Adh-Dhariyat

الذاريات

The Scattering Winds • 60 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ذَرۡوٗا﴿١﴾

1ขอสาบานต่อลมที่พัด (ฝุ่นให้) กระจัดกระจายอย่างปลิวว่อน

فَٱلۡحَٰمِلَٰتِ وِقۡرٗا﴿٢﴾

2ขอสาบานต่อเมฆที่พยุง (ฝน) อย่างหนัก

فَٱلۡجَٰرِيَٰتِ يُسۡرٗا﴿٣﴾

3ขอสาบานต่อนาวา ที่แล่นไปอย่างสะดวกสบาย

فَٱلۡمُقَسِّمَٰتِ أَمۡرًا﴿٤﴾

4ขอสาบานต่อมลาอิกะฮ์ผู้จัดสรรการงาน

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٞ﴿٥﴾

5แท้จริงสิ่งที่พวกเจ้าถูกสัญญาไว้นั้นเป็นความจริงอย่างแน่นอน

وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٞ﴿٦﴾

6และแท้จริงการตอบแทนจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน (ในวันกิยามะฮ์)

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡحُبُكِ﴿٧﴾

7ขอสาบานต่อฟากฟ้าที่มีวิถีทางโคจรอย่างมากมาย

إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلٖ مُّخۡتَلِفٖ﴿٨﴾

8แท้จริงพวกเจ้าอยู่ในคำพูดที่ย้อนแย้งกันอย่างแน่นอน

يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ﴿٩﴾

9ผู้ที่หันเหออกจากสัจธรรมนั้นเขาจะถูกให้หันเหออกจากการศรัทธา

قُتِلَ ٱلۡخَرَّٰصُونَ﴿١٠﴾

10ผู้ที่กล่าวเท็จแก่ท่านนบี จะถูกสาปแช่ง

ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي غَمۡرَةٖ سَاهُونَ﴿١١﴾

11คือบรรดาผู้ที่พวกเขาอยู่ในการสับสนหลงลืม (เรื่องของวันกิยามะฮ์)

يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ﴿١٢﴾

12พวกเขาจะถามว่า วันแห่งการตอบแทนจะมีขึ้นเมื่อใด

يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ﴿١٣﴾

13วันที่พวกเขาจะถูกทดสอบ ด้วยไฟนรก

ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ﴿١٤﴾

14พวกเจ้าจงลิ้มรสการทดสอบของพวกเจ้าเถิด นี่คือสิ่งที่พวกเจ้าเร่งเร้ามัน

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٍ﴿١٥﴾

15แท้จริงบรรดาผู้ยำเกรง จะอยู่ในสรวงสวรรค์ซึ่งมีน้ำพุพุ่งออกมาในนั้น

ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ﴿١٦﴾

16พวกเขาปิติยินดีในสิ่งที่พระผู้อภิบาลของพวกเขาได้ประทานให้แก่พวกเขา แท้จริงก่อนหน้านั้น (ในโลกดุนยา) พวกเขาเป็นกลุ่มชนผู้กระทำความดี

كَانُواْ قَلِيلٗا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ﴿١٧﴾

17พวกเขาเคยหลับนอนแต่เพียงส่วนน้อยของเวลากลางคืน

وَبِٱلۡأَسۡحَارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ﴿١٨﴾

18และในยามรุ่งสางพวกเขาขออภัยโทษ (ต่อพระองค์)

وَفِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ﴿١٩﴾

19และในทรัพย์สมบัติของพวกเขานั้น (มีส่วนที่) เป็นสิทธิของผู้ที่เอ่ยขอ และผู้ที่ถูกกีดกัน (จากปัจจัยยังชีพ)

وَفِي ٱلۡأَرۡضِ ءَايَٰتٞ لِّلۡمُوقِنِينَ﴿٢٠﴾

20และในแผ่นดินนี้มีสัญญาณต่างๆ สำหรับผู้ศรัทธาเชื่อมั่น

وَفِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ﴿٢١﴾

21และในตัวของพวกเจ้าเอง พวกเจ้าไม่เห็นดอกหรือ

وَفِي ٱلسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ وَمَا تُوعَدُونَ﴿٢٢﴾

22และในฟากฟ้ามีปัจจัยยังชีพของพวกเจ้าและสิ่งที่พวกเจ้าถูกสัญญาไว้

فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقّٞ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ﴿٢٣﴾

23ดังนั้น จึงขอสาบานต่อพระผู้อภิบาลแห่งชั้นฟ้า และแผ่นดินนี้ว่า แท้จริง (สิ่งที่ถูกสัญญาไว้นั้น) เป็นความจริงอย่างแน่นอน เสมือนกับที่พวกเจ้าสนทนากัน

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ﴿٢٤﴾

24เรื่องราวของแขกผู้มีเกียรติของอิบรอฮีมได้มาถึงเจ้าบ้างไหม?

إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمٗاۖ قَالَ سَلَٰمٞ قَوۡمٞ مُّنكَرُونَ﴿٢٥﴾

25เมื่อพวกเขาได้เข้ามาหาเขา (อิบรอฮีม) พวกเขากล่าวว่า "ศานติ" เขากล่าวว่า "ศานติ" (และเขาได้กล่าวในใจว่า) "นี่เป็นหมู่ชนผู้แปลกหน้า"

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلٖ سَمِينٖ﴿٢٦﴾

26แล้วเขาก็รีบเข้าไปหาครอบครัวของเขา แล้วได้นำลูกวัวอ้วน (ซึ่งย่างเสร็จแล้ว) ออกมา

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ﴿٢٧﴾

27และได้วางมันไว้ข้างหน้าพวกเขา เขากล่าวว่า พวกเจ้าไม่รับประทานหรือ?

فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةٗۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ﴿٢٨﴾

28(เมื่อพวกเขาไม่รับประทานอาหาร) ดังนั้น เขารู้สึกกลัวพวกเขา พวกเขากล่าวว่า อย่ากลัวเลย และได้แจ้งข่าวดีแก่เขาเกี่ยวกับลูกคนหนึ่งผู้มีความรู้

فَأَقۡبَلَتِ ٱمۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةٖ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمٞ﴿٢٩﴾

29แล้วภริยาของเขาก็ได้ออกมาตะโกนพลางตบหน้าของนาง (ด้วยความประหลาดใจ) แล้วกล่าวว่า (ฉัน) เป็นหญิงแก่ (และ) เป็นหมัน

قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ﴿٣٠﴾

30พวกเขากล่าวว่า เช่นนั้นแหละพระผู้อภิบาลของเธอได้ตรัสไว้เช่นนั้น แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงรอบรู้เสมอ

۞ قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ﴿٣١﴾

31เขา (นบีอิบรอฮีม) กล่าวว่า แล้วหลังจากนั้นพวกเจ้ามีธุระสำคัญอะไรอีกหรือ โอ้บรรดาทูตเอ๋ย

قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٖ مُّجۡرِمِينَ﴿٣٢﴾

32พวกเขากล่าวว่า "แท้จริงเราถูกส่งมายังกลุ่มชนผู้กระทำผิด"

لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةٗ مِّن طِينٖ﴿٣٣﴾

33เพื่อเราจะได้โยนก้อนหินทำด้วยดินเหนียวแข็งลงบนพวกเขา

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ﴿٣٤﴾

34ถูกตราเป็นเครื่องหมายไว้แล้ว ณ ที่พระผู้อภิบาลของเจ้าสำหรับพวกที่ละเมิดขอบเขต

فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٣٥﴾

35ดังนั้น เราได้นำจากหมู่ผู้ศรัทธาให้พ้นออกจากถิ่นนั้น

فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتٖ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ﴿٣٦﴾

36และเราไม่พบผู้ใดในเมืองนี้ นอกจากบ้านหลังหนึ่งของปวงผู้นอบน้อม

وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةٗ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ﴿٣٧﴾

37และเราได้ทิ้งสัญญาณหนึ่ง (เพื่อเก็บ) ไว้สำหรับบรรดาผู้ที่กลัวต่อการลงโทษอันเจ็บปวด

وَفِي مُوسَىٰٓ إِذۡ أَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ﴿٣٨﴾

38และในเรื่องราวของมูซา เมื่อเราส่งเขาไปยังฟิรเอานฺพร้อมด้วยหลักฐานอันชัดแจ้ง

فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٞ﴿٣٩﴾

39แต่เขา (ฟิรเอาน์) ได้ผินหลัง (เพราะลุ่มหลง) ด้วยไพร่พลของเขา และกล่าวว่า "เขาเป็นมายากรหรือคนวิกลจริต"

فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٞ﴿٤٠﴾

40ดังนั้น เราได้เอาเขาและไพร่พลของเขา แล้วเราได้โยนพวกเขาลงไปในทะเล และตัวเขาก็ถูกประณาม

وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ﴿٤١﴾

41และในเรื่องราวของอ๊าด (ประชาชาติของฮูด) เมื่อเราได้ส่งลมพายุที่ทำลายล้างมายังพวกเขา

مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ﴿٤٢﴾

42(พายุนั้น) มันมิได้ทิ้งอะไรเหลือไว้ เมื่อมันได้พัดกระหน่ำลงมา นอกจากได้ทำให้สิ่งนั้นเป็นดั่งผงธุลี

وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينٖ﴿٤٣﴾

43และในเรื่องราวของษะมูด (ประชาชาติของศอและห์) เมื่อมีผู้กล่าวแก่พวกเขาว่า พวกเจ้าจงสนุกร่าเริงไปชั่วขณะหนึ่งเถิด

فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمۡ يَنظُرُونَ﴿٤٤﴾

44แต่พวกเขาได้ท้าทายโอหังต่อพระบัญชาของพระเจ้าของพวกเขา ดังนั้นเสียงกัมปนาทก็ได้คร่าชีวิตพวกเขาขณะที่พวกเขาจ้องมองดูอยู่

فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامٖ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ﴿٤٥﴾

45แล้วพวกเขาไม่สามารถจะลุกขึ้นยืน (หรือหนี) ได้ และพวกเขาก็ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้

وَقَوۡمَ نُوحٖ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ﴿٤٦﴾

46และ (เราได้ลงโทษ) หมู่ชนของนูห์ก่อนหน้านั้น แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนที่ฝ่าฝืน

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدٖ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ﴿٤٧﴾

47และชั้นฟ้า เราได้สร้างมันด้วยพลังความแข็งแกร่ง และแท้จริงเราได้แผ่ให้กว้างไพศาล

وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ﴿٤٨﴾

48และแผ่นดินนั้น เราได้แผ่ขยายมันออกไป ดังนั้นเราเป็นผู้แผ่ขยายที่ยอดเยี่ยมที่สุด

وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ﴿٤٩﴾

49และจากทุกๆ สิ่งนั้น เราได้สร้าง (มัน) ขึ้นเป็นคู่ๆ เพื่อพวกเจ้าจะได้ใคร่ครวญ (ถึงความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์)

فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ﴿٥٠﴾

50ดังนั้นพวกเจ้าจงเร่งรีบไปสู่อัลลอฮ์เถิด แท้จริงฉันเป็นผู้ตักเตือนที่ชัดแจ้งที่มาจากอัลลอฮ์แก่พวกเจ้า

وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ﴿٥١﴾

51และพวกเจ้าอย่าตั้งพระเจ้าอื่นใดเป็นภาคีกับอัลลอฮ์ แท้จริงฉันเป็นผู้ตักเตือนที่ชัดแจ้งที่มาจากอัลลอฮ์แก่พวกเจ้า

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ﴿٥٢﴾

52เช่นนั้นแหละ ไม่มีเราะซูลคนใดมายังบรรดา (หมู่ชน) ก่อนหน้าพวกเขา เว้นแต่พวกเขาจะกล่าวว่า "เขาเป็นมายากรหรือคนวิกลจริต"

أَتَوَاصَوۡاْ بِهِۦۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٞ طَاغُونَ﴿٥٣﴾

53พวกเขาได้สั่งเสียในเรื่องนี้แก่กันกระนั้นหรือ? ไม่ดอก! ทว่าพวกเขาเป็นหมู่ชนผู้ละเมิด

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٖ﴿٥٤﴾

54ดังนั้น เจ้าจงผินหลังออกไปจากพวกเขาเถิด แล้วเจ้าจะไม่เป็นผู้ถูกตําหนิ

وَذَكِّرۡ فَإِنَّ ٱلذِّكۡرَىٰ تَنفَعُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٥٥﴾

55และจงตักเตือนเถิด เพราะแท้จริงการตักเตือนนั้นจะให้ประโยชน์แก่บรรดาผู้ศรัทธา

وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ﴿٥٦﴾

56และข้ามิได้สร้างญินและมนุษย์เพื่ออื่นใด เว้นแต่เพื่อเคารพภักดีต่อข้า

مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقٖ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ﴿٥٧﴾

57ข้าไม่ต้องการปัจจัยยังชีพจากพวกเขา และข้าก็ไม่ต้องการให้พวกเขาให้อาหารแก่ข้า

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلۡقُوَّةِ ٱلۡمَتِينُ﴿٥٨﴾

58แท้จริง อัลลอฮ์คือผู้ทรงประทานปัจจัยยังชีพ (อย่างต่อเนื่อง) ผู้ทรงพลังอันมั่นคง

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذَنُوبٗا مِّثۡلَ ذَنُوبِ أَصۡحَٰبِهِمۡ فَلَا يَسۡتَعۡجِلُونِ﴿٥٩﴾

59ดังนั้นแท้จริง สำหรับบรรดาผู้อธรรมนั้น เขาจะได้รับการลงโทษเยี่ยงการลงโทษพวกเพื่อนๆ ของพวกเขา(แต่ก่อน) ดังนั้นพวกเขาอย่าได้รีบเร่งให้ข้า (ลงโทษ) เลย

فَوَيۡلٞ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن يَوۡمِهِمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ﴿٦٠﴾

60ดังนั้นความหายนะจงประสบแด่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในวันของพวกเขา ซึ่งได้ถูกสัญญาไว้

← QafAt-Tur→

RELATED SURAHS

11

Hud

Hud

14

Ibrahim

Abraham

15

Al-Hijr

The Rocky Tract

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs