Ash-Shu'ara

الشعراء

The Poets • 227 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

طسٓمٓ﴿١﴾

¹ฏอ ซีน มีม

تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ﴿٢﴾

²เหล่านี้คือบรรดาโองการแห่งคัมภีร์อันชัดแจ้ง

لَعَلَّكَ بَٰخِعٞ نَّفۡسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ﴿٣﴾

³เกรงว่าเจ้า (มุฮัมหมัด) จะทำลายตนเอง (ด้วยความโศกเศร้า) เพราะพวกเขา (ชาวมักกะฮ์) มิได้เป็นผู้ศรัทธา

إِن نَّشَأۡ نُنَزِّلۡ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةٗ فَظَلَّتۡ أَعۡنَٰقُهُمۡ لَهَا خَٰضِعِينَ﴿٤﴾

⁴หากเราประสงค์ เราจะให้มีสัญญาณหนึ่งจากฟากฟ้ามายังพวกเขา แล้วคอของพวกเขาก็ยอมก้มสยบต่อมัน

وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرٖ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ مُحۡدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهُ مُعۡرِضِينَ﴿٥﴾

⁵และไม่มีข้อตักเตือนใหม่อันใดจากพระผู้ทรงเมตตายิ่ง เว้นแต่พวกเขาจะเป็นผู้ผินหลังให้กับมัน

فَقَدۡ كَذَّبُواْ فَسَيَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ﴿٦﴾

⁶แล้วแน่นอนพวกเขาได้เพียรพยายามกล่าวเท็จ ดังนั้นข่าวคราวที่พวกเขาเคยเยาะเย้ยมันนั้นก็จะมายังพวกเขา

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجٖ كَرِيمٍ﴿٧﴾

⁷พวกเขามิได้มองไปยังแผ่นดินหรอกหรือว่า เราได้ทำให้พืชงอกเงยออกจากมันซึ่งหลากหลายประเภทอันมากมาย

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿٨﴾

⁸แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿٩﴾

⁹และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณียิ่ง

وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿١٠﴾

¹⁰และจงรำลึกเถิดว่า พระผู้อภิบาลของเจ้าได้เรียกมูซา (โดยกล่าวแก่มูซาว่า) เจ้าจงไปยังหมู่ชนผู้อธรรม

قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ﴿١١﴾

¹¹คือหมู่ชนของฟิรเอาน์ พวกเขาไม่ยำเกรงกระนั้นหรือ

قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ﴿١٢﴾

¹²เขา (มูซา) ได้กล่าวว่า โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงฉันกลัวว่า พวกเขาจะเพียรพยายามกล่าวเท็จต่อฉัน

وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ﴿١٣﴾

¹³และหัวอกของฉันจะอึดอัด และลิ้นของฉันจะไม่คล่อง ดังนั้นพระองค์ทรงโปรดส่งฮารูนมาช่วยฉันด้วยเถิด

وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبٞ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ﴿١٤﴾

¹⁴เพราะฉันทำบาปต่อพวกเขา ดังนั้นฉันกลัวว่าพวกเขาจะฆ่าฉัน

قَالَ كَلَّاۖ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ﴿١٥﴾

¹⁵พระองค์ตรัสว่า ไม่หรอก ดังนั้นเจ้าทั้งสองจงไปเถิดพร้อมด้วยสัญญาณทั้งหลายของเรา แท้จริงเราเป็นผู้ฟังอยู่ร่วมกับพวกเจ้า

فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٦﴾

¹⁶ดังนั้นเจ้าทั้งสองจงไปหาฟิรเอาน์ แล้วจงกล่าวว่า เราเป็นทูตของพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ﴿١٧﴾

¹⁷แล้วขอให้ส่งวงศ์วานของอิสรออีลไปพร้อมกับเราเถิด

قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدٗا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ﴿١٨﴾

¹⁸ฟิรเอาน์ตอบว่า เราไม่ได้เลี้ยงดูเจ้าครั้งตอนที่เจ้ายังเป็นเด็กแรกเกิดหรอกหรือ? และเจ้าก็ได้อยู่ร่วมกับเราในชีวิตของเจ้าตั้งหลายปี!

وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ﴿١٩﴾

¹⁹และเจ้า (ไม่ใช่หรือ?) ที่ได้กระทำ (ฆ่าชาวอียิปต์) ที่เจ้าได้กระทำไปแล้ว และ (ด้วยเหตุนั้น) เจ้าเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้เนรคุณ

قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذٗا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ﴿٢٠﴾

²⁰มูซากล่าวว่า "ฉันเป็นคนทำสิ่งนั้น ซึ่งตอนนั้นฉันเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้พลั้งพลาดไป"

فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمٗا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿٢١﴾

²¹"ดังนั้น ฉันได้หนีไปจากพวกเจ้า เมื่อฉันกลัวพวกเจ้า แล้วพระผู้อภิบาลของฉันได้ทรงประทานวิทยปัญญาแก่ฉัน และทรงแต่งตั้งฉันให้เป็นหนึ่งในเหล่าเราะซูล"

وَتِلۡكَ نِعۡمَةٞ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ﴿٢٢﴾

²²"และนี่คือความดีที่เจ้าได้มอบไว้ให้แก่ฉัน (แต่ในขณะเดียวกัน) เจ้าได้ทำให้วงศ์วานอิสรออีลเป็นทาส"

قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٢٣﴾

²³ฟิรเอาน์ได้กล่าวว่า "และอะไรเล่าคือพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก?"

