الصافات
Te Radhiturit • 182 ajete • Mekke
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1Betohem në ata (engjëj) që janë të radhitur
2dhe në ata që pengojnë (të keqen)
3dhe në ata që e lexojnë Kuranin,
4se, në të vërtetë, Zoti juaj është Një,
5Zot i qiejve dhe i Tokës dhe çfarë gjendet mes tyre dhe Zot i lindjeve (të diellit)!
6Ne e kemi stolisur qiellin e kësaj bote me shkëlqimin e yjeve,
7mbrojtje nga djajtë kryeneçë.
8(Kështu që) ata nuk e përgjojnë dot Grupin më të Lartë (engjëjt lart në qiej) dhe qëllohen (me meteorë) nga të gjitha anët.
9Pastaj, ashtu të përzënë do të kenë vuajtje të përhershme (në jetën tjetër).
10(Djajtë nuk përgjojnë dot), veç atij që grabit diçka e që e ndjek një yll verbues.
11Pyeti (o Muhamed) ata (mekas jobesimtarë): A është më i vështirë krijimi i tyre apo i të gjitha gjërave të tjera që i kemi krijuar? Ata i kemi krijuar nga balta ngjitëse.
12Ti çuditesh (pse ata s’të besojnë), ndërsa ata të përqeshin (pse çuditesh)
13e, kur u drejtohen këshilla, ata nuk ua vënë veshin.
14Kur shohin një mrekulli, ata e nxisin njëri-tjetrin për t’u tallur
15dhe thonë: “Kjo s’është gjë tjetër, veçse një magji e kulluar!”
16(Ata thonë): “Vallë, kur të vdesim dhe të bëhemi eshtra e pluhur, a thua njëmend do të ringjallemi?
17Edhe paraardhësit tanë të lashtë?”
18Thuaju: “Po dhe do të jeni të poshtëruar!”
19Ai (zëri i bririt të ringjalljes) do të jetë një zë i vetëm dhe të gjithë (mohuesit e ringjallur) do të shohin (se ç’do të bëhet me ta)
20dhe do të thonë: “Mjerë për ne, kjo është Dita e Gjykimit!”
21Po, kjo është Dita e Gjykimit, të cilën ju e keni përgënjeshtruar!
22(Engjëjve do t’u thuhet): “Mblidhini njerëzit e këqij, shokët e tyre (djaj) dhe idhujt që i kanë adhuruar
23krahas Allahut e tregojuni atyre rrugën e Zjarrit flakërues!
24Ndalini ata, se do të pyeten:
25“Ç’keni që nuk e ndihmoni njëri-tjetrin?”
26Por, atë Ditë ata do të jenë plotësisht të dorëzuar,
27e do t’i afrohen njëri-tjetrit, duke u grindur.
28(Pasuesit) do t’u thonë (prijësve): “Ju na vinit nga ana e djathtë[273]”.
29Ata do të përgjigjen: “Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë!
30Ne nuk kishim kurrfarë pushteti mbi ju, por ju ishit popull i pabindur.
31E kështu u përmbush fjala e Zotit kundër nesh; ne të gjithë do ta shijojmë me siguri dënimin.
32Ne ju mashtruam ju, por edhe vetë ishim të mashtruar.”
33Atë Ditë, të gjithë ata do të jenë së bashku në dënim.
34Ne kështu veprojmë me keqbërësit,
35sepse, kur u thuhej atyre: “Nuk ka zot tjetër (të vërtetë) veç Allahut!” - ata tregoheshin mendjemëdhenj
36dhe thoshin: “Vallë, a t’i braktisim hyjnitë tona për shkak të një poeti të marrë?”
37Nuk është ashtu (siç thonë ata), por ai (Muhamedi a.s.) ka sjellë të vërtetën dhe ka pohuar atë që thonin të dërguarit e mëparshëm.
38Sigurisht, ju do ta provoni dënimin e dhembshëm
39dhe do të shpërbleheni vetëm sipas asaj që keni bërë!
40Kurse robërit e sinqertë të Allahut,
41do të kenë mirësi të caktuara dhe
42fruta të ndryshme e do të jenë të respektuar,
43në kopshtet e lumturisë,
44në kolltukë, përballë njëri-tjetrit.
45Aty do t’u shërbehet një gotë e mbushur nga një burim i rrjedhshëm,
46(me pije) të bardhë e të shijshme për ata që do ta pinë.
47Prej saj as nuk do të trullosen dhe as nuk do të dehen.
48Pranë tyre do të jenë gra me shikim të ulur e sy të bukur
49sikur të ishin vezë të ruajtura mirë.
50Ata do t’i qasen njëri-tjetrit e do të bisedojnë.
51Dhe njëri prej tyre do të thotë: “Unë kam pasur një shok,
52i cili më thoshte: “Vallë, edhe ti je nga ata që besojnë
53se, kur të vdesim e të bëhemi eshtra e pluhur, do të japim llogari vërtet?!”
54- A doni ta shikoni (atë që më qortonte për shkak të besimit tim)?”
55Dhe ai do të shikojë poshtë dhe do ta shohë atë në mes të Zjarrit flakërues
56e do t’i thotë: “Për Allahun! Për pak më shkatërrove edhe mua.
57Po të mos ishte dhuntia e Zotit tim, edhe unë do të isha në zjarr (bashkë me ty)”.
58(Banorët e Xhenetit do të thonë:) “A nuk do të vdesim më,
59përveç vdekjes së parë? Dhe as nuk do të dënohemi?”
60Vërtet, kjo është fitorja më e madhe!
61Për diçka të tillë, le të përpiqen punëtorët!
62A është më e mirë kjo gjendje apo pema e zekumit?
63Ne e kemi bërë atë si mundim për keqbërësit.
64Njëmend, kjo pemë del nga fundi i Zjarrit flakërues
65dhe frutat e saj janë si kokat e djajve.
66Me të vërtetë, ata do ta hanë këtë frutë dhe me të do ta mbushin barkun.
67Pastaj, ata do të kenë një përzierje me ujë të nxehtë (për të pirë)
68e pas kësaj, me siguri, kthimi i tyre do të jetë në Zjarrin flakërues.
69Ata i gjetën etërit e tyre në humbje,
70dhe kështu vazhduan pas gjurmëve të tyre.
71Por, edhe para tyre humbën (rrugën) shumica e popujve të lashtë.
72Në të vërtetë, Ne u dërguam atyre paralajmërues.
73E tani shiko se cili qe fundi i atyre që u paralajmëruan,
74përveç robërve të sinqertë të Allahut.
75Kur Nuhu Na thirri (në ndihmë), Ne iu përgjigjëm bukur:
76e shpëtuam atë dhe familjen e tij prej katastrofës së madhe,
77i lamë në jetë vetëm pasardhësit e tij
78dhe e lamë atë kujtim te brezat e tjerë.
79“Paqja qoftë me Nuhun ndërmjet gjithë krijesave!”
80Ne, kështu i shpërblejmë punëdrejtët.
81Ai është vërtet nga robërit Tanë besimtarë.
82Pastaj i fundosëm të tjerët.
83Pa dyshim që një nga ithtarët e (besimit të) tij (Nuhut) ishte Ibrahimi.
84Ai i erdhi Zotit të vet me zemër të pastër,
85kur i tha babait dhe popullit të vet: “Çfarë adhuroni ju?
86Vallë, a dëshironi hyjni të rreme në vend të Allahut?
87Çfarë mendoni ju për Zotin e gjithësisë?”
88Pastaj u hodhi një shikim yjeve
89e tha: “Unë jam i sëmurë”.[274]
90Ata u larguan prej tij, duke e lënë pas.
91Pastaj, ai u përvodh te hyjnitë e tyre dhe u tha: “A nuk po hani?
92Ç’keni, përse nuk flisni?”
93Iu afrua atyre kalimthi, duke i goditur me dorën e djathtë.
94(Mbasi u kthyen dhe panë idhujt e thyer) njerëzit nxituan nga ai.
95Ai u tha: “Vallë, ju adhuroni ato që i keni gdhendur vetë,
96ndërkohë që Allahu është Ai që ju ka krijuar ju dhe gjithçka që bëni?!”
97Ata thanë: “Përgatitni për të një furrë dhe hidheni në zjarrin flakërues!”
98Dhe deshën t’i ngrinin një kurth, por Ne i bëmë ata më të poshtëruarit.
99Ai tha: “Unë po shkoj te Zoti im. Ai do të më udhëzojë.”
100“O Zoti im, dhuromë një fëmijë prej të mirëve!”
101Dhe Ne i dhamë lajmin e gëzuar për një djalë të mbarë!
102Kur fëmija u rrit aq sa ta ndihmonte në punë, Ibrahimi i tha: “O djali im, kam parë ëndërr se duhet të të flijoj. Çfarë mendon ti?” – I biri i tha: “O ati im, vepro ashtu siç je urdhëruar! Dashtë Allahu, unë do të jem i durueshëm!”
103Pasi iu nënshtruan që të dy urdhrit, (Ibrahimi) e vuri (Ismailin) me ballë përtokë.
104Ne e thirrëm: “O Ibrahim,
105ti e përmbushe ëndrrën.” Vërtet, Ne kështu i shpërblejmë punëmirët!
106Kjo, me të vërtetë ka qenë një sprovë e qartë!
107Dhe Ne e zëvendësuam atë (Ismailin) me një kurban të madh,
108dhe i lamë atij (Ibrahimit) kujtim të mirë në brezat e mëvonshëm.
109“Paqja qoftë mbi Ibrahimin!”
110Ja, kështu, Ne i shpërblejmë punëmirët.
111Ai ka qenë vërtet një nga robërit Tanë besimtarë.
112Ne i dhamë atij lajmin e mirë për (lindjen e) Is’hakut, profet prej njerëzve të mirë.
113Dhe Ne e bekuam atë dhe Is’hakun, por midis pasardhësve të tyre, përveç punëmirëve, ka edhe të atillë që e kanë ngarkuar dukshëm veten me gjynahe.
114Ne i dhamë dhuntinë Tonë Musait dhe Harunit
115dhe i shpëtuam ata të dy dhe popullin e tyre nga mjerimi i madh.
116Ne i ndihmuam dhe ata ngadhënjyen.
117Ne u dhamë atyre Librin e qartë,
118i udhëzuam në rrugën e drejtë
119dhe u lamë kujtim të mirë për ta brezave të mëvonshëm.
120“Paqja qoftë mbi Musain dhe Harunin!”
121Ja, kështu, Ne i shpërblejmë punëmirët!
122E pa dyshim, ata të dy janë nga robërit Tanë besimtarë.
123Edhe Iljasi ka qenë vërtet një prej të dërguarve.
124Ai i tha popullit të vet: “A nuk po i frikësoheni Allahut?!”
125Vallë, a i luteni ju Ba‘lit[275], ndërsa braktisni Krijuesin më të mirë,
126Allahun, Zotin tuaj dhe Zotin e të parëve tuaj të lashtë?!”
127Ata e quajtën atë gënjeshtar dhe, për këtë shkak, do të çohen (në dënimin e Zjarrit),
128përveç robërve të sinqertë të Allahut.
129Dhe Ne i lamë atij kujtim të mirë te brezat e mëvonshëm:
130“Paqja qoftë mbi Iljasin!”
131Ja, kështu, Ne i shpërblejmë punëmirët!
132Ai ka qenë vërtet një nga robërit Tanë besimtarë.
133Sigurisht, edhe Luti ka qenë njëri prej të dërguarve.
134Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij,
135përveç plakës që mbeti prapa me të dënuarit,
136pastaj i zhdukëm të tjerët.
137Ju që kaloni pranë rrënojave të tyre në mëngjes
138dhe natën, a nuk po e mblidhni mendjen?
139Junusi ka qenë gjithashtu njëri nga të dërguarit.
140Ai nxitoi drejt një anijeje të mbushur plot e përplot
141dhe hodhi short (me detarët se kush duhej të hidhej)[276] dhe humbi.
142Pastaj atë e gëlltiti një balenë, se ai kishte bërë diçka të gabuar,
143dhe, po të mos ishte nga ata që i luten Allahut,
144me siguri do të mbetej në barkun e saj deri në Ditën e Ringjalljes.
145Por Ne e hodhëm atë në një breg të shkretë, duke qenë i sëmurë.
146Dhe bëmë që sipër tij të mbinte një bimë kungulli (për t’i bërë hije).
147Pastaj e dërguam atë te njëqind mijë e më tepër njerëz,
148dhe ata i besuan, prandaj u dhamë jetë të këndshme për një kohë.
149Pyeti ata (o Muhamed): “Vallë, për Zotin tënd janë vajzat, ndërsa për vete kanë djemtë?!
150Apo Ne i krijuam engjëjt si femra e ata ishin dëshmitarë?!”
151Sigurisht që ata shpifin kur thonë:
152“Allahu ka lindur fëmijë”! - Ata, në të vërtetë, janë gënjeshtarë.
153Vallë, Ai ka parapëlqyer vajzat ndaj djemve?!
154Çfarë keni që gjykoni kështu?!
155A nuk po mendoni?!
156Apo keni ndonjë provë të qartë për atë që thoni?!
157Sillni librin tuaj, nëse thoni të vërtetën!
158Idhujtarët kanë trilluar farefisni ndërmjet Zotit dhe xhindeve, kurse xhindet e dinë se ata do të sillen të gjithë para Tij.
159Lavdi Allahut, qoftë i pastër nga ajo që ata ia veshin Atij!
160Por robërit e sinqertë të Allahut nuk adhurojnë askënd tjetër përveç Tij.
161“Me të vërtetë, as ju, as idhujt tuaj,
162nuk mund të mashtroni askënd kundër (Atij),
163përveç atyre, që do të digjen në Zjarrin flakërues.[277]
164Çdonjëri prej nesh e ka vendin e caktuar (në qiell, ku adhuron Allahun).
165Ne jemi ata që qëndrojmë në radhë,
166dhe ne jemi ata që e lavdërojmë Atë!”
167Edhe pse ata (idhujtarët mekas) thoshin:
168“Sikur të kishim një Libër nga popujt e mëparshëm,
169ne, me siguri, do të ishim robër të sinqertë të Allahut”,
170ata e mohuan Kuranin, por së shpejti do ta marrin vesh!
171Shumë kohë më parë Ne u premtuam robërve Tanë të dërguar
172se ata do të ndihmohen (prej Nesh)
173dhe se ushtritë tona do të jenë me siguri fitimtare!
174Andaj, largohu prej tyre për njëfarë kohe!
175Vështroji ata (kur t’u zbresë dënimi), se edhe ata do ta shohin (si janë pasojat e mosbesimit të tyre)!
176Vallë, a mos po kërkojnë ata shpejtimin e dënimit Tonë!
177Kur t’u bjerë në mesin e tyre, mëngjesi i atyre që janë paralajmëruar do të jetë shumë i shëmtuar.
178Andaj, largohu prej tyre për njëfarë kohe!
179Vështroji ata, se edhe ata do ta shohin!
180I lartësuar qoftë Zoti yt, Zoti i Madhështisë e i Lavdisë, mbi çfarë i veshin ata!
181Paqja qoftë mbi të dërguarit,
182dhe të gjitha lavdet e falënderimet qofshin për Allahun, Zotin e botëve!