Al-Qalam

القلم

The Pen • 52 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ﴿١﴾

1Нун. Қалам ва у битадиган битикларга қасам.

مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونٖ﴿٢﴾

2Сиз Парвардигорингиз марҳамати ила мажнун эмассиз.

وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونٖ﴿٣﴾

3Албатта, сиз учун битмас-туганмас ажр мукофот бордир.

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٖ﴿٤﴾

4Албатта, сиз улуғ хулқ устидадирсиз.

فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ﴿٥﴾

5Яқинда сиз ҳам кўрасиз, улар ҳам кўрадилар.

بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ﴿٦﴾

6Қайси бирингиз мажнун эканини.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ﴿٧﴾

7Албатта, Парвардигорингизнинг Ўзи Унинг йўлидан адашганларни ҳам жуда яхши билгувчидир ва У ҳидоят топгувчиларни ҳам жуда яхши билгувчидир.

فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ﴿٨﴾

8Бас, ёлғон деювчиларга итоат этманг.

وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ﴿٩﴾

9Муроса қилишингизни истайдилар. Шунда улар ҳам муроса қиладилар.

وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافٖ مَّهِينٍ﴿١٠﴾

10Итоат қилманг! Ҳар бир қасамхўр, пасткашга.

هَمَّازٖ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٖ﴿١١﴾

11Ғийбатчи-ю, гап ташувчига.

مَّنَّاعٖ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ﴿١٢﴾

12Яхшиликни қизғанадиган тажовузкор, сергуноҳга.

عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ﴿١٣﴾

13Қўпол ва ундан кейин отасининг тайини йўққа.

أَن كَانَ ذَا مَالٖ وَبَنِينَ﴿١٤﴾

14Мол-давлати ва ўғиллари кўп бўлгани учун

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٥﴾

15Оятларимиз унга тиловат қилинса: «Аввалгиларнинг афсоналари», дейди.

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ﴿١٦﴾

16Яқинда унинг тумшуғига тамға қўямиз.

إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ﴿١٧﴾

17Биз уларни боғ эгаларини синаганимиздек синадик. Ўшанда эрта тонгда териб оламиз, деб қасам ичгандилар.

وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ﴿١٨﴾

18Истисно қилмагандилар.

فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفٞ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ﴿١٩﴾

19Улар ухлаб ётганда, боғнинг устидан Парвардигорингиз тарафидан бўлган бир айланувчи айланиб чиқди.

فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ﴿٢٠﴾

20Бас, у худди меваси териб олинганга ўхшаб қолди.

فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ﴿٢١﴾

21Тонг саҳарда бир-бирларини чақирдилар.

أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ﴿٢٢﴾

22Агар терадиган бўлсангиз, экинзорингизга эртароқ боринг, деб.

فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ﴿٢٣﴾

23Бас, пичирлашиб кетдилар.

أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينٞ﴿٢٤﴾

24Бугун устингизга бирон мискин кириб қолмасин-да.

وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٖ قَٰدِرِينَ﴿٢٥﴾

25Тонг-саҳарлаб мақсадига қодирдек йўлга тушдилар.

فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ﴿٢٦﴾

26Уни кўрганларида, биз адашибмиз, дедилар.

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ﴿٢٧﴾

27Йўқ, маҳрум бўлибмиз.

قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ﴿٢٨﴾

28Уларнинг инсофлироғи: «Сизларга тасбеҳ айтинглар, демаганмидим», деди.

قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ﴿٢٩﴾

29Дедилар: «Парвардигоримизни поклаймиз. Дарҳақиқат, биз золимлар бўлдик», дедилар.

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَلَٰوَمُونَ﴿٣٠﴾

30Бир-бирига қараб, бир-бирини маломат қила бошладилар.

قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ﴿٣١﴾

31Дедилар: «Вой, шўримиз қурсин, ҳаддимиздан ошибмиз».

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرٗا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ﴿٣٢﴾

32Шояд, Парвардигоримиз бизга ундан ҳам яхшироғини алмаштириб берса. Албатта, биз ёлғиз Парвардигоримизга рағбат қилгувчилармиз.

كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ﴿٣٣﴾

33Азоб шундоқ бўлур ва агар билсалар, албатта, охират азоби янада улканроқдир.

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ﴿٣٤﴾

34Албатта, тақводорлар учун Парвардигорлари ҳузурида ноз-неъмат боғлари бордир.

أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ﴿٣٥﴾

35Мусулмонларни жиноятчилар каби қилиб қўярмидик?!

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ﴿٣٦﴾

36Сизларга нима бўлди?! Қандай ҳукм чиқармоқдасизлар?

أَمۡ لَكُمۡ كِتَٰبٞ فِيهِ تَدۡرُسُونَ﴿٣٧﴾

37Ёки сизларнинг китобингиз бўлиб, уни ўқияпсизларми?

إِنَّ لَكُمۡ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ﴿٣٨﴾

38Унда сизларга истаган нарсангиз (муҳайё қилинади), дейилганми?

أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ﴿٣٩﴾

39Ёки сизларга Бизнинг Қиёмат кунигача етадиган берган ваъдаларимиз бўлиб, унда: «Албатта, сиз нима ҳукм қилсангиз, шу бўлади», дейилганми?!

سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ﴿٤٠﴾

40Улардан сўранг-чи, қайси бирлари бунга кафил бўла олар эканлар?!

أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ﴿٤١﴾

41Ёки уларнинг шериклари бормикин?! Агар ростгўй бўлсалар, ўша шерикларини ҳам олиб келсинлар!

يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقٖ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ﴿٤٢﴾

42Болдирлар очилиб, сажда қилишга чорланадиган кунда қодир бўлмаслар.

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ﴿٤٣﴾

43Кўзлари эгилган, хорлик уларни эгаллаб олган. Ҳолбуки, улар соғ-саломат пайтларида сажда қилишга чақирилгандилар.

فَذَرۡنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِۖ سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ﴿٤٤﴾

44Бу гапни ёлғонга чиқарувчиларни Менга қўйиб беринг. Яқинда Биз уларни ўзлари билмаган тарафдан аста-секин (ҳалок қиламиз).

وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ﴿٤٥﴾

45Уларга муҳлат бериб қўяман. Албатта, Менинг «макрим» жуда қаттиқ.

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرٗا فَهُم مِّن مَّغۡرَمٖ مُّثۡقَلُونَ﴿٤٦﴾

46Ёки сиз улардан ҳақ сўраяпсиз-у, улар тўловдан қийналиб қоляптиларми?

أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ﴿٤٧﴾

47Балки, уларнинг ихтиёрида ғайб (илми) бўлиб, улар ёзиб олаётгандирлар?!

فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلۡحُوتِ إِذۡ نَادَىٰ وَهُوَ مَكۡظُومٞ﴿٤٨﴾

48Парвардигорингиз ҳукмига сабр қилинг ва балиқ соҳибига ўхшаманг. Ўшанда у ғамга ботган ҳолида нидо қилганди.

لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةٞ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومٞ﴿٤٩﴾

49Агар унга Парвардигори тарафидан бир неъмат етмаганида, аниқ қуруқликка мазамматланган ҳолида улоқтирилган бўлар эди.

فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ﴿٥٠﴾

50Бас, уни Парвардигори танлаб олиб, солиҳ бандаларидан қилди.

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونٞ﴿٥١﴾

51Албатта, куфр келтирганлар Қуръонни эшитган вақтларида сизни кўзлари билан йиқитаёзурлар ва у аниқ мажнундир, дейдилар.

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ﴿٥٢﴾

52Ҳолбуки, у бутун оламлар учун эслатмадан ўзга нарса эмас.

← Al-MulkAl-Haqqah→

RELATED SURAHS

104

Al-Humazah

The Gossipmonger

1

Al-Fatiha

The Opening

36

Ya-Sin

Ya-Sin

55

Ar-Rahman

The Most Merciful

Browse all 114 surahs