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ﴿٢٤﴾

²⁴เขา (มูซา) กล่าวว่า "(พระองค์คือ) พระผู้อภิบาลแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาเชื่อมั่น"

قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ﴿٢٥﴾

²⁵เขา (ฟิรเอาน์) ได้กล่าวแก่ผู้อยู่รอบๆ เขาว่า "พวกเจ้าได้ยินไหม?"

قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿٢٦﴾

²⁶เขา (มูซา) กล่าวอีกว่า "พระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และพระผู้อภิบาลของบรรพบุรุษของพวกเจ้าสมัยก่อนๆ นั้นด้วย"

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونٞ﴿٢٧﴾

²⁷เขา (ฟิรเอาน์) กล่าวว่า "แท้จริงเราะซูลของพวกเจ้าที่ถูกส่งมายังพวกเจ้านั้นเป็นคนบ้าแน่ๆ"

قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ﴿٢٨﴾

²⁸เขา (มูซา) กล่าวว่า "พระผู้อภิบาลแห่งทิศตะวันออกและทิศตะวันตก และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง หากพวกเจ้าเข้าใจดี"

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ﴿٢٩﴾

²⁹เขา (ฟิรเอาน์) กล่าวว่า "หากเจ้าสักการะพระเจ้าอื่นจากฉัน ฉันจะให้เจ้าอยู่ในหมู่ผู้ต้องขัง"

قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءٖ مُّبِينٖ﴿٣٠﴾

³⁰เขา (มูซา) กล่าวว่า "แม้แต่ฉันจะแสดงสิ่งที่ชัดแจ้งแก่ท่านกระนั้นหรือ?"

قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ﴿٣١﴾

³¹เขากล่าวว่า "ก็จงแสดงมันมาซิ หากเจ้าอยู่ในหมู่คนผู้พูดจริง"

فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٞ مُّبِينٞ﴿٣٢﴾

³²ดังนั้น เขาได้โยนไม้เท้าของเขาลงไป แล้วทันใดนั้นมันก็กลายเป็นงูใหญ่ที่เห็นได้ชัด

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ﴿٣٣﴾

³³และเขาก็ดึงมือของเขาออกมา ทันใดนั้น (มือของเขา) ก็เป็นสีขาว (ส่องแสง) สำหรับผู้มองดู

قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٞ﴿٣٤﴾

³⁴(ฟิรเอาน์) จึงกล่าวแก่เหล่าขุนนางที่อยู่รอบตัวเขาว่า: แท้จริงชายผู้นี้คือนักมายากลผู้มีความรู้เชี่ยวชาญ

يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ﴿٣٥﴾

³⁵"เขาต้องการที่จะให้พวกเจ้าออกจากดินแดนของพวกเจ้าด้วยมายากลของเขา ดังนั้นพวกเจ้าจะแนะนำอันใดบ้าง?"

قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ﴿٣٦﴾

³⁶พวกเขากล่าวว่า "จงหน่วงเหนี่ยวเขาและพี่ชายของเขาไว้ก่อน และจงส่งคนไปตามหัวเมืองต่างๆ เรียกมาชุมนุมกัน"

يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٖ﴿٣٧﴾

³⁷"เพื่อพวกเขาจะได้นำนักมายากลผู้ช่ำชองที่มีความรู้ทุกคนมาหาท่าน"

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ﴿٣٨﴾

³⁸แล้วบรรดานักมายากลได้มาชุมนุมกันตามวันเวลาที่กําหนดไว้

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ﴿٣٩﴾

³⁹และได้มีประกาศแก่มวลชนว่า "พวกเจ้าจะไปร่วมชุมนุมด้วยไหม?"

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ﴿٤٠﴾

⁴⁰บางทีพวกเราอาจจะได้ปฎิบ้ติตาม (ศาสนาของ) บรรดานักมายากล หากพวกเขาเป็นผู้ชนะ

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ﴿٤١﴾

⁴¹ครั้น เมื่อบรรดามายากรได้มาถึง พวกเขากล่าวแก่ฟิรเอาน์ว่า "จะมีรางวัลสำหรับพวกเราแน่นอนหรือ ถ้าพวกเราเป็นผู้ชนะ?"

قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ﴿٤٢﴾

⁴²เขากล่าวว่า "แน่นอน และพวกเจ้าจะได้อยู่ในหมู่ผู้ใกล้ชิดข้าด้วยอย่างแน่นอน"

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ﴿٤٣﴾

⁴³มูซาได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเจ้าจงโยนสิ่งที่พวกเจ้าอยากจะโยน"

فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ﴿٤٤﴾

⁴⁴แล้วพวกเขาก็ได้โยนเชือกและไม้เท้าของพวกเขา และพวกเขากล่าวว่า "ด้วยเกียรติของฟิรเอาน์ แท้จริงเราเป็นผู้ชนะอย่างแน่นอน"

فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ﴿٤٥﴾

⁴⁵และแล้วมูซาก็ได้โยนไม้เท้าของเขา ทันใดนั้นมันได้กลืนสิ่งที่พวกเขาได้ลวงขึ้น

فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ﴿٤٦﴾

⁴⁶(เมื่อเห็นเช่นนั้นจึงทำให้) บรรดามายากรก้มตัวลงกราบ

قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٤٧﴾

⁴⁷พวกเขากล่าวว่า "เราได้ศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกแล้ว"

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ﴿٤٨﴾

⁴⁸คือพระผู้อภิบาลของมูซาและฮารูน

قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٤٩﴾

⁴⁹เขากล่าวว่า "พวกเจ้าศรัทธาต่อเขาก่อนที่ข้าจะอนุญาตแก่พวกเจ้ากระนั้นหรือ? แน่นอนเขาต้องเป็นหัวหน้าของพวกเจ้าซึ่งได้สอนมายากลแก่พวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะได้รู้ แน่นอน ข้าจะตัดมือของพวกเจ้าและเท้าของพวกเจ้าสลับข้างกัน และแน่นอน ข้าจะแขวนตรึงพวกเจ้าทั้งหมด"

قَالُواْ لَا ضَيۡرَۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ﴿٥٠﴾

⁵⁰พวกเขากล่าวว่า "ไม่ได้เดือดร้อนอะไรดอก (ที่ท่านจะสังหารพวกเรา) แท้จริงเราเป็นผู้กลับไปยังพระผู้อภิบาลของเรา"

إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٥١﴾

⁵¹"แท้จริงเราปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะให้พระผู้อภิบาลของเราทรงยกโทษให้แก่เรา เพราะเราเป็นกลุ่มแรกที่เป็นผู้ศรัทธา"

۞ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ﴿٥٢﴾

⁵²และเราได้วะฮ์ยูแก่มูซาว่า "จงออกเดินทางในเวลากลางคืนพร้อมกับปวงบ่าวของข้า แท้จริงพวกเจ้าจะถูกติดตาม"

فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ﴿٥٣﴾

⁵³(ภายหลังทราบสถานการณ์แล้ว) ฟิรเอาน์จึงส่ง (ทหารของเขา) ไปยังเมืองต่าง ๆ เพื่อรวบรวม (กองทัพของเขา)

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةٞ قَلِيلُونَ﴿٥٤﴾

⁵⁴แท้จริงพวกเขาเหล่านั้นเป็นกลุ่มชนที่มีจำนวนน้อย

وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ﴿٥٥﴾

⁵⁵และแท้จริงพวกเขายั่วให้เราเกิดโทสะ

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ﴿٥٦﴾

⁵⁶และแท้จริงพวกเราทุกคนต่างอยู่ในสภาพเตรียมพร้อมแน่นอนเสมอ

فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ﴿٥٧﴾

⁵⁷ด้วยเหตุดังกล่าว เราได้ทำให้พวกเขา (ฟิรเอาน์และทหารของเขา) ออกจากสวนต่างๆ และสายน้ำพุอันหลากหลายของพวกเขา

وَكُنُوزٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ﴿٥٨﴾

⁵⁸และทรัพย์สินอันมากมายและที่พำนักหรูหรา (ของพวกเขา)

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ﴿٥٩﴾

⁵⁹เช่นนั้นแหละ และเราได้ทำให้ (มรดกทั้งหมดของฟิรเอาน์และกองทัพของเขา) เป็นมรดกแก่วงศ์วานของอิสรออีล

فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ﴿٦٠﴾

⁶⁰ดังนั้น พวกเขา (ฟิรเอาน์และพรรคพวกของเขา) ได้ไล่ตามพวกเขา (วงศ์วานอิสรออีล) ในยามดวงอาทิตย์ขึ้น

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ﴿٦١﴾

⁶¹หลังจากที่ทั้งสองกลุ่มเห็นหน้ากันแล้ว บรรดาพวกพ้องของมูซากล่าวว่า "เราจะต้องถูกจับอย่างแน่นอน"

قَالَ كَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ﴿٦٢﴾

⁶²(มูซา) กล่าวว่า "ไม่! (อย่าคิดอย่างนั้น)! แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันทรงอยู่กับฉัน พระองค์จะทรงนำทางแก่ฉัน"

فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقٖ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٦٣﴾

⁶³แล้วเราได้วะฮ์ยูแก่มูซาว่า "จงฟาดทะเลด้วยไม้เท้าของเจ้า" ทันใดนั้น มันก็แยกออก (เป็นหลายๆ ช่องทาง) แต่ละช่องทางได้ถูกยกขึ้นเช่นภูเขาใหญ่

وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ﴿٦٤﴾

⁶⁴และเราได้นำพวกที่เหลือ (คือผู้ไล่ตาม) มาใกล้สถานที่นั้น

وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ﴿٦٥﴾

⁶⁵และเราได้ให้มูซาและผู้ที่อยู่ร่วมกับเขาทั้งหมดรอดพ้นไป

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ﴿٦٦﴾

⁶⁶หลังจากนั้นแล้ว เราได้ให้คนอื่นจมน้ำตาย

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿٦٧﴾

⁶⁷แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿٦٨﴾

⁶⁸และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ﴿٦٩﴾

⁶⁹และจงเล่าเรื่องราวของอิบรอฮีมให้แก่พวกเขา

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ﴿٧٠﴾

⁷⁰จงรำลึกถึงขณะที่เขากล่าวแก่บิดาของเขาและหมู่ชนของเขาว่า "พวกเจ้าเคารพภักดีอะไร?"

قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامٗا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ﴿٧١﴾

⁷¹พวกเขากล่าวว่า "เราเคารพภักดีรูปปั้น แล้วเราจะคงเป็นผู้ยึดมั่นต่อมันตลอดไป"

قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ﴿٧٢﴾

⁷²(อิบรอฮีม) กล่าวว่า "เมื่อพวกเจ้าวิงวอนขอ พวกมันได้ยินพวกเจ้าหรือ?"

أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ﴿٧٣﴾

⁷³"หรือมันให้คุณให้โทษแก่พวกเจ้าไหม"

قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ﴿٧٤﴾

⁷⁴พวกเขากล่าวว่า "ไม่ใช่อย่างนั้น จริงๆ แล้วเราพบบรรพบุรุษของเราได้กระทำเช่นนั้น"

قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ﴿٧٥﴾

⁷⁵เขากล่าวว่า "พวกเจ้าไม่เห็นหรอกหรือสิ่งที่พวกเจ้าเคารพภักดีอยู่"

أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ﴿٧٦﴾

⁷⁶"ด้วยตัวของพวกเจ้าเอง และบรรพบุรุษของพวกเจ้าแต่กาลก่อน"

فَإِنَّهُمۡ عَدُوّٞ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٧٧﴾

⁷⁷แท้จริงพวกเขาคือศัตรูของฉัน นอกจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ﴿٧٨﴾

⁷⁸ซึ่งพระองค์ทรงสร้างฉัน แล้วพระองค์ก็ทรงนำทางฉัน

وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ﴿٧٩﴾

⁷⁹และพระองค์ทรงประทานอาหารให้แก่ฉันและทรงให้น้ำดื่มแก่ฉัน

وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ﴿٨٠﴾

⁸⁰และเมื่อฉันป่วย ดังนั้นพระองค์ทรงให้ฉันหายป่วย

وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ﴿٨١﴾

⁸¹และผู้ทรงให้ฉันตาย แล้วทรงให้ฉันมีชีวิต

وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ﴿٨٢﴾

⁸²และผู้ที่ฉันปรารถนาอย่างมากว่า จะทรงอภัยแก่ฉันซึ่งความผิดพลาดในวันแห่งศาสนา

رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ﴿٨٣﴾

⁸³โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดประทานความรู้ทางศาสนาแก่ฉัน และโปรดให้ฉันอยู่ร่วมกับบรรดาคนดีทั้งหลาย

وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقٖ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ﴿٨٤﴾

⁸⁴"และโปรดทำให้ฉันเป็นที่กล่าวขานอย่างดีในบรรดาผู้มาทีหลัง"

وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ﴿٨٥﴾

⁸⁵และโปรดทำให้ฉันอยู่ในหมู่ผู้รับสืบทอดสรวงสวรรค์อันร่มรื่น

وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ﴿٨٦﴾

⁸⁶และโปรดประทานอภัยให้แก่บิดาของฉันด้วย แท้จริงเขาอยู่ในหมู่ผู้หลงผิด

وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ﴿٨٧﴾

⁸⁷และโปรดอย่าให้ฉันได้รับความอัปยศในวันที่ทุกคนถูกให้ฟื้นคืนชีพ

يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالٞ وَلَا بَنُونَ﴿٨٨﴾

⁸⁸วันที่ทรัพย์สมบัติและลูกหลานจะไม่อำนวยคุณใด ๆ เลย

إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبٖ سَلِيمٖ﴿٨٩﴾

⁸⁹เว้นแต่ผู้ที่มาอยู่ต่อหน้าอัลลอฮ์ด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์ผ่องใส

وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ﴿٩٠﴾

⁹⁰และ (ในวันนั้น) สวรรค์จะถูกนำมาใกล้แก่บรรดาผู้ยำเกรง

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ﴿٩١﴾

⁹¹และนรกจะถูกนำมาเปิดเผยให้เห็นแก่บรรดาผู้หลงผิด

وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ﴿٩٢﴾

⁹²และมีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า "ไหนเล่าสิ่งที่พวกเจ้าเคารพสักการะ?"

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ﴿٩٣﴾

⁹³อื่นจากอัลลอฮ์ พวกมันจะช่วยเหลือพวกเจ้า หรือจะช่วยตัวของมันเองได้ไหม?

فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ﴿٩٤﴾

⁹⁴แล้วพวกมันจะถูกโยนทิ่มหัวลงในนรก ทั้งพวกเขาและพวกหลงผิด

وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ﴿٩٥﴾

⁹⁵และไพร่พลของอิบลีสทั้งหมด

قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ﴿٩٦﴾

⁹⁶พวกเขากล่าวขณะที่พวกเขาโต้เถียงกันอยู่ในนั้น

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ﴿٩٧﴾

⁹⁷"ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ แท้จริงพวกเราอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง"

إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٩٨﴾

⁹⁸"เพราะพวกเราทำให้พวกเจ้าเท่าเทียมกับพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก"

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ﴿٩٩﴾

⁹⁹"และไม่มีผู้ใดทำให้เราหลงผิดเลย นอกจากเหล่าผู้กระทำชั่วเท่านั้น"

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ﴿١٠٠﴾

¹⁰⁰"ดังนั้น สำหรับพวกเราแล้ว จึงไม่มีผู้ใดขอไถ่แทนโทษ"

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٖ﴿١٠١﴾

¹⁰¹"และไม่มีมิตรผู้รักใคร่ด้วย"

فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١٠٢﴾

¹⁰²"ฉะนั้น หากมีสักครั้งหนึ่งให้เราได้กลับไป (ยังโลกดุนยา) เราก็จะอยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา"

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿١٠٣﴾

¹⁰³แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน และส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٠٤﴾

¹⁰⁴และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٠٥﴾

¹⁰⁵(เช่นเดียวกัน) หมู่ชนของนูห์ ได้ปฏิเสธบรรดาเราะซูล

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٠٦﴾

¹⁰⁶จงรำลึกถึงขณะที่พี่น้องของพวกเขาคือนูห์ ได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเจ้า จะไม่ยำเกรงกันบ้างหรือ?!"

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ﴿١٠٧﴾

¹⁰⁷แท้จริงฉันคือเราะซูล ผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกเจ้า

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٠٨﴾

¹⁰⁸ดังนั้นพวกท่านจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉัน

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٠٩﴾

¹⁰⁹และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนใดๆ ในการนี้จากพวกเจ้า ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใดนอกจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกเท่านั้น

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١١٠﴾

¹¹⁰ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉัน

۞ قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ﴿١١١﴾

¹¹¹พวกเขากล่าวว่า "จะให้พวกเราศรัทธาต่อเจ้ากระนั้นหรือ? และผู้ที่ปฏิบัติตามเจ้าก็ล้วนเป็นผู้ที่ต่ำต้อยทั้งนั้น"

قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿١١٢﴾

¹¹²(นูห์) กล่าวว่า ฉันไม่มีความรู้อันใดเลยในสิ่งที่พวกเขาปฏิบัติกัน

إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ﴿١١٣﴾

¹¹³การคำนวณการตอบแทน (ที่มีต่อการงาน) ของพวกเขา มันเป็นเรื่องของพระผู้อภิบาลของฉัน (ผู้เดียว) หากพวกเจ้าสำนึก (และเข้าใจพวกท่านจะไม่พูดอย่างนั้น)

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١١٤﴾

¹¹⁴และฉันจะไม่เป็นผู้ขับไล่บรรดาผู้ศรัทธา

إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٞ﴿١١٥﴾

¹¹⁵ฉันมิใช่ใครอื่นนอกจากเป็นผู้ตักเตือนอันชัดแจ้ง

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ﴿١١٦﴾

¹¹⁶พวกเขากล่าวว่า "โอ้นูห์ หากเจ้ายังไม่หยุด แน่นอนเจ้าจะอยู่ในหมู่ผู้ถูกขว้างด้วยก้อนหิน"

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ﴿١١٧﴾

¹¹⁷นูห์ได้กล่าวว่า: "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า แท้จริงกลุ่มชนของข้าปฏิเสธข้า"

فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحٗا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١١٨﴾

¹¹⁸"ดังนั้นขอพระองค์ทรงตัดสินในระหว่างข้ากับพวกเขา และทรงโปรดช่วยเหลือข้าและบรรดาผู้ศรัทธาที่อยู่ร่วมกับข้าให้รอดด้วยเถิด"

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ﴿١١٩﴾

¹¹⁹ดังนั้นเราได้ช่วยเขาและผู้ที่อยู่ร่วมกับเขาไว้ในเรือที่เต็มเพียบ (ไปด้วยผู้คน สัตว์ และสิ่งของต่างๆ)

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ﴿١٢٠﴾

¹²⁰หลังจากนั้นเราก็ให้พวกที่เหลือค้างได้จมน้ำตาย

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿١٢١﴾

¹²¹แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٢٢﴾

¹²²และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٢٣﴾

¹²³(ในทำนองเดียวกัน) กลุ่มชนอ๊าดได้ปฏิเสธบรรดาเราะซูล (ซึ่งถูกส่งมายังพวกเขา)

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٢٤﴾

¹²⁴จงรำลึกถึงขณะที่พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือ ฮูดได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเจ้าจะไม่ยำเกรงกันบ้างหรือ?!"

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ﴿١٢٥﴾

¹²⁵แท้จริงฉันคือเราะซูล ผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกเจ้า

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٢٦﴾

¹²⁶ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉันเถิด

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٢٧﴾

¹²⁷และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนใด ๆ ในการนี้จากพวกเจ้า ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใดนอกจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกเท่านั้น

أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةٗ تَعۡبَثُونَ﴿١٢٨﴾

¹²⁸"พวกเจ้าสร้างอาคารสูงสง่าไว้บนที่สูงทุกแห่ง เพื่อการละเล่นกระนั้นหรือ?!"

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ﴿١٢٩﴾

¹²⁹และพวกเจ้าสร้างคฤหาสน์ โดยหวังว่าพวกเจ้าจะอยู่อย่างตลอดกาล?

وَإِذَا بَطَشۡتُم بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ﴿١٣٠﴾

¹³⁰และเมื่อพวกเจ้าทำร้ายผู้ใด พวกเจ้าจะกระทำอย่างทารุณโหดร้าย

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٣١﴾

¹³¹ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉันเถิด

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ﴿١٣٢﴾

¹³²และพวกเจ้าจงยำเกรงผู้ทรงประทานแก่พวกเจ้าซึ่งสิ่งที่พวกเจ้ารู้ดีอยู่แล้ว

أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمٖ وَبَنِينَ﴿١٣٣﴾

¹³³พระองค์ทรงประทานแก่พวกเจ้าซึ่งปศุสัตว์และลูกหลาน

وَجَنَّٰتٖ وَعُيُونٍ﴿١٣٤﴾

¹³⁴และสวนอันหลากหลาย และลำธารหลายแห่ง

إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ﴿١٣٥﴾

¹³⁵แท้จริงฉันกลัวว่าพวกเจ้าจะได้รับการลงโทษในวันอันยิ่งใหญ่

قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ﴿١٣٦﴾

¹³⁶พวกเขากล่าวว่า "มันมีผลเท่ากันสำหรับเรา เจ้าจะตักเตือนหรือไม่เป็นผู้ตักเตือนเราก็ตาม"

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٣٧﴾

¹³⁷"นี่ไม่ใช่อะไรอื่นนอกจากเป็นเรื่องปั้นขึ้นของคนในอดีต"

وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ﴿١٣٨﴾

¹³⁸"และพวกเราจะไม่อยู่ในหมู่ผู้ถูกลงโทษ"

فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿١٣٩﴾

¹³⁹ในที่สุดพวกเขาได้ปฏิเสธเขา ด้วยเหตุนี้เราจึงทำลายพวกเขา แท้จริงในเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นการแสดงถึงสัญญาณหนึ่ง (ซึ่งพิสูจน์ให้เห็นถึงอำนาจของอัลลอฮ์) และในขณะเดียวกันพวกเขาส่วนใหญ่ก็ไม่ศรัทธา

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٤٠﴾

¹⁴⁰และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٤١﴾

¹⁴¹(ในทำนองเดียวกัน) กลุ่มชนษะมูดได้ปฏิเสธบรรดาเราะซูล

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٤٢﴾

¹⁴²จงรำลึกถึงขณะที่พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือ ศอลิห์ได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเจ้าจะไม่ยำเกรงกันบ้างหรือ?!"

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ﴿١٤٣﴾

¹⁴³แท้จริงฉันคือเราะซูล ผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกเจ้า

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٤٤﴾

¹⁴⁴ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉันเถิด

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٤٥﴾

¹⁴⁵และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนใดๆ ในการนี้จากพวกเจ้า ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใดนอกจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกเท่านั้น

أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ﴿١٤٦﴾

¹⁴⁶“(พวกเจ้าคิดหรือว่า) พวกเจ้าจะถูกปล่อยให้อยู่อย่างสุขสำราญ ณ ที่นี้?!"

فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ﴿١٤٧﴾

¹⁴⁷ในสวนอันหลากหลาย และลำธารหลายแห่ง

وَزُرُوعٖ وَنَخۡلٖ طَلۡعُهَا هَضِيمٞ﴿١٤٨﴾

¹⁴⁸และไร่นา และต้นอินทผลัม ซึ่งงวงของมันสุกงอมย้อยหนักลงมาแทบหัก

وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتٗا فَٰرِهِينَ﴿١٤٩﴾

¹⁴⁹และพวกเจ้าสลักภูเขาเป็นที่อยู่อาศัยอย่างชำนาญ

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٥٠﴾

¹⁵⁰ดังนั้นพวกท่านจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉันเถิด

وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ﴿١٥١﴾

¹⁵¹"และพวกเจ้าอย่าได้เชื่อฟังคำสั่งของบรรดาผู้ฝ่าฝืน"

ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ﴿١٥٢﴾

¹⁵²“นั่นคือผู้ที่ก่อความเสียหายในแผ่นดินและไม่ฟื้นฟูการดี”

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ﴿١٥٣﴾

¹⁵³พวกเขากล่าวว่า "แท้จริงเจ้าเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้ถูกไสยศาสตร์"

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ﴿١٥٤﴾

¹⁵⁴"เจ้าไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเป็นสามัญชนเช่นเรา ดังนั้นจงนำมาสักสัญญาณหนึ่ง หากเจ้าเป็นหนึ่งในหมู่ผู้สัตย์จริง"

قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٞ لَّهَا شِرۡبٞ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ﴿١٥٥﴾

¹⁵⁵เขากล่าวว่า "นี่คืออูฐตัวเมีย สำหรับมันมีส่วนดื่มน้ำวันหนึ่ง และสำหรับพวกเจ้าก็มีส่วนดื่มน้ำวันหนึ่งตามที่รู้กัน"

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمٖ﴿١٥٦﴾

¹⁵⁶“และจงอย่ายังความทุกข์ยากแก่มัน มิฉะนั้น การลงโทษแห่งวันที่ยิ่งใหญ่นั้นจะเกิดขึ้นกับพวกเจ้า"

فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ﴿١٥٧﴾

¹⁵⁷แล้วพวกเขาได้เชือดมัน พวกเขาจึงอยู่ในสภาพเป็นผู้เศร้าโศกเสียใจ

فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿١٥٨﴾

¹⁵⁸ดังนั้นการลงโทษได้คร่าชีวิตพวกเขา แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٥٩﴾

¹⁵⁹และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٦٠﴾

¹⁶⁰(ในทำนองเดียวกัน) กลุ่มชนของลูฏได้ปฏิเสธบรรดาเราะซูล

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٦١﴾

¹⁶¹จงรำลึกถึงขณะที่พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือ ลูฎได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเจ้าจะไม่ยำเกรงกันบ้างหรือ?!"

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ﴿١٦٢﴾

¹⁶²แท้จริงฉันคือเราะซูล ผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกเจ้า

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٦٣﴾

¹⁶³ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉันเถิด

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٦٤﴾

¹⁶⁴และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนใดๆ ในการนี้จากพวกเจ้า ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใดนอกจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกเท่านั้น

أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٦٥﴾

¹⁶⁵"พวกเจ้าเข้าหาผู้ชายในหมู่ผู้คนทั้งหลายกระนั้นหรือ?!"

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ﴿١٦٦﴾

¹⁶⁶"และพวกเจ้าไม่สนใจสิ่งที่พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าได้สร้างไว้สำหรับพวกเจ้า คือบรรดาภรรยาของพวกเจ้า พวกเจ้าไม่ใช่ใคร แต่เป็นกลุ่มชนผู้ฝ่าฝืน"

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ﴿١٦٧﴾

¹⁶⁷พวกเขากล่าวว่า "โอ้ลูฏ หากเจ้ายังไม่หยุด แน่นอนเจ้าจะเป็นผู้หนึ่งที่จะถูกขับไล่ออกไป"

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ﴿١٦٨﴾

¹⁶⁸เขากล่าวว่า "แท้จริงฉันเป็นผู้ที่เกลียดยิ่งต่อการกระทำของพวกเจ้า"

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ﴿١٦٩﴾

¹⁶⁹(ลูฏได้อธิษฐานว่า) "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดช่วยฉันและครอบครัว (และผู้ติดตามของฉัน) ให้พ้นจากสิ่งที่พวกเขากระทำกัน"

فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ﴿١٧٠﴾

¹⁷⁰ดังนั้นเราได้ช่วยเขา และครอบครัว (และบริวาร) ของเขาทั้งหมดให้รอดพ้น

إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ﴿١٧١﴾

¹⁷¹นอกจากหญิงแก่คนหนึ่ง ซึ่งนางอยู่ในหมู่ผู้รั้งหลัง

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ﴿١٧٢﴾

¹⁷²หลังจากนั้น เราได้ทำลายคนอื่นๆ

وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ﴿١٧٣﴾

¹⁷³และเราได้ให้ห่าฝนแห่งการทำลายล้างตกลงมายังพวกเขา ดังนั้น ชั่วช้าแท้ๆ ซึ่งสายฝนของผู้ถูกตักเตือน

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿١٧٤﴾

¹⁷⁴แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٧٥﴾

¹⁷⁵และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٧٦﴾

¹⁷⁶ชาวเมืองอัยกะฮ์ (หมู่ชนของนบีชุอัยบ์ พวกเขาเป็นกลุ่มชนที่มีป่าทึบ)ได้ปฏิเสธบรรดาเราะซูล

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٧٧﴾

¹⁷⁷จงรำลึกเถิดว่า พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือ ชุอัยบ์ได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเจ้าจะไม่ยำเกรงกันบ้างหรือ?!"

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ﴿١٧٨﴾

¹⁷⁸แท้จริงฉันคือเราะซูล ผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกท่าน

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٧٩﴾

¹⁷⁹ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉันเถิด

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٨٠﴾

¹⁸⁰และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนใดๆ ในการนี้จากพวกเจ้า ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใดนอกจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกเท่านั้น

۞ أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ﴿١٨١﴾

¹⁸¹"พวกเจ้าจงตวงให้ครบพอดี และอย่าอยู่ในหมู่ผู้ทำให้พร่อง"

وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ﴿١٨٢﴾

¹⁸²และจงชั่งด้วยตาชั่งอย่างเที่ยงตรง

وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ﴿١٨٣﴾

¹⁸³“และอย่าให้พร่องแก่ผู้คน ซึ่งสิ่งต่างๆ ของพวกเขา และอย่ากดขี่ข่มเหงในแผ่นดิน ด้วยการเป็นพวกบ่อนทำลาย"

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٨٤﴾

¹⁸⁴และจงยำเกรงต่อผู้ทรงสร้างพวกเจ้า และหมู่ชนแต่ก่อนๆ

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ﴿١٨٥﴾

¹⁸⁵พวกเขากล่าวว่า "แท้จริงเจ้าเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้ถูกไสยศาสตร์"

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ﴿١٨٦﴾

¹⁸⁶"และเจ้ามิใช่ใครอื่นนอกจากเป็นสามัญชนเช่นเรา และเราเชื่อว่า แน่นอนเจ้าก็คือคนหนึ่งจากบรรดาผู้กล่าวเท็จทั้งหลาย"

فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ﴿١٨٧﴾

¹⁸⁷ดังนั้นก็จงให้ชิ้นส่วนจากท้องฟ้าร่วงหล่นลงมาเหนือพวกเรา หากเจ้าเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้สัตย์จริง

قَالَ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ﴿١٨٨﴾

¹⁸⁸เขากล่าวว่า "พระผู้อภิบาลของฉันทรงรอบรู้ดีในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ"

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ﴿١٨٩﴾

¹⁸⁹ดังนั้นพวกเขาได้เพียรพยายามกล่าวเท็จต่อเขา ดังนั้นการลงโทษวันแห่งเมฆครอบคลุมได้คร่าพวกเขา แท้จริงมันคือการลงโทษแห่งวันที่ยิ่งใหญ่

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿١٩٠﴾

¹⁹⁰แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٩١﴾

¹⁹¹และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٩٢﴾

¹⁹²และแท้จริงอัลกุรอานนั้นถูกประทานลงมาจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ﴿١٩٣﴾

¹⁹³อัรรูห์ ผู้ซื่อสัตย์ได้นำมันลงมา

عَلَىٰ قَلۡبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ﴿١٩٤﴾

¹⁹⁴ยังหัวใจของเจ้าเพื่อเจ้าจะได้เป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้ตักเตือน

بِلِسَانٍ عَرَبِيّٖ مُّبِينٖ﴿١٩٥﴾

¹⁹⁵เป็นภาษาอาหรับอันชัดแจ้ง

وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٩٦﴾

¹⁹⁶และแท้จริงมัน (ถูกกล่าวไว้) ในคัมภีร์ก่อนๆ อย่างแน่นอน

أَوَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ ءَايَةً أَن يَعۡلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ﴿١٩٧﴾

¹⁹⁷ยังไม่ (เพียงพอ) อีกหรือ ที่จะเป็นข้อพิสูจน์ให้แก่พวกเขาถึงความสัตย์จริงของเจ้า ว่า บรรดาผู้มีความรู้ของวงศ์วานอิสรออีลก็รู้ดีในเรื่องนี้?

