Al-Anbiya

الأنبياء

The Prophets • 112 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

ٱقۡتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمۡ وَهُمۡ فِي غَفۡلَةٖ مُّعۡرِضُونَ﴿١﴾

¹ใกล้เข้ามาแล้วสำหรับมนุษย์ คือ เวลาแห่งการชำระความดีความชั่วของพวกเขา ขณะที่พวกเขาอยู่ในความประมาทเลินเล่อเป็นผู้ผินหลังให้มัน

مَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرٖ مِّن رَّبِّهِم مُّحۡدَثٍ إِلَّا ٱسۡتَمَعُوهُ وَهُمۡ يَلۡعَبُونَ﴿٢﴾

²ไม่มีข้อตักเตือนใหม่ ๆ จากพระผู้อภิบาลของพวกเขามายังพวกเขา นอกจากว่าพวกเขารับฟังมัน โดยที่พวกเขาทำเป็นเรื่องเล่นสนุกสนาน

لَاهِيَةٗ قُلُوبُهُمۡۗ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّجۡوَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ هَلۡ هَٰذَآ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡۖ أَفَتَأۡتُونَ ٱلسِّحۡرَ وَأَنتُمۡ تُبۡصِرُونَ﴿٣﴾

³จิตใจของพวกเขาไม่มั่นคง และบรรดาผู้อธรรมต่างกระซิบกระซาบระหว่างกันว่า เขา (มุฮัมหมัด) นี้มิใช่ใครอื่น นอกจากเป็นสามัญชนเยี่ยงพวกเจ้า พวกเจ้าจะยอมเชื่อฟังเวทมนตร์ ทั้งๆ ที่พวกเจ้าเห็นตำตากระนั้นหรือ?

قَالَ رَبِّي يَعۡلَمُ ٱلۡقَوۡلَ فِي ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ﴿٤﴾

⁴เขา (มุฮัมหมัด) กล่าวว่า “พระผู้อภิบาลของฉันทรงรอบรู้ทุกถ้อยคำ ทั้งในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และพระองค์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้"

بَلۡ قَالُوٓاْ أَضۡغَٰثُ أَحۡلَٰمِۭ بَلِ ٱفۡتَرَىٰهُ بَلۡ هُوَ شَاعِرٞ فَلۡيَأۡتِنَا بِـَٔايَةٖ كَمَآ أُرۡسِلَ ٱلۡأَوَّلُونَ﴿٥﴾

⁵แต่ทว่าพวกเขากล่าวว่า " (อัลกุรอาน) เป็นความฝันละเมอที่สับสน หากแต่ว่าเขาได้เสกสรรปั้นแต่งมันขึ้นมาต่างหาก เปล่าดอก! เขาเป็นกวีต่างหาก (หากเขาเป็นเราะซูลจริง) ก็ให้เขานำหลักฐานหนึ่งมาแสดงแก่เรา ดังที่ได้ถูกส่งมาแล้วโดยบรรดาเราะซูลก่อนๆ"

مَآ ءَامَنَتۡ قَبۡلَهُم مِّن قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَآۖ أَفَهُمۡ يُؤۡمِنُونَ﴿٦﴾

⁶ไม่มีชาวบ้านใดที่ศรัทธาก่อนหน้าพวกเขา ซึ่งเราจึงได้ทำลายมัน แล้วพวกเขา (ที่ขอปาฏิหาริย์นั้น) จะศรัทธาจริงหรือ?

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ إِلَّا رِجَالٗا نُّوحِيٓ إِلَيۡهِمۡۖ فَسۡـَٔلُوٓاْ أَهۡلَ ٱلذِّكۡرِ إِن كُنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ﴿٧﴾

⁷และเรามิได้ส่งผู้ใดมาก่อนหน้าเจ้า นอกจากเป็นผู้ชายที่เราได้วะฮ์ยูแก่พวกเขา ดังนั้น พวกเจ้า (ชาวมักกะฮ์) จงถามบรรดาผู้รู้ หากพวกเจ้าไม่รู้

وَمَا جَعَلۡنَٰهُمۡ جَسَدٗا لَّا يَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَمَا كَانُواْ خَٰلِدِينَ﴿٨﴾

⁸และเรามิได้ทำให้พวกเขา (บรรดานบี) มีร่างกายที่ไม่ต้องการอาหาร (เช่นมลาอิกะฮ์) และพวกเขามิได้เป็นผู้มีชีวิตยั่งยืน

