Al-Mu'minun

¹Me të vërtetë, janë të shpëtuar besimtarët,

²të cilët janë të përulur në namazin e tyre,

³të cilët shmangen nga fjalët e kota,

⁴të cilët japin zekatin,

⁵të cilët e ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme),

⁶përveçse me gratë e tyre ose me skllavet që kanë në zotërim dhe, për këtë, nuk janë fajtorë,

⁷ndërsa ata që kërkojnë përtej kësaj, pikërisht ata janë shkelës (të kufijve),

⁸të cilët u përmbahen amaneteve dhe detyrimeve të marra

⁹dhe të cilët i kryejnë rregullisht faljet.

¹⁰Pikërisht ata do të jenë trashëgimtarët,

¹¹që do ta trashëgojnë Firdeusin, ku do të qëndrojnë përjetësisht.

¹²Me të vërtetë, Ne e kemi krijuar njeriun prej palcës së baltës,

¹³e pastaj, e bëmë atë pikë fare dhe e vumë në një vend të sigurt (mitër).

¹⁴E mandej, pikën e farës e bëmë droçkë gjaku, e pastaj e bëmë copëz mishi pa formë; mandej, me atë mish bëmë eshtrat, pastaj i veshëm eshtrat me mish dhe pastaj e bëmë atë (njeriun) krijesë tjetër (duke i futur shpirtin). Qoftë lartësuar Allahu, Krijuesi më i përsosur!

¹⁵Mandej, pas kësaj ju do të vdisni,

¹⁶pastaj, ju me siguri që do të ringjalleni në Ditën e Kiametit.

¹⁷Ne kemi krijuar mbi ju shtatë qiej dhe nuk jemi të pakujdesshëm ndaj krijesave Tona.

¹⁸Ne zbresim ujë nga qielli me masë të caktuar, pastaj e depozitojmë atë në Tokë. Por, nëse dëshirojmë, Ne jemi në gjendje ta heqim atë tërësisht.

¹⁹Nëpërmjet tij (ujit), Ne bëjmë për ju kopshte hurmash dhe rrushi, ku ka shumë fruta për të ngrënë,

²⁰si dhe pemën[217] që rritet në malin e Sinait e që u jep vaj dhe mëlmesë, atyre që e hanë.

²¹Vërtet, edhe te bagëtitë për ju ka shenja (për të medituar): ju pini atë që gjendet në barkun e tyre, hani mishin e tyre, nxirrni shumë dobi të tjera

²²dhe udhëtoni me ato, ashtu siç udhëtoni me anije.

²³Ne e dërguam Nuhun te populli i tij dhe ai tha: “O populli im, adhuroni Allahun! Ju nuk keni zot tjetër të vërtetë përveç Tij, vallë, a nuk keni frikë (prej Tij)?”

²⁴Por paria e popullit të tij, që nuk besonte, tha: “Ky është veçse njeri si ju e do vetëm të madhërohet mbi ju. Sikur të kishte dashur Allahu, do të dërgonte engjëj; nuk kemi dëgjuar diçka të tillë nga të parët tanë të lashtë;

²⁵ai është njeri i marrë, andaj lëreni atë njëfarë kohe!”

²⁶(Nuhu) tha: “O Zoti im, më ndihmo, sepse ata më quajnë për gënjeshtar!”

²⁷Dhe Ne i shpallëm atij: “Ndërto anijen nën Sytë (mbikëqyrjen) dhe frymëzimin Tonë e, kur të vijë urdhri Ynë e të vërshojë uji nga furra, ngarko në anije prej çdo lloj gjallese nga një çift dhe familjen tënde, përveç atyre që janë dënuar të humbasin, dhe mos M’u drejto për ata që kanë bërë të këqija se ata, me të vërtetë, do të fundosen.

²⁸Kur të hipësh në barkë ti dhe ata që janë me ty, thuaj: “Qoftë lavdëruar Allahu, i cili na shpëtoi prej popullit keqbërës”

²⁹Dhe thuaj: “Zoti im, më zbarko në vend të bekuar, se Ti je më i miri për të na zbarkuar.”

³⁰Sigurisht që këto ishin shenja. Në të vërtetë, jemi Ne që i vëmë në provë (njerëzit).

³¹Pas tyre, Ne krijuam një brez tjetër.

³²Atyre u çuam një të dërguar nga gjiri i tyre, që u tha: “Adhuroni Allahun! Ju nuk keni zot tjetër, përveç Tij! Vallë a nuk frikësoheni?!”

³³Por paria e popullit të tij, e cila nuk besonte dhe e mohonte takimin në botën tjetër dhe, së cilës, i kishim dhënë të mira në këtë botë, tha: “Ky është vetëm njeri si ju, ha nga ato që hani edhe ju dhe pi nga ato që pini edhe ju!

³⁴Nëse ju i bindeni një njeriu si ju, me siguri, do të jeni të humbur!

³⁵A ju premton ai që, kur të vdisni e të bëheni pluhur dhe eshtra, do të ringjalleni vërtet?!

³⁶Sa premtim qesharak që është!

³⁷Nuk ka jetë tjetër përveç jetës së kësaj bote, ne jetojmë e vdesim e nuk do të ringjallemi më.

³⁸Ai është vetëm një njeri që trillon gënjeshtra për Allahun, prandaj nuk i besojmë atij.”

³⁹(I dërguari) tha: “O Zoti im, më ndihmo, sepse ata më akuzojnë se gënjej!”

⁴⁰(Allahu) tha: “Së shpejti do të pendohen!”

⁴¹E, me të drejtë i kaploi ata një zë i tmerrshëm dhe Ne i bëmë si gjethe të fishkura. Larg qoftë (nga mëshira e Allahut) populli keqbërës!

⁴²Pas tyre, Ne krijuam brezni të reja.

⁴³Asnjë popull nuk mund ta shpejtojë apo ta ngadalësojë kohën e caktuar për të.

⁴⁴Ne i kemi nisur të dërguarit Tanë njëri pas tjetrit. Sa herë që një i dërguar i shkonte ndonjë populli, atë e quanin gënjeshtar! Prandaj Ne i kemi bërë ata (popuj) të ndjekin njëri-tjetrin (në shkatërrim) dhe i kemi bërë histori që rrëfehen. Qoftë larg (nga mëshira e Allahut) populli që nuk beson!

⁴⁵Pastaj dërguam Musain dhe vëllanë e tij, Harunin, me mrekullitë Tona dhe autoritet të qartë

⁴⁶te Faraoni dhe paria e tij, por ata ishin njerëz arrogantë dhe nuk i pranuan.

⁴⁷Ata thanë: “Vallë a t’u besojmë dy njerëzve që janë si ne, ndërkohë që populli i tyre na shërben neve?!”

⁴⁸Kështu, ata të dy[218] i shpallën për gënjeshtarë, andaj ishin nga të shkatërruarit.

⁴⁹Në të vërtetë, Ne i dhamë Librin (Teuratin) Musait, që ata të udhëzohen në rrugë të drejtë.

⁵⁰Ne e bëmë birin e Merjemes dhe nënën e tij mrekulli për njerëzimin dhe i strehuam rrëzë një kodre të qetë me burime uji.

⁵¹O të dërguar! Hani nga të lejuarat dhe bëni vepra të mira! Vërtet, Unë e di mirë çfarë bëni ju!

⁵²Vërtet, kjo feja juaj është një fe e vetme, ndërsa Unë jam Zoti juaj, andaj frikësohuni prej Meje!

⁵³Por ata (popuj ku u çuan të dërguarit) u ndanë në grupe në çështje të fesë së tyre. Çdo grup ishte i kënaqur me atë që kishte,

⁵⁴andaj, lëri ata në padijen e tyre për njëfarë kohe!

⁵⁵A mos mendojnë ata që Ne, duke u ardhur në ndihmë me pasuri dhe djem,

⁵⁶po nxitojmë drejt tyre me të mira?! Kurrsesi, por ata nuk janë të vetëdijshëm (për këtë).

⁵⁷Me të vërtetë, ata që dridhen nga frika e Zotit të tyre,

⁵⁸që besojnë në shpalljet e Zotit të tyre,

⁵⁹që nuk i shoqërojnë asgjë (në adhurim) Zotit të tyre,

⁶⁰dhe që, kur japin atë që japin, zemrat e tyre i kanë plot frikë, ngaqë do të kthehen te Zoti i tyre,

⁶¹ata nxitojnë të bëjnë vepra të mira dhe për këto punë janë të parët.

⁶²Ne nuk ngarkojmë askënd përtej mundësive të tij; te Ne është Libri që flet të vërtetën dhe askujt nuk do t’i bëhet padrejtësi.

⁶³Por zemrat e tyre[219] janë mospërfillëse ndaj këtij (Kurani). Ata kanë punë të tjera më të këqija se këto e të cilat po vazhdojnë t’i bëjnë.

⁶⁴Por kur i dënuam pasanikët e tyre (në betejën e Bedrit), atëherë ata vajtonin.

⁶⁵(U thuhet): “Mos u lutni sot! Ju nuk do të keni ndihmë prej Nesh.

⁶⁶Juve ju janë lexuar vargjet e Mia, por ju tërhiqeshit mbrapa,

⁶⁷me kryelartësi! Ju flisnit kotësi për të (Kuranin), si dikush që rrëfen natën përralla.”

⁶⁸Vallë, a nuk kanë medituar ata mbi Fjalën (Kuranin) apo atyre u ka ardhur ajo që nuk u kishte ardhur të parëve të tyre?

⁶⁹Apo ata nuk e kanë njohur të Dërguarin e tyre, prandaj e mohojnë atë?

⁷⁰Apo thonë: “Ai është i çmendur”? Jo, ai ua sjell të Vërtetën atyre, por shumica prej tyre e urrejnë të Vërtetën.

⁷¹Sikur e Vërteta të ishte sipas dëshirave të tyre, atëherë do të shkatërroheshin qiejt dhe Toka dhe gjithçka që gjendet në to. Ne u kemi dërguar atyre Këshillën (Kuranin), por ata shmangen nga ajo.

⁷²A po kërkon shpërblim prej tyre? Shpërblimi i Zotit tënd është më i mirë. Ai është më i miri i furnizuesve.

⁷³Ti i fton ata në rrugën e drejtë,

⁷⁴por ata që nuk besojnë jetën tjetër, shmangen nga rruga e drejtë.

⁷⁵Sikur Ne t’i mëshironim ata dhe t’ua largonim fatkeqësitë, sërish ata do të endeshin të hutuar në humbjen dhe mosbesimin e tyre.

⁷⁶Ne i dënuam ata njëherë, por ata nuk iu përulën Zotit të tyre e as nuk i drejtuan lutje.

⁷⁷Dhe, kur u hapim atyre derën e një dënimi të madh, atëherë zhyten në dëshpërim.

⁷⁸Është Ai që jua ka krijuar dëgjimin, shikimin dhe zemrën. Eh, sa pak që e falënderoni ju!

⁷⁹Është Ai që ju ka sjellë në Tokë dhe para Tij do të mblidheni të gjithë.

⁸⁰Është Ai që jep jetë dhe vdekje dhe Atij i përket ndërrimi i ditës dhe i natës. Vallë, a nuk kuptoni?

⁸¹Por ata thonë, ashtu siç kanë thënë të mëparshmit.

⁸²Ata pyesin: “Vallë, pasi të vdesim e të bëhemi eshtra e dhé, vërtet do të ringjallemi?!

⁸³Kjo na është premtuar neve dhe të parëve tanë, por këto janë vetëm përralla të popujve të lashtë.”

⁸⁴Thuaj: “E kujt është Toka dhe gjithçka që gjendet në të, nëse e dini?”

⁸⁵Ata do të thonë: “Të Allahut!” E ti thuaju: “Vallë, a nuk po ia vini veshin?”

⁸⁶Thuaj: “Kush është Zoti i shtatë qiejve dhe Zoti i Fronit Madhështor?”

⁸⁷Ata do të thonë: “Allahu!” E ti thuaju: “Vallë, a nuk keni frikë ju?”

⁸⁸Thuaj: “Kush është Ai që ka në dorë pushtetin mbi çdo gjë, i Cili mbron, por prej Tij nuk mund të mbrohet askush, nëse e dini?”

⁸⁹Ata thonë: “Allahu.” E ti thuaju: “Atëherë, përse magjepseni”?![220]

⁹⁰Ja! Ne ua kemi zbuluar atyre të Vërtetën, por ata janë gënjeshtarë.

⁹¹Allahu nuk ka zgjedhur për Vete ndonjë bir dhe përveç Atij s’ka asnjë zot tjetër, përndryshe çdo zot do të merrte atë që ka krijuar dhe do të ngriheshin njëri mbi tjetrin. Qoftë i lartësuar Ai nga shpifjet e tyre![221]

⁹²Ai di të padukshmen dhe atë që shihet. Ai është shumë lart mbi zotat që ia quajnë Atij për shok!

⁹³Thuaj (o Muhamed): “O Zoti im, sikur të ma tregoje dënimin që u ke premtuar atyre,

⁹⁴atëherë, o Zoti im, mos më lër mua me popullin keqbërës!”

⁹⁵Dhe, me të vërtetë, Ne jemi në gjendje të të tregojmë ty, çfarë u kemi premtuar atyre.

⁹⁶Largoje të keqen me atë që është më e mira. Ne i dimë mirë shpifjet e tyre.

⁹⁷Dhe thuaj: “O Zoti im, kërkoj të më mbrosh nga nxitjet e djajve,

⁹⁸dhe tek Ti mbështetem, o Zoti im, që të mos i kem pranë meje.”

⁹⁹Kur i vjen vdekja ndonjërit prej tyre (jobesimtarëve), ai thotë: “O Zoti im, më kthe,

¹⁰⁰që të bëj vepra të mira në botën që kam lënë!” Kurrsesi! Me të vërtetë, kjo është një fjalë të cilën ai (kot) e thotë! Prapa (vdekjes së) tyre do të ketë një (kohë) ndarëse[222], deri në ditën kur do të ringjallen.

¹⁰¹Kur të fryhet në Sur (Ditën e Ringjalljes), atëherë, midis tyre nuk do të ketë lidhje farefisnore dhe ata as që do të pyesin për njëri-tjetrin.

¹⁰²Ata, që u rëndohet peshorja (e punëve të mira), janë të shpëtuar.

¹⁰³Sa për ata që do të kenë peshore të lehta, mu ata do të jenë (njerëzit) që kanë humbur vetveten, duke qëndruar përherë në Xhehenem.

¹⁰⁴Zjarri do t’ua përcëllojë fytyrat dhe buzët (aq sa do t’u duken dhëmbët).

¹⁰⁵(Dhe atyre do t’u thuhet): “Vallë, a nuk ju lexoheshin Shpalljet Tona dhe i quanit ato gënjeshtra?!”

¹⁰⁶Ata do të thonë: “O Zoti ynë, ne na mposhti e keqja (tekat dhe dëshira) jonë dhe ishim një popull i humbur.

¹⁰⁷O Zoti ynë, nxirrna prej Xhehenemit e, nëse kthehemi prapë tek e keqja, atëherë jemi keqbërës të vërtetë.”

¹⁰⁸Ai do t’u thotë: “Rrini aty të përbuzur dhe mos Më flisni asgjë!”

¹⁰⁹Mes robërve të Mi, ishte një grup i cili thoshte: “O Zoti ynë, ne kemi besuar, andaj na fal dhe na mëshiro! Ti je më i miri i mëshiruesve!”

¹¹⁰Por ju (o jobesimtarë) i keni talluar ata (aq shumë), sa ju bënë të më harronit Mua së përmenduri, e përherë i përqeshnit ata.

¹¹¹Unë i kam shpërblyer ata sot për durimin e tyre e ata, me të vërtetë, janë të shpëtuar.

¹¹²Ai do t’u thotë (jobesimtarëve): “Sa vjet keni qëndruar në Tokë?”

¹¹³Ata do të përgjigjen: “Kemi qëndruar një ditë ose një pjesë dite. Pyesni ata që i kanë numëruar!”

¹¹⁴Ai do të thotë: “Keni qëndruar shumë pak. Eh, sikur ta kishit ditur!

¹¹⁵Mos vallë, keni menduar që Ne ju kemi krijuar kot dhe që nuk do të ktheheshit te Ne (për t’ju gjykuar)?!”

¹¹⁶I lartësuar është Allahu, Sundimtari i Vërtetë! S’ka zot tjetër të vërtetë, përveç Atij, Zotit të Fronit Madhështor!

¹¹⁷Ai që pos Allahut, adhuron zot tjetër, duke mos pasur kurrfarë prove për këtë, me siguri do të japë llogari vetëm te Zoti i tij. Me të vërtetë, nuk ka shpëtim për mohuesit.

¹¹⁸Dhe thuaj (o Muhamed!): “O Zoti im, fal dhe mëshiro, se Ti je më i miri i mëshiruesve!”