Al-Furqan

الفرقان

The Criterion • 77 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تَبَارَكَ ٱلَّذِي نَزَّلَ ٱلۡفُرۡقَانَ عَلَىٰ عَبۡدِهِۦ لِيَكُونَ لِلۡعَٰلَمِينَ نَذِيرًا﴿١﴾

¹ความจำเริญยิ่งแด่พระองค์ ผู้ได้ทรงประทานอัลฟุรกอน (อัลกุรอาน) แก่บ่าวของพระองค์ (มุฮัมหมัด) เพื่อเขาจะได้เป็นผู้ตักเตือนแก่ปวงบ่าวทั้งมวล

ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَلَمۡ يَتَّخِذۡ وَلَدٗا وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ شَرِيكٞ فِي ٱلۡمُلۡكِ وَخَلَقَ كُلَّ شَيۡءٖ فَقَدَّرَهُۥ تَقۡدِيرٗا﴿٢﴾

²พระผู้ซึ่งกรรมสิทธิ์แห่งเหล่าชั้นฟ้าและแผ่นดินนั้นเป็นของพระองค์ และพระองค์ผู้ทรงไม่มีพระบุตร และไม่มีผู้ใดเป็นหุ้นส่วนกับพระองค์ ในการครอบครอง และพระองค์ทรงให้บังเกิดทุกสิ่ง แล้วทรงกำหนดสิ่งเหล่านั้นอย่างเหมาะสม

وَٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةٗ لَّا يَخۡلُقُونَ شَيۡـٔٗا وَهُمۡ يُخۡلَقُونَ وَلَا يَمۡلِكُونَ لِأَنفُسِهِمۡ ضَرّٗا وَلَا نَفۡعٗا وَلَا يَمۡلِكُونَ مَوۡتٗا وَلَا حَيَوٰةٗ وَلَا نُشُورٗا﴿٣﴾

³พวกเขาได้เคารพบูชาต่อบรรดาพระเจ้าอื่น จากพระองค์ ทั้งที่พระเจ้าเหล่านั้นมิได้สร้างสิ่งใดๆ เลย และพวกเขาเป็นสิ่งที่ถูกสร้าง และพวกเขาไม่มีอำนาจที่จะให้โทษและให้คุณแก่ตัวเองได้ และพวกเขาไม่มีอำนาจควบคุมความตายและความเป็นและการฟื้นคืนชีพ

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّآ إِفۡكٌ ٱفۡتَرَىٰهُ وَأَعَانَهُۥ عَلَيۡهِ قَوۡمٌ ءَاخَرُونَۖ فَقَدۡ جَآءُو ظُلۡمٗا وَزُورٗا﴿٤﴾

⁴และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวว่า "แท้จริงอัลกุรอานนี้ไม่ใช่อื่นใด นอกจากการโกหกที่เขาได้กุขึ้นมาเอง และหมู่ชนอื่น ๆ ได้ช่วยเขาในเรื่องนี้" อันที่จริง พวกเขาได้กล่าวออกมาด้วยความอยุติธรรมและความเท็จ

وَقَالُوٓاْ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ٱكۡتَتَبَهَا فَهِيَ تُمۡلَىٰ عَلَيۡهِ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلٗا﴿٥﴾

⁵และพวกเขากล่าวว่า "มันเป็นนิยายแห่งบรรพชน ที่เขารวบรวมมาเขียน แล้วมันถูกนำมาอ่านแก่เขาทั้งยามเช้าและยามเย็น"

قُلۡ أَنزَلَهُ ٱلَّذِي يَعۡلَمُ ٱلسِّرَّ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ إِنَّهُۥ كَانَ غَفُورٗا رَّحِيمٗا﴿٦﴾

⁶จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "มันถูกประทานลงมาโดยพระผู้ทรงรอบรู้ความลับในเหล่าชั้นฟ้าและแผ่นดิน แท้จริงพระองค์เป็นพระผู้ทรงอภัย พระผู้ทรงปรานีเสมอ"

وَقَالُواْ مَالِ هَٰذَا ٱلرَّسُولِ يَأۡكُلُ ٱلطَّعَامَ وَيَمۡشِي فِي ٱلۡأَسۡوَاقِ لَوۡلَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مَلَكٞ فَيَكُونَ مَعَهُۥ نَذِيرًا﴿٧﴾

⁷และพวกเขากล่าวว่า "อะไรกันกับเราะซูลคนนี้ เขากินอาหารและเดินในตลาด ทำไมจึงไม่มีมะลาอิกะฮ์ถูกส่งมายังเขา เพื่อจะได้เป็นผู้ตักเตือนร่วมกับเขา?"

