At-Takwir

التكوير

The Overthrowing • 29 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ﴿١﴾

1وقتی که آفتاب پیچانیده شود (بی‌نور گردد).

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ﴿٢﴾

2و وقتی که ستاره‌ها بی‌نور و تاریک شوند.

وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ﴿٣﴾

3و وقتی که کوه‌ها را روان سازند.

وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ﴿٤﴾

4و وقتی که ماده شترانِ باردار معطل گذاشته شوند.

وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ﴿٥﴾

5و وقتی که حیوانات وحشی حشر شوند.

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ﴿٦﴾

6و وقتی که بحرها به جوش آیند.

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ﴿٧﴾

7و وقتی که اجساد را با ارواح یکجا کنند.

وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ﴿٨﴾

8و وقتی که از دختر زنده به گورشده پرسیده شود.

بِأَيِّ ذَنۢبٖ قُتِلَتۡ﴿٩﴾

9(که) به کدام گناه کشته شده است؟

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ﴿١٠﴾

10و وقتی که نامه‌های اعمال گشوده شود.

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ﴿١١﴾

11و وقتی که آسمان از جای کنده شود.

وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ﴿١٢﴾

12و وقتی که دوزخ شعله‌ور شود.

وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ﴿١٣﴾

13و وقتی که جنت (برای اهلش) نزدیک آورده شود.

عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ﴿١٤﴾

14هرکس آنچه (از نیکی و بدی) را که آماده (و حاضر) کرده است بداند.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ﴿١٥﴾

15پس قسم به ستاره‌های که بازمی‌گردند.

ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ﴿١٦﴾

16(ستارگان) حرکت کننده (باز در افق) نهان شونده.

وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ﴿١٧﴾

17و قسم به شب چون برود.

وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ﴿١٨﴾

18و قسم به صبح چون بدمد.

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ﴿١٩﴾

19یقیناً (قرآن) سخن رسول گرامی است.

ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينٖ﴿٢٠﴾

20(که) او نیرومند است و در بارگاه صاحب عرش (الله) دارای منزلت والایی است.

مُّطَاعٖ ثَمَّ أَمِينٖ﴿٢١﴾

21از او فرمان می‌برند، در آن جا (او) امین است.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونٖ﴿٢٢﴾

22و هم صحبت شما (محمد) دیوانه نیست.

وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِينِ﴿٢٣﴾

23و البته (او) آن (فرشته) را در کنارۀ آشکار آسمان دید.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ بِضَنِينٖ﴿٢٤﴾

24و او بر رسانیدن سخن‌های غیب بخیل نیست.

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَيۡطَٰنٖ رَّجِيمٖ﴿٢٥﴾

25و قرآن سخن شیطانِ رانده‌شده نیست.

فَأَيۡنَ تَذۡهَبُونَ﴿٢٦﴾

26پس (قرآن را گذاشته) به کجا می‌روید؟

إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ﴿٢٧﴾

27آن قرآن جز پند و اندرز برای جهانیان نیست.

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَسۡتَقِيمَ﴿٢٨﴾

28برای کسی از شما که بخواهد (کردارش) به راه راست، مستقیم شود.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٢٩﴾

29و شما چیزی را نمی‌خواهید مگر آن که الله، پروردگار جهانیان آن را بخواهد.

← 'AbasaAl-Infitar→

RELATED SURAHS

91

Ash-Shams

The Sun

1

Al-Fatiha

The Opening

36

Ya-Sin

Ya-Sin

55

Ar-Rahman

The Most Merciful

Browse all 114 surahs