Ar-Rahman

الرحمن

The Most Merciful78 ayahsMedinan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

ٱلرَّحۡمَٰنُ﴿١

1[الله] رحمان

عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ﴿٢

2قرآن را آموزش داد؛

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ﴿٣

3انسان را آفرید؛

عَلَّمَهُ ٱلۡبَيَانَ﴿٤

4[و] به او سخن‌گفتن آموخت.

ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ بِحُسۡبَانٖ﴿٥

5خورشید و ماه، با حسابی منظم [و دقیق] در گردِشَند؛

وَٱلنَّجۡمُ وَٱلشَّجَرُ يَسۡجُدَانِ﴿٦

6و گیاه و درخت [برایش] سجده می‌کنند.

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلۡمِيزَانَ﴿٧

7و آسمان را برافراشت و میزان [عدالت را در زمین] برقرار نمود.

أَلَّا تَطۡغَوۡاْ فِي ٱلۡمِيزَانِ﴿٨

8[ای مردم، چنین کرد] تا در وزن و پیمانه، [به یکدیگر] ستم نکنید؛

وَأَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَلَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ﴿٩

9و سنجش [حقوق دیگران] را به عدالت برآورد كنید و در سنجش [چیزی] مکاهید [و کم‌فروشی نکنید].

وَٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ﴿١٠

10و زمین را براى [زندگى] انسان‌ها مقرر داشت،

فِيهَا فَٰكِهَةٞ وَٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ﴿١١

11که [انواع] میوه‌ها و نخل‌های خوشه‌دار در آن است.

وَٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَٱلرَّيۡحَانُ﴿١٢

12و [همچنین] حبوباتِ برگ‌دار و گیاهانِ خوشبو؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿١٣

13پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلٖ كَٱلۡفَخَّارِ﴿١٤

14او انسان را از گِل خشکی همچون سفال آفرید؛

وَخَلَقَ ٱلۡجَآنَّ مِن مَّارِجٖ مِّن نَّارٖ﴿١٥

15و جن را از شعله‌ای از آتش خلق کرد؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿١٦

16پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقَيۡنِ وَرَبُّ ٱلۡمَغۡرِبَيۡنِ﴿١٧

17[او] پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌هاست؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿١٨

18پس [ای گروه انس و جن] کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟

مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ يَلۡتَقِيَانِ﴿١٩

19او دو دریا[ی شور و شیرین] را روان کرد تا [به یکدیگر] برسند؛

بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخٞ لَّا يَبۡغِيَانِ﴿٢٠

20[در عین حال،] مانعی میان آن دو است که با هم نمی‌آمیزند؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٢١

21پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

يَخۡرُجُ مِنۡهُمَا ٱللُّؤۡلُؤُ وَٱلۡمَرۡجَانُ﴿٢٢

22از آن دو [دریا] مروارید و مرجان به دست می‌آید؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٢٣

23پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

وَلَهُ ٱلۡجَوَارِ ٱلۡمُنشَـَٔاتُ فِي ٱلۡبَحۡرِ كَٱلۡأَعۡلَٰمِ﴿٢٤

24کشتی‌های كوه‌پیكرِ بادبان‌برافراشته [و جاری] در دریا برای اوست؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٢٥

25پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

كُلُّ مَنۡ عَلَيۡهَا فَانٖ﴿٢٦

26هر چه روی زمین وجود دارد، فناپذیر است

وَيَبۡقَىٰ وَجۡهُ رَبِّكَ ذُو ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ﴿٢٧

27و [تنها ذات جاوید و] روی پروردگار باشکوه و ارجمندت باقی خواهد ماند؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٢٨

28پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

يَسۡـَٔلُهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٖ﴿٢٩

29[تمام] کسانی که در آسمان‌ها و زمین هستند از او درخواستِ نیاز می‌کنند و او هر روز [و هر لحظه] در کاری است؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٣٠

30پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

سَنَفۡرُغُ لَكُمۡ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ﴿٣١

31ای گروه جن و انس، به زودی به حساب شما می‌پردازیم؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٣٢

32پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

يَٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ إِنِ ٱسۡتَطَعۡتُمۡ أَن تَنفُذُواْ مِنۡ أَقۡطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ فَٱنفُذُواْۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلۡطَٰنٖ﴿٣٣

33ای گروه جن و انس، اگر مى‌توانید از كرانه‌هاى آسمان و زمین گذر كنید [تا از مجازات الهی برهید]، پس بگذرید؛ قادر [به این کار] نخواهید بود، مگر با قدرت [و بَیّنه فراوان که شما آن را ندارید]؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٣٤

34پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

يُرۡسَلُ عَلَيۡكُمَا شُوَاظٞ مِّن نَّارٖ وَنُحَاسٞ فَلَا تَنتَصِرَانِ﴿٣٥

35شراره‌اى از آتش و مِس گداخته بر شما باریده مى‌شود كه [در برابر آن] قادر به دفاع [از خود] نیستید؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٣٦

36پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ وَرۡدَةٗ كَٱلدِّهَانِ﴿٣٧

37آنگاه كه آسمان بشكافد و همچون روغن گداخته، سرخ‌فام گردد [قیامت آغاز خواهد شد].