أَوۡ يُلۡقَىٰٓ إِلَيۡهِ كَنزٌ أَوۡ تَكُونُ لَهُۥ جَنَّةٞ يَأۡكُلُ مِنۡهَاۚ وَقَالَ ٱلظَّٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلٗا مَّسۡحُورًا﴿٨﴾

⁸"หรือมีคลังสมบัติถูกโยนลงมาให้แก่เขา หรือให้เขามีสวนแห่งหนึ่งเพื่อเขาจะได้กินสิ่งที่มีอยู่ในนั้น" และบรรดาผู้อธรรมกล่าวขึ้นว่า "พวกเจ้ามิได้ปฏิบัติตามผู้ใด นอกจากชายผู้ถูกไสยศาสตร์เท่านั้น"

ٱنظُرۡ كَيۡفَ ضَرَبُواْ لَكَ ٱلۡأَمۡثَٰلَ فَضَلُّواْ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ سَبِيلٗا﴿٩﴾

⁹จงดูเถิด พวกเขาได้เปรียบเปรยตัวอย่างต่างๆ แก่เจ้า (มุฮัมหมัด) อย่างไร ดังนั้น พวกเขาจึงหลงทางแล้วพวกเขาก็ไม่สามารถจะพบทางแห่งความจริงได้

تَبَارَكَ ٱلَّذِيٓ إِن شَآءَ جَعَلَ لَكَ خَيۡرٗا مِّن ذَٰلِكَ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ وَيَجۡعَل لَّكَ قُصُورَۢا﴿١٠﴾

¹⁰ความจำเริญยิ่งแด่พระองค์ ผู้ซึ่งหากพระองค์ทรงประสงค์พระองค์ก็จะให้เจ้ามีดียิ่งกว่านั้น คือ มีสวนหลากหลาย ณ เบื้องล่างมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน และทรงให้เจ้ามีวังหลายหลัง

بَلۡ كَذَّبُواْ بِٱلسَّاعَةِۖ وَأَعۡتَدۡنَا لِمَن كَذَّبَ بِٱلسَّاعَةِ سَعِيرًا﴿١١﴾

¹¹แต่ว่าพวกเขาเพียรพยายามกล่าวเท็จต่อวันอวสาน และเราได้เตรียมเปลวเพลิงไว้สำหรับผู้เพียรพยายามกล่าวเท็จต่อวันอวสาน

إِذَا رَأَتۡهُم مِّن مَّكَانِۭ بَعِيدٖ سَمِعُواْ لَهَا تَغَيُّظٗا وَزَفِيرٗا﴿١٢﴾

¹²เมื่อนรกญะฮันนัมเห็นพวกเขาจากที่ไกลๆ พวกเขาจะได้ยินเสียงคุไหม้และเสียงเดือดพล่านของมัน

وَإِذَآ أُلۡقُواْ مِنۡهَا مَكَانٗا ضَيِّقٗا مُّقَرَّنِينَ دَعَوۡاْ هُنَالِكَ ثُبُورٗا﴿١٣﴾

¹³และเมื่อพวกเขาถูกโยนลงไปในสถานที่แคบ (ในนรกนั้น) ในสภาพที่ถูกมัดมือติดกับลำคอ ณ ที่นั้นพวกเขาจะวิงวอนขอความพินาศให้แก่ตัวของพวกเขาเอง

لَّا تَدۡعُواْ ٱلۡيَوۡمَ ثُبُورٗا وَٰحِدٗا وَٱدۡعُواْ ثُبُورٗا كَثِيرٗا﴿١٤﴾

¹⁴(มีผู้กล่าวแก่พวกเขาว่า) ในวันนี้พวกเจ้าอย่าได้วิงวอนขอความพินาศเพียงแค่ครั้งเดียว แต่จงวิงวอนขอความพินาศมากๆ เถิด

قُلۡ أَذَٰلِكَ خَيۡرٌ أَمۡ جَنَّةُ ٱلۡخُلۡدِ ٱلَّتِي وُعِدَ ٱلۡمُتَّقُونَۚ كَانَتۡ لَهُمۡ جَزَآءٗ وَمَصِيرٗا﴿١٥﴾

¹⁵จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) สิ่งนั้นดีกว่าหรือว่าสรวงสวรรค์อันนิรันดร์ ที่บรรดาผู้ยำเกรงถูกสัญญาไว้ มันเป็นการตอบแทนและเป็นที่พำนักสำหรับพวกเขา

لَّهُمۡ فِيهَا مَا يَشَآءُونَ خَٰلِدِينَۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ وَعۡدٗا مَّسۡـُٔولٗا﴿١٦﴾

¹⁶สำหรับพวกเขาในสรวงสวรรค์นั้น คือทุกสิ่งที่พวกเขาต้องการ โดยพวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล มันเป็นสัญญาจากพระผู้อภิบาลของเจ้าที่ควรแก่การวอนขอ

وَيَوۡمَ يَحۡشُرُهُمۡ وَمَا يَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ فَيَقُولُ ءَأَنتُمۡ أَضۡلَلۡتُمۡ عِبَادِي هَٰٓؤُلَآءِ أَمۡ هُمۡ ضَلُّواْ ٱلسَّبِيلَ﴿١٧﴾

¹⁷และวันที่พระองค์ทรงรวบรวมพวกเขาและบรรดาผู้ที่พวกเขาเคารพบูชาอื่นจากอัลลอฮ์ แล้วพระองค์ตรัสขึ้นว่า พวกเจ้าทำให้บรรดาบ่าวของข้าเหล่านั้นหลงทางกระนั้นหรือ หรือว่าพวกเขาหลงทางกันเอง?

قَالُواْ سُبۡحَٰنَكَ مَا كَانَ يَنۢبَغِي لَنَآ أَن نَّتَّخِذَ مِن دُونِكَ مِنۡ أَوۡلِيَآءَ وَلَٰكِن مَّتَّعۡتَهُمۡ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ نَسُواْ ٱلذِّكۡرَ وَكَانُواْ قَوۡمَۢا بُورٗا﴿١٨﴾

¹⁸พวกเขา (สิ่งสักการะเหล่านั้น) กล่าวว่า มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ ไม่เป็นการบังควรแก่พวกเรา ที่พวกเราจะยึดเอาสิ่งอื่นจากพระองค์เป็นผู้คุ้มครอง แต่ทว่าพระองค์ได้ทรงประทานปัจจัยให้แก่พวกเขาและแก่บรรดาบรรพบุรุษของพวกเขา จนพวกเขาได้ลืมต่อการรำลึก (ถึงพระองค์) และพวกเขาได้เป็นหมู่ชนที่วิบัติ (ล่มจมไปเอง)

فَقَدۡ كَذَّبُوكُم بِمَا تَقُولُونَ فَمَا تَسۡتَطِيعُونَ صَرۡفٗا وَلَا نَصۡرٗاۚ وَمَن يَظۡلِم مِّنكُمۡ نُذِقۡهُ عَذَابٗا كَبِيرٗا﴿١٩﴾

¹⁹แน่นอน พวกเขาได้ปฏิเสธพวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้ากล่าว ดังนั้น พวกเจ้าจึงไม่สามารถเลี่ยงมิให้มีการลงโทษ และไม่สามารถจะให้ความช่วยเหลือได้ และผู้ใดในหมู่พวกเจ้ากระทำผิด เราจะให้เขาลิ้มรสการลงโทษอันมหันต์

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ إِلَّآ إِنَّهُمۡ لَيَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَيَمۡشُونَ فِي ٱلۡأَسۡوَاقِۗ وَجَعَلۡنَا بَعۡضَكُمۡ لِبَعۡضٖ فِتۡنَةً أَتَصۡبِرُونَۗ وَكَانَ رَبُّكَ بَصِيرٗا﴿٢٠﴾

²⁰และเรามิได้ส่งคนใดจากบรรดาเราะซูลก่อนหน้าเจ้า นอกจากพวกเขาจะรับประทานอาหารและเดินท่องไปในตลาด (อย่างสามัญชน) และเราได้ทำให้บางคนในหมู่พวกเจ้าเป็นการทดสอบแก่อีกบางคน เพื่อดูว่าพวกเจ้าจะอดทนไหม และพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเป็นผู้ทรงเห็นทุกอย่าง

۞ وَقَالَ ٱلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ لِقَآءَنَا لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ أَوۡ نَرَىٰ رَبَّنَاۗ لَقَدِ ٱسۡتَكۡبَرُواْ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ وَعَتَوۡ عُتُوّٗا كَبِيرٗا﴿٢١﴾

²¹และบรรดาผู้ที่ไม่หวังจะพบเรากล่าวว่า ไฉนเล่าบรรดามลาอิกะฮ์จึงไม่ถูกส่งลงมายังพวกเรา หรือ (ไฉนเรามิได้เห็น) พระผู้อภิบาลของเรา แน่นอน พวกเขาได้มีการลำพองตนในตัวของพวกเขาเอง และพวกเขาได้ทำการละเมิดอย่างใหญ่หลวง

يَوۡمَ يَرَوۡنَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ لَا بُشۡرَىٰ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُجۡرِمِينَ وَيَقُولُونَ حِجۡرٗا مَّحۡجُورٗا﴿٢٢﴾

²²วันที่พวกเขาเห็นมลาอิกะฮ์ ในวันนั้นจะไม่มีข่าวดีสำหรับบรรดาผู้กระทำความผิด และมลาอิกะฮ์จะกล่าวว่า สวรรค์จะถูกห้ามอย่างเด็ดขาดสำหรับพวกเขา

وَقَدِمۡنَآ إِلَىٰ مَا عَمِلُواْ مِنۡ عَمَلٖ فَجَعَلۡنَٰهُ هَبَآءٗ مَّنثُورًا﴿٢٣﴾

²³และเราได้หันมายังการงานที่พวกเขาได้ประกอบไว้ ซึ่งการงานที่ดีทั้งหลาย แล้วเราทำให้มันไร้ค่ากลายเป็นละอองฝุ่นที่ปลิวว่อน

أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِ يَوۡمَئِذٍ خَيۡرٞ مُّسۡتَقَرّٗا وَأَحۡسَنُ مَقِيلٗا﴿٢٤﴾

²⁴ชาวสวรรค์ในวันนั้นจะอยู่ในที่พำนักอันดี และที่พักผ่อนอันสบายยิ่ง

وَيَوۡمَ تَشَقَّقُ ٱلسَّمَآءُ بِٱلۡغَمَٰمِ وَنُزِّلَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ تَنزِيلًا﴿٢٥﴾

²⁵และ (จงรำลึก) วันที่ท้องฟ้าได้แตกโดยมีฝุ่นสีขาวออกมา และมลาอิกะฮ์จะถูกส่งทะยอยลงมา

ٱلۡمُلۡكُ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡحَقُّ لِلرَّحۡمَٰنِۚ وَكَانَ يَوۡمًا عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ عَسِيرٗا﴿٢٦﴾

²⁶ในวันนั้น อำนาจอันแท้จริงเป็นสิทธิ์ของพระผู้ทรงไร้ซึ่งขอบเขตแห่งความเมตตา และมันเป็นวันที่ลำบากแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

