الصافات
Οι Παραταγμένοι • 182 εδάφια • Μεκκανή
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1Ορκίζομαι μα αυτούς (τους Αγγέλους) που είναι παραταγμένοι σε σειρές!
2Και ορκίζομαι μα αυτούς (τους Αγγέλους) που σπρώχνουν (και οδηγούν τα σύννεφα όπου θέλει ο Αλλάχ).
3Και ορκίζομαι μα αυτούς (τους Αγγέλους) που απαγγέλουν τα Εδάφια (του Αλλάχ).
4Ότι ο (Αληθινός) Θεός σας (που μόνο Αυτός αξίζει να λατρεύεται), είναι Ένας!
5Ο Κύριος των ουρανών και της γης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους, και ο Κύριος όλων των σημείων των ανατολών.
6Πράγματι, έχουμε στολίσει τον κοντινότερο ουρανό με τα αστέρια,
7και τα κάναμε (τα αστέρια) ως προστασία (για τον κοντινότερο ουρανό) από κάθε επαναστατημένο διάβολο, (που τον λιθοβολούν αν προσπαθήσει να κρυφακούσει).
8Δεν μπορούν (οι διάβολοι) να κρυφακούσουν την υψηλότερη σύναξη (των Αγγέλων στον ουρανό όταν μιλούν με ό,τι τους αποκάλυψε ο Αλλάχ), και (αν προσπαθήσουν να κρυφακούσουν), λιθοβολούνται από κάθε πλευρά,
9για να τους διώξουν μακριά, και θα έχουν (την Ημέρα της Κρίσεως) ένα αιώνιο μαρτύριο.
10(Δεν μπορούν οι διάβολοι να κρυφακούσουν τους Αγγέλους στον ουρανό) παρά μόνο όποιος (διάβολος) αρπάξει γρήγορα μερικές λέξεις, και αμέσως θα τον ακολουθήσει ένα λαμπερό διαπεραστικό πεφταστέρι.
11Ρώτα λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ) αυτούς (τους άπιστους που διαψεύδουν την ανάσταση): «Είναι αυτοί πιο δυνατοί στη δημιουργία (και η δημιουργία τους είναι πιο μεγάλη), ή ό,τι δημιουργήσαμε (από τους ουρανούς και τη γη);» Πράγματι, τους δημιουργήσαμε (τους ανθρώπους -τον Αδάμ-) από κολλώδη πηλό.
12Όχι (η δημιουργία των ανθρώπων δεν είναι πιο μεγάλη από των ουρανών και της γης), αλλά εσύ εκπλήσσεσαι (ω, Μωχάμμαντ, από τη διάψευσή τους την ανάσταση), ενώ αυτοί (οι άπιστοι) ειρωνεύονται (αυτά που τους λες)!
13Όταν τους δίνεται μία νουθεσία, δεν τη λαμβάνουν υπόψη.
14Όταν βλέπουν (από τον Προφήτη) ένα Σημάδι, το ειρωνεύονται.
15Λένε: «Αυτό δεν είναι παρά ξεκάθαρη μαγεία.
16Είναι δυνατόν ότι όταν θα πεθάνουμε και θα γίνουμε σκόνη και κόκαλα, θα αναστηθούμε;
17Ή οι προπάτορές μας (θα αναστηθούν);»
18Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ναι (θα αναστηθείτε όλοι) ενώ θα είστε ατιμασμένοι και υποταγμένοι.»
19Πράγματι, θα είναι μόνο μία κραυγή (το δεύτερο φύσημα στο Κέρας -Σάλπιγγα-), και αμέσως (θα βγουν από τους τάφους και) θα κοιτάξουν (τις φρικαλεότητες της Ημέρας της Ανάστασης).
20Θα πουν: «Αλίμονό μας! Αυτή είναι η Ημέρα του Απολογισμού (όπου θα υπάρχει ανταμοιβή και τιμωρία)!»
21(Θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Αυτή είναι η Ημέρα της Κρίσεως που τη διαψεύδατε!»
22(Θα ειπωθεί στους Αγγέλους): «Συγκεντρώστε εκείνους που αδίκησαν και τους παρόμοιούς τους (που τους υποστήριξαν ή ακολούθησαν) και ό,τι λάτρευαν (από είδωλα και ψεύτικους θεούς),
23(που τους λάτρευαν) εκτός από τον Αλλάχ, και οδηγήστε τους προς τον δρόμο της Κόλασης,
24και σταματήστε τους (πριν την Κόλαση), πράγματι, θα ρωτηθούν.»
25(Θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Γιατί δεν υποστηρίζετε τώρα ο ένας τον άλλον (όπως ισχυριστήκατε πριν ότι τα είδωλά σας σάς υποστηρίζουν);»
26Όχι (δε θα υποστηρίξει κανένας τους τον άλλον), αλλά Σήμερα θα είναι υποταγμένοι (στην Κρίση του Αλλάχ)!
27Θα στραφούν ο ένας στον άλλον επιπλήττοντάς τον.
28(Οι οπαδοί) θα πουν (στους αρχηγούς της πλάνης): «Πράγματι, μας πλησιάζατε από τη δεξιά (δηλ. από την πλευρά της αλήθειας για να μας παραπλανήσετε απ' αυτή, και ωραιοποιήσατε στα μάτια μας την απιστία και τις αμαρτίες).»
29(Οι αρχηγοί της πλάνης) θα πουν: «Όχι (δεν είναι όπως ισχυρίζεστε), αλλά εσείς οι ίδιοι δεν ήσασταν πιστοί!
30Και δεν είχαμε καμία εξουσία σε σας (για να σας αναγκάσουμε στην απιστία), αλλά εσείς οι ίδιοι ήσασταν παραβάτες (στην απιστία και στις αμαρτίες).
31Τώρα ο Λόγος του Κυρίου μας (με τον οποίο προειδοποίησε τον Σατανά ότι θα γεμίσει την Κόλαση μ' αυτόν και όσους θα τον ακολουθήσουν) έγινε αναπόφευκτος για μας. Πράγματι, θα γευτούμε (το μαρτύριο).
32Και σας καλέσαμε προς την πλάνη, γιατί είμασταν παραπλανημένοι, (και εσείς ανταποκριθήκατε από επιλογή σας).»
33Πράγματι, εκείνη την Ημέρα θα είναι όλοι τους μαζί στην τιμωρία.
34Έτσι κάνουμε στους κακούς (άπιστους).
35Πράγματι, όποτε λεγόταν σ' αυτούς: «Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ», γίνονταν αλαζόνες.
36(Οι άπιστοι από τη φυλή Κουράις) λένε: «Θα εγκαταλείψουμε τους θεούς μας για έναν τρελό ποιητή;»
37Όχι (ο Μωχάμμαντ δεν είναι ούτε τρελός, ούτε ποιητής), αλλά ήρθε με την αλήθεια, και επιβεβαίωσε τους Αγγελιαφόρους.
38Πράγματι, θα γευτείτε το οδυνηρό μαρτύριο,
39και δε θα λάβετε παρά μόνο (τιμωρία) για ό,τι κάνατε.
40Εκτός από τους αφοσιωμένους εκλεκτούς πιστούς δούλους του Αλλάχ, (οι οποίοι θα είναι ασφαλείς από την τιμωρία και θα λάβουν πολλαπλή ανταμοιβή).
41Εκείνοι (οι πιστοί) θα έχουν μία γνωστή ανταμοιβή (τον Παράδεισο, και αγαθά πρωί-βράδυ, συνέχεια όποτε θέλουν),
42φρούτα (δηλ. το φαγητό και το ποτό τους θα είναι για απόλαυση και όχι από πείνα), και θα είναι τιμημένοι,
43στους Κήπους της Ευδαιμονίας,
44καθισμένοι ο ένας απέναντι από τον άλλον σε (υπερυψωμένα στολισμένα) κρεβάτια (και κανείς δε θα δώσει την πλάτη του στον άλλον).
45(Οι υπηρέτες) θα περιφέρονται ανάμεσά τους με δισκοπότηρο από ένα τρεχούμενο ρυάκι (κρασιού).
46(Το οποίο κρασί θα είναι) λευκό και νόστιμο για όσους το πίνουν.
47Δε θα υπάρχει σ' αυτό (το κρασί) κανένα κακό (από πόνο στην κοιλιά ή πονοκέφαλο), ούτε θα μεθάει το μυαλό τους.
48Θα έχουν σεμνές γυναίκες που περιορίζουν την όρασή τους (και την καρδιά τους) στους συζύγους τους και μόνο, και θα έχουν μεγάλα όμορφα μάτια.
49(Εκείνες οι γυναίκες) σαν να ήταν καλά διατηρημένα παρθένα μαργαριτάρια (που κανείς δεν τις έχει αγγίξει πριν).
50Θα στραφούν (οι κάτοικοι του Παραδείσου) ο ένας προς τον άλλο ρωτώντας (για το τι έκαναν στην εγκόσμια ζωή).
51Ένας απ' αυτούς θα πει: «Είχα έναν φίλο (στην εγκόσμια ζωή),
52ο οποίος (μου) έλεγε: «Είσαι ένας απ' εκείνους που πιστεύουν (στην ανάσταση);
53Είναι δυνατόν ότι όταν θα πεθάνουμε και θα γίνουμε σκόνη και κόκαλα, (θα αναστηθούμε και) θα μας φέρουν για να λογοδοτήσουμε (και να λάβουμε τιμωρία ή ανταμοιβή για τις πράξεις μας);».»
54(Ο πιστός ομιλητής) θα πει (στους συντρόφους του στον Παράδεισο): «Θέλετε να κοιτάξετε (στη Φωτιά, για να δούμε τη μοίρα εκείνου που αρνήθηκε την ανάσταση);»
55Έτσι (ο πιστός) θα κοιτάξει κάτω και θα τον δει (τον άπιστο) στη μέση της Φλεγόμενης Φωτιάς.
56(Ο πιστός) θα πει (στον άπιστο): «Μα τον Αλλάχ! Παραλίγο να με είχες καταστρέψει (μέσω των προσπαθειών σου να με αποτρέψεις από την πίστη).
57Αν δεν ήταν η χάρη του Κυρίου μου, θα ήμουν (Σήμερα) ανάμεσα σ' εκείνους που βρίσκονται (στην Κόλαση).
58Δε θα πεθάνουμε εμείς (οι πιστοί),
59παρά μόνο τον πρώτο μας θάνατο, και δε θα τιμωρηθούμε; [Ναι δε θα πεθάνουμε στη Μέλλουσα Ζωή, και θα μείνουμε εμείς οι πιστοί σε αιώνια ευδαιμονία, ενώ εσείς οι άπιστοι θα μείνετε σε αιώνιο μαρτύριο]!
60Πράγματι, αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία!»
61Για τέτοια (ανταμοιβή), ας πράττουν εκείνοι (οι πιστοί) που πράττουν (καλές πράξεις στην εγκόσμια ζωή).
62Αυτή (η ευδαιμονία) είναι καλύτερη ως διαμονή ή το δέντρο του Αζ-Ζακούμ;
63Πράγματι, το κάναμε (αυτό το δέντρο) να είναι μία δοκιμασία για τους άδικους (που διέψευσαν και είπαν «Πώς φυτρώνει ένα δέντρο μέσα στην Κόλαση;»)!
64Πράγματι, είναι ένα δέντρο που βγαίνει από τον πυθμένα της Κόλασης.
65Οι καρποί του οποίου μοιάζουν με τα κεφάλια των διαβόλων.
66Πράγματι, θα φάνε απ' αυτούς (τους καρπούς), και θα γεμίσουν τις κοιλιές τους.
67Έπειτα, (θα πάνε για να πιουν και) θα έχουν ένα ζεματιστό νερό που θα γίνει (στην κοιλιά τους) μείγμα (με τους καρπούς που έφαγαν).
68Έπειτα, η επιστροφή τους (αφού πιούν το ζεματιστό νερό) θα είναι στην Κόλαση (και έτσι θα κινούνται από ένα μαρτύριο στο άλλο).
69Πράγματι, (ω, Μωχάμμαντ, οι άπιστοι από τον λαό σου) βρήκαν τους προγόνους τους παραπλανημένους,
70και έτσι σπεύδουν ακολουθώντας τα βήματά τους (των προγόνων τους στην απιστία, από μίμηση και χωρίς απόδειξη)!
71Πράγματι, πριν αυτούς (τους άπιστους από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ), οι περισσότεροι από τους προηγούμενους λαούς είχαν παραστρατήσει!
72Πράγματι, είχαμε στείλει ανάμεσά τους προειδοποιητές (Αγγελιαφόρους).
73Κοίτα λοιπόν (ω, Προφήτη) πως ήταν το τέλος εκείνων που είχαν προειδοποιηθεί (αλλά διέψευσαν τους Αγγελιαφόρους, και καταστράφηκαν).
74Εκτός από τους αφοσιωμένους εκλεκτούς πιστούς δούλους του Αλλάχ, (οι οποίοι σώθηκαν και θα λάβουν πολλαπλή ανταμοιβή).
75Πράγματι, ο Νώε Μας επικαλέστηκε (εναντίον του λαού του που τον διέψευσε), και πόσο εξαιρετικά ανταποκριθήκαμε (σ' αυτόν)!
76Σώσαμε αυτόν (τον Νώε) και την οικογένειά του από τη μεγάλη δυσκολία (του πνιγμού στην πλημμύρα).
77Κάναμε τους απογόνους του να είναι αυτοί που θα μείνουν μετά (στη γη, και όλοι οι άνθρωποι μετά κατάγονται απ' εκείνους).
78Κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτόν στις μεταγενέστερες γενιές:
79«Ειρήνη στον Νώε ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους.»
80Έτσι ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.
81Πράγματι, ήταν ένας από τους πιστούς δούλους Μας.
82Έπειτα πνίξαμε τους άλλους (με την πλημμύρα).
83Πράγματι, ένας απ' αυτούς που ακολούθησαν τη θρησκεία του (Νώε, μετά), ήταν ο Αβραάμ.
84(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ήρθε (ο Αβραάμ) προς τον Κύριό του με αγνή καρδιά.
85Όταν είπε (ο Αβραάμ) στον πατέρα του και στον λαό του: «Τι είναι αυτά που λατρεύετε;
86Αναζητάτε για λατρεία ψεύτικους θεούς αντί του Αλλάχ;
87Τι πιστεύετε λοιπόν για τον Κύριο των κόσμων (ό,τι θα σας κάνει την Ημέρα της Κρίσεως);»
88Έριξε λοιπόν (ο Αβραάμ) μια ματιά στα αστέρια (σκεπτόμενος),
89και είπε (στον λαό του): «Είμαι άρρωστος (ή αδύναμος).»
90Έτσι τον άφησαν και έφυγαν (προς την γιορτή τους).
91Έτσι έσπευσε κρυφά προς τους θεούς (τα είδωλά) τους και είπε (χλευάζοντάς τους): «Δεν τρώτε (αυτό το φαγητό που σας έβαλε ο λαός μου);
92Τι συμβαίνει με σας που δε μιλάτε;»
93Έτσι πήγε προς αυτούς χτυπώντας τους με το δεξί του χέρι (για να τους σπάσει).
94Έτσι (αφού βρήκαν οι άνθρωποι τα είδωλά τους σπασμένα και άκουσαν ότι ο Αβραάμ είναι αυτός που τα είχε κατακρίνει πριν), ήρθαν προς αυτόν σπεύδοντας.
95(Ο Αβραάμ) είπε: «Είναι δυνατόν να λατρεύετε αυτά (τα είδωλα) που εσείς οι ίδιοι τα έχετε σκαλίσει,
96ενώ ο Αλλάχ είναι Αυτός που δημιούργησε εσάς και ό,τι φτιάχνετε;» [Δηλ. δημιούργησε το ξύλο και την πέτρα κλπ. από τα οποία φτιάχνετε τα είδωλα σας].
97Είπαν: «Χτίστε γι' αυτόν μία κατασκευή (πυρά) και ρίξτε τον στη φλεγόμενη φωτιά.»
98Είχαν γι' αυτόν ένα κακό σχέδιο, αλλά (τον σώσαμε και) τους κάναμε τους κατώτερους!
99(Ο Αβραάμ) είπε: «(Θα μεταναστέψω και) θα πάω προς τον Κύριό μου (σε ένα μέρος όπου θα μπορώ να Τον λατρεύω), ο Οποίος θα με καθοδηγήσει (προς το καλό).
100Κύριε μου! Χάρισέ μου ενάρετους απογόνους.»
101Έτσι, του δώσαμε τα χαρμόσυνα νέα για ένα παιδί (τον Ισμαήλ), που (όταν θα μεγαλώσει) θα είναι μακρόθυμος.
102Όταν (ο γιός του) έφτασε στην ηλικία να τον βοηθήσει (τον πατέρα του) στις εργασίες του, (ο Αβραάμ) του είπε: «Γιε μου! Είδα στον ύπνο μου ότι σε έσφαξα [και τα όνειρα των Προφητών είναι αποκάλυψη και εντολή από τον Αλλάχ]. Κοίτα λοιπόν, τι νομίζεις!» Είπε: «Ω, πατέρα! Κάνε ό,τι διατάχτηκες (από τον Αλλάχ). Θα με βρεις, αν θέλει ο Αλλάχ, να είμαι από τους υπομονετικούς και τους υπάκουους.»
103Όταν και οι δύο υποτάχτηκαν στο θέλημα του Αλλάχ, και (ο Αβραάμ) τον είχε βάλει (τον γιό του) με το μέτωπο καταγής και πλάγια,
104του φωνάξαμε: «Ω, Αβραάμ!
105Εκπλήρωσες το όραμά σου (εφόσον είχες την πρόθεση να το εκπληρώσεις, αλλά θα σας σώσουμε από τέτοια δοκιμασία). Έτσι, ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό (και εκτελούν τις εντολές Μας).
106Πράγματι, αυτή ήταν μία ολοφάνερη (και δύσκολη) δοκιμασία.
107Τον σώσαμε (τον υιό του) κάνοντας (να σφαχθεί) αντί αυτού μία μεγάλη θυσία (ένα μεγάλο κριάρι).
108Κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτόν (τον Αβραάμ) στις μεταγενέστερες γενιές:
109«Ειρήνη και ασφάλεια στον Αβραάμ.»
110Έτσι, ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.
111Πράγματι, ήταν ένας από τους πιστούς δούλους Μας.
112Του δώσαμε (στον Αβραάμ) τα χαρμόσυνα νέα για (ένα παιδί) τον Ισαάκ, που θα γίνει ένας Προφήτης, και ένας από τους ενάρετους.
113Ευλογήσαμε αυτόν (τον Αβραάμ) και τον Ισαάκ. Αλλά ανάμεσα στους απογόνους τους υπήρχαν εκείνοι που έπρατταν το καλό και εκείνοι που αδίκησαν ξεκάθαρα τον εαυτό τους.
114Πράγματι, δώσαμε εύνοια στον Μωυσή και στον Ααρών (κάνοντάς τους δύο Προφήτες),
115σώσαμε αυτούς και τον λαό τους από τη μεγάλη δυσκολία (την υποδούλωση στον Φαραώ και τον πνιγμό στο νερό),
116τους υποστηρίξαμε (εναντίον του Φαραώ και των στρατιωτών του), και έτσι ήταν οι νικητές,
117τους δώσαμε (στον Μωυσή και στον Ααρών) το ξεκάθαρο Βιβλίο (την Τορά),
118τους καθοδηγήσαμε στον ίσιο δρόμο,
119και κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτούς τους δύο στις μεταγενέστερες γενιές:
120«Ειρήνη και ασφάλεια στον Μωυσή και στον Ααρών.»
121Έτσι ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.
122Πράγματι, ήταν και οι δύο από τους πιστούς δούλους Μας.
123Πράγματι, και ο Ηλίας ήταν ένας από τους Αγγελιαφόρους.
124(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν είπε (ο Ηλίας) στον λαό του: «Δε θα φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του);
125Είναι δυνατόν να επικαλείστε (και να λατρεύετε) ένα είδωλο ως κύριο και θεό, και να εγκαταλείψετε τη λατρεία προς τον Καλύτερο των δημιουργών,
126τον Αλλάχ, τον Κύριο σας και τον Κύριο όλων των προγόνων σας;»
127Αλλά (οι άπιστοι) τον διέψευσαν (στο ότι θα πρέπει να λατρεύουν μόνο τον Αλλάχ), οπότε σίγουρα θα παρευρεθούν (την Ημέρα της Κρίσεως στην τιμωρία).
128Εκτός από τους αφοσιωμένους εκλεκτούς πιστούς δούλους του Αλλάχ, (οι οποίοι θα είναι ασφαλείς από την τιμωρία και θα λάβουν πολλαπλή ανταμοιβή).
129Κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτόν (τον Ηλία) στις μεταγενέστερες γενιές:
130«Ειρήνη και ασφάλεια στον Ηλία.»
131Έτσι ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.
132Πράγματι, ήταν ένας από τους πιστούς δούλους Μας.
133Πράγματι, και ο Λωτ ήταν ένας από τους Αγγελιαφόρους.
134(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν τον σώσαμε και όλη την οικογένειά του (διατάζοντάς τον να φύγει το βράδυ από την πόλη Σόδομα),
135εκτός από μία ηλικιωμένη (τη γυναίκα του), που ήταν μεταξύ εκείνων που έμειναν πίσω (και καταστράφηκαν).
136Μετά καταστρέψαμε τους υπόλοιπους.
137Εσείς (ω, άνθρωποι της φυλής Κουράις) περνάτε από τα ερείπιά τους (κατά τα ταξίδιά σας) την ημέρα,
138και τη νύχτα. Μα δε συλλογίζεστε;
139Πράγματι, και ο Γιούνους (Ιωνάς) ήταν ένας από τους Αγγελιαφόρους.
140(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν έφυγε (από τον λαό του χωρίς την άδεια του Κυρίου του) στο φορτωμένο πλοίο.
141(Παραλίγο το πλοίο να βυθιστεί λόγω του βάρους και συμφώνησαν οι επιβάτες να κάνουν κλήρο), και έτσι έριξε (ο Ιωνάς) κλήρο, αλλά ήταν μεταξύ εκείνων που έχασαν (και πήδηξαν στη θάλασσα).
142Έτσι, το μεγάλο ψάρι τον κατάπιε (τον Ιωνά ζωντανό), καθώς είχε κάνει (ο Ιωνάς) μία πράξη άξια επίπληξης (ότι έφυγε χωρίς την άδεια του Κυρίου του).
143Αν δεν ήταν (ο Ιωνάς πριν) ένας απ' αυτούς που δοξάζουν και εξυμνούν πολύ τον Αλλάχ (και αν δεν είχε επικαλεστεί τον Αλλάχ μέσα στην κοιλιά του ψαριού λέγοντας: «Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Εσύ! Δόξα Σοι! Πράγματι, ήμουν ένας από τους άδικους»),
144θα είχε μείνει στην κοιλιά του (ψαριού) μέχρι την Ημέρα που θα αναστηθούν (οι άνθρωποι).
145Έτσι, (τον σώσαμε και) τον πετάξαμε έξω (από το ψάρι, κάνοντας το ψάρι να τον αφήσει) σε μία ανοιχτή ακτή (όπου δεν υπήρχαν δέντρα, ούτε κτίρια που να τον σκίαζαν) ενώ ήταν πολύ αδύναμος (σαν το νεογέννητο μωρό ή ένα κοτοπουλάκι χωρίς πούπουλα),
146και κάναμε να φυτρώσει (δίπλα του) ένα φυτό κολοκύθας για να τον σκιάσει.
147Και τον στείλαμε (τον Ιωνά ξανά στον λαό του) σε εκατό χιλιάδες και ακόμη περισσότερους.
148Και έτσι πίστεψαν, και παρείχαμε αγαθά σ' αυτούς για έναν προκαθορισμένο χρόνο (του τέλους της ζωής τους).
149Ρώτα λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ) αυτούς (τους άπιστους από τον λαό σου) πώς είναι δυνατόν να αποδίδουν στον Κύριό σου ότι έχει κόρες (τους Αγγέλους, παρόλο που οι ίδιοι οι άπιστοι δεν επιθυμούν να έχουν κόρες) και επιθυμούν για τον εαυτό τους το να έχουν γιους!
150Ή μήπως δημιουργήσαμε τους Αγγέλους ως θηλυκά ενώ (οι άπιστοι) ήταν παρόντες (και είδαν τη δημιουργία τους);
151Πράγματι, είναι από το ψεύδος τους (των ειδωλολατρών) ότι λένε:
152«Ο Αλλάχ απέκτησε παιδιά», και αυτοί είναι πράγματι, ψεύτες!
153Είναι δυνατόν (να αποδίδετε σ' Αυτόν) ότι επέλεξε να έχει κόρες (παρόλο που εσείς οι ίδιοι δεν επιθυμείτε να έχετε κόρες), αντί το να έχει γιους (ενώ εσείς επιθυμείτε να έχετε γιους);
154Τι συμβαίνει με σας; Πώς κρίνετε (με το να αποδίδετε στον Αλλάχ κάτι που δεν επιθυμείτε καν για τον εαυτό σας);
155Δε θα λάβετε λοιπόν μία νουθεσία;
156Ή μήπως έχετε κάποια ξεκάθαρη απόδειξη (από ένα βιβλίο που έστειλε ο Αλλάχ);
157Φέρτε λοιπόν το βιβλίο σας (που σας ήρθε από τον Αλλάχ και υποστηρίζει τα λόγια σας), αν είστε ειλικρινείς!
158Επίσης ισχυρίζονται (οι ειδωλολάτρες) ότι υπάρχει συγγένεια μεταξύ Αυτού (του Αλλάχ) και των τζινν [λέγοντας ότι οι αόρατοι Άγγελοι είναι οι κόρες Του από τις αρχηγούς των τζινν που τις παντρεύτηκε ο Αλλάχ, και ότι ο Σατανάς είναι ο αδελφός του Αλλάχ! -Δόξα στον Αλλάχ! Είναι πολύ Ανώτερος απ' αυτά που ισχυρίζονται-]. Πράγματι, τα τζινν ξέρουν καλά ότι θα βρεθούν (ενώπιον του Αλλάχ για να λογοδοτήσουν, πώς λοιπόν να είχαν συγγένεια μαζί Του;)!
159Δόξα στον Αλλάχ, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν (οι άνθρωποι ψευδώς, από ατέλειες).
160Εκτός από τους αφοσιωμένους εκλεκτούς πιστούς δούλους του Αλλάχ (οι οποίοι αποδίδουν σ' Αυτόν Υψηλές Ιδιότητες που ταιριάζουν στη Μεγαλοπρέπειά Του).
161Εσείς λοιπόν (ω, ειδωλολάτρες) και ό,τι λατρεύετε (εκτός από τον Αλλάχ),
162δεν μπορείτε να παρασύρετε κανέναν μακριά απ' αυτή (την αληθινή θρησκεία),
163εκτός από κάποιον που (είναι ήδη στη γνώση του Αλλάχ ότι) θα μπει στην Κόλαση για να καεί μέσα της!
164(Οι Άγγελοι είπαν): «Δεν υπάρχει κανένας ανάμεσά μας που δεν έχει μία γνωστή θέση [στον ουρανό και στη λατρεία προς τον Αλλάχ, και δεν είμαστε κόρες του Αλλάχ όπως ισχυρίζονται οι ειδωλολάτρες].
165Πράγματι, εμείς είμαστε αυτοί που στέκονται παρατεταγμένοι σε σειρές (στη λατρεία προς τον Αλλάχ).
166Και εμείς είμαστε αυτοί που δοξάζουν (τον Αλλάχ).»
167(Oι ειδωλολάτρες από τον λαό σου, ω, Προφήτη, πριν την αποστολή σου) συνήθισαν να λένε:
168«Αν είχαμε ένα Βιβλίο (και μία νουθεσία) από τους προηγούμενους (Προφήτες που να μας πληροφορούν για τα προηγούμενα έθνη),
169θα είμασταν εμείς οι αφοσιωμένοι εκλεκτοί πιστοί δούλοι του Αλλάχ.»
170Αλλά (όταν τους ήρθε το Κορ’άν) το αρνήθηκαν. Πράγματι, θα μάθουν (τι τους περιμένει από τιμωρία)!
171Πράγματι, ο Λόγος Μας έχει ήδη δοθεί στους Αγγελιαφόρους δούλους Μας,
172ότι εκείνοι είναι αυτοί που θα λάβουν την υποστήριξη (Μας, εναντίον των εχθρών τους),
173και ότι πράγματι, οι στρατιώτες Μας θα είναι οι νικητές.
174Απομακρύνσου λοιπόν (ω, Προφήτη) απ' αυτούς (τους πεισματάρηδες άπιστους) για λίγο.
175(Περίμενε) και κοίτα τους (όταν θα ηττηθούν), πράγματι, θα δουν (και αυτοί)!
176Βιάζονται (ως πρόκληση προς εσένα, ω, Προφήτη) να πέσει πάνω τους η τιμωρία Μας;
177Όταν θα πέσει (η τιμωρία Μας) σ' αυτούς (και στους οίκους τους), πόσο τρομερό θα είναι εκείνο το πρωί εκείνων που έλαβαν προειδοποίηση!
178Απομακρύνσου λοιπόν (ω, Προφήτη) απ' αυτούς (τους πεισματάρηδες άπιστους) για λίγο.
179(Περίμενε) και κοίτα (όταν θα ηττηθούν), πράγματι, θα δουν (και αυτοί)!
180Δόξα στον Κύριό σου, τον Κύριο της Δύναμης, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν (από ατέλειες).
181Ειρήνη και ασφάλεια στους Αγγελιαφόρους.
182Δόξα στον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων.