المعارج
Τα Ανερχόμενα Σκαλοπάτια • 44 εδάφια • Μεκκανή
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1Κάποιος (άπιστος) επικαλέστηκε (τον Αλλάχ) για το μαρτύριο (να επέλθει σ' αυτόν και στον λαό του, ως πρόκληση στον Μωχάμμαντ), (ένα μαρτύριο) που σίγουρα επέρχεται.
2(Επέρχεται) στους άπιστους, το οποίο κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει.
3Από τον Αλλάχ, τον Κύριο των Δρόμων της Ανόδου (στους ουρανούς).
4Οι άγγελοι και ο Γαβριήλ ανεβαίνουν προς Αυτόν μια Ημέρα (της Κρίσεως), της οποίας η διάρκεια είναι πενήντα χιλιάδες χρόνια.
5Έτσι, να είσαι υπομονετικός (ω, Μωχάμμαντ, με τους χλευασμούς τους και τη βιασύνη τους για την Τιμωρία), με μια όμορφη υπομονή (δηλ. χωρίς απογοήτευση, ή να απευθύνεις τα παράπονά σου σ' άλλον εκτός του Αλλάχ).
6Στ’ αλήθεια, το βλέπουν (το μαρτύριο), μακρινό (νομίζουν ότι δε θα γίνει).
7Μα Εμείς το βλέπουμε κοντά (οπωσδήποτε θα γίνει).
8Την Ημέρα που ο ουρανός θα είναι σαν βρώμικο λάδι που βράζει.
9Και τα βουνά θα είναι σαν φουσκωμένο μαλλί.
10Και κανένας φίλος δε θα ρωτήσει κάποιον φίλο (για την κατάστασή του, επειδή θα είναι απασχολημένος με τη δική του υπόθεση).
11Τους βλέπουν (δηλ. ο καθένας βλέπει τους συγγενείς και τα παιδιά του, αλλά δε θα τους μιλήσει από τον τρόμο που επικρατεί, και κανείς δε θα μπορέσει να ωφελήσει κανέναν). Ο αμαρτωλός θα επιθυμούσε να λυτρώσει τον εαυτό του από το μαρτύριο εκείνης της ημέρας δίνοντας τα παιδιά του,
12Και τη γυναίκα του, και τον αδελφό του,
13Και το σόι του, που του προσέφεραν καταφύγιο,
14Και όλους όσους βρίσκονται στη Γη, μήπως έτσι να σωθεί.
15Όχι (δεν είναι όπως επιθυμείς, ω, άπιστε)! Στ’ αλήθεια, αυτή (η Κόλαση) πυρακτώνεται,
16Που αφαιρεί βίαια το δέρμα του κεφαλιού, και τα άκρα του σώματος (θα τα κάψει ολοκληρωτικά)!
17Καλεί όποιον στράφηκε μακριά και απομακρύνθηκε (από την πίστη).
18Και μάζευε (πλούτο) και (τον) αποθήκευε (χωρίς να ξοδεύει απ' αυτόν σε ελεημοσύνη για χάρη του Αλλάχ).
19Πράγματι, ο άνθρωπος πλάστηκε πολύ ανυπόμονος (ανήσυχος και φιλάργυρος)·
20Όταν το κακό (ασθένεια ή φτώχεια) τον αγγίζει, γίνεται ανυπόμονος (και δυσαρεστημένος)·
21Και όταν το καλό τον αγγίζει, γίνεται φιλάργυρος.
22Εκτός απ' εκείνους που προσεύχονται.
23Εκείνους που τηρούν πάντα την προσευχή τους (με το σωστό τρόπο και στις καθορισμένες ώρες).
24Και κείνους που στον πλούτο τους υπάρχει ένα ορισμένο υποχρεωτικό μερίδιο (η Ζακά -ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη- για τους φτωχούς).
25Για τον επαίτη που ζητά, και για τον στερημένο (τον φτωχό που ντρέπεται να ζητήσει).
26Και κείνους που πιστεύουν στην Ημέρα της Κρίσεως.
27Και κείνους που φοβούνται το μαρτύριο από τον Κύριό τους (και είναι προσεχτικοί απέναντι σ' αυτό).
28Στ’ αλήθεια, το μαρτύριο από τον Κύριό τους είναι τέτοιο που κανείς δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής απ' αυτό.
29Και κείνους που φυλάσσουν τα γεννητικά όργανά τους (από παράνομες σεξουαλικές πράξεις)·
30Εκτός από τις συζύγους τους ή εκείνες που κατέχουν τα δεξιά χέρια τους (δηλ. σκλάβες) –οπότε δε θα κατηγορηθούν.
31Μα όποιος επιδιώκει πέρα απ' αυτό, τότε εκείνοι είναι οι παραβάτες.
32Και κείνους που τηρούν τα καταπιστεύματα και τις συμφωνίες τους.
33Και κείνους που μένουν σταθεροί στις μαρτυρίες τους (χωρίς να ψεύδονται, να αποκρύπτουν ή να διαστρεβλώνουν γεγονότα).
34Και κείνους που τηρούν την προσευχή τους (με το σωστό τρόπο και στις καθορισμένες ώρες).
35Τέτοιοι θα κατοικούν σε κήπους (Παράδεισο), τιμημένοι.
36Τι συμβαίνει, λοιπόν με τους άπιστους που σπεύδουν προς εσένα (ω, Μωχάμμαντ); (Οι οποίοι κάθονται με τους λαιμούς τους στραμμένους προς εσένα για να σ’ ακούσουν, όχι για να ωφεληθούν, αλλά για να σε διαψεύσουν και να σε χλευάσουν)!
37(Καθισμένοι) σε ομάδες από τα δεξιά και τ’ αριστερά (σου, ω, Μωχάμμαντ).
38Ελπίζει ο καθένας τους να μπει στον Παράδεισο της Μακαριότητας;
39Όχι! Στ’ αλήθεια, τους έχουμε πλάσει απ’ αυτό που γνωρίζουν (δηλ. ένα ασήμαντο υγρό, επομένως, είναι αδύναμοι που δεν μπορούν ούτε να ωφελήσουν ούτε να βλάψουν τους εαυτούς τους, οπότε πώς μπορούν να είναι αλαζονικοί και άπιστοι;)
40Έτσι, ορκίζομαι στον Κύριο όλων των Ανατολών και των Δύσεων (του ήλιου, της σελήνης και όλων των άλλων πλανητών), ότι, βέβαια, είμαστε Ικανοί.
41(Είμαστε Ικανοί) να τους αντικαταστήσουμε μ' άλλους καλύτερους απ’ αυτούς· και κανείς δεν μπορεί να Μας ξεφύγει (όταν αποφασίσουμε κάτι).
42Και έτσι άστους να βυθίζονται στην πλάνη τους και να παίζουν (στην εγκόσμια ζωή), μέχρι να συναντήσουν την Ημέρα, την οποία τους είχαν υποσχεθεί.
43Την Ημέρα που θα βγουν από τους τάφους τους βιαστικά, σαν να έσπευδαν συναγωνιζόμενοι προς ένα είδωλο (όπως έκαναν στην εγκόσμια ζωή, που όποτε οριζόταν ένα νέο είδωλο, έσπευδαν για να είναι οι πρώτοι που να το λατρεύουν).
44Με τα μάτια τους χαμηλωμένα, και καλυμμένοι με την ταπείνωση! Αυτή είναι η Ημέρα που τους είχαν υποσχεθεί!