ثُمَّ صَدَقۡنَٰهُمُ ٱلۡوَعۡدَ فَأَنجَيۡنَٰهُمۡ وَمَن نَّشَآءُ وَأَهۡلَكۡنَا ٱلۡمُسۡرِفِينَ﴿٩﴾

⁹หลังจากนั้นแล้ว เราได้ทำให้สัญญาเป็นที่ประจักษ์แก่พวกเขา แล้วเราได้ช่วยพวกเขา และผู้ที่เราประสงค์ และเราได้ทำลายบรรดาผู้ละเมิด

لَقَدۡ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكُمۡ كِتَٰبٗا فِيهِ ذِكۡرُكُمۡۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ﴿١٠﴾

¹⁰โดยแน่นอนยิ่ง เราได้ประทานคัมภีร์อัลกุรอานแก่พวกเจ้า ซึ่งในนั้นได้มีการกล่าวถึงเกียรติของพวกเจ้า พวกเจ้ายังไม่ใช้สติปัญญาหรือ?

وَكَمۡ قَصَمۡنَا مِن قَرۡيَةٖ كَانَتۡ ظَالِمَةٗ وَأَنشَأۡنَا بَعۡدَهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ﴿١١﴾

¹¹และตั้งกี่หมู่บ้านแล้วที่เราได้ทำลายมันอย่างฉับพลัน อันเนื่องจากเป็นหมู่บ้านที่อธรรม และเราได้ให้หมู่ชนอื่นเกิดขึ้นมาแทนที่หลังจากนั้น

فَلَمَّآ أَحَسُّواْ بَأۡسَنَآ إِذَا هُم مِّنۡهَا يَرۡكُضُونَ﴿١٢﴾

¹²เมื่อพวกเขาได้ตระหนักถึงการลงโทษของเรา เมื่อนั้น พวกเขาจึงวิ่งหนีออกไปจากมัน

لَا تَرۡكُضُواْ وَٱرۡجِعُوٓاْ إِلَىٰ مَآ أُتۡرِفۡتُمۡ فِيهِ وَمَسَٰكِنِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تُسۡـَٔلُونَ﴿١٣﴾

¹³พวกเจ้าจงอย่าวิ่งหนีเลย และจงกลับไปยังสิ่งที่ทำให้พวกเจ้าได้สุขสำราญเถิด และจงกลับไปยังที่พักของพวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้ถูกสอบถาม

قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ﴿١٤﴾

¹⁴พวกเขากล่าวว่า โอ้ ความหายนะที่เกิดขึ้นแก่เรา แท้จริงเรานั้นเป็นผู้อธรรม

فَمَا زَالَت تِّلۡكَ دَعۡوَىٰهُمۡ حَتَّىٰ جَعَلۡنَٰهُمۡ حَصِيدًا خَٰمِدِينَ﴿١٥﴾

¹⁵การกล่าวอ้างของพวกเขายังคงดำเนินไป จนกระทั่งเราได้ทำให้พวกเขาเป็นผู้ถูกเก็บเกี่ยวอย่างมอดไหม้

وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَآءَ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ﴿١٦﴾

¹⁶และเรามิได้สร้างชั้นฟ้าและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง เพื่อการสนุกสนานอย่างไร้ประโยชน์

لَوۡ أَرَدۡنَآ أَن نَّتَّخِذَ لَهۡوٗا لَّٱتَّخَذۡنَٰهُ مِن لَّدُنَّآ إِن كُنَّا فَٰعِلِينَ﴿١٧﴾

¹⁷หากเราปรารถนาที่จะเอาสิ่งใดมาเพื่อความบันเทิง แน่นอนเราก็จะเอามันจากที่มีอยู่ที่เรา หากเราปรารถนาจะกระทำเช่นนั้น

بَلۡ نَقۡذِفُ بِٱلۡحَقِّ عَلَى ٱلۡبَٰطِلِ فَيَدۡمَغُهُۥ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٞۚ وَلَكُمُ ٱلۡوَيۡلُ مِمَّا تَصِفُونَ﴿١٨﴾

¹⁸ทว่าเราได้ให้ความจริงทำลายความเท็จ แล้วเราก็ให้มันเสียหายไป แล้วมันก็จะมลายสิ้นไป และสำหรับพวกเจ้าคือความวิบัติเนื่องจากที่พวกเจ้าได้เสกสรรต่ออัลลอฮ์

وَلَهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَمَنۡ عِندَهُۥ لَا يَسۡتَكۡبِرُونَ عَنۡ عِبَادَتِهِۦ وَلَا يَسۡتَحۡسِرُونَ﴿١٩﴾

¹⁹และเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ ผู้ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และผู้ที่อยู่ ณ ที่พระองค์ (มลาอิกะฮ์) พวกเขาจะไม่ลำพองตนในการเคารพภักดีพระองค์ และพวกเขาจะไม่เหนื่อยหน่าย

يُسَبِّحُونَ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ لَا يَفۡتُرُونَ﴿٢٠﴾

²⁰พวกเขาจะแซ่ซ้องสดุดีพระองค์ ในเวลากลางคืน และกลางวัน โดยพวกเขาไม่ว่างเว้น

أَمِ ٱتَّخَذُوٓاْ ءَالِهَةٗ مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ هُمۡ يُنشِرُونَ﴿٢١﴾

²¹หรือ พวกเขา (มุชริกีน) ได้นับถือบรรดาพระเจ้าจากพื้นดิน โดยคิดว่าสิ่งเหล่านั้นสามารถจะให้คนตาย ฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้กระนั้นหรือ

لَوۡ كَانَ فِيهِمَآ ءَالِهَةٌ إِلَّا ٱللَّهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلۡعَرۡشِ عَمَّا يَصِفُونَ﴿٢٢﴾

²²หากในชั้นฟ้าและแผ่นดินมีพระเจ้าหลายองค์ อื่นจากอัลลอฮ์แล้ว จะเกิดความเสียหายอย่างแน่นอน มหาบริสุทธิ์แด่อัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลแห่งบัลลังก์ ทรงบริสุทธิ์จากสิ่งที่พวกเขาเสกสรรปั้นแต่งขึ้น

لَا يُسۡـَٔلُ عَمَّا يَفۡعَلُ وَهُمۡ يُسۡـَٔلُونَ﴿٢٣﴾

²³พระองค์จะไม่ถูกสอบถามในสิ่งที่พระองค์ได้กระทำไป และพวกเขาต่างหากที่จะถูกสอบถาม

أَمِ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةٗۖ قُلۡ هَاتُواْ بُرۡهَٰنَكُمۡۖ هَٰذَا ذِكۡرُ مَن مَّعِيَ وَذِكۡرُ مَن قَبۡلِيۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ٱلۡحَقَّۖ فَهُم مُّعۡرِضُونَ﴿٢٤﴾

²⁴พวกเขาได้ยึดถือบรรดาพระเจ้า อื่นจากพระองค์กระนั้นหรือ จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเจ้าจงนำหลักฐานของพวกเจ้ามา นี่คือคัมภีร์ที่อยู่กับฉัน (อัลกุรอาน) และคัมภีร์ที่มีอยู่ก่อนหน้าฉัน (เตารอตและอินญีล) ทว่าส่วนใหญ่ของพวกเขาไม่รู้ความจริง พวกเขาจึงเป็นผู้ผินหลัง

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِيٓ إِلَيۡهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدُونِ﴿٢٥﴾

²⁵และเรามิได้ส่งเราะซูลคนใดก่อนหน้าเจ้านอกจากเราได้วะฮ์ยูแก่เขาว่า แท้จริงไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่เที่ยงแท้ นอกจากข้า ดังนั้นพวกเจ้าจงเคารพภักดีต่อข้าเถิด

وَقَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَلَدٗاۗ سُبۡحَٰنَهُۥۚ بَلۡ عِبَادٞ مُّكۡرَمُونَ﴿٢٦﴾

²⁶และพวกเขา (ผู้ตั้งภาคี) กล่าวว่า "(อัลลอฮ์) พระผู้ทรงเมตตายิ่งทรงมี (บรรดามลาอิกะฮ์เป็น) บุตร" มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ เปล่าเลย พวกเขาเป็นบ่าวผู้มีเกียรติ

لَا يَسۡبِقُونَهُۥ بِٱلۡقَوۡلِ وَهُم بِأَمۡرِهِۦ يَعۡمَلُونَ﴿٢٧﴾

²⁷พวกเขาไม่ได้นำหน้าพระองค์ด้วยวาจา และพวกเขาทำตามที่พระองค์ทรงบัญชา

يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَلَا يَشۡفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ٱرۡتَضَىٰ وَهُم مِّنۡ خَشۡيَتِهِۦ مُشۡفِقُونَ﴿٢٨﴾

²⁸พระองค์ทรงรอบรู้ สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขา และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา และพวกเขาจะไม่ขอไถ่แทนโทษผู้ใดนอกจากผู้ที่พระองค์ทรงพอพระทัย และเนื่องจากการยำเกรงต่อพระองค์ พวกเขาจึงเป็นบรรดาผู้มั่นในหน้าที่

