Al-Fajr

¹ขอสาบานด้วยยามรุ่งอรุณ

²และด้วยค่ำคืนทั้งสิบ

³และด้วยสิ่งที่เป็นคู่ และที่เป็นคี่

⁴และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันโคจรไป

⁵ในดังกล่าวนั้นเป็นการสาบาน สำหรับผู้ที่มีปัญญามิใช่หรือ?

⁶เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า พระเจ้าของเจ้ากระทำต่อพวกอ๊าดอย่างไร?

⁷(แห่ง) อิร็อม ซึ่งมีเสาหินสูงตะหง่าน

⁸ซึ่งเยี่ยงนั้นมิได้ถูกสร้างตามหัวเมืองต่างๆ

⁹และพวกษะมูดผู้สกัดหิน ณ หุบเขา

¹⁰และฟิรเอาน์ เจ้าแห่งตรึงเสาเต็นท์

¹¹บรรดาผู้ละเมิดเหล่านั้นตามหัวเมืองต่างๆ

¹²แล้วก่อความเสียหายอย่างมากมายในหัวเมืองเหล่านั้น

¹³ดังนั้นพระผู้อภิบาลของเจ้าจึงได้เทความร้ายแรงแห่งการลงโทษบนพวกเขา

¹⁴แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นทรงเฝ้าดูอย่างแน่นอน

¹⁵ส่วนมนุษย์นั้น เมื่อพระผู้อภิบาลของเขาทรงทดสอบเขา โดยทรงให้เกียรติเขาและทรงโปรดปรานเขา เขาก็จะกล่าวว่าพระผู้อภิบาลของฉันทรงยกย่องฉัน

¹⁶แต่ครั้งเมื่อพระองค์ทรงทดสอบเขา ทรงให้การครองชีพของเขาเป็นที่คับแคบแก่เขา เขาก็จะกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉันทรงเหยียดหยามฉัน

¹⁷มิใช่เช่นนั้นดอก แต่ว่าพวกเจ้ามิได้ให้เกียรติแก่เด็กกำพร้าต่างหาก

¹⁸และพวกเจ้ามิได้ส่งเสริมกันในการให้อาหารแก่คนยากจนขัดสน

¹⁹และพวกเจ้ากินมรดกกันอย่างหมดเกลี้ยง

²⁰และพวกเจ้ารักสมบัติกันอย่างมากมาย

²¹หามิได้ เมื่อแผ่นดินถูกทำให้สั่นสะเทือนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

²²และพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงเสด็จมาพร้อมทั้งมลาอิกะฮ์ด้วยเป็นแถวๆ

²³และวันนั้นนรกญะฮันนัมจะถูกนำมาให้ปรากฏ ในวันนั้นมนุษย์จะรำลึกขึ้นมาได้ แต่การรำลึกนั้นจะมีผลแก่เขาได้อย่างไร?

²⁴เขาจะกล่าวว่า โอ้ ฉันน่าจะได้ทำความดีไว้ล่วงหน้าสำหรับชีวิตของฉัน

²⁵แล้วในวันนั้นไม่มีผู้ใดลงโทษเช่นการลงโทษของพระองค์

²⁶และไม่มีผู้ใดผูกมัดเช่นการผูกมัดของพระองค์

²⁷โอ้ชีวิตที่สงบแล้วเอ๋ย

²⁸จงกลับมายังพระผู้อภิบาลของเจ้าด้วยความยินดีและเป็นที่ปิติเถิด

²⁹แล้วจงเข้ามาอยู่ในหมู่ปวงบ่าวของข้าเถิด

³⁰และจงเข้ามาอยู่ในสวนสวรรค์ของข้าเถิด