الشعراء
The Poets • 227 ayahs • Meccan
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1Ṭā. Sīn. Mīm.[1]
2Ang mga ito ay ang mga talata ng Aklat[2] na naglilinaw.
3Baka ikaw ay kikitil ng sarili mo na hindi sila maging mga mananampalataya.
4Kung niloob Namin ay magbababa Kami sa kanila mula sa langit ng isang tanda kaya mananatili ang mga leeg nila na mga nakatungo roon.
5Walang pumupunta sa kanila na isang paalaala mula sa Napakamaawain, na bagong ipinababa, malibang sila rito ay mga umaayaw.
6Kaya nagpasinungaling nga sila kaya pupunta sa kanila ang mga balita ng anumang dati nilang kinukutya.
7Hindi ba sila nakita sa lupa kung ilan ang pinatubo Namin dito mula sa bawat uring marangal?
8Tunay na sa gayon ay talagang may tanda. Ang higit na marami sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
9Tunay na ang Panginoon mo ay talagang Siya ang Makapangyarihan, ang Maawain.
10[Banggitin] noong nanawagan ang Panginoon mo kay Moises: “Pumunta ka sa mga taong tagalabag sa katarungan,
11ang mga tao ni Paraon. Hindi ba sila nangingilag magkasala?”
12Nagsabi ito: “Panginoon ko, tunay na ako ay nangangamba na magpasinungaling sila sa akin.
13Maninikip ang dibdib ko at hindi tatatas ang dila ko; kaya magsugo Ka [kay Anghel Gabriel] patungo kay Aaron.
14Sa kanila laban sa akin ay may isang pagkakasala [ng pagpatay] kaya nangangamba ako na patayin nila ako.”
15Nagsabi Siya: “Aba’y hindi. Kaya pumunta kayong dalawa kalakip ng mga tanda Namin. Tunay na Kami, kasama sa inyo, ay makikinig.
16Kaya pumunta kayong dalawa kay Paraon saka magsabi kayong dalawa: Tunay na kami ay sugo ng Panginoon ng mga nilalang,
17na ipadala mo kasama sa amin ang mga anak ni Israel.”
18Nagsabi [si Paraon]: “Hindi ba kami nag-alaga sa iyo sa amin noong bata [ka] pa at namalagi ka sa amin mula sa buhay mo nang ilang taon?
19Gumawa ka ng kagagawan[3] mo na ginawa mo habang ikaw ay kabilang sa mga tagatangging magpasalamat.”
20Nagsabi [si Moises]: “Nagawa ko iyon nang sandaling iyon habang ako ay kabilang sa mga naliligaw [bago dumating ang kapahayagan].
21Kaya tumalilis ako mula sa inyo noong nangamba ako sa inyo ngunit nagkaloob sa akin ang Panginoon ko ng karunungan at nagtalaga Siya sa akin kabilang sa mga isinugo.
22Iyon [ay isang biyayang ipinanunumbat mo sa akin: na nang-alipin ka sa mga anak ni Israel!”
23Nagsabi si Paraon: “At ano ang Panginoon ng mga nilalang?”
24Nagsabi [si Moises]: “Ang Panginoon ng mga langit at lupa at anumang nasa pagitan ng mga ito, kung kayo ay naging mga nakatitiyak.”
25Nagsabi [si Paraon] sa nakapaligid doon: “Hindi ba kayo nakikinig?”
26Nagsabi [si Moises]: “[Siya rin] ang Panginoon ninyo at ang Panginoon ng mga ninuno ninyong sinauna.”
27Nagsabi [si Paraon]: “Tunay na ang sugo ninyo na isinugo sa inyo ay talagang baliw.”
28Nagsabi [si Moises]: “Ang Panginoon ng silangan at kanluran at anumang nasa pagitan ng dalawang ito, kung kayo ay naging nakapag-uunawa.”
29Nagsabi [si Paraon]: “Talagang kung gumawa ka ng isang diyos na iba pa sa akin ay talagang gagawa nga ako sa iyo kabilang sa mga ibinilanggo.”
30Nagsabi [si Moises]: “Kahit pa ba naghatid ako sa iyo ng isang bagay na malinaw?”
