As-Saffat

الصافات

Those Ranged in Ranks • 182 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفّٗا﴿١﴾

1 Клянуся пашыхтаванымі ў шэрагі,

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرٗا﴿٢﴾

2 якія настойліва падганяюць

فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا﴿٣﴾

3 i чытаюць напамін!

إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدٞ﴿٤﴾

4 Сапраўды, ваш Бог – Адзіны.

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ﴿٥﴾

5 Госпад нябёсаў, зямлі і таго, што паміж імі, Госпад усходаў.

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ﴿٦﴾

6 Сапраўды, мы ўпрыгожылі ніжняе неба прыгажосцю зорак

وَحِفۡظٗا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنٖ مَّارِدٖ﴿٧﴾

7 i абараняем яго ад усялякага збунтаванага шатана.

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٖ﴿٨﴾

8 Яны не прымеюць падслухаць вышэйшы сход; іх закідваюць з усіх бакоў,

دُحُورٗاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٞ وَاصِبٌ﴿٩﴾

9 каб адагнаць адтуль. На іх чакае векаістае пакаранне.

إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٞ ثَاقِبٞ﴿١٠﴾

10Калі хто-небудзь з іх нешта i адразу выхапіць, дык за ім пагоніц¬ца палымяны ліхтар.

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينٖ لَّازِبِۭ﴿١١﴾

11Спытай у іх, ці гэта яны створаныя мацнейшымі, ці нешта ін¬шае, створана Намі? Сапраўды, Мы стварылі іх з ліпучае гліны.

بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ﴿١٢﴾

12Але, ты здзіўляешся, а яны кпяць.

وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ﴿١٣﴾

13Калі ім нагадваюць, яны не задумваюцца.

وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةٗ يَسۡتَسۡخِرُونَ﴿١٤﴾

14Калі яны бачаць знак, дык кпяць.

وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٌ﴿١٥﴾

15I кажуць: «Сапраўды, гэта – відавочнае чараўніцтва.

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ﴿١٦﴾

16Няўжо, стаўшы пасля сканання прахам i косткамі, мы адродзімся?

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ﴿١٧﴾

17Ці нашыя прабацькі?»

قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ﴿١٨﴾

18Скажы: «Так, i вы будзеце зняважаныя».

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ﴿١٩﴾

19Толькі адзін лямант – i яны будуць глядзець.

وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ﴿٢٠﴾

20I скажуць: «Гора нам! Гэта – Судны дзень!»

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ﴿٢١﴾

21Гэта – дзень Суда, вы лічылі хлуснёю.

۞ ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ﴿٢٢﴾

22згуртуйце тых, якія былі прыгнятальнікамі, падобных да іх i тых, каму яны пакланяліся

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ﴿٢٣﴾

23заміж Аллага, і пакажыце ім дарогу да пекла.

وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ﴿٢٤﴾

24Спыніце іх! Яны павінны адказаць.

مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ﴿٢٥﴾

25Што з вамі? Чаму не дапамагаеце адно аднаму?

بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ﴿٢٦﴾

26дык не! У той дзень яны будуць пакорлівымі

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ﴿٢٧﴾

27і будуць звяртацца адно да аднаго з пытаннямі.

قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ﴿٢٨﴾

28I скажуць: «Вы прыходзілі да нас з правага боку!»

قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ﴿٢٩﴾

29А тыя скажуць: «дык не! Вы самі не былі вернікамі.

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا طَٰغِينَ﴿٣٠﴾

30Мы не мелі над вамі ўлады. Вы – людзі, якія парушаюць.

فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ﴿٣١﴾

31Спраўдзілася над намі слова Госпада нашага! Сапраўды, мы аба¬вязкова спазнаем [пакаранне]!

فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ﴿٣٢﴾

32Мы збілі вас са шляху, бо, сапраўды, заблукалі самі!»

فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذٖ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ﴿٣٣﴾

33Сапраўды, у той дзень яны будуць пакараныя разам.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ﴿٣٤﴾

34Сапраўды, так Мы дзейнічаем з беззаконнікамі.

إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ﴿٣٥﴾

35А калі ім казалі: «Няма бога, апроч Аллага», яны пышыліся

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٖ مَّجۡنُونِۭ﴿٣٦﴾

36і казалі: «Няўжо мы пакінем нашых багоў дзеля вар’ятага паэта?»

بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿٣٧﴾

37дык не! Ён прыйшоў з праўдаю і сцвердзіў праўдзівасць паслан¬цоў.

إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ﴿٣٨﴾

38Сапраўды, вы спазнаеце пакутлівае пакаранне.

وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ﴿٣٩﴾

39Вам адплацяць толькі за тое, што вы рабілі.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿٤٠﴾

40Гэта не тычыцца абраных рабоў Аллага.

أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقٞ مَّعۡلُومٞ﴿٤١﴾

41На іх чакае вядомая доля –

فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ﴿٤٢﴾

42садавіна. Яны будуць ушанаваныя

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ﴿٤٣﴾

43у садах асалоды,

عَلَىٰ سُرُرٖ مُّتَقَٰبِلِينَ﴿٤٤﴾

44лежачы на ложках – адзін насупраць аднаго.

يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسٖ مِّن مَّعِينِۭ﴿٤٥﴾

45Іх абыходзіцьмуць з келіхам крынічнага напою,

بَيۡضَآءَ لَذَّةٖ لِّلشَّٰرِبِينَ﴿٤٦﴾

46чыстага, які даруе задавальненне тым, хто яго п’е.

لَا فِيهَا غَوۡلٞ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ﴿٤٧﴾

47Ён не пазбаўляе развагі і не ап’яняе.

وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٞ﴿٤٨﴾

48Побач з імі будуць тыя, чый погляд сціплы, чыі вочы выдатныя.

كَأَنَّهُنَّ بَيۡضٞ مَّكۡنُونٞ﴿٤٩﴾

49Яны падобныя да яйка, што надзейна ахоўваецца.

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ﴿٥٠﴾

50А тыя звяртацьмуць адно да аднаго з пытаннямі.

قَالَ قَآئِلٞ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٞ﴿٥١﴾

51Адзін з іх скажа: «Быў у мяне сябра,

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ﴿٥٢﴾

52які казаў: «Няўжо ты належыш да тых, хто верыць,

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ﴿٥٣﴾

53што, нам адплацяць пасля таго, як мы сканаем і станем прахам i косткамі?»

قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ﴿٥٤﴾

54I скажа: «Ці не паглядзіце вы?»

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ﴿٥٥﴾

55Ён паглядзіць і ўбачыць яго ў сярэдзіне пекла.

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ﴿٥٦﴾

56I скажа: «Клянуся Аллагам! Ты ледзь не знішчыў мяне.

وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ﴿٥٧﴾

57Калі б не літасць Госпада майго, я абавязкова быў бы сярод тых, хто трапіў [у пекла].

أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ﴿٥٨﴾

58Няўжо мы больш не сканаем,

إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ﴿٥٩﴾

59пасля нашага першага сканання? Няўжо будзем пакараныя?»

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ﴿٦٠﴾

60Сапраўды, гэта – вялікі поспех.

لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ﴿٦١﴾

61Няхай працуюць дзеля гэтага тыя, хто працуе.

أَذَٰلِكَ خَيۡرٞ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ﴿٦٢﴾

62Гэты пачастунак лепш ці дрэва заккум?

إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةٗ لِّلظَّٰلِمِينَ﴿٦٣﴾

63Мы зрабілі яго спакусаю для нязбожных.

إِنَّهَا شَجَرَةٞ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ﴿٦٤﴾

64Сапраўды, гэта – дрэва, якое расце з самага дна пекла,

طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ﴿٦٥﴾

65а ягоны плён як галовы шатанаў.

فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ﴿٦٦﴾

66Яны будуць есці іх i будуць напаўняць імі свае чэравы.

ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبٗا مِّنۡ حَمِيمٖ﴿٦٧﴾

67Потым гэта ўсё будзе змяшана з кіпенем,

ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ﴿٦٨﴾

68i іх усіх паварочаюць да пекла.

إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ﴿٦٩﴾

69Сапраўды, яны сустрэлі сваіх бацькоў, калі тыя блукалі ў аблу¬дзе,

فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ﴿٧٠﴾

70але самі спяшаліся рушыцца іхнымі слядамі.

وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿٧١﴾

71Яшчэ раней за іх заблукала большасць старажытных народаў.

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ﴿٧٢﴾

72Мы пасылалі да іх угаворшчыкаў.

فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ﴿٧٣﴾

73Паглядзі, якім быў канец тых, каго засцерагалі,

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿٧٤﴾

74апроч Нашых абраных рабоў.

وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحٞ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ﴿٧٥﴾

75Нух заклікаў да Нас, а Мы выдатна адказваем.

وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٧٦﴾

76Мы выратавалі яго з сям’ёю ад вялікага няшчасця.

وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ﴿٧٧﴾

77І захавалі толькі ягоных нашчадкаў.

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ﴿٧٨﴾

78А наступным пакаленням Мы пакінулі [добрую згадку] пра Яго.

سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٖ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٧٩﴾

79Мір Нуху сярод светаў!

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿٨٠﴾

80Так Мы ўзнагароджваем праведнікаў.

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٨١﴾

81Сапраўды, ён – адзін з Нашых вернікаў- рабоў.

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ﴿٨٢﴾

82А потым Мы ўтапілі ўсіх астатніх.

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ﴿٨٣﴾

83Сапраўды, Ібрагім быў адным з ягоных прыхільнікаў,

إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبٖ سَلِيمٍ﴿٨٤﴾

84калі прыйшоў да Госпада свайго з чыстым сэрцам.

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ﴿٨٥﴾

85Вось ён сказаў свайму бацьку i свайму народу: «Каму вы пакла¬няецеся?

أَئِفۡكًا ءَالِهَةٗ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ﴿٨٦﴾

86Няўжо, вымысляючы хлусню, вы жадаеце іншых багоў заміж Аллага?

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٨٧﴾

87Што вы думаеце пра Госпада светаў?»

فَنَظَرَ نَظۡرَةٗ فِي ٱلنُّجُومِ﴿٨٨﴾

88Ён паглядзеў на зоркі

فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٞ﴿٨٩﴾

89і сказаў: «Я захварэў».

فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ﴿٩٠﴾

90Таму яны адхінуліся ад яго і пайшлі.

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ﴿٩١﴾

91А ён употай дабраўся да іхных багоў i сказаў: «Чаму вы не ясце?

مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ﴿٩٢﴾

92Што з вамі? Чаму вы не кажаце?»

فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ﴿٩٣﴾

93Ён падышоў да іх i пачаў біць правіцай.

فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ﴿٩٤﴾

94да яго хутка прыбеглі,

قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ﴿٩٥﴾

95але ён сказаў: «Няўжо вы пакланяецеся таму, што самі майстру¬еце?»

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ﴿٩٦﴾

96Аллаг стварыў i вас, i тое, што вы майструеце.

قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنٗا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ﴿٩٧﴾

97Тыя адказалі: «збудуйце яму будынак і кіньце яго ў агонь!»

فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ﴿٩٨﴾

98Яны спрабавалі мудрагеліць супраць яго, але Мы зрабілі іх зняважанымі.

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ﴿٩٩﴾

99Ён сказаў: «Я іду да Госпада светаў, які пакажа мне просты шлях.

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ﴿١٠٠﴾

100 Госпадзе! дай мне праведных нашчадкаў!»

فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٖ﴿١٠١﴾

101 Мы ўсцешылі яго добрай весткаю пра стрымалага хлопчыка.

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ﴿١٠٢﴾

102 Калі ён дасягнуў узросту, каб разам з ім прыкладаць намаган-ні, дык сказаў: «Сын мой! Я бачыў у сне, што прыношу цябе ў ахвяру. Што ты думаеш пра гэта?» Сын адказаў: «Бацька мой! Рабі тое, што табе загадана! Калі пажадае Аллаг, ты ўбачыш, што я буду адным з трывучых».

فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ﴿١٠٣﴾

103 Калі яны абодва скарыліся, і ён паклаў яго на бок,

وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ﴿١٠٤﴾

104 Мы звярнуліся да яго: «о Iбрагiме!

قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿١٠٥﴾

105 Ты сцвердзіў сон». Сапраўды, так Мы ўзнагароджваем праведных.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ﴿١٠٦﴾

106 Сапраўды, гэта – сапраўднае выпрабаванне.

وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمٖ﴿١٠٧﴾

107 Мы выкупілі яго вялікаю ахвяраю.

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ﴿١٠٨﴾

108 А наступным пакаленням Мы пакінулі добрую згадку пра яго.

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ﴿١٠٩﴾

109 Мір Iбрагiму!

كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿١١٠﴾

110 Так Мы ўзнагароджваем праведных.

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١١١﴾

111 Сапраўды, ён – адзін з Нашых вернікаў рабоў.

وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ﴿١١٢﴾

112 Мы даравалі яму добрую вестку пра Iсхака – прарока з правед-ных.

وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنٞ وَظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينٞ﴿١١٣﴾

113 Мы блаславілі яго ды Iсхака. Ёсць сярод іхных нашчадкаў пра¬ведныя, а ёсць і тыя, якія сапраўды няслушныя да сябе.

وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ﴿١١٤﴾

114 Мы даравалі Сваю ласку Мусе ды Гаруну.

وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ﴿١١٥﴾

115 Мы выратавалі іх абодвух і іхны народ ад вялікага смутку.

وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ﴿١١٦﴾

116 Мы дапамаглі ім, i яны сталі пераможцамі.

وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ﴿١١٧﴾

117 Мы даравалі ім выразнае Пісанне

وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ﴿١١٨﴾

118 і павялі іх простым шляхам.

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ﴿١١٩﴾

119 А наступным пакаленням Мы пакінулі добрую згадку пра іх.

سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ﴿١٢٠﴾

120 Мір Мусе і Гаруну!

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿١٢١﴾

121 Так Мы ўзнагароджваем праведных.

إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١٢٢﴾

122 Сапраўды, яны – адны з Нашых вернікаў рабоў.

وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٢٣﴾

123 Сапраўды, Iльяс быў адным з пасланцоў.

إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٢٤﴾

124 Вось ён сказаў свайму народу: «Няўжо вы не палохаецеся?

أَتَدۡعُونَ بَعۡلٗا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ﴿١٢٥﴾

125 Клічаце Ваала і адмаўляецеся ад найвыдатнейшага з ствараль¬нікаў –

ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٢٦﴾

126 Аллага, вашага Госпада і Госпада вашых дзядоў».

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ﴿١٢٧﴾

127 Але яны лічылі яго хлусам. Іх згуртуюць у пекле,

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿١٢٨﴾

128 апроч абраных рабоў Аллага.

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ﴿١٢٩﴾

129 А наступным пакаленням Мы пакінулі добрую згадку пра яго.

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ﴿١٣٠﴾

130 Мір Iльясіну!

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿١٣١﴾

131 Так Мы ўзнагароджваем праведных.

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١٣٢﴾

132 Сапраўды, ён – адзін з Нашых вернікаў рабоў.

وَإِنَّ لُوطٗا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٣٣﴾

133 Сапраўды, Лут быў адным з пасланцоў.

إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ﴿١٣٤﴾

134 Мы выратавалі яго разам з сям’ёй – усіх,

إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ﴿١٣٥﴾

135 апроч старой жонкі, якая была адной з тых, хто застаўся.

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ﴿١٣٦﴾

136 А потым Мы знішчылі ўсіх астатніх.

وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ﴿١٣٧﴾

137 Вы мінулі іх раніцаю

وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ﴿١٣٨﴾

138 і ноччу. Няўжо вы не разумееце?

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٣٩﴾

139 Сапраўды, юнус быў адным з пасланцоў.

إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ﴿١٤٠﴾

140 Вось ён уцёк на перапоўнены карабель.

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ﴿١٤١﴾

141 Ён кінуў жэрабя i апынуўся сярод тых, хто прайграў.

فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٞ﴿١٤٢﴾

142 Яго праглынула рыба. Ён варты папроку.

فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ﴿١٤٣﴾

143 Калі б ён ні быў адным з тых, хто ўслаўляе Аллага,

لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ﴿١٤٤﴾

144 дык быў бы ў чэраве рыбы да таго дня, калі ўсе адродзяцца.

۞ فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٞ﴿١٤٥﴾

145 Мы выкінулі яго на бераг i ён быў кволы.

وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةٗ مِّن يَقۡطِينٖ﴿١٤٦﴾

146 Мы ўзгадавалі над ім расліну – гарбуз.

وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ﴿١٤٧﴾

147 Мы паслалі яго да ста тысячаў ці нават больш.

فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينٖ﴿١٤٨﴾

148 Яны паверылі, і Мы даравалі ім магчымасць атрымліваць аса-лоду ад дабротаў да пэўнага часу.

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ﴿١٤٩﴾

149 Спытай у іх, чаму гэта ў твайго Госпада – дочкі, а ў іх саміх – сыны?

أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثٗا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ﴿١٥٠﴾

150 Няўжо Мы стварылі анёлаў жанчынамі, а яны былі сведкамі гэтага?

أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ﴿١٥١﴾

151 Сапраўды, праз сваю хлуслівасць яны кажуць:

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ﴿١٥٢﴾

152 «Аллаг спарадзіў». Яны хлусяць.

أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ﴿١٥٣﴾

153 Няўжо Ён аддаў перавагу дочкам над сынамі?

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ﴿١٥٤﴾

154 Што з вамі? Як вы судзіце?

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ﴿١٥٥﴾

155 Няўжо вы не задумаецеся?

أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنٞ مُّبِينٞ﴿١٥٦﴾

156 Няўжо вы маеце выразны доказ?

فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ﴿١٥٧﴾

157 Прынясіце вашае Пісанне, калі вы кажаце праўду.

وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبٗاۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ﴿١٥٨﴾

158 Яны лічаць, што паміж Ім i джынамі ёсць сваяцтва. Але джы¬ны ведаюць, што яны будуць згуртаваныя ў пекле.

سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ﴿١٥٩﴾

159 Усячысты Аллаг ад таго, што яму дадаюць у пакланенні!

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿١٦٠﴾

160 Гэтага не робяць толькі абраныя рабы Аллага.

فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ﴿١٦١﴾

161 Вы, і тое, чаму вы пакланяецеся,

مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ﴿١٦٢﴾

162 не здолееце адхінуць ад Яго нікога,

إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ﴿١٦٣﴾

163 апроч тых, хто будзе ўкінуты ў пекла.

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٞ مَّعۡلُومٞ﴿١٦٤﴾

164 [Анёлы кажуць]: «Няма сярод нас такога, хто не меў бы пэўнага месца.

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ﴿١٦٥﴾

165 Сапраўды, мы шыхтуемся ў шэрагі.

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ﴿١٦٦﴾

166 Сапраўды, мы ўслаўляем Аллага».

وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ﴿١٦٧﴾

167 [Пагане] кажуць:

لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرٗا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٦٨﴾

168 «Калі б у нас быў напамін ад старажытных пакаленняў,

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿١٦٩﴾

169 мы абавязкова былі б абранымі рабамі Аллага».

فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ﴿١٧٠﴾

170 Але яны не паверылі ў яго. Борзда яны пазнаюць!

وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٧١﴾

171 Нашае слова ўжо было сказана Нашым рабам, якіх Мы пасылалі.

إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ﴿١٧٢﴾

172 Сапраўды, яны атрымаюць дапамогу.

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ﴿١٧٣﴾

173 Сапраўды, Нашае войска пераможа.

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ﴿١٧٤﴾

174 Адхініся ад іх да пэўнага часу.

وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ﴿١٧٥﴾

175 Паглядзі на іх, борзда яны ўбачаць.

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ﴿١٧٦﴾

176 Няўжо яны намагаюцца паскорыць Нашае пакаранне?

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ﴿١٧٧﴾

177 Калі яно сыдзе на іхнае жытло, тая раніца будзе ліхам для тых, каго засцерагалі.

وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ﴿١٧٨﴾

178 Адхініся ад іх да пэўнага часу.

وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ﴿١٧٩﴾

179 Паглядзі, борзда яны ўбачаць.

سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ﴿١٨٠﴾

180 Аллаг, Госпад велічы, Усячысты ад таго, што Яму прыпісваюць.

وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٨١﴾

181 Мір пасланцам!

وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٨٢﴾

182 Хвала Аллагу, Госпаду светаў!

← Ya-SinSad→

RELATED SURAHS

2

Al-Baqarah

The Cow

3

Ali 'Imran

Family of Imran

6

Al-An'am

The Cattle

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs