Al-Waqi'ah

الواقعة

The Event • 96 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ﴿١﴾

1هنگامی که واقعۀ [قیامت] رخ دهد،

لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ﴿٢﴾

2[خواهید دید كه‌] در وقوع آن دروغى نیست؛

خَافِضَةٞ رَّافِعَةٌ﴿٣﴾

3[گروهى را] خوار مى‌كند [و گروهى را] رفعتِ مقام مى‌بخشد.

إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجّٗا﴿٤﴾

4آنگاه كه زمین به سختى لرزانده شود

وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسّٗا﴿٥﴾

5و کوه‌ها به شدت متلاشى شوند

فَكَانَتۡ هَبَآءٗ مُّنۢبَثّٗا﴿٦﴾

6و [به صورت] غبارى پراكنده درآیند

وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجٗا ثَلَٰثَةٗ﴿٧﴾

7و شما به سه گروه تقسیم شوید:

فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ﴿٨﴾

8[گروه نخست:] سعادتمندان [هستند]؛ چه سعادتمندانی [و چه نیکو جایگاهی]!

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ﴿٩﴾

9و [گروه دیگر:] تیره‌بختان [هستند]؛ چه تیره‌بختانی [و چه بد جایگاهی]!

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ﴿١٠﴾

10و [سومین گروه:] پیشگامان که [در نیکی‌ها] سبقت گرفتند.

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ﴿١١﴾

11آنان مقرّبان [درگاه الهی] هستند.

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ﴿١٢﴾

12در باغ‌های پرنعمت [بهشت جای دارند].

ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٣﴾

13گروه بسیاری از آنان، از پیشینیان هستند [خواه از امت اسلام یا از امت‌های گذشته]؛

وَقَلِيلٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ﴿١٤﴾

14و اندکی از آیندگان [و متأخران] هستند.

عَلَىٰ سُرُرٖ مَّوۡضُونَةٖ﴿١٥﴾

15كه بر تخت‌های گوهرنشان،

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ﴿١٦﴾

16روبروى هم تكیه زده‌اند.

يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ﴿١٧﴾

17نوجوانانى جاودان [با طراوت،] همواره گردِ آنان [به خدمت] مى‌گردند.

بِأَكۡوَابٖ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسٖ مِّن مَّعِينٖ﴿١٨﴾

18با جام‌ها و کوزه‌ها و پیاله‌هایی از شراب جارى؛

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ﴿١٩﴾

19[شرابی] كه از نوشیدنش سردرد نمی‌گیرند و دستخوشِ مستى نمی‌شوند.

وَفَٰكِهَةٖ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ﴿٢٠﴾

20و از هر ميوه‌اى كه برگزينند؛

وَلَحۡمِ طَيۡرٖ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ﴿٢١﴾

21و از گوشت هر پرنده‌اى كه دلشان بخواهد؛

وَحُورٌ عِينٞ﴿٢٢﴾

22و [همسرانی از] حور العین؛

كَأَمۡثَٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ﴿٢٣﴾

23همچون مروارید پنهان در صدف؛

جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿٢٤﴾

24[اینها همه،] پاداش اعمالشان است.

لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا تَأۡثِيمًا﴿٢٥﴾

25در آنجا [سخن] یاوه و گناه‌آلودی نخواهند شنید؛

إِلَّا قِيلٗا سَلَٰمٗا سَلَٰمٗا﴿٢٦﴾

26مگر سلام و درود [فرشتگان و بهشتیان].

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ﴿٢٧﴾

27و [اما] سعادتمندان؛ چه سعادتمندانی!

فِي سِدۡرٖ مَّخۡضُودٖ﴿٢٨﴾

28در کنار درختان بی‌خارِ سدر [هستند]؛

وَطَلۡحٖ مَّنضُودٖ﴿٢٩﴾

29و درختان موز با خوشه‌هاى برهم‌نشسته

وَظِلّٖ مَّمۡدُودٖ﴿٣٠﴾

30با سایه‌اى گسترده

وَمَآءٖ مَّسۡكُوبٖ﴿٣١﴾

31و آبِ همواره روان؛

وَفَٰكِهَةٖ كَثِيرَةٖ﴿٣٢﴾

32و میوه‌هاى فراوان

لَّا مَقۡطُوعَةٖ وَلَا مَمۡنُوعَةٖ﴿٣٣﴾

33كه نه تمام می‌شود و نه ممنوع می‌گردد،

وَفُرُشٖ مَّرۡفُوعَةٍ﴿٣٤﴾

34و بسترهای برافراشته [و ارزشمند]

إِنَّآ أَنشَأۡنَٰهُنَّ إِنشَآءٗ﴿٣٥﴾

35و همسرانى که با آفرینشى ویژه پدید آوردیم [که زیبایی و جوانیِ جاودان دارند]؛

فَجَعَلۡنَٰهُنَّ أَبۡكَارًا﴿٣٦﴾

36و آنان را همواره دوشیزه‌ قرار داده‌ایم

عُرُبًا أَتۡرَابٗا﴿٣٧﴾

37و شوهردوستانی هم‌سن‌وسال هستند.

لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ﴿٣٨﴾

38[همۀ این نعمت‌ها،] براى سعادتمندان است

ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿٣٩﴾

39كه برخی از آنان از پیشینیان

وَثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ﴿٤٠﴾

40و برخی دیگر از متأخران هستند.

وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ﴿٤١﴾

41و [اما] تیره‌بختان؛ چه تیره‌بختانی!

فِي سَمُومٖ وَحَمِيمٖ﴿٤٢﴾

42در میان باد سوزان و آب جوشان قرار دارند

وَظِلّٖ مِّن يَحۡمُومٖ﴿٤٣﴾

43و سایه‌هایى از دود سیاه

لَّا بَارِدٖ وَلَا كَرِيمٍ﴿٤٤﴾

44كه نه خنک است و نه خوش.

إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ﴿٤٥﴾

45آنان در دنیا ثروتمند و سرکش بودند

وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٤٦﴾

46و بر گناه بزرگِ [شرک] اصرار می‌ورزیدند؛

وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ﴿٤٧﴾

47و می‌گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ﴿٤٨﴾

48آیا نیاکان ما [نیز برانگیخته می‌شوند]؟»

قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ﴿٤٩﴾

49[ای پیامبر، به کافران] بگو: «بی‌تردید، گذشتگان و آیندگان،

لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ﴿٥٠﴾

50همه در وعده‌گاهِ قیامت جمع خواهند شد».

ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ﴿٥١﴾

51آنگاه شما، اى گمراهان تكذیب‌كننده،

لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٖ مِّن زَقُّومٖ﴿٥٢﴾

52قطعاً از [میوۀ] درخت زَقّوم خواهید خورد؛

فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ﴿٥٣﴾

53و شکم‌ها را از آن انباشته مى‌كنید؛

فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ﴿٥٤﴾

54آنگاه روی آن، آب جوشان مى‌نوشید؛

فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ﴿٥٥﴾

55همچون شترانِ عطش‌زده.

هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ﴿٥٦﴾

56این پذیرایىِ آنان در روز جزاست.

نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ﴿٥٧﴾

57ماییم كه شما را [از هیچ] آفریده‌ایم؛ پس چرا [آفرینشِ دوباره را] باور ندارید؟

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ﴿٥٨﴾

58آیا به نطفه‌ای که [در رحِم همسرانتان] می‌ریزید، توجه كرده‌اید؟

ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ﴿٥٩﴾

59آیا شما آن را مى‌آفرینید یا ما آفریننده‌اش هستیم؟

نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ﴿٦٠﴾

60ما مرگ را در میان شما مقدر کردیم و ناتوان نیستیم

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ﴿٦١﴾

61كه امثال شما را جایگزین [خودتان] كنیم و شما را به گونه‌اى كه از آن بى‌خبرید، [در آفرینشى نو] پدید آوریم.

وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ﴿٦٢﴾

62شما كه از آفرینش نخستین به روشنى آگاه شده‌اید، چرا [به یاد آخرت نمی‌افتید و] پند نمی‌گیرید؟

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ﴿٦٣﴾

63آیا به دانه‌هایى كه مى‌كارید، توجه كرده‌اید؟

ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّٰرِعُونَ﴿٦٤﴾

64آیا شما هستید كه آن را مى‌رویانید یا ما رویاننده‌ایم؟

لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمٗا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ﴿٦٥﴾

65اگر مى‌خواستیم، آن را خاشاک مى‌كردیم؛ چنان كه شگفت‌زده شوید.

إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ﴿٦٦﴾

66[و چنان آن را نابود می‌کردیم که بگویید:] «ما زیان کرده‌ایم؛

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ﴿٦٧﴾

67بلكه همه چیز را از دست داده‌ایم».

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ﴿٦٨﴾

68آیا به آبى كه مى‌نوشید توجه كرده‌اید؟

ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ﴿٦٩﴾

69آیا شما آن را از ابر فروباریدید یا ما فرودآورندۀ آن هستیم.

لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجٗا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ﴿٧٠﴾

70اگر مى‌خواستیم، آن را بسیار شور و تلخ مى‌کردیم؛ پس چرا شکر به جای نمی‌آورید؟

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ﴿٧١﴾

71آیا به آتشى كه مى‌افروزید توجه كرده‌اید؟

ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ﴿٧٢﴾

72آیا شما درختش را آفریده‌اید یا ما آفریده‌ایم؟

نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةٗ وَمَتَٰعٗا لِّلۡمُقۡوِينَ﴿٧٣﴾

73ما این آتش را وسیلۀ یادآورى [عذاب دوزخ] و مایۀ برخوردارى [و راحتی] مسافران قرار داده‌ایم.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ﴿٧٤﴾

74پس [ای پیامبر،] به نام پروردگارِ بزرگت تسبیح گوى [و او را به پاکی یاد کن].

۞ فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ﴿٧٥﴾

75سوگند به جایگاه ستارگان

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٞ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ﴿٧٦﴾

76که اگر بدانید، سوگند بزرگی است.

إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانٞ كَرِيمٞ﴿٧٧﴾

77كه این [گفتار]، قرآنى گرانقدر است؛

فِي كِتَٰبٖ مَّكۡنُونٖ﴿٧٨﴾

78در لوح محفوظ قرار دارد.

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ﴿٧٩﴾

79جز فرشتگان پاک‌سیرت، کسی [آن را نمی‌بیند و] به آن دسترسی ندارد.

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٨٠﴾

80از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ﴿٨١﴾

81آیا این سخن را سبک [و غیر قابل اعتنا] مى‌دانید؟!

وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ﴿٨٢﴾

82و به جای شکرِ روزی‌هایی که به شما داده شده است، آن را دروغ می‌پندارید؟

فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ﴿٨٣﴾

83آنگاه كه [جان یکی از شما هنگام جان‌کندن] به گلوگاه مى‌رسد

وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ﴿٨٤﴾

84و شما در آن هنگام نظاره مى‌كنید

وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ﴿٨٥﴾

85و ما از شما به او نزدیک‌تریم؛ ولى نمى‌بینید.

فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ﴿٨٦﴾

86اگر [در برابر اعمالتان] جزا داده نمی‌شوید [و به گمانتان قیامتی نیست]،

تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ﴿٨٧﴾

87پس آن [روح] را [به بدن] بازگردانید، اگر راست می‌گویید.

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ﴿٨٨﴾

88اما اگر او در زمرۀ مقرّبان باشد،

فَرَوۡحٞ وَرَيۡحَانٞ وَجَنَّتُ نَعِيمٖ﴿٨٩﴾

89در آرامش و گشایش و بهشت پرنعمت است؛

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ﴿٩٠﴾

90و اگر در زمرۀ سعادتمندان باشد،

فَسَلَٰمٞ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ﴿٩١﴾

91[به او گفته می‌شود:] «سلامت و امنیت بر تو باد، که از سعادتمندان هستی»؛

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ﴿٩٢﴾

92اما اگر از تکذیب‌کنندگان گمراه [و در زمرۀ تیره‌بختان] باشد،

فَنُزُلٞ مِّنۡ حَمِيمٖ﴿٩٣﴾

93با آب جوشان [از او] پذیرایی می‌شود

وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ﴿٩٤﴾

94و به [آتش] دوزخ در‌می‌آید.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ﴿٩٥﴾

95این [وعدۀ پاداش و عذاب،] یقیناً حقیقت دارد [و تردیدی در وقوع آن نیست].

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ﴿٩٦﴾

96پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.

← Ar-RahmanAl-Hadid→

RELATED SURAHS

7

Al-A'raf

The Heights

22

Al-Hajj

The Pilgrimage

39

Az-Zumar

The Groups

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs