An-Nazi'at

النازعات

Those Who Drag Forth46 ayahsMeccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا﴿١

1سوگند به فرشتگانی که جان [کافران] را به شدت بیرون می‌کشند.

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا﴿٢

2و سوگند به فرشتگانی که جان [مؤمنان] را به نرمی و آسانی می‌گیرند.

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا﴿٣

3و سوگند به فرشتگانی که [به امرِ الله، از آسمان به سوی زمین و بالعکس] شناورند.

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا﴿٤

4و سوگند به فرشتگانی که [در اجرای اوامر الهی] بر یکدیگر سبقت می‌گیرند.

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا﴿٥

5و سوگند به فرشتگانی [که به امر الهی] کار‌‌ها را تدبیر می‌کنند.

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ﴿٦

6روزی‌ که [پس از اولین دمیدن در صور] زمین [و کوه‌ها و همه چیز] به لرزه درآید

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ﴿٧

7[و] در پی آن، [دمیدن دوم حشر] بیاید،

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ﴿٨

8در آن روز، دل‌هایی سخت مضطرب [و ترسان] هستند.

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ﴿٩

9و چشم‌های آنان [از ترس و شرمساری] فرو افتاده است.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ﴿١٠

10[کافران در دنیا] می‌گفتند: «آیا ما [پس از مرگ، دوباره] به حال اول خود باز‌گردانده می‌شویم؟

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ﴿١١

11آیا هنگامی‌ که استخوان‌هایی پوسیده شدیم [و به خاک تبدیل گشتیم، باز هم زنده می‌شویم]»؟

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ﴿١٢

12می‌گفتند: «[اگر چنین وعده‌ای درست باشد،] آنگاه آن بازگشتی زیانبار است».

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ﴿١٣

13آن [بازگشت،] تنها [به] یک بانگِ مهیب است [و بس].

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ﴿١٤

14و ناگهان همگی بر عرصۀ زمین [محشر] ظاهر می‌شوند.

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ﴿١٥

15[ای پیامبر،] آیا داستان موسی به تو رسیده است؟

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى﴿١٦

16آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین مقدس «طُوی» ندا داد [و فرمود:]

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ﴿١٧

17«به سوی فرعون برو که او طغیان کرده است،

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ﴿١٨

18و به او بگو: «آیا می‌خواهی [از کفر و گناه] پاک شوی؟

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ﴿١٩

19و من تو را به سوی پروردگارت هدایت کنم تا [از او] بترسی [و فرمانبردار شوی]؟

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ﴿٢٠

20پس [موسی] معجزۀ بزرگ را به او نشان داد.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ﴿٢١

21اما او تکذیب و سرکشی کرد.

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ﴿٢٢

22سپس [به حق] پشت کرد و به کوشش و تلاش [علیه موسی] پرداخت.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ﴿٢٣

23آنگاه [قومش را] جمع کرد و ندا داد

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ﴿٢٤

24و گفت: «من پروردگارِ برتر شما هستم».

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ﴿٢٥

25الله او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار کرد.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ﴿٢٦

26بی‌گمان، در این [واقعه،] برای هر کس ‌که [از الله] می‌ترسد، عبرتی است.

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا﴿٢٧

27آیا آفرینش شما [بعد از مرگ] سخت‌تر است یا آسمانی که [الله] آن را بنا کرد؟

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا﴿٢٨

28سقف آن را بر افراشت و به آن شکل و نظم داد،

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا﴿٢٩

29و شبش را تاریک و روزش را روشن گردانید،

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ﴿٣٠

30و زمین را بعد از آن گسترانید،

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا﴿٣١

31و از آن، آب [چشمه‌ها و چاه‌ها و] چراگاهش را بیرون آورد،

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا﴿٣٢

32و کوه‌ها را محکم و استوار [بر روی زمین] قرار داد.

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ﴿٣٣

33[همۀ اینها] برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ﴿٣٤

34هنگامی‌ که [آن] حادثۀ بزرگ [قیامت] فرا رسد،

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ﴿٣٥

35در آن روز، انسان [تمام اعمال و] تلاش‌های خود را به یاد می‌آورد.

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ﴿٣٦

36و جهنم برای هر بیننده‌ای آشکار می‌شود.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ﴿٣٧

37اما آن کس که طغیان [و سرکشی] کرده باشد

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا﴿٣٨

38و زندگی دنیا را [بر آخرت] ترجیح داده باشد،

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ﴿٣٩

39بی‌تردید، جهنم جایگاه اوست.

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ﴿٤٠

40و اما کسی‌ که از ایستادن در حضور پروردگارش بیمناک بوده و نفس را از هوی [و هوس] بازداشته باشد،

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ﴿٤١

41قطعاً بهشت جایگاه اوست.

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا﴿٤٢

42[ای پیامبر،] دربارۀ قیامت از تو می‌پرسند که در چه زمانی واقع می‌شود؟

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ﴿٤٣

43تو را با یادآوری این سخن چه کار است؟

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ﴿٤٤

44[سرانجام و] منتهای [علمِ] آن، نزد پروردگار توست.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا﴿٤٥

45تو فقط بیم‌دهندۀ کسانی هستی که از آن [= قیامت] می‌ترسند.

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا﴿٤٦

46روزی‌ که [کافران] قیامت را ببینند، [چنین احساس می‌کنند که] گویی [در دنیا] جز یک شامگاه یا بامداد به سر نبرده‌اند.

RELATED SURAHS