31Nagsabi [si Paraon]: “Kaya maglahad ka nito kung ikaw ay naging kabilang sa mga tapat.”
32Kaya pumukol [si Moises] ng tungkod niya saka biglang ito ay isang ulupong na malinaw.
33Humugot siya ng kamay niya saka biglang ito ay maputi para sa mga tagatingin.
34Nagsabi [si Paraon] sa konseho sa paligid niyon: “Tunay na ito ay talagang isang manggagaway na maalam.
35Nagnanais siya na magpalabas sa inyo mula sa lupain ninyo sa pamamagitan ng panggagaway niya; kaya ano ang ipag-uutos ninyo?”
36Nagsabi sila: “Mag-antala ka sa kanya at sa kapatid niya [na si Aaron] at magpadala ka sa mga lungsod ng mga tagakalap,
37na magdadala sa iyo ng bawat mapanggaway na maalam.”
38Kaya tinipon ang mga manggagaway para sa itinakdang oras ng isang araw na nalalaman.
39Sinabi sa mga tao: “Kayo kaya ay mga magtitipon?
40Nang sa gayon tayo ay susunod sa mga manggagaway kung sila ay magiging ang mga tagapanaig.”
41Kaya noong dumating na ang mga manggagaway ay nagsabi sila kay Paraon: “Tunay ba na mayroon kami talagang pabuya kung kami ay naging ang mga tagapanaig?”
42Nagsabi [si Paraon]: “Oo, at tunay na kayo samakatuwid ay talagang kabilang sa mga palalapitin [sa akin].”
43Nagsabi sa kanila si Moises: “Pumukol kayo ng anumang kayo ay mga pupukol.”
44Kaya pumukol sila ng mga lubid nila at mga tungkod nila at nagsabi sila: “Sumpa man sa kapangyarihan ni Paraon, tunay na kami, talagang kami, ay ang mga tagapanaig.”
45Kaya pumukol si Moises ng tungkod niya saka biglang ito ay lumalamon sa ipinanlilinlang nila.
46Kaya ipinukol ang mga manggagaway na mga nakapatirapa.
47Nagsabi sila: “Sumampalataya kami sa Panginoon ng mga nilalang,
48ang Panginoon nina Moises at Aaron.”
49Nagsabi [si Paraon]: “Naniwala kayo sa kanya bago ako magpahintulot sa inyo? Tunay na siya ay talagang ang pasimuno ninyo na nagturo sa inyo ng panggagaway, kaya talagang malalaman ninyo. Talagang magpuputul-putol nga ako ng mga kamay ninyo at mga paa ninyo nang magkabilaan at talagang magbibitin nga ako sa inyo nang magkakasama.”
50Nagsabi sila: “Walang kapinsalaan [sa banta sa amin]; tunay na kami ay sa Panginoon namin mga uuwi.
51Tunay na kami ay naghahangad na magpatawad sa amin ang Panginoon namin sa mga pagkakamali namin dahil kami ay naging una sa mga mananampalataya.”
52Nagkasi Kami kay Moises: “Maglakbay ka sa gabi kasama ng mga lingkod Ko; tunay na kayo ay mga susundan.”
53Kaya nagsugo si Paraon sa mga lungsod ng mga tagakalap, [na nagsasabi]:
54“Tunay na ang mga ito ay talagang isang kawang kaunti.
55Tunay na sila sa atin ay talagang mga nagpapangitngit.
56Tunay na tayo ay talagang isang katipunang nag-iingat.”
57Kaya nagpalabas Kami sa kanila mula sa mga hardin at mga bukal,
58at mga kayamanan at pinananatilihang marangal.
59Gayon nga, at nagpamana Kami ng mga ito sa mga anak ni Israel.
60Kaya sumunod ang mga iyon[4] sa kanila nang sumisikat [ang araw].
61Kaya noong nagkakitaan ang dalawang pangkat, nagsabi ang mga kasamahan ni Moises: “Tunay na tayo ay talagang mga maaabutan.”
62Nagsabi [si Moises]: “Aba’y hindi; tunay na kasama sa akin, ang Panginoon ko ay magpapatnubay sa akin.”
63Kaya nagkasi Kami kay Moises, na [nagsasabi]: “Hampasin mo ng tungkod mo ang dagat.” Kaya nabiyak iyon saka ang bawat bahagi [ng dagat] ay naging gaya ng bundok na dambuhala.
64Nagpalapit Kami roon ng mga iba pa.[5]
65Nagligtas Kami kay Moises at sa sinumang kasama sa kanya nang magkakasama.
66Pagkatapos lumunod Kami sa mga iba.
67Tunay na sa gayon ay talagang may tanda. Ang higit na marami sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
68Tunay na ang Panginoon mo ay talagang Siya ang Makapangyarihan, ang Maawain.
69Bumigkas ka sa kanila ng balita kay Abraham,
70noong nagsabi siya sa ama niya at mga kababayan niya: “Ano ang sinasamba ninyo?”
71Nagsabi sila: “Sumasamba kami sa mga anito saka nananatili kami sa mga ito na mga namimintuho.”
72Nagsabi [si Abraham]: “Nakaririnig kaya sila sa inyo kapag dumadalangin kayo?
73O nakapagpapakinabang sila sa inyo o nakapipinsala sila?”
74Nagsabi sila: “Bagkus nakatagpo kami sa mga magulang namin na gumagawa ng gayon.”
75Nagsabi [si Abraham]: “Kaya nagsaalang-alang ba kayo sa anumang kayo ay dati nang sumasamba:
76kayo at ang mga ninuno ninyong pinakanauna?
77Tunay na sila ay kaaway para sa akin, maliban sa Panginoon ng mga nilalang,
78na lumikha sa akin saka Siya ay nagpapatnubay sa akin;
79na Siya ay nagpapakain sa akin at nagpapainom sa akin;
80at kapag nagkasakit ako, Siya ay nagpapagaling sa akin;
81na magbibigay-kamatayan sa akin, pagkatapos magbibigay-buhay sa akin;
82na naghahangad ako na magpatawad Siya sa akin sa mga kamalian ko sa Araw ng Pagtutumbas.
83Panginoon ko, magkaloob Ka para sa akin ng karunungan at magsama Ka sa akin sa mga maayos.
84Gumawa Ka para sa akin ng isang magandang pagbubunyi sa mga huling [salinlahi].
85Gumawa Ka sa akin na kabilang sa mga tagapagmana ng Hardin ng Kaginhawahan.
86Magpatawad Ka sa ama ko; tunay na siya noon ay kabilang sa mga ligaw.
87Huwag Kang magpahiya sa akin sa araw na bubuhayin sila:
88sa Araw na walang makapagpapakinabang na yaman ni mga anak,
89maliban sa sinumang pumunta kay Allāh nang may pusong ligtas.[6]
90Ilalapit ang Paraiso sa mga tagapangilag magkasala.
91Itatanghal ang Impiyerno sa mga nalilisya.
92Sasabihin sa kanila: “Nasaan na ang dati ninyong sinasamba
93bukod pa kay Allāh? Mag-aadya kaya sila sa inyo o maiaadya sila?
94Kaya ibubulid sila nang pasubsob doon [sa Impiyerno]: sila at ang mga nalilisya,
95at ang mga kawal ni Satanas, na magkakasama.
96Magsasabi sila habang sila roon ay nag-aalitan:
97“Sumpa man kay Allāh, tunay na kami dati ay talagang nasa isang pagkaligaw na malinaw,
98noong nagpapantay kami sa inyo sa Panginoon ng mga nilalang.
99Walang nagligaw sa amin kundi ang mga salarin.[7]
100Kaya walang ukol sa amin na anumang mga tagapamagitan,
101ni kaibigang malapit.
102Kaya kung sakaling mayroon kaming panunumbalik [sa Mundo], kami ay magiging kabilang sa mga mananampalataya.
103Tunay na sa gayon ay talagang may tanda. Ang higit na marami sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
104Tunay na ang Panginoon mo ay talagang Siya ang Makapangyarihan, ang Maawain.
105Nagpasinungaling ang mga kababayan ni Noe sa mga isinugo
106noong nagsabi sa kanila ang kapatid nilang si Noe: “Hindi ba kayo mangingilag magkasala?
107Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong mapagkatitiwalaan.
108Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh at tumalima kayo sa akin.
109Hindi ako humihingi sa inyo dahil doon ng anumang pabuya; walang iba ang pabuya sa akin kundi nasa Panginoon ng mga nilalang.
110Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh at tumalima kayo sa akin.”
111Nagsabi sila: “Maniniwala ba kami sa iyo samantalang sumunod sa iyo ang mga pinakahamak?”
112Nagsabi siya: “At ano ang kaalaman ko sa anumang dati nilang ginagawa?
113Walang iba ang pagtutuos sa kanila kundi nasa Panginoon ko, kung sakaling nakararamdam kayo.
114Ako ay hindi magtataboy sa mga mananampalataya.
115Walang iba ako kundi isang mapagbabalang malinaw.”[8]
116Nagsabi sila: “Talagang kung hindi ka titigil, O Noe, talagang ikaw nga ay magiging kabilang sa mga babatuhin.”
117Nagsabi [si Noe]: “Panginoon ko, tunay na ang mga kababayan ko ay nagpasinungaling sa akin.
118Kaya humusga Ka sa pagitan ko at nila ng isang paghuhusga at magligtas Ka sa akin at sa sinumang kasama sa akin kabilang sa mga mananampalataya.”
119Kaya nagligtas Kami sa kanya at sinumang kasama sa kanya sa daong na nilulanan.
120Pagkatapos nilunod Namin, matapos niyan, ang mga naiiwan.
121Tunay na sa gayon ay talagang may tanda. Ang higit na marami sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
122Tunay na ang Panginoon mo ay talagang Siya ang Makapangyarihan, ang Maawain.
123Nagpasinungaling ang [liping] `Ād sa mga isinugo
124noong nagsabi sa kanila ang kapatid nilang si Hūd: “Hindi ba kayo mangingilag magkasala?
125Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong mapagkatitiwalaan.
126Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh at tumalima kayo sa akin.
127Hindi ako humihingi sa inyo dahil doon ng anumang pabuya; walang iba ang pabuya sa akin kundi nasa Panginoon ng mga nilalang.
128Nagpapatayo ba kayo sa bawat mataas na pook ng isang tanda habang nagbiru-biro kayo
129at gumagawa kayo ng mga muog nang sa gayon kayo ay mananatili?
130Kapag dumadaluhong kayo ay dumadaluhong kayo gaya ng mga palasupil.
131Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh at tumalima kayo sa akin.
132Mangilag kayong magkasala sa nagkaloob sa inyo ng nalalaman ninyo.
133Nagkaloob sa inyo ng mga hayupan at mga anak,
134at ng mga hardin at mga bukal.
135Tunay na ako ay nangangamba para sa inyo ng isang pagdurusa sa isang araw na sukdulan.
136Nagsabi sila: “Magkatulad sa amin: nangaral ka man o hindi ka naging kabilang sa mga tagapangaral.
137Walang iba ito kundi kaugalian ng mga sinauna.
138Kami ay hindi mga pagdurusahin.”
139Kaya nagpasinungaling sila sa kanya saka nagpahamak Kami sa kanila. Tunay na sa gayon ay talagang may tanda. Ang higit na marami sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
140Tunay na ang Panginoon mo ay talagang Siya ang Makapangyarihan, ang Maawain.
141Nagpasinungaling ang [liping]Thamūd sa mga isinugo [ni Allāh]
142noong nagsabi sa kanila ang kapatid nilang si Ṣāliḥ: “Hindi ba kayo mangingilag magkasala?
143Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong mapagkatitiwalaan.
144Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh at tumalima kayo sa akin.
145Hindi ako humihingi sa inyo dahil doon ng anumang pabuya; walang iba ang pabuya sa akin kundi nasa Panginoon ng mga nilalang.
146Iiwanan ba kayo sa anumang narito na mga natitiwasay
147sa mga hardin at mga bukal,
148at mga pananim at mga punong datiles na ang mga usbong ng mga ito ay malambot?
149Umuukit kayo mula sa mga bundok ng mga bahay, nang may kabihasaan.
150Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh at tumalima kayo sa akin.
151Huwag kayong tumalima sa utos ng mga nagpapakalabis,
152na nanggugulo sa lupa at hindi nagsasaayos.
153Nagsabi sila: “Ikaw lamang ay kabilang sa mga pinaggagaway.
154Walang iba ka kundi isang taong tulad namin kaya maglahad ng isang tanda kung ikaw ay kabilang sa mga tapat.”
155Nagsabi [si Ṣāliḥ]: “Ito ay isang dumalagang kamelyo. Ukol dito ay pag-inom at ukol sa inyo pag-inom sa isang araw na nalalaman.
156Huwag kayong sumaling dito ng isang kasagwaan para [hindi] kayo daklutin ng isang pagdurusa sa isang araw na sukdulan.”
157Ngunit kinatay nila ito kaya sila ay naging mga nagsisisi.
158Kaya dumaklot sa kanila ang pagdurusa. Tunay na sa gayon ay talagang may tanda. Ang higit na marami sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
159Tunay na ang Panginoon ay talagang Siya ang Makapangyarihan, ang Maawain.
160Nagpasinungaling ang mga kababayan ni Lot sa mga isinugo [ni Allāh]
161noong nagsabi sa kanila ang kapatid nilang si Lot: “Hindi ba kayo mangingilag magkasala?
162Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong mapagkatitiwalaan.
163Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh at tumalima kayo sa akin.
164Hindi ako humihingi sa inyo dahil doon ng anumang pabuya; walang iba ang pabuya sa akin kundi nasa Panginoon ng mga nilalang.
165Pumupunta ba kayo sa mga lalaki[9] ng mga nilalang
166at nag-iiwan kayo sa nilikha para sa inyo ng Panginoon ninyo na mga asawa ninyo? Bagkus kayo ay mga taong tagalabag.
167Nagsabi sila: “Talagang kung hindi ka titigil, O Lot, talagang ikaw nga ay magiging kabilang sa mga palilisanin.”
168Nagsabi siya: “Tunay na ako sa gawain ninyo ay kabilang sa mga nasusuklam.
169Panginoon ko, iligtas Mo ako at ang mag-anak ko mula sa ginagawa nila.”
170Kaya nagligtas Kami sa kanya at sa mag-anak niya nang magkakasama,
171maliban sa isang matandang babae sa mga nagpapaiwan.
172Pagkatapos winasak Namin ang mga iba pa.
173Nagpaulan Kami sa kanila ng isang ulan, saka kay sagwa ang ulan ng mga binalaan.
174Tunay na sa gayon ay talagang may tanda. Ang higit na marami sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
175Tunay na ang Panginoon mo ay talagang Siya ang Makapangyarihan, ang Maawain.
176Nagpasinungaling ang mga naninirahan sa kasukalan [ng Midyan] sa mga isinugo
177noong nagsabi sa kanila si Shu`ayb: “Hindi ba kayo mangingilag magkasala?
178Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong mapagkatitiwalaan.
179Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh at tumalima kayo sa akin.
180Hindi ako humihingi sa inyo dahil doon ng anumang pabuya; walang iba ang pabuya sa akin kundi nasa Panginoon ng mga nilalang.
181Magpalubus-lubos kayo ng pagtatakal at huwag kayong maging kabilang sa mga tagapagpalugi.
182Tumimbang kayo sa pamamagitan ng timbangang tuwid.
183Huwag kayong magpakulang sa mga tao sa mga bagay-bagay nila, at huwag kayong manampalasan sa lupa bilang mga tagagulo.
184Mangilag kayong magkasala sa lumikha sa inyo at mga salinlahing nauna.
185Nagsabi sila: “Ikaw ay kabilang sa mga pinaggagaway lamang.
186Walang iba ka kundi isang taong tulad namin. Tunay nagpapalagay kami na ikaw ay talagang kabilang sa mga sinungaling.
187Kaya magpabagsak ka sa amin ng tipak-tipak mula sa langit kung ikaw ay naging kabilang sa mga tapat.”
188Nagsabi [si Shu`ayb]: “Ang Panginoon ko ay higit maalam sa anumang ginagawa ninyo.”
189Kaya nagpasinungaling sila sa kanya at dumaklot sa kanila ang pagdurusa sa araw ng maitim na ulap. Tunay na iyon ay naging isang pagdurusa sa isang araw na sukdulan.
190Tunay na sa gayon ay talagang may tanda. Ang higit na marami sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.
191Tunay na ang Panginoon mo ay talagang Siya ang Makapangyarihan, ang Maawain.
192Tunay na [ang Qur’ān na] ito ay talagang pagbababa ng Panginoon ng mga nilalang.
193Bumaba kalakip nito ang Espiritung Mapagkakatiwalaan[10]
194sa puso mo upang ikaw ay maging kabilang sa mga tagapagbabala
195sa pamamagitan ng wikang Arabeng malinaw.
196Tunay na ito ay talagang nasa mga kalatas ng mga sinauna.
197Hindi ba ito para sa kanila naging isang tanda, na makaalam nito ang mga maalam sa mga anak ni Israel?
198Kung sakaling nagbaba Kami nito[11] sa isa sa mga dayuhan
199saka bumigkas siya nito sa kanila,[12] hindi sila dahil dito magiging mga mananampalataya.
200Gayon Kami nagsingit nito[13] sa mga puso ng mga salarin.
201Hindi sila sumasampalataya rito hanggang sa makita nila ang pagdurusang masakit.
202Kaya pupunta ito sa kanila nang biglaan habang sila ay hindi nakararamdam.
203Kaya magsasabi sila: “Tayo kaya ay mga ipagpapaliban?”
204Kaya ba sa pagdurusang dulot Namin ay nagmamadali sila?
205Kaya nakita mo ba kung nagpatamasa Kami sa kanila nang ilang taon?
206Pagkatapos dumating sa kanila ang dating ipinangangako sa kanila.
207Ano ang naidulot para sa kanila ng anumang dating ipinatatamasa sa kanila?
208Hindi Kami nagpahamak ng anumang pamayanan malibang habang mayroon itong mga tagapagbabala
209bilang paalaala, samantalang hindi Kami naging tagalabag sa katarungan.
210Hindi nagbabaan kalakip nito[14] ang mga demonyo.
211Hindi ito nararapat para sa kanila at hindi sila nakakakaya [na magbaba nito].
212Tunay na sila buhat sa pagdinig ay talagang mga ibinukod.
213Kaya huwag kang dumalangin kasama kay Allāh sa isang diyos na iba pa para ikaw ay [hindi] maging kabilang sa mga pagdurusahin.
214Magbabala ka sa angkan mong mga pinakamalalapit na kaanak.
215Magbaba ka ng loob mo para sa sinumang sumunod sa iyo kabilang sa mga mananampalataya.
216Ngunit kung sumuway sila sa iyo ay sabihin mo: “Tunay na ako ay walang-kaugnayan sa anumang ginagawa ninyo.”
217Manalig ka sa Makapangyarihan, Maawain,
218na nakakikita sa iyo kapag bumabangon ka
219at sa paggalaw-galaw mo sa mga nagpapatirapa.
220Tunay na Siya ay ang Madinigin, ang Maalam.
221Magbabalita kaya Ako sa inyo kung sa kanino nagbababaan ang mga demonyo?
222Nagbababaan sila sa bawat manlilinlang na makasalanan,
223habang nagpupukol sila ng napakinggan at ang higit na marami sa kanila ay mga sinungaling.
224Ang mga manunula ay sumusunod sa kanila ang mga nalilisya.
225Hindi mo ba nakita na sila sa bawat larangan ay tumatahak,
226at na sila ay nagsasabi ng hindi nila ginagawa,
227maliban sa mga sumampalataya, gumawa ng mga maayos, nag-alaala kay Allāh nang madalas, at naiadya matapos na labagin sila sa katarungan. Makaaalam ang mga lumabag sa katarungan[15] kung sa aling uwian uuwi sila.