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٣٨

38پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُسۡـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٞ وَلَا جَآنّٞ﴿٣٩

39آن روز، [به علت روشن‌بودن همۀ امور،] از انس و جن [دربارۀ گناهانشان] سؤال نخواهد شد؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٤٠

40پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

يُعۡرَفُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ بِسِيمَٰهُمۡ فَيُؤۡخَذُ بِٱلنَّوَٰصِي وَٱلۡأَقۡدَامِ﴿٤١

41گناهکاران از سيمايشان شناخته می‌شوند؛ آنگاه [آنان را] از موی پیشانی و پاهایشان می‌گیرند [و به دوزخ می‌اندازند]؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٤٢

42پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ﴿٤٣

43این [همان] جهنمی است که گناهکاران انکارش می‌کردند؛

يَطُوفُونَ بَيۡنَهَا وَبَيۡنَ حَمِيمٍ ءَانٖ﴿٤٤

44[در آنجا] میان آتش و آب بی‌نهایت داغ در حركتند؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٤٥

45پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

وَلِمَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ﴿٤٦

46هر کس از ایستادن در پیشگاهِ پروردگارش [براى حساب] مى‌ترسد، دو باغ [در بهشت] دارد؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٤٧

47پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

ذَوَاتَآ أَفۡنَانٖ﴿٤٨

48[با درختانى] پر از شاخسارِ [تر و تازه و ثمردهنده]؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٤٩

49پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

فِيهِمَا عَيۡنَانِ تَجۡرِيَانِ﴿٥٠

50در آن دو [باغ]، دو چشمه جاری است؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٥١

51پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٖ زَوۡجَانِ﴿٥٢

52در آن دو [باغ]، از هر میوه‌ای دو نوع وجود دارد؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٥٣

53پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشِۭ بَطَآئِنُهَا مِنۡ إِسۡتَبۡرَقٖۚ وَجَنَى ٱلۡجَنَّتَيۡنِ دَانٖ﴿٥٤

54[بهشتیان] بر بسترهایی كه آسترش از دیباى ضخیم است تكیه می‌زنند و میوه‌هاى آن باغ‌ها در دسترسشان است؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٥٥

55پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسٞ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنّٞ﴿٥٦

56در آن باغ‌ها، حوریانی هستند که تنها [به شوهران خود] نظر دارند [و فقط به آنها عشق می‌ورزند]، و دستِ احدى از انس و جن قبلاً به آنان نرسیده است؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٥٧

57پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

كَأَنَّهُنَّ ٱلۡيَاقُوتُ وَٱلۡمَرۡجَانُ﴿٥٨

58گویی آن حوریان، یاقوت و مرجانند؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٥٩

59پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

هَلۡ جَزَآءُ ٱلۡإِحۡسَٰنِ إِلَّا ٱلۡإِحۡسَٰنُ﴿٦٠

60آیا پاداشِ نیکی جز نیکی است؟

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٦١

61پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ﴿٦٢

62در کنار آن باغ‌ها، دو باغ [بهشتیِ] دیگر است؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٦٣

63پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

مُدۡهَآمَّتَانِ﴿٦٤

64[آن دو باغ] كه [درختانش] در نهایت سبزى [و خرمى] است؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٦٥

65پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

فِيهِمَا عَيۡنَانِ نَضَّاخَتَانِ﴿٦٦

66در آن دو [باغ بهشتی،] دو چشمۀ همیشه جوشان جاری است.

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٦٧

67پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

فِيهِمَا فَٰكِهَةٞ وَنَخۡلٞ وَرُمَّانٞ﴿٦٨

68و در آنها [درختان] میوه و درختان خرما و انار هست؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٦٩

69پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

فِيهِنَّ خَيۡرَٰتٌ حِسَانٞ﴿٧٠

70در میان آن باغ‌ها، زنان نیک‌سیرت و نیکوروی، حضور دارند؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٧١

71پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

حُورٞ مَّقۡصُورَٰتٞ فِي ٱلۡخِيَامِ﴿٧٢

72حوریانی که در خیمه‌های بهشتی [از چشم بیگانگان] مستورند؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٧٣

73پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

لَمۡ يَطۡمِثۡهُنَّ إِنسٞ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَآنّٞ﴿٧٤

74[دوشیزگانی که] دست هیچ انس و جنی قبلاً به آنان نرسیده است؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٧٥

75پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفۡرَفٍ خُضۡرٖ وَعَبۡقَرِيٍّ حِسَانٖ﴿٧٦

76[بهشتیان] بر بالشت‌های سبز و بسترهایى نفیس و زیبا آرمیده‌اند؛

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٧٧

77پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟

تَبَٰرَكَ ٱسۡمُ رَبِّكَ ذِي ٱلۡجَلَٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ﴿٧٨

78نامِ پروردگارِ باشکوه و ارجمند تو، بابرکت و فرخنده است.

RELATED SURAHS