An-Naba

النبأ

The Tidings • 40 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ﴿١﴾

1[کافران] دربارۀ چه چیزی از یکدیگر سؤال می‌کنند؟

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٢﴾

2از خبری بزرگ.

ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ﴿٣﴾

3همان [خبری] که در مورد آن با هم اختلاف دارند.

كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ﴿٤﴾

4چنین نیست [که آنها می‌اندیشند]؛ به زودی خواهند دانست.

ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ﴿٥﴾

5باز هم چنین نیست؛ به زودی خواهند دانست.

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا﴿٦﴾

6آیا زمین را بستری [برای آسایش شما] قرار ندادیم؟

وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا﴿٧﴾

7و کوه‌ها را میخ‌ها[ی آن قرار ندادیم؟]

وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا﴿٨﴾

8و شما را جفت [= نر و ماده] آفریدیم.

وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا﴿٩﴾

9و خواب شما را [مایۀ] آرامشتان قرار دادیم.

وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا﴿١٠﴾

10و شب را پوششی [برایتان] قرار دادیم.

وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا﴿١١﴾

11و روز را [وسیلۀ] زندگی و [امرارِ معاش] قرار دادیم،

وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا﴿١٢﴾

12و بر فراز شما هفت [آسمان] محکم بنا کردیم،

وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا﴿١٣﴾

13و [خورشید را] چراغی درخشان [و روشنایی‌بخش] آفریدیم،

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا﴿١٤﴾

14و از ابر‌های باران‌زا، آبی فراوان فرو‌‌فرستادیم

لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا﴿١٥﴾

15تا دانه و گیاه بسیار با آن برویانیم.

وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا﴿١٦﴾

16و باغ‌هایی پردرخت [با آن پرورش دهیم].

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا﴿١٧﴾

17بی‌گمان، روز داورى [میان مخلوقات]، وعده‌گاه [ما با شما] است.

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا﴿١٨﴾

18روزی ‌که در «صور» دمیده می‌شود و شما گروه‌گروه [به محشر] می‌آیید؛

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا﴿١٩﴾

19و آسمان گشوده می‌شود و به صورت درهای متعدد درمی‌آید؛

وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا﴿٢٠﴾

20و کوه‌ها به حرکت درمی‌آید و به صورت سرابی می‌شود؛

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا﴿٢١﴾

21و بی‌گمان، جهنم کمینگاهی است

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابٗا﴿٢٢﴾

22[و] محل بازگشتی برای طغیانگران.

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا﴿٢٣﴾

23مدت زمانی بی‌پایان در آنجا می‌مانند.

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا﴿٢٤﴾

24در آنجا نه [چیز] خنکی می‌چشند و نه آشامیدنی [گوارایی خواهند داشت].

إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا﴿٢٥﴾

25جز آبی سوزان و [مایعی که] چرک و خون [جهنمیان است].

جَزَآءٗ وِفَاقًا﴿٢٦﴾

26[این] کیفری است مناسب و درخور [گناهانشان]؛

إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا﴿٢٧﴾

27همانا آنان از حساب [و کتاب روز قیامت] نمی‌ترسیدند

وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا﴿٢٨﴾

28و آیات ما را به شدت تکذیب کردند؛

وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا﴿٢٩﴾

29و ما همه چیز را [در لوح محفوظ] شمارش و ثبت کرده‌ایم.

فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا﴿٣٠﴾

30پس [کیفرِ اعمال خود را] بچشید که [چیزی] جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم.

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا﴿٣١﴾

31بی‌گمان، برای پرهیزگاران کامیابی [بزرگی] است.

حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبٗا﴿٣٢﴾

32باغ‌های [میوه] و تاکستان‌ها.

وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابٗا﴿٣٣﴾

33و حوریانی نوجوان و هم‌سن و سال.

وَكَأۡسٗا دِهَاقٗا﴿٣٤﴾

34و جام‌هایی لبریز و پیاپی [از شراب پاکیزۀ بهشت].

لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا كِذَّٰبٗا﴿٣٥﴾

35در آنجا نه سخن بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی.

جَزَآءٗ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابٗا﴿٣٦﴾

36[این] پاداش، از جانب پروردگار توست، و عطایی از روی حساب

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابٗا﴿٣٧﴾

37[همان] پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه در میان آنهاست؛ [همان الله] رحمان [که] هیچ‌ کس [در آن روز] یارای سخن گفتن با او را ندارد.

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفّٗاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابٗا﴿٣٨﴾

38روزی ‌که روح [= جبرئیل] و فرشتگان به صف می‌ایستند، [و] هیچ‌ کس سخن نمی‌گوید، جز کسی ‌که [الله] رحمان به او اجازه داده باشد و [او] سخن درست [و صواب] گوید.

ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا﴿٣٩﴾

39آن [روز]، روزِ حق است [و بدون تردید واقع می‌شود]؛ پس هر کس كه بخواهد، [می‌تواند] راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجوید.

إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا﴿٤٠﴾

40به راستی، ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم: روزی ‌که انسان آنچه را از قبل با دست‌های خود فرستاده است می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش من خاک بودم [و برای حساب برانگیخته نمی‌شدم»]!

← Al-MursalatAn-Nazi'at→

RELATED SURAHS

7

Al-A'raf

The Heights

22

Al-Hajj

The Pilgrimage

45

Al-Jathiyah

The Kneeling

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs