Al-Balad

البلد

The City20 ayahsMeccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ﴿١

1سوگند به این شهر [مکه].

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ﴿٢

2در حالی که [ای پیامبر!] تو در این شهر ساکنی [و جنگ در این شهر برایت حلال است]

وَوَالِدٖ وَمَا وَلَدَ﴿٣

3و سوگند به پدر [= آدم] و فرزندانش.

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ﴿٤

4یقیناً ما انسان را در رنج [و دشواری‌های دنیوی] آفریدیم.

أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ﴿٥

5آیا او گمان می‌کند هیچ کس بر [مجازاتِ] وی توانا نیست؟

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا﴿٦

6می‌گوید: «[به خاطرِ انفاق،] مال زیادی را تباه کرده‌ام».

أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ﴿٧

7آیا می‌پندارد که هیچ کس او را ندیده است؟

أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ﴿٨

8آیا دو چشم برایش قرار ندادیم؟

وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ﴿٩

9و یک زبان و دو لب؟

وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ﴿١٠

10و او را به دو راه [خیر و شر] راهنمایی کردیم.

فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ﴿١١

11اما به گردنۀ [سخت] قدم نگذاشت [و نیامد].

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ﴿١٢

12و تو چه می‌دانی که آن گردنۀ [سخت] چیست؟

فَكُّ رَقَبَةٍ﴿١٣

13آزاد کردن برده‌ای است.

أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ﴿١٤

14یا اطعام در روز قحطی [و گرسنگی]،

يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ﴿١٥

15[خواه] یتیمی از خویشاوندان [باشد]

أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ﴿١٦

16یا مستمندی خاک نشین؛

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ﴿١٧

17به علاوه، از کسانی باشد که ایمان آورده‌اند و یکدیگر را به صبر [بر عبادت و دوری از گناه] و مهربانی [با بندگان] توصیه نموده‌اند.

أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ﴿١٨

18اینان اهل سعادتند [که نامۀ اعمال آنان به دست راستشان داده می‌شود و اهل بهشتند].

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ﴿١٩

19اما کسانی ‌که به آیات ما کفر ورزیدند، آنان اهل شقاوتند [که نامۀ اعمال به دست چپشان داده می‌شود و به دوزخ می‌روند].

عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ﴿٢٠

20[از هر سو] آتش سرپوشید‌ه‌ای بر آنان است [که راه فرار ندارند].

RELATED SURAHS