และหูที่สำเหนียกจะได้จดจำมันไว้อย่างแม่นยำ

¹³ครั้นเมื่อเสียงเป่าครั้งแรกถูกเป่าขึ้นโดยสังข์ (เป็นสัญญาณแจ้งให้ทราบถึงวันกิยามะฮ์)

¹⁴แผ่นดินและเทือกเขาจะถูกยกขึ้น แล้วมันทั้งสองจะถูกกระแทกกันแตกกระจายเป็นผุยผง

¹⁵ดังนั้น ในวันนั้น วันกิยามะฮ์ก็จะเกิดขึ้น

¹⁶และชั้นฟ้าก็จะแยกออก แล้วมันก็จะอ่อนกำลังลงอย่างไม่เป็นระเบียบในวันนั้น

¹⁷และมะลักก็จะปรากฏอยู่บนเวหา และ (มลาอิกะฮ์) จำนวนแปดท่านจะทูนบังลังก์แห่งพระผู้อภิบาลของเจ้าไว้เบื้องบนพวกเขาในวันนั้น

¹⁸วันนั้นพวกเจ้าจะถูกนำมาอยู่ต่อหน้าพระองค์ ไม่มีความลับอันใดจะถูกปิดบังแก่พวกเจ้า

¹⁹ส่วนผู้ที่บันทึกของเขาถูกนำมายื่นให้ทางเบื้องขวาของเขา เขาจะกล่าวว่า มาอ่านบันทึกของฉันซิ

²⁰ความจริงฉันนึกทีเดียวว่าฉันจะได้พบบัญชีของฉัน

²¹เขาก็จะอยู่ในการมีชีวิตที่ผาสุก

²²อยู่ในสวนสวรรค์อันสูงตระหง่าน

²³การเด็ดผลไม้ของมันอยู่แค่เอื้อมมือ

²⁴พวกเจ้าจงกิน จงดื่ม อย่างเกษมสำราญ เพราะสิ่งที่พวกเจ้าได้ปฏิบัติไว้ในวันเวลาที่ได้ผ่านมา

²⁵ส่วนผู้ที่บันทึกของเขาถูกนำมายื่นให้ทางเบื้องซ้ายของเขา เขาจะกล่าวว่า ฉันภาวนาที่จะไม่ให้บันทึกของฉันถูกนำมายื่น

²⁶และไม่รู้เสียเลยว่าบัญชีของฉันจะเป็นเช่นใด

²⁷โอ้ หากว่าความตายได้เกิดขึ้นเสียก็จะดี

²⁸ทรัพย์สมบัติของฉันไม่ได้คุ้มกันแก่ฉันเลย

²⁹อำนาจของฉันก็ได้สูญสิ้นไปจากฉันแล้ว

³⁰(จะมีคำบัญชาแก่มลาอิกะฮ์ว่า) จงนำเขาไป แล้วจำตรวนเสีย

³¹หลังจากนั้นแล้วโยนเขาเข้ากองไฟนรก

³²หลังจากนั้นแล้วล่ามโซ่เขา ซึ่งความยาวของมันเจ็ดสิบศอก

³³แท้จริงเขามิได้ศรัทธา ต่ออัลลอฮ์ผู้ยิ่งใหญ่

³⁴และไม่สนับสนุนในการให้อาหารแก่ผู้ขัดสน

³⁵ดังนั้น วันนี้เขาจะไม่มีมิตรสนิท ณ ที่นี้

³⁶และไม่มีอาหารอย่างใด นอกจากน้ำหนองที่ไหลมาจากแผลของชาวนรก

³⁷ไม่มีผู้ใดกินมัน นอกจากบรรดาผู้กระทำความผิด

³⁸แต่หามิได้ ข้าขอสาบานต่อสิ่งที่พวกเจ้ามองเห็น

³⁹และสิ่งที่พวกเจ้ามองไม่เห็น

⁴⁰แท้จริง อัลกุรอานคือคำกล่าวของเราะซูล (ญิบรีล) ผู้ทรงเกียรติ

⁴¹และมิใช่คำกล่าวของนักกวี ส่วนน้อยเท่านั้นที่พวกเจ้าศรัทธา

⁴²และไม่ใช่คำกล่าวของนักพยากรณ์ ส่วนน้อยเท่านั้นที่พวกเจ้าใคร่ครวญ

⁴³เป็นการประทานลงมาจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

⁴⁴และหากเขา (มุฮัมหมัด) เสกสรรกล่าวคำเท็จบางคำแก่เราแล้ว

⁴⁵เราก็จะจับเขาด้วยมือขวาอย่างมั่นคง

⁴⁶แล้วเราก็จะตัดเส้นชีวิตให้ขาดไปจากเขา

⁴⁷ดังนั้นจะไม่มีผู้ใดในหมู่พวกเจ้าเป็นผู้คุ้มกันเขาได้

⁴⁸และแท้จริงอัลกุรอานนั้นเป็นข้อเตือนสติแก่บรรดาผู้ยำเกรง

⁴⁹และแท้จริงเรารู้อย่างแน่นอนว่า ในหมู่พวกเจ้านั้น มีบรรดาผู้ปฏิเสธอัลกุรอาน

⁵⁰และแท้จริงอัลกุรอานนั้นเป็นความเศร้าโศกเสียใจแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

⁵¹และแท้จริงอัลกุรอานนั้นคือความจริงอันเที่ยงแท้แน่นอน

⁵²ดังนั้นเจ้าจงสดุดีด้วยพระนามแห่งพระผู้อภิบาลของเจ้าผู้ยิ่งใหญ่