Al-Qiyamah

القيامة

The Resurrection • 40 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ﴿١﴾

1ข้าขอสาบานต่อวันกิยามะฮ์

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ﴿٢﴾

2และข้าขอสาบานต่อชีวิตที่ประณามตนเอง

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ﴿٣﴾

3มนุษย์คิดหรือว่า เราจะไม่รวบรวมกระดูกของเขากระนั้นหรือ

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ﴿٤﴾

4แน่นอนทีเดียว เราสามารถที่จะทำให้ปลายนิ้วมือของเขาอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ﴿٥﴾

5แต่ว่ามนุษย์นั้นประสงค์ที่จะทำความชั่ว

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ﴿٦﴾

6เขาจะถามว่า วันแห่งการฟื้นคืนชีพจะมีขึ้นเมื่อใด

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ﴿٧﴾

7แต่เมื่อสายตามืดมัว

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ﴿٨﴾

8และเมื่อดวงจันทร์ถูกบดบังอยู่ในความมืด

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ﴿٩﴾

9และเมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ถูกนำมารวมกัน

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ﴿١٠﴾

10วันนั้นมนุษย์จะกล่าวขึ้นว่าไหนเล่าทางหนี

كَلَّا لَا وَزَرَ﴿١١﴾

11เปล่าเลย ไม่มีที่พึ่งพิงดอก

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ﴿١٢﴾

12ในวันนั้น ยังพระผู้อภิบาลของเจ้าเท่านั้นคือที่พักอันสงบสุข

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ﴿١٣﴾

13วันนั้นมนุษย์จะถูกแจ้งให้ทราบถึงสิ่งที่ได้กระทำไว้ล่วงหน้าและภายหลัง

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ﴿١٤﴾

14เปล่าเลย มนุษย์นั้นเป็นพยานต่อตัวของเขาเอง

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ﴿١٥﴾

15ถึงแม้ว่าเขาจะเสนอข้อแก้ตัวของเขาก็ตาม

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ﴿١٦﴾

16เจ้าอย่ากระดิกลิ้นของเจ้าเนื่องด้วยอัลกุรอานเพื่อเจ้าจะรีบเร่งจดจำ

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ﴿١٧﴾

17แท้จริง หน้าที่ของเราคือการรวบรวมอัลกุรอาน (ให้อยู่ในทรวงอกของเจ้า) และการอ่านเพื่อให้จดจำ

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ﴿١٨﴾

18ดังนั้นเมื่อเราอ่านอัลกุรอาน เจ้าก็จงติดตามการอ่านนั้น

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ﴿١٩﴾

19แล้วแท้จริงหน้าที่ของเราคือ การอธิบายอัลกุรอาน

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ﴿٢٠﴾

20เปล่าเลย! แต่ว่าพวกเจ้ารักการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ﴿٢١﴾

21และพวกเจ้าจะทิ้งปรโลก

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ﴿٢٢﴾

22ในวันนั้นหลายๆ ใบหน้าจะเบิกบาน

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ﴿٢٣﴾

23จ้องมองไปยังพระผู้อภิบาลของมัน

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ﴿٢٤﴾

24และในวันนั้นหลายๆ ใบหน้าจะเศร้าสลด

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ﴿٢٥﴾

25มันคิดว่าความหายนะอันใหญ่หลวงจะเกิดขึ้นแก่มัน

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ﴿٢٦﴾

26เปล่าเลย เมื่อวิญญาณขึ้นมาถึงคอหอย

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ﴿٢٧﴾

27และมีผู้กล่าวว่า ใครเล่าเป็นผู้ทำให้เขาฟื้นขึ้นเหมือนเดิม

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ﴿٢٨﴾

28และเขามั่นใจว่า แท้จริงเขาต้องจากไป

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ﴿٢٩﴾

29และขาข้างหนึ่งทับขาอีกข้างหนึ่ง (เพราะความกลัว)

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ﴿٣٠﴾

30ในวันนั้น จะมีการนำพาไปยังพระผู้อภิบาลของเจ้า

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ﴿٣١﴾

31เพราะว่าเขาไม่เชื่อมั่น และไม่ละหมาด

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ﴿٣٢﴾

32แต่เขาเพียรพยายามกล่าวเท็จและหนีห่างออกไป

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ﴿٣٣﴾

33หลังจากนั้น เขาก็เดินอย่างองอาจไปหาพรรคพวกของเขาอย่างหยิ่งยโส

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ﴿٣٤﴾

34ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ﴿٣٥﴾

35หลังจากนั้นแล้ว ความวิบัติก็จงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى﴿٣٦﴾

36มนุษย์คิดหรือว่า เขาจะถูกปล่อยไว้โดยไร้จุดหมายกระนั้นหรือ?

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةٗ مِّن مَّنِيّٖ يُمۡنَىٰ﴿٣٧﴾

37เขาไม่ได้เป็นน้ำอสุจิหยดหนึ่งจากน้ำอสุจิที่ถูกหลั่งออกมากระนั้นหรือ?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةٗ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ﴿٣٨﴾

38หลังจากนั้น เขาได้เป็นก้อนเลือดก้อนหนึ่ง แล้วพระองค์ทรงบังเกิด แล้วก็ทรงทำให้ได้สัดส่วนสมบูรณ์

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ﴿٣٩﴾

39แล้วพระองค์ทรงทำให้เขาเป็นคู่ เป็นเพศชายและเพศหญิง

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ﴿٤٠﴾

40ดังนั้น พระองค์จะไม่สามารถที่จะให้คนตายมีชีวิตขึ้นมาอีกกระนั้นหรือ?

← Al-MuddaththirAl-Insan→

RELATED SURAHS

7

Al-A'raf

The Heights

22

Al-Hajj

The Pilgrimage

32

As-Sajdah

The Prostration

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs