النازعات
Αυτοί που Τραβούν • 46 εδάφια • Μεκκανή
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1(Ορκίζομαι) μα εκείνους (τους αγγέλους) που αρπάζουν με δύναμη και βία (τις ψυχές των άπιστων κατά τη στιγμή του θανάτου)!
2Και μα εκείνους (τους αγγέλους) που μαλακά βγάζουν (τις ψυχές των ενάρετων πιστών τη στιγμή του θανάτου)!
3Και μα εκείνους (τους αγγέλους) που κολυμπούν (κατεβαίνοντας από τους αιθέρες προς τη Γη, και ανεβαίνοντας από τη Γη προς τους αιθέρες),
4Και μα εκείνους (τους αγγέλους) που σπεύδουν (για να εκτελέσουν τις Εντολές του Αλλάχ),
5Και μα εκείνους (τους αγγέλους) που διευθετούν τις Εντολές (του Αλλάχ σχετικά με τις υποθέσεις του κόσμου)!
6(Ότι, θα αναστηθείτε όλοι σας και θα απολογηθείτε) την Ημέρα που η Γη θα σείεται (μετά από το πρώτο φύσημα του Κέρατος, το φύσημα του θανάτου, κατά το οποίο όλοι θα πεθάνουν),
7Και θα το ακολουθήσει το δεύτερο φύσημα (κατά το οποίο όλοι θα αναστηθούν),
8Εκείνη την Ημέρα θα τρέμουν οι καρδιές (των άπιστων από πανικό),
9Με ταπεινωμένα, χαμηλωμένα τα μάτια τους.
10Λένε (οι άπιστοι κατά την εγκόσμια ζωή διαψεύδοντας την ανάσταση): «Μα είναι δυνατόν ότι θα επανέλθουμε ξανά στην πρότερή μας κατάσταση πάνω στη Γη (δηλ. ζωντανοί);
11Ακόμα κι αφού έχουμε γίνει (μετά από το θάνατό μας) αποσυντεθημένα οστά;»
12Λένε: «(Αν αλήθεια θα επιστρέψουμε ξανά στη ζωή, τότε) αυτή (η επιστροφή) θα ήταν μια χαμένη (καταστροφική) επιστροφή (αφού τότε δε θα μπορέσουμε να αποφύγουμε την τιμωρία)!»
13Στ’ αλήθεια, θα είναι μία μονάχα κραυγή (το δεύτερο φύσημα του Κέρατος),
14Και τότε - να τοι - βρίσκονται (ζωντανοί ξανά) πάνω στη Γη (αφού ήταν στα σπλάχνα της),
15Δεν σου ήρθε (ω, Μωχάμμαντ) η ιστορία του Μωυσή;
16Όταν του φώναξε ο Κύριός του στην Ιερή Κοιλάδα της Τούα:
17«(Ω, Μωυσή) πήγαινε στον Φαραώ, γιατί στ’ αλήθεια παραβίασε τα όρια (διαπράττοντας αδικία, αμαρτίες και απιστία).»
18Και πες του: «Μήπως θα ήθελες να εξαγνιστείς (από τις αμαρτίες, και να πιστέψεις στον Παντοδύναμο Αλλάχ);
19Και να σε οδηγήσω στον Κύριό σου (που σε δημιούργησε), κι έτσι, να (Τον) φοβάσαι (πράττοντας ό,τι Τον ευχαριστεί και αποφεύγοντας ό,τι απαγόρεψε);»
20Και του έδειξε το μεγαλύτερο Σημάδι (το θαύμα της ράβδου του Μωυσή).
21Μα εκείνος (ο Φαραώ) το διέψευσε και παράκουσε.
22Μετά στράφηκε μακριά επιδιώκοντας να αντιταχθεί (στον Μωυσή).
23Έπειτα συγκέντρωσε (τον λαό του) και φώναξε δυνατά:
24«Εγώ είμαι ο κύριός σας, ο ύψιστος.»
25Και έτσι ο Αλλάχ τον άρπαξε με την τιμωρία (που θα είναι στο Πυρ) κατά την Έσχατη Ημέρα, επίσης και στην εγκόσμια ζωή (μέσω του πνιγμού του στο νερό).
26Στ’ αλήθεια, σ' αυτό υπάρχει μάθημα (παράδειγμα, νουθεσία και προειδοποίηση) για όποιον φοβάται (τον Αλλάχ).
27(Ω, άπιστοι που διαψεύδετε την Ανάσταση), η δημιουργία σας (μετά από το θάνατο) είναι πιο μεγάλη ή (η δημιουργία) του ουρανού που (ο Αλλάχ) τον έκτισε (από πάνω σας χωρίς κολώνες);
28Τον ύψωσε (τον ουρανό) και τον ίσιωσε (με τάξη και τελειότητα, χωρίς σχισμές ή ρωγμές),
29Σκέπασε τη νύχτα του (ουρανού) με σκοτάδι (κάνοντας όλο το σύμπαν να βυθίζεται σε σκοτάδι) και έδειξε την ημέρα του (μέσω του φωτός του ηλίου). [Μας έδειξε το φως της ημέρα μέσω της ατμόσφαιρας που εμφανίζει τις ακτίνες του ηλίου, οι οποίες είναι αόρατες μέχρι να φτάσουν στην ατμόσφαιρα, και γι’ αυτό έξω από την ατμόσφαιρα, ο ήλιος φαίνεται ως ένας σκοτεινός μπλε δίσκος].
30Μετά απ' αυτά έστρωσε τη Γη (και την ετοίμασε).
31Έβγαλε από μέσα της (Γης) το νερό της και τα βοσκοτόπια της.
32Και τα βουνά τα έχει στερεώσει γερά (στη Γη ως πασσάλους για να την σταθεροποιήσουν).
33(Όλα αυτά τα έκανε ο Αλλάχ) ως εφόδια για σας και τα κοπάδια σας.
34Μετά, όταν θα ’ρθει η Μεγάλη Συμφορά (δηλ. το δεύτερο φύσημα, και η Ημέρα της Ανάστασης),
35Την Ημέρα που ο άνθρωπος θα θυμηθεί όλα όσα έκανε (από καλές και κακές πράξεις κατά την εγκόσμια ζωή),
36Και το Πυρ της Κολάσεως θα φανεί με σαφήνεια σε όποιον βλέπει,
37Μα, όσο για όποιον παραβίασε τα όρια (στην απιστία, την αδικία και τις αμαρτίες),
38Και προτιμούσε την εγκόσμια ζωή (ακολουθώντας τους πόθους του και αδιαφορώντας για τη Μέλλουσα Ζωή),
39Τότε το Πυρ της Κολάσεως θα είναι η κατοικία (του).
40Μα, όσο για όποιον φοβόταν το να σταθεί (ως κατηγορούμενος) ενώπιον του Κυρίου του και (γι’ αυτό) απέτρεψε την ψυχή του από τους πόθους (του),
41Τότε ο Παράδεισος θα είναι η κατοικία (του).
42(Ω, Μωχάμμαντ) σε ρωτούν (οι άπιστοι) για την Ώρα (της Έσχατης Ημέρας, χλευάζοντας): «Πότε θα έρθει;»
43Για την οποία δεν έχεις γνώση, για να πεις πότε είναι αυτή.
44(Μόνο) στον Κύριό σου ανήκει η γνώση της.
45Στ’ αλήθεια, εσύ είσαι μόνο ένας προειδοποιητής για όποιον την φοβάται.
46Την Ημέρα που θα τη δουν (την Ώρα της Ανάστασης), θα είναι (γι’ αυτούς) σαν να μην είχαν μείνει (στην εγκόσμια ζωή) παρά μόνο ένα απόγευμα ή ένα πρωί.