'Abasa

¹Συνοφρυώθηκε (ο Μωχάμμαντ) και απομακρύνθηκε,

²Όταν ο τυφλός (ο ‘Αμπντ Αλλάχ ιμπν Ουμμ Μακτούμ) ήρθε σ' αυτόν (ζητώντας συμβουλή, ενώ ο Προφήτης ήταν πολύ απασχολημένος εκείνη τη στιγμή καλώντας τους ηγέτες των Κουράις και ελπίζοντας να δεχτούν το Ισλάμ).

³Και πώς να ξέρεις (ω, Μωχάμμαντ), ίσως να εξαγνιστεί (με τις συμβουλές σου)!

⁴Ή να λάβει νουθεσία και να τον ωφελήσει η νουθεσία!

⁵Όσο γι' εκείνον (δηλ. τους ηγέτες των Κουράις) που αδιαφορεί (να λάβει καθοδήγηση),

⁶Σ' αυτόν έδωσες προσοχή (ακούγοντάς τον);

⁷(Παρόλο που) δεν θα έχεις ευθύνη αν δεν εξαγνιστεί (αφού είσαι μόνο ένας Αγγελιαφόρος που μεταφέρει το Μήνυμα του Αλλάχ, ενώ η καθοδήγηση των ανθρώπων ανήκει μόνο στον Αλλάχ)!

⁸Όσο γι' εκείνον που ήρθε σ' εσένα σπεύδοντας (με αληθινό ζήλο),

⁹Ενώ φοβάται (τον Κύριό του, τον Αλλάχ),

¹⁰Τον παραμελείς και στρέφεις την προσοχή σου σ' άλλον;

¹¹Όχι (ω, Προφήτη του Αλλάχ)! Στ’ αλήθεια αυτή (η Σούρα - Κεφάλαιο) είναι μια νουθεσία (για σένα και γι' όποιον θέλει να νουθετηθεί),

¹²Και όποιος θέλει, ας το μνημονεύει (δηλ. το Όνομα του Αλλάχ).

¹³(Αυτή η Σούρα - Κεφάλαιο - επίσης και όλο το Κορ’άν) βρίσκεται μέσα σε τιμημένες Γραφές,

¹⁴Ύψιστες και αγνές (πέρα από κάθε αλλοίωση και διαστρέβλωση),

¹⁵Στα χέρια γραφέων (αγγέλων),

¹⁶Ευγενών και υπάκουων.

¹⁷Καταραμένος να είναι ο (άπιστος) άνθρωπος! Πόσο άθλια είναι η απιστία του (στον Αλλάχ)!

¹⁸(Μα δεν είδε) από τι τον δημιούργησε (ο Αλλάχ);

¹⁹Από μία Νούτφα (σταγόνες από αναμεμειγμένες εκκρίσεις των δύο φύλλων) τον δημιούργησε και τον όρισε (σε στάδια: από τη σταγόνα σπέρματος σε ‘Άλακα, έπειτα σε Μούντγα, έπειτα σε κόκαλα, έπειτα έντυσε τα κόκαλα με σάρκα, έπειτα τον σχημάτισε και του εμφύσησε το πνεύμα),

²⁰Ύστερα, του διευκόλυνε το δρόμο (τη διέξοδο από τη μήτρα της μητέρας του),

²¹Ύστερα του αφαίρεσε τη ζωή και τον έκανε να μπει στον τάφο του.

²²Ύστερα, όταν θα θελήσει (ο Αλλάχ) θα τον αναστήσει!

²³Όχι! Δεν έκανε (ο άπιστος) ό,τι τον διέταξε (ο Αλλάχ, το να πιστεύει σ' Αυτόν και να Τον υπακούει ακολουθώντας τη θρησκεία Του)!

²⁴Ας κοιτάξει λοιπόν ο άνθρωπος την τροφή του (μήπως και συλλογιστεί πώς τη δημιούργησε ο Αλλάχ):

²⁵Εμείς χύσαμε (πάνω στη Γη) άφθονο νερό,

²⁶Έπειτα σχίσαμε τη Γη (με τα φυτά που βγαίνουν απ' αυτή),

²⁷Και κάναμε να φυτρώσουν σ' αυτή σιτηρά,

²⁸Αμπελώνες και αλφάλφα (χόρτα για τα ζώα),

²⁹Ελιές και φοίνικες,

³⁰Ανθηρούς κήπους με πυκνά δέντρα,

³¹Φρούτα και χορτάρια,

³²(Για να είναι) εφόδιο για σας και τα κοπάδια σας.

³³Αλλά όταν θα έρθει η εκκωφαντική κραυγή (το δεύτερο φύσημα του Κέρατος, το φύσημα της Ανάστασης),

³⁴Την ημέρα που ο άνθρωπος θα ξεφύγει από τον αδελφό του,

³⁵Τη μητέρα και τον πατέρα του,

³⁶Τη γυναίκα και τα παιδιά του,

³⁷Ο καθένας τους, εκείνη την Ημέρα, θα έχει θέματα που του αρκούν (και θα τον κάνουν να αδιαφορεί για τους άλλους).

³⁸Μερικά πρόσωπα, εκείνη την Ημέρα, θα είναι λαμπερά,

³⁹Γελαστά και χαρούμενα για τις καλές ειδήσεις (τον Παράδεισο),

⁴⁰Και μερικά (άλλα) πρόσωπα, εκείνη την Ημέρα, θα είναι καλυμμένα με σκόνη,

⁴¹(Και) θα τα καλύπτει το σκότος και η ταπείνωση (δηλ. σκοτεινιασμένα).

⁴²Εκείνοι είναι οι άπιστοι, οι κακοποιοί.