وَيَوۡمَ يَعَضُّ ٱلظَّالِمُ عَلَىٰ يَدَيۡهِ يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي ٱتَّخَذۡتُ مَعَ ٱلرَّسُولِ سَبِيلٗا﴿٢٧﴾

²⁷และ (จงรำลึกเถิด) วันที่ผู้อธรรมจะกัดมือของเขาแล้วกล่าวว่า โอ้ ถ้าฉันได้ยึดหนทางร่วมกับเราะซูลก็จะเป็นการดี

يَٰوَيۡلَتَىٰ لَيۡتَنِي لَمۡ أَتَّخِذۡ فُلَانًا خَلِيلٗا﴿٢٨﴾

²⁸โอ้ความวิบัติแก่ฉัน หากฉันไม่คบคนนั้นเป็นเพื่อน

لَّقَدۡ أَضَلَّنِي عَنِ ٱلذِّكۡرِ بَعۡدَ إِذۡ جَآءَنِيۗ وَكَانَ ٱلشَّيۡطَٰنُ لِلۡإِنسَٰنِ خَذُولٗا﴿٢٩﴾

²⁹แน่นอน เขาได้ทำให้ฉันหลงผิดจากข้อตักเตือน หลังจากที่มันได้มีมายังฉัน และชัยฏอนนั้น ย่อมเป็นผู้เหยียดหยามมนุษย์เสมอ

وَقَالَ ٱلرَّسُولُ يَٰرَبِّ إِنَّ قَوۡمِي ٱتَّخَذُواْ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ مَهۡجُورٗا﴿٣٠﴾

³⁰และเราะซูลได้กล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า แท้จริงหมู่ชนของข้าได้ถือเอาอัลกุรอานนี้เป็นที่ทอดทิ้งเสียแล้ว

وَكَذَٰلِكَ جَعَلۡنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوّٗا مِّنَ ٱلۡمُجۡرِمِينَۗ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ هَادِيٗا وَنَصِيرٗا﴿٣١﴾

³¹และเช่นนั้นแหละ เราได้ทำให้แก่นบีทุกคนมีศัตรูที่มาจากผู้กระทำผิด และเพียงพอแล้วที่พระผู้อภิบาลของเจ้า ทรงเป็นผู้นำทาง และผู้ช่วยเหลือ

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡلَا نُزِّلَ عَلَيۡهِ ٱلۡقُرۡءَانُ جُمۡلَةٗ وَٰحِدَةٗۚ كَذَٰلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِۦ فُؤَادَكَۖ وَرَتَّلۡنَٰهُ تَرۡتِيلٗا﴿٣٢﴾

³²และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา กล่าวว่า ไฉนอัลกุรอานจึงไม่ถูกประทานลงมาแก่เขาคราวเดียวกันทั้งหมด เช่นนั้นแหละ เพื่อเราจะทำให้หัวใจของเจ้ามั่นคงโดยนัยนั้น และเราได้เปิดเผยมันทีละน้อยโดยละเอียด (เพื่อให้ง่ายต่อการเข้าใจและจดจำ)

وَلَا يَأۡتُونَكَ بِمَثَلٍ إِلَّا جِئۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ وَأَحۡسَنَ تَفۡسِيرًا﴿٣٣﴾

³³และพวกเขาจะไม่นำข้อเปรียบเทียบอันใดมายังเจ้า หากแต่ว่า เราจะนำความจริงมาให้เจ้า และการอธิบายที่ดียิ่ง

ٱلَّذِينَ يُحۡشَرُونَ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ إِلَىٰ جَهَنَّمَ أُوْلَٰٓئِكَ شَرّٞ مَّكَانٗا وَأَضَلُّ سَبِيلٗا﴿٣٤﴾

³⁴บรรดาผู้ที่ถูกลากให้มาชุมนุมกัน จะใช้ใบหน้าของพวกเขาเดินไปยังนรกญะฮันนัม ชนเหล่านั้นจะอยู่ในสถานที่ที่เลวร้ายที่สุด และหลงทางยิ่ง

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ وَجَعَلۡنَا مَعَهُۥٓ أَخَاهُ هَٰرُونَ وَزِيرٗا﴿٣٥﴾

³⁵และแน่นอน เราได้ประทานคัมภีร์ (เตารอต) แก่มูซา และเราได้ให้พี่ชายของเขาคือฮารูนเป็นผู้ช่วยเหลือ

فَقُلۡنَا ٱذۡهَبَآ إِلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا فَدَمَّرۡنَٰهُمۡ تَدۡمِيرٗا﴿٣٦﴾

³⁶แล้วเราได้กล่าวว่า เจ้าทั้งสองจงออกไปยังหมู่ชนที่เพียรพยายามกล่าวเท็จต่อโองการทั้งหลายของเรา และเราได้ทำลายพวกเขาอย่างพินาศย่อยยับ

وَقَوۡمَ نُوحٖ لَّمَّا كَذَّبُواْ ٱلرُّسُلَ أَغۡرَقۡنَٰهُمۡ وَجَعَلۡنَٰهُمۡ لِلنَّاسِ ءَايَةٗۖ وَأَعۡتَدۡنَا لِلظَّٰلِمِينَ عَذَابًا أَلِيمٗا﴿٣٧﴾

³⁷และหมู่ชนของนูห์ เมื่อพวกเขาเพียรพยายามกล่าวเท็จต่อบรรดาเราะซูล เราได้ให้พวกเขาจมน้ำตาย และเราได้ทำให้พวกเขาเป็นสัญญาณหนึ่งแก่มนุษยชาติ และเราได้เตรียมการลงโทษอย่างเจ็บปวดไว้สำหรับบรรดาผู้อธรรม

وَعَادٗا وَثَمُودَاْ وَأَصۡحَٰبَ ٱلرَّسِّ وَقُرُونَۢا بَيۡنَ ذَٰلِكَ كَثِيرٗا﴿٣٨﴾

³⁸และ (เราได้ทำลาย) พวกอ๊าด และพวกษะมูด และชาวบ่อน้ำ และชนชาติอื่นอีกมากมายระหว่างนั้น

وَكُلّٗا ضَرَبۡنَا لَهُ ٱلۡأَمۡثَٰلَۖ وَكُلّٗا تَبَّرۡنَا تَتۡبِيرٗا﴿٣٩﴾

³⁹และแก่แต่ละชนชาติเราได้เปรียบอ้างอุทาหรณ์ (เพื่อเป็นทางนำ) และแต่ละชนชาติเราได้ทำลายอย่างสิ้นซาก (เมื่อไม่ปฏิบัติตามทางนำของเรา)

وَلَقَدۡ أَتَوۡاْ عَلَى ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِيٓ أُمۡطِرَتۡ مَطَرَ ٱلسَّوۡءِۚ أَفَلَمۡ يَكُونُواْ يَرَوۡنَهَاۚ بَلۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ نُشُورٗا﴿٤٠﴾

⁴⁰และแน่นอน พวกเขาได้เคยผ่านหมู่บ้านที่ถูกฝนอันเลวร้ายตกลงมา แล้วพวกเขาไม่เห็น (ถึงความหายนะนั้น) หรอกหรือ เปล่าเลย พวกเขาไม่หวังที่จะกลับคืนชีพอีกต่างหาก

وَإِذَا رَأَوۡكَ إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَٰذَا ٱلَّذِي بَعَثَ ٱللَّهُ رَسُولًا﴿٤١﴾

⁴¹และเมื่อพวกเขาเห็นเจ้า (มุฮัมหมัด) พวกเขาจะไม่นับถือเจ้าเป็นอย่างอื่น นอกจากเพื่อเป็นที่ล้อเลียน นี่หรือผู้ที่อัลลอฮ์ทรงบังเกิดให้เป็นเราะซูล?

إِن كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنۡ ءَالِهَتِنَا لَوۡلَآ أَن صَبَرۡنَا عَلَيۡهَاۚ وَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ حِينَ يَرَوۡنَ ٱلۡعَذَابَ مَنۡ أَضَلُّ سَبِيلًا﴿٤٢﴾

⁴²เขาเกือบจะทำให้พวกเราหลงทางไปจาก (การสักการะบูชา) บรรดาพระเจ้าของเรา หากว่าเราไม่อดทนยึดมั่นต่อพระเจ้าเหล่านั้น และในไม่ช้า พวกเขาจะได้รู้ เมื่อพวกเขาได้เห็นการลงโทษ ว่าผู้ใดหลงยิ่งกว่ากัน?

أَرَءَيۡتَ مَنِ ٱتَّخَذَ إِلَٰهَهُۥ هَوَىٰهُ أَفَأَنتَ تَكُونُ عَلَيۡهِ وَكِيلًا﴿٤٣﴾

⁴³เจ้าเคยเห็นผู้ที่เอาความปรารถนาของตัวเองมาเป็นพระเจ้าของเขาไหม? แล้วเจ้าจะเป็นผู้คุ้มครองเขากระนั้นหรือ?

أَمۡ تَحۡسَبُ أَنَّ أَكۡثَرَهُمۡ يَسۡمَعُونَ أَوۡ يَعۡقِلُونَۚ إِنۡ هُمۡ إِلَّا كَٱلۡأَنۡعَٰمِ بَلۡ هُمۡ أَضَلُّ سَبِيلًا﴿٤٤﴾

⁴⁴หรือเจ้าคิดว่า ส่วนใหญ่ของพวกเขานั้นจะฟังหรือจะเข้าใจ (ในสิ่งที่เจ้าได้เผยแพร่) กระนั้นหรือ พวกเขามิใช่อื่นใด นอกจากเป็นเช่นปศุสัตว์ ไม่ใช่แค่นั้น พวกเขายังหลงทางยิ่งกว่า (ปศุสัตว์เหล่านั้น) เสียอีก

أَلَمۡ تَرَ إِلَىٰ رَبِّكَ كَيۡفَ مَدَّ ٱلظِّلَّ وَلَوۡ شَآءَ لَجَعَلَهُۥ سَاكِنٗا ثُمَّ جَعَلۡنَا ٱلشَّمۡسَ عَلَيۡهِ دَلِيلٗا﴿٤٥﴾

⁴⁵เจ้ามิได้พิจารณายัง (อานุภาพแห่ง) พระผู้อภิบาลของเจ้าหรอกหรือว่า พระองค์ทรงทำให้เงาได้ทอดยาวออกไปอย่างไร และหากพระองค์ทรงประสงค์ แน่นอนพระองค์จะทรงทำให้มันหยุดนิ่ง หลังจากนั้นแล้ว เราก็ได้ทำให้ดวงอาทิตย์เป็นที่ชี้ยืนยันในการนี้

ثُمَّ قَبَضۡنَٰهُ إِلَيۡنَا قَبۡضٗا يَسِيرٗا﴿٤٦﴾

⁴⁶หลังจากนั้นเราได้ทำให้เงานั้นสูญสิ้นไปยังเราทีละน้อยๆ

وَهُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا وَٱلنَّوۡمَ سُبَاتٗا وَجَعَلَ ٱلنَّهَارَ نُشُورٗا﴿٤٧﴾

⁴⁷และพระองค์คือผู้ทรงทำให้กลางคืนเป็นอาภรณ์สำหรับพวกเจ้า และให้การนอนเป็นการพักผ่อน และทำให้กลางวันเป็นการเคลื่อนไหว

وَهُوَ ٱلَّذِيٓ أَرۡسَلَ ٱلرِّيَٰحَ بُشۡرَۢا بَيۡنَ يَدَيۡ رَحۡمَتِهِۦۚ وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ طَهُورٗا﴿٤٨﴾

⁴⁸และพระองค์คือผู้ทรงส่งลมมา เป็นการนำข่าวดีแห่งความเมตตาของพระองค์ และเราได้ประทานน้ำบริสุทธิ์ลงมาจากฟากฟ้า

لِّنُحۡـِۧيَ بِهِۦ بَلۡدَةٗ مَّيۡتٗا وَنُسۡقِيَهُۥ مِمَّا خَلَقۡنَآ أَنۡعَٰمٗا وَأَنَاسِيَّ كَثِيرٗا﴿٤٩﴾

⁴⁹เพื่อเราจะได้ทำให้แผ่นดินที่แห้งแล้งกลับมีชีวิตขึ้นมาด้วยมัน (น้ำ) และเพื่อให้เป็นการดับกระหายแก่สิ่งต่างๆ มากมายที่เราได้สร้างขึ้นคือ ปศุสัตว์ และมนุษย์

وَلَقَدۡ صَرَّفۡنَٰهُ بَيۡنَهُمۡ لِيَذَّكَّرُواْ فَأَبَىٰٓ أَكۡثَرُ ٱلنَّاسِ إِلَّا كُفُورٗا﴿٥٠﴾

⁵⁰และโดยแน่นอนยิ่ง เราได้ทำให้ฝนนั้นได้ตกลงมาเป็นเนืองๆ ในหมู่พวกเขา เพื่อพวกเขาจะได้พิจารณา (เป็นบทเรียนจากน้ำฝนนั้น) แต่มนุษย์ส่วนมากไม่ยอมรับ นอกจากการปฏิเสธเท่านั้น

وَلَوۡ شِئۡنَا لَبَعَثۡنَا فِي كُلِّ قَرۡيَةٖ نَّذِيرٗا﴿٥١﴾

⁵¹และหากเราประสงค์ แน่นอนเราก็จะทรงบังเกิดผู้ตักเตือนไปยังทุกหมู่บ้าน

فَلَا تُطِعِ ٱلۡكَٰفِرِينَ وَجَٰهِدۡهُم بِهِۦ جِهَادٗا كَبِيرٗا﴿٥٢﴾

⁵²ดังนั้น เจ้าอย่าเชื่อฟังบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา และจงดิ้นรนต่อสู้กับพวกเขาด้วยอัลกุรอาน อันเป็นการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่

۞ وَهُوَ ٱلَّذِي مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ هَٰذَا عَذۡبٞ فُرَاتٞ وَهَٰذَا مِلۡحٌ أُجَاجٞ وَجَعَلَ بَيۡنَهُمَا بَرۡزَخٗا وَحِجۡرٗا مَّحۡجُورٗا﴿٥٣﴾

⁵³และพระองค์คือผู้ทรงทำให้ทะเลทั้งสองบรรจบกัน อันนี้จืดสนิทและอันนี้เค็มจัดและพระองค์ทรงสร้างระหว่างทะเลทั้งสองให้มีที่คั่นและที่กั้นอันแน่นหนา

وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ مِنَ ٱلۡمَآءِ بَشَرٗا فَجَعَلَهُۥ نَسَبٗا وَصِهۡرٗاۗ وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرٗا﴿٥٤﴾

⁵⁴และพระองค์คือผู้ทรงบังเกิดมนุษย์จากน้ำ (อสุจิ) และทรงทำให้มีเชื้อสายและเครือญาติ และพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพยิ่งเสมอ

وَيَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُهُمۡ وَلَا يَضُرُّهُمۡۗ وَكَانَ ٱلۡكَافِرُ عَلَىٰ رَبِّهِۦ ظَهِيرٗا﴿٥٥﴾

⁵⁵และพวกเขา (ผู้ตั้งภาคี) ได้ทำการสักการะต่อสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ให้คุณอันใดแก่พวกเขาและไม่ให้โทษอันใดแก่พวกเขา และผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นมักเป็นผู้ให้การสนับสนุน(ชัยฏอน)ให้ฝ่าฝืนพระผู้อภิบาลของเขาเสมอ

وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا مُبَشِّرٗا وَنَذِيرٗا﴿٥٦﴾

⁵⁶และเรามิได้ส่งเจ้ามาเพื่ออื่นใด นอกจากเพื่อเป็นผู้แจ้งข่าวดีและเป็นผู้ตักเตือน

قُلۡ مَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍ إِلَّا مَن شَآءَ أَن يَتَّخِذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلٗا﴿٥٧﴾

⁵⁷จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ฉันมิได้ขอค่าจ้างอันใดจากพวกเจ้าในการเผยแพร่ เว้นแต่ว่าผู้ใดประสงค์ (ที่จะบริจาค) ก็ให้เขายึดเป็นแนวทางไปสู่ (การพอพระทัยของ) พระผู้อภิบาลของเขา

وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡحَيِّ ٱلَّذِي لَا يَمُوتُ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِهِۦۚ وَكَفَىٰ بِهِۦ بِذُنُوبِ عِبَادِهِۦ خَبِيرًا﴿٥٨﴾

⁵⁸และเจ้าจงมอบหมายต่อพระผู้ทรงมีชีวิตที่ไม่ตาย และจงแซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญพระองค์ และเพียงพอแล้วด้วยพระองค์ (ผู้เดียว) ผู้ทรงรอบรู้ในความผิดทั้งหลายของปวงบ่าวของพระองค์

ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ ٱلرَّحۡمَٰنُ فَسۡـَٔلۡ بِهِۦ خَبِيرٗا﴿٥٩﴾

⁵⁹พระผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและสิ่งที่มีอยู่ในระหว่างทั้งสองนั้นในระยะหกวัน แล้วหลังจากนั้น พระองค์ทรงสถิตย์อยู่บนบัลลังก์ (พระองค์) พระผู้ทรงเมตตายิ่ง ดังนั้นจงถามผู้รู้เกี่ยวกับพระองค์

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱسۡجُدُواْۤ لِلرَّحۡمَٰنِ قَالُواْ وَمَا ٱلرَّحۡمَٰنُ أَنَسۡجُدُ لِمَا تَأۡمُرُنَا وَزَادَهُمۡ نُفُورٗا۩﴿٦٠﴾

⁶⁰และเมื่อได้ถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า จงสุญูดต่อพระผู้ทรงเมตตายิ่งเถิด พวกเขากล่าวว่า ใครคือพระผู้ทรงเมตตายิ่ง จะให้เราสุญูดตามที่เจ้าสั่งเรากระนั้นหรือ และมันก็ได้เพิ่มความเหินห่างจากสัจธรรมแก่พวกเขา

تَبَارَكَ ٱلَّذِي جَعَلَ فِي ٱلسَّمَآءِ بُرُوجٗا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَٰجٗا وَقَمَرٗا مُّنِيرٗا﴿٦١﴾

⁶¹ความจำเริญยิ่งแด่พระผู้ทรงทำให้ชั้นฟ้ามีหมู่ดาว และพระองค์ทรงตั้งตะเกียง (ดวงอาทิตย์ส่องแสงออกมา) และดวงจันทร์อันมีแสงนวลไว้ในนั้น

وَهُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ خِلۡفَةٗ لِّمَنۡ أَرَادَ أَن يَذَّكَّرَ أَوۡ أَرَادَ شُكُورٗا﴿٦٢﴾

⁶²และพระองค์คือผู้ที่ทำให้กลางวันและกลางคืนหมุนเวียนกัน สำหรับผู้ที่ปรารถนาจะใคร่ครวญ หรือปรารถนาจะขอบคุณ

وَعِبَادُ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلَّذِينَ يَمۡشُونَ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ هَوۡنٗا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ ٱلۡجَٰهِلُونَ قَالُواْ سَلَٰمٗا﴿٦٣﴾

⁶³และบรรดาผู้เป็นบ่าวของพระผู้ทรงเมตตา คือ ผู้ที่เดินบนแผ่นดินด้วยความสุภาพถ่อมตนและเมื่อพวกโง่เขลากล่าวทักทายพวกเขา พวกเขาทั้งหลายจะกล่าวว่า ศานติ

وَٱلَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمۡ سُجَّدٗا وَقِيَٰمٗا﴿٦٤﴾

⁶⁴และบรรดาผู้ใช้เวลากลางคืนเป็นการสุญูดและยืน (ละหมาด) เพื่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา

وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا﴿٦٥﴾

⁶⁵และบรรดาผู้ที่กล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา ขอพระองค์ทรงทำให้การลงโทษของนรกญะฮันนัมได้พ้นไปจากเราเถิด แท้จริงการลงโทษของมันนั้นทรมานยิ่ง

إِنَّهَا سَآءَتۡ مُسۡتَقَرّٗا وَمُقَامٗا﴿٦٦﴾

⁶⁶แท้จริงมันเป็นที่อยู่และที่พำนักอันเลวร้ายยิ่ง

وَٱلَّذِينَ إِذَآ أَنفَقُواْ لَمۡ يُسۡرِفُواْ وَلَمۡ يَقۡتُرُواْ وَكَانَ بَيۡنَ ذَٰلِكَ قَوَامٗا﴿٦٧﴾

⁶⁷และบรรดาผู้ที่เมื่อพวกเขาใช้จ่าย พวกเขาก็จะไม่ฟุ่มเฟือยและไม่ตระหนี่ และมีความสมดุลระหว่างทั้งสอง

وَٱلَّذِينَ لَا يَدۡعُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ وَلَا يَقۡتُلُونَ ٱلنَّفۡسَ ٱلَّتِي حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَلَا يَزۡنُونَۚ وَمَن يَفۡعَلۡ ذَٰلِكَ يَلۡقَ أَثَامٗا﴿٦٨﴾

⁶⁸และบรรดาผู้ที่ไม่วิงวอนขอต่อพระเจ้าอื่นใดคู่เคียงกับอัลลอฮ์ และพวกเขาจะไม่คร่าชีวิตใดที่อัลลอฮ์ทรงห้ามไว้เว้นแต่เพื่อความยุติธรรม และไม่ได้ลอบร่วมประเวณี และผู้ใดกระทำเช่นนั้น เขาจะได้พบกับความผิดอันมหันต์

يُضَٰعَفۡ لَهُ ٱلۡعَذَابُ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَيَخۡلُدۡ فِيهِۦ مُهَانًا﴿٦٩﴾

⁶⁹การลงโทษในวันกิยามะฮ์ถูกเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าสำหรับเขา และเขาจะอยู่ในนั้นอย่างอัปยศ

إِلَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ عَمَلٗا صَٰلِحٗا فَأُوْلَٰٓئِكَ يُبَدِّلُ ٱللَّهُ سَيِّـَٔاتِهِمۡ حَسَنَٰتٖۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمٗا﴿٧٠﴾

⁷⁰เว้นแต่ผู้ที่กลับเนื้อกลับตัว และศรัทธาและประกอบการดี เขาเหล่านั้นแหละอัลลอฮ์จะทรงเปลี่ยนความชั่วของพวกเขาเป็นความดี และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปราณีเสมอ

وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا فَإِنَّهُۥ يَتُوبُ إِلَى ٱللَّهِ مَتَابٗا﴿٧١﴾

⁷¹และผู้ใดกลับเนื้อกลับตัวและประกอบคุณงามความดี แท้จริงเขาได้กลับเนื้อกลับตัวเข้าหาอัลลอฮ์อย่างผู้ที่กลับเนื้อกลับตัวที่แท้จริงแล้ว

وَٱلَّذِينَ لَا يَشۡهَدُونَ ٱلزُّورَ وَإِذَا مَرُّواْ بِٱللَّغۡوِ مَرُّواْ كِرَامٗا﴿٧٢﴾

⁷²และบรรดาผู้ไม่เป็นพยานในการเท็จ และเมื่อพวกเขาผ่านเรื่องไร้สาระ พวกเขาจะผ่านไปอย่างมีเกียรติ

وَٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ لَمۡ يَخِرُّواْ عَلَيۡهَا صُمّٗا وَعُمۡيَانٗا﴿٧٣﴾

⁷³และบรรดาผู้ที่เมื่อถูกกล่าวเตือนให้รำลึกถึงโองการทั้งหลายของพระผู้อภิบาลของพวกเขา พวกเขาจะไม่ผินหลังให้ในสภาพเช่นคนหูหนวกตาบอด

وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبۡ لَنَا مِنۡ أَزۡوَٰجِنَا وَذُرِّيَّٰتِنَا قُرَّةَ أَعۡيُنٖ وَٱجۡعَلۡنَا لِلۡمُتَّقِينَ إِمَامًا﴿٧٤﴾

⁷⁴และบรรดาผู้ที่กล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา ขอพระองค์โปรดประทานแก่เรา ซึ่งคู่ครองของเราและลูกหลานของเรา ให้เป็นที่รื่นรมย์แก่สายตาของเรา และทรงทำให้เราเป็นแบบอย่างแก่บรรดาผู้ยำเกรง

أُوْلَٰٓئِكَ يُجۡزَوۡنَ ٱلۡغُرۡفَةَ بِمَا صَبَرُواْ وَيُلَقَّوۡنَ فِيهَا تَحِيَّةٗ وَسَلَٰمًا﴿٧٥﴾

⁷⁵เขาเหล่านั้นจะได้รับการตอบแทนด้วยสวรรค์ชั้นสูงสุด เนื่องด้วยความอดทนของพวกเขา และพวกเขาจะได้พบกับการกล่าวคำนับและการกล่าวศานติ

خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ حَسُنَتۡ مُسۡتَقَرّٗا وَمُقَامٗا﴿٧٦﴾

⁷⁶พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล เป็นที่พำนักและเป็นอาศัยที่ดีที่สุด

قُلۡ مَا يَعۡبَؤُاْ بِكُمۡ رَبِّي لَوۡلَا دُعَآؤُكُمۡۖ فَقَدۡ كَذَّبۡتُمۡ فَسَوۡفَ يَكُونُ لِزَامَۢا﴿٧٧﴾

⁷⁷จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "พระผู้อภิบาลของฉันจะไม่ทรงใยดีต่อพวกเจ้า หากไม่ใช่เพราะการวิงวอนของพวกเจ้า เพราะพวกเจ้าได้ปฏิเสธไม่รับฟัง ดังนั้นการลงโทษจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน"

← An-Nur Ash-Shu'ara→

RELATED SURAHS

Al-Fatiha

The Opening

Ya-Sin

Ar-Rahman

The Most Merciful

Al-Mulk

The Sovereignty

Browse all 114 surahs