وَلَوۡ نَزَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ بَعۡضِ ٱلۡأَعۡجَمِينَ﴿١٩٨﴾

¹⁹⁸และหากเราได้ส่งมันลงมายังกลุ่มคนที่ไม่ใช่ชาวอาหรับ

فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ﴿١٩٩﴾

¹⁹⁹แล้วเขาก็อ่านมันแก่พวกเขา พวกเขาก็จะไม่เป็นผู้ศรัทธาต่อมัน

كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ﴿٢٠٠﴾

²⁰⁰เช่นเดียวกันนี้ เราได้ทำให้ (การปฎิเสธ) ได้อยู่ในหัวใจของบรรดาผู้กระทำผิด

لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ﴿٢٠١﴾

²⁰¹พวกเขาจะไม่ศรัทธาต่อมันจนกว่าพวกเขาจะได้เห็นการลงโทษอันเจ็บปวด

فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ﴿٢٠٢﴾

²⁰²แล้วมันจะมาหาพวกเขาอย่างกระทันหันโดยที่พวกเขาไม่รู้สึกตัว

فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ﴿٢٠٣﴾

²⁰³ดังนั้นพวกเขาจึงกล่าวว่า "ให้พวกเราได้รับการประวิงบ้างได้ไหม?"

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ﴿٢٠٤﴾

²⁰⁴พวกเขาเร่งรีบต่อการลงโทษของเรากระนั้นหรือ?

أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ﴿٢٠٥﴾

²⁰⁵เจ้าไม่เห็นหรอกหรือ หากเราให้พวกเขารื่นเริงไปอีกเป็นปีๆ

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ﴿٢٠٦﴾

²⁰⁶หลังจากนั้นแล้ว สิ่งที่พวกเขาถูกสัญญาไว้ ก็ได้เกิดขึ้นแก่พวกเขา

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ﴿٢٠٧﴾

²⁰⁷ความสุขสบายต่างๆ ที่พวกเขาได้รับมาตลอดนั้น ไม่อำนวยประโยชน์อันใดแก่พวกเขาได้

وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ﴿٢٠٨﴾

²⁰⁸และเรามิได้ทำลายเมืองใดเมืองหนึ่ง เว้นแต่ได้มีผู้ตักเตือนแก่ชาวเมืองนั้นแล้ว

ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ﴿٢٠٩﴾

²⁰⁹เพื่อเป็นข้อตักเตือน และเรามิได้เป็นผู้อธรรม

وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ﴿٢١٠﴾

²¹⁰และไม่ใช่บรรดาชัยฏอนเป็นผู้นำมัน (อัลกุรอาน) ลงมา

وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ﴿٢١١﴾

²¹¹และมันไม่เหมาะสำหรับชัยฏอนที่จะทำเช่นนั้น และพวกมันก็ไม่สามารถทำได้ด้วย

إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ﴿٢١٢﴾

²¹²แท้จริงพวกมันเป็นผู้ถูกกีดกันอย่างแน่นอนจากการได้ยิน

فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ﴿٢١٣﴾

²¹³ดังนั้นเจ้าอย่าได้วิงวอนพระเจ้าอื่นใดเคียงคู่กับอัลลอฮ์ มิฉะนั้นเจ้าจะเป็นหนึ่งในหมู่ผู้ถูกลงโทษ

وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ﴿٢١٤﴾

²¹⁴จงตักเตือนวงศาคณาญาติของเจ้าที่ใกล้ชิด

وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٢١٥﴾

²¹⁵และจงลดปีกของเจ้าลง (เพื่อเป็นการถ่อมตัว) ต่อบรรดาผู้ศรัทธาที่ปฏิบัติตามเจ้า

فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ﴿٢١٦﴾

²¹⁶แล้วหากพวกเขาฝ่าฝืนเจ้า ก็จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า "แท้จริงฉันไม่รับผิดชอบในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ"

وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ﴿٢١٧﴾

²¹⁷และจงมอบหมายต่อพระผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปราณีเสมอ

ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ﴿٢١٨﴾

²¹⁸ผู้ทรงเห็นเจ้าขณะที่เจ้ายืน (ละหมาด)

وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ﴿٢١٩﴾

²¹⁹และ (ทรงเห็น) การเคลื่อนไหวของเจ้าท่ามกลางผู้ที่สุญูดทั้งหลาย

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ﴿٢٢٠﴾

²²⁰แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้เสมอ

هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ﴿٢٢١﴾

²²¹พวกเจ้าต้องการหรือไม่ ข้าจะบอกให้พวกเจ้ารู้ว่า ชัยฏอนได้ลงมายังผู้ใด?!

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٖ﴿٢٢٢﴾

²²²พวกมันจะลงมายังผู้มีพฤติกรรมโกหกเป็นนิจ คนบาปหนาทั้งหลาย

يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ﴿٢٢٣﴾

²²³พวกเขาเงี่ยฟัง และพวกเขาส่วนใหญ่ก็เป็นผู้โกหก

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ﴿٢٢٤﴾

²²⁴และพวกกวีนั้น พวกหลงผิดเท่านั้นที่จะปฏิบัติตามพวกเขา

أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادٖ يَهِيمُونَ﴿٢٢٥﴾

²²⁵เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า แท้จริงพวกเขานั้นเร่ร่อนไปในทุกหนแห่ง

وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ﴿٢٢٦﴾

²²⁶และแท้จริงพวกเขานั้นจะพูดในสิ่งที่พวกเขาไม่กระทำ

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبٖ يَنقَلِبُونَ﴿٢٢٧﴾

²²⁷ยกเว้นบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบการดีและรำลึกถึงอัลลอฮ์อย่างมาก และได้รับชัยชนะหลังจากถูกอธรรม และในไม่ช้า บรรดาผู้อธรรมจะได้รู้ว่า ที่คืนสู่อันใดที่พวกเขาจะต้องกลับไป

← Al-Furqan An-Naml→

RELATED SURAHS

Al-Baqarah

The Cow

Ali 'Imran

Family of Imran

Al-An'am

The Cattle

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs