الحاقة
Το Αναπόφευκτο • 52 εδάφια • Μεκκανή
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1Το Αναπόφευκτο (δηλ. η Ημέρα της Ανάστασης).
2Ποιο είναι το Αναπόφευκτο;
3Και πώς να ξέρεις (ω, Προφήτη) ποιο είναι το αναπόφευκτο (και πόσο μεγαλειώδες είναι);
4Οι Θαμούντ (ο λαός του Προφήτη Σάλιχ) και οι ‘Αντ (ο λαός του Προφήτη Χουντ) διέψευσαν την Αλ-Κάρι‘α (την Ημέρα της Κρίσεως που θα χτυπήσει τις καρδιές με τη φρίκη της).
5Όσο για τους Θαμούντ, εξολοθρεύτηκαν από την τρομερή κραυγή (που ξεπέρασε κάθε όριο σε ένταση)!
6Και όσο για τους ‘Αντ, εξολοθρεύτηκαν από έναν κρύο, άγριο άνεμο!
7Τον οποίο (ο Αλλάχ) επέβαλλε σ’ αυτούς για επτά διαδοχικές νύχτες και οχτώ διαδοχικές μέρες, και έτσι θα έβλεπες (αν ήσουν εκεί) τον λαό νεκρό, σαν να ήταν κούφιοι κορμοί χουρμαδιών!
8Βλέπεις να έχει μείνει καμία ψυχή απ' αυτούς (χωρίς να εξολοθρευθεί);
9Κι ο Φαραώ, κι αυτοί που προηγούνταν αυτού, κι οι ανεστραμμένες κωμοπόλεις (του λαού του Προφήτη Λωτ) διέπρατταν αισχρές αμαρτίες.
10Παράκουσαν τον Αγγελιαφόρο του Κυρίου τους, κι έτσι Εκείνος τους άρπαξε δυνατά με μία σκληρή τιμωρία.
11Πράγματι, όταν το νερό σηκώθηκε πάνω από όλα (ο Κατακλυσμός του Νώε), Εμείς μεταφέραμε εσάς (δηλ. τους πιστούς προγόνους σας) στην πλεούμενη (Κιβωτό του Νώε).
12Ώστε να την κάνουμε (την κιβωτό του Νώε) μια νουθεσία (και υπενθύμιση) για σας, και να τη διατηρήσουν εκείνα τα αυτιά που μπορούν να διατηρήσουν ό,τι ακούν (για τις επόμενες γενιές).
13Κι όταν (ο Άγγελος Ισραφήλ) θα φυσήξει το Κέρας (Σάλπιγγα) ένα φύσημα (το πρώτο φύσημα, που ανακοινώνει την καταστροφή του κόσμου).
14Κι η Γη και τα βουνά θα αφαιρεθούν από τα μέρη τους και θα συνθλιφθούν με ένα μόνο χτύπημα.
15Τότε, εκείνη την Ημέρα θα γίνει το (Μεγάλο) Αναπόφευκτο Γεγονός.
16Κι ο ουρανός θα σχιστεί, και εκείνη την Ημέρα (ο ουρανός) θα είναι εξασθενημένος.
17Κι οι άγγελοι θα βρίσκονται στις πλευρές του (ουρανού), και εκείνη την Ημέρα, θα κουβαλήσουν το Θρόνο του Κυρίου σου από πάνω τους, οχτώ (άγγελοι).
18Εκείνη την Ημέρα θα παρουσιαστείτε (ω, άνθρωποι, ενώπιον του Κυρίου σας, για απολογισμό). Δε θα αποκρυφτεί κανένα μυστικό σας.
19Έπειτα, όσο γι’ αυτόν που θα του δοθεί το βιβλίο (των καταγραφών των πράξεών) του στο δεξί του χέρι, θα πει (ευτυχισμένος): «Ορίστε! Διαβάστε το βιβλίο μου!
20Στ’ αλήθεια, πίστευα (στην εγκόσμια ζωή) ότι θα συναντήσω τον απολογισμό μου (την Ημέρα της Κρίσεως και ότι θα λάβω την αμοιβή μου).»
21Έτσι, αυτός θα βρεθεί σε μια ευχάριστη ζωή.
22Σ’ έναν υψηλό Παράδεισο.
23Του οποίου (Παραδείσου) οι καρποί θα βρίσκονται χαμηλά και κοντά (εύκολα να τους φτάσει).
24Φάτε και πιείτε με άνεση, γι’ ό,τι κάνατε (από καλές πράξεις) τις προηγούμενες μέρες (στην εγκόσμια ζωή)!
25Μα όσο γι’ αυτόν που θα του δοθεί το βιβλίο (των καταγραφών των πράξεών) του στο αριστερό του χέρι, θα πει (μετανιωμένος): «Μακάρι να μη μου είχε δοθεί το βιβλίο μου!
26Ούτε να μάθαινα ποτέ πώς είναι ο απολογισμός μου.
27Μακάρι (ο θάνατός μου κατά την εγκόσμια ζωή) να ήταν το τέλος μου (και να μην ανασταινόμουν από το θάνατό μου ποτέ).
28Δεν με ωφέλησε ο πλούτος μου (ούτε με προστάτεψε σε τίποτε από την τιμωρία του Αλλάχ).
29Με εγκατέλειψε (η εξουσία μου και) το επιχείρημά μου (που θα μπορούσα να πω για να υπερασπιστώ τον εαυτό μου)!»
30(Θα ειπωθεί στους αγγέλους - φύλακες της φωτιάς:) «Πάρτε τον και αλυσοδέστε τον (με τα χέρια του στο λαιμό)·
31Έπειτα, πετάξτε τον στο Πυρ για να καεί μέσα του.
32Έπειτα, αλυσοδέστε τον (ολόκληρο) με μια αλυσίδα, το μήκος της οποίας είναι εβδομήντα πήχεις!»
33Στ’ αλήθεια, δεν πίστευε στον Αλλάχ, τον Μέγα.
34Ούτε προέτρεπε στο τάισμα του ενδεή (δηλ. ούτε αυτός τάιζε τους φτωχούς, ούτε προέτρεπε τους άλλους να το κάνουν).
35Έτσι, Σήμερα δεν θα έχει εδώ κανέναν φίλο (για να τον προστατέψει από την τιμωρία).
36Ούτε καμία τροφή, εκτός από το πύον (από τις πληγές του δέρματος των κατοίκων του Πυρός)·
37Το οποίο δεν θα το τρώνε παρά μόνο οι αμαρτωλοί (που επιμένουν στην απιστία τους).
38Ορκίζομαι σε ό,τι βλέπετε!
39Και (ορκίζομαι) σε ό,τι δεν βλέπετε (από τα αόρατα)!
40Ότι αυτό (το Κορ'άν) είναι ο λόγος ενός έντιμου Αγγελιαφόρου (δηλ. το ακούτε από έναν έντιμο Αγγελιαφόρο, τον Μωχάμμαντ).
41Και δεν είναι λόγος ενός ποιητή: λίγα είναι αυτά που πιστεύετε!
42Ούτε είναι λόγος ενός μάντη: λίγα είναι αυτά που θυμάστε (δηλ. θυμηθείτε τη διαφορά μεταξύ του λόγου ενός μάντη και του Προφήτη)!
43Είναι πράγματι, η αποκάλυψη από τον Κύριο των κόσμων (ανθρωπότητα, τζίνν και όλα όσα υπάρχουν).
44Κι αν αυτός (ο Μωχάμμαντ) είχε αποδώσει ψευδώς, ακόμη και κάποια λόγια σ' Εμάς (τον Αλλάχ),
45Θα τον αρπάζαμε (για εκδίκηση) με δύναμη,
46Κι έπειτα θα αποκόπταμε την αρτηρία της καρδιάς (αορτή) του (προκαλώντας άμεσο θάνατο),
47Και κανείς από σας δε θα εμποδίσει (την τιμωρία Μας) σ' αυτόν.
48Και στ’ αλήθεια, αυτό (το Κορ'άν) είναι μια Υπενθύμιση (και νουθεσία) για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ, εκτελώντας τις εντολές Του).
49Και στ’ αλήθεια, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν ανάμεσά σας εκείνοι που διαψεύδουν (το Κορ'άν).
50Και πράγματι αυτή (η διάψευση για το Κορ'άν) θα είναι μια θλίψη στους άπιστους (την Ημέρα της Κρίσεως).
51Και στ’ αλήθεια, αυτό (το Κορ'άν) είναι η βέβαιη αλήθεια (για την οποία δεν υπάρχει αμφιβολία).
52Έτσι, δόξασε το Όνομα του Κυρίου σου, του Αλ-‘Αδείμ (Μέγα).