الفجر
The Dawn • 30 ayahs • Meccan
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1سوگند به سپيدهدم [صبحگاهان]
2و به شبهای دهگانه [آغاز ذیحجه]
3و به زوج و فرد [اشیاء]
4و سوگند به شب، هنگامی که [حرکت میکند و] میرود.
5آیا در این [چیزها] سوگندی برای صاحبخرد نیست [که او را قانع نماید]؟
6[ای پیامبر،] آیا ندیدی که پروردگارت با [قوم] عاد چه کرد؟
7[همان قبیلۀ] اِرَم که دارای [کاخهایی با] ستونهای بلند بودند
8که همانند آن در شهرها آفریده نشده بود؟
9و [نیز قوم] ثَمود، کسانی که صخرههای سخت را از [کنار] وادی میتراشیدند [و خانه برای خودشان میساختند]؟
10و فرعون، صاحب سپاه [بزرگ و قدرتمند].
11[همان] کسانی که در شهرها طغیان [و سرکشی] کردند
12و فسادِ بسیار در آنها به بار آوردند.
13آنگاه پروردگارت تازیانۀ عذاب را بر آنان فرود آورد.
14یقیناً پروردگار تو در کمینگاه است.
15و اما انسان هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی دارد و به او نعمت بخشد، [مغرور میگردد و گمان میکند که این امر به خاطر کرامتی است که نزد الله دارد]، پس میگوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است»؛
16و اما هنگامی که او را بیازماید و روزیاش را بر او تنگ سازد، [دلسرد شده و گمان میکند که این امر بدان سبب است که نزد الله، خوار و ذلیل است؛] پس میگوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است».
17هرگز چنین نیست [که شما میپندارید]؛ بلکه شما یتیم را گرامی نمیدارید
18و یکدیگر را بر اطعام مستمندان ترغیب نمیکنید
19و میراث را حریصانه میخورید [و حق ضعیفان را نمیدهید]
20و مال و ثروت [دنیا] را بسیار دوست دارید.
21هرگز چنین نیست [که شما گمان میکنید]؛ هنگامی که زمین سخت در هم کوبیده شود [و هموار گردد]
22و پروردگارت [برای دادرسی] بیاید و [نیز] فرشتگان صفدرصف [بایستند]
23و در آن روز جهنم آورده شود، آن روز است که انسان [کافر] پند میگیرد [و توبه میکند]؛ و [اما] این پند گرفتن، چه سودی برایش دارد؟
24وی میگوید: «ای کاش [در دنیا] برای [این] زندگیام [اعمال نیک، از] پیش فرستاده بودم!»
25در آن روز، هیچ کس همانند عذاب او [= الله] عذاب نمیکند،
26و هیچ کس همچون بند کشیدن او [= الله]، کسی را به بند نمیکشد.
27[اما به مؤمن ندا میشود:] «ای روحِ آرامیافته،
28به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که تو [از پاداشِ الله] راضی هستی، و او از [اعمال] تو راضی است.
29پس در زمرۀ بندگان [خاصّ] من در آی
30و به بهشت من وارد شو».