۞ وَمَن يَقُلۡ مِنۡهُمۡ إِنِّيٓ إِلَٰهٞ مِّن دُونِهِۦ فَذَٰلِكَ نَجۡزِيهِ جَهَنَّمَۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلظَّٰلِمِينَ﴿٢٩﴾

²⁹และผู้ใดในหมู่พวกเขาที่กล่าวว่า แท้จริงฉันคือพระเจ้าอื่นจากพระองค์ ดังนั้น เราจะตอบแทนเขาผู้นั้น ด้วยนรกญะฮันนัม ทำนองนั้น เราจะตอบแทนบรรดาผู้อธรรม

أَوَلَمۡ يَرَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَنَّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ كَانَتَا رَتۡقٗا فَفَتَقۡنَٰهُمَاۖ وَجَعَلۡنَا مِنَ ٱلۡمَآءِ كُلَّ شَيۡءٍ حَيٍّۚ أَفَلَا يُؤۡمِنُونَ﴿٣٠﴾

³⁰และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเหล่านั้นไม่เห็นดอกหรือว่า แท้จริงชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนั้นแต่ก่อนนี้รวมติดเป็นอันเดียวกัน แล้วเราได้แยกมันทั้งสองออกจากกัน และเราได้ทำให้ทุกสิ่งมีชีวิตมาจากน้ำ ดังนั้นพวกเขาจะยังไม่ศรัทธาอีกหรือ?

وَجَعَلۡنَا فِي ٱلۡأَرۡضِ رَوَٰسِيَ أَن تَمِيدَ بِهِمۡ وَجَعَلۡنَا فِيهَا فِجَاجٗا سُبُلٗا لَّعَلَّهُمۡ يَهۡتَدُونَ﴿٣١﴾

³¹และเราได้ให้ภูเขาตั้งมั่นในแผ่นดิน เกรงว่ามันจะสั่นสะเทือนต่อผู้ที่อยู่อาศัย และเราได้ทำให้หุบเขาเป็นทางกว้างในแผ่นดินนั้น เพื่อพวกเขาจะได้ตามทางถูกต้อง

وَجَعَلۡنَا ٱلسَّمَآءَ سَقۡفٗا مَّحۡفُوظٗاۖ وَهُمۡ عَنۡ ءَايَٰتِهَا مُعۡرِضُونَ﴿٣٢﴾

³²และเราได้ทำให้ชั้นฟ้าเป็นหลังคา ถูกรักษาไว้ไม่ให้ร่วงหล่นลงมา และพวกเขาก็ยังเป็นผู้ผินหลังให้สัญญาณต่างๆ ของมัน

وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلّٞ فِي فَلَكٖ يَسۡبَحُونَ﴿٣٣﴾

³³และพระองค์ผู้ทรงสร้างกลางคืนและกลางวัน ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ แต่ละหน่วยจะโคจรอยู่ในวงโคจรของมัน

وَمَا جَعَلۡنَا لِبَشَرٖ مِّن قَبۡلِكَ ٱلۡخُلۡدَۖ أَفَإِيْن مِّتَّ فَهُمُ ٱلۡخَٰلِدُونَ﴿٣٤﴾

³⁴และเรามิได้ทำให้บุคคลใดก่อนหน้าเจ้าอยู่ยั่งยืนนาน เพราะฉะนั้นหากเจ้าตายไป พวกเขาจะยืนยงอยู่ค้ำฟ้ากระนั้นหรือ?

كُلُّ نَفۡسٖ ذَآئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِۗ وَنَبۡلُوكُم بِٱلشَّرِّ وَٱلۡخَيۡرِ فِتۡنَةٗۖ وَإِلَيۡنَا تُرۡجَعُونَ﴿٣٥﴾

³⁵ทุกชีวิตเป็นผู้ลิ้มรสแห่งความตาย และเราจะทดสอบพวกเจ้าทั้งด้วยความชั่วและความดีอันเป็นฟิตนะฮ์ (ทั้งสิ้น) และยังเราเท่านั้นพวกเจ้าจะถูกนำกลับ

وَإِذَا رَءَاكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَٰذَا ٱلَّذِي يَذۡكُرُ ءَالِهَتَكُمۡ وَهُم بِذِكۡرِ ٱلرَّحۡمَٰنِ هُمۡ كَٰفِرُونَ﴿٣٦﴾

³⁶และเมื่อบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเห็นเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเขาจะไม่นับถือเจ้า เว้นแต่เป็นการเยาะเย้ยเท่านั้น พวกเขากล่าวว่า “คนนี้หรือที่กล่าวถึง (ดูหมิ่น) พระเจ้าของพวกเจ้า?” และพวกเขา เมื่อกล่าวถึงพระผู้ไร้ซึ่งขอบเขตแห่งความเมตตา พวกเขา (กลายเป็น) ผู้ปฏิเสธศรัทธา

خُلِقَ ٱلۡإِنسَٰنُ مِنۡ عَجَلٖۚ سَأُوْرِيكُمۡ ءَايَٰتِي فَلَا تَسۡتَعۡجِلُونِ﴿٣٧﴾

³⁷มนุษย์ถูกสร้างขึ้นมาด้วยความรีบร้อน ข้าจะแสดงสัญญาณต่างๆ ของข้าให้พวกเจ้าเห็น ดังนั้นพวกเจ้าอย่าได้เร่งข้าเลย

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ﴿٣٨﴾

³⁸และพวกเขากล่าวว่า เมื่อใดเล่าสัญญานี้จะเกิดขึ้น หากพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง

لَوۡ يَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ حِينَ لَا يَكُفُّونَ عَن وُجُوهِهِمُ ٱلنَّارَ وَلَا عَن ظُهُورِهِمۡ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ﴿٣٩﴾

³⁹หากบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธารู้ว่า พวกเขาไม่สามารถที่จะป้องกันไฟจากด้านหน้าของพวกเขาและทางด้านหลังของพวกเขา และพวกเขาจะไม่ได้รับความช่วยเหลือ

بَلۡ تَأۡتِيهِم بَغۡتَةٗ فَتَبۡهَتُهُمۡ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ رَدَّهَا وَلَا هُمۡ يُنظَرُونَ﴿٤٠﴾

⁴⁰แต่ว่ามันจะมาถึงพวกเขาโดยฉับพลัน แล้วจะทำให้พวกเขาตกใจ ดังนั้นแล้วพวกเขาจะไม่สามารถปฏิเสธมันได้ และพวกเขาจะไม่ได้รับการประวิงเวลาให้

وَلَقَدِ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلٖ مِّن قَبۡلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِينَ سَخِرُواْ مِنۡهُم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ﴿٤١﴾

⁴¹และโดยแน่นอน บรรดาเราะซูลก่อนหน้าเจ้าได้ถูกเย้ยหยันมาแล้ว ดังนั้นจึงได้ล้อมบรรดาผู้ที่เย้ยหยันต่อบรรดาเราะซูลเหล่านั้นไว้ ในสิ่งที่พวกเขาได้เย้ยหยันกัน

قُلۡ مَن يَكۡلَؤُكُم بِٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ مِنَ ٱلرَّحۡمَٰنِۚ بَلۡ هُمۡ عَن ذِكۡرِ رَبِّهِم مُّعۡرِضُونَ﴿٤٢﴾

⁴²จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ผู้ใดเล่าสามารถคุ้มครองพวกเจ้าในกลางคืนและกลางวัน (ให้พ้นจากการลงโทษ) จากพระผู้ไร้ซึ่งขอบเขตแห่งความเมตตา แต่พวกเขายังเป็นผู้ผินหลังให้จากคำสอนของพระผู้อภิบาลของพวกเขา

أَمۡ لَهُمۡ ءَالِهَةٞ تَمۡنَعُهُم مِّن دُونِنَاۚ لَا يَسۡتَطِيعُونَ نَصۡرَ أَنفُسِهِمۡ وَلَا هُم مِّنَّا يُصۡحَبُونَ﴿٤٣﴾

⁴³หรือว่าพวกเขามีพระเจ้าหลายองค์อื่นจากเรา ที่คอยปกป้องพวกเขา ซึ่งพระเจ้าเหล่านั้นไม่สามารถที่จะช่วยเหลือตัวเอง และไม่สามารถป้องกันตัวเองให้พ้นจากการลงโทษของเราได้

بَلۡ مَتَّعۡنَا هَٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۗ أَفَلَا يَرَوۡنَ أَنَّا نَأۡتِي ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَآۚ أَفَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ﴿٤٤﴾

⁴⁴แต่ทว่า เราได้ให้ความสุขสำราญแก่พวกเขาและบรรพบุรุษของพวกเขา จนกระทั่งพวกเขามีอายุยั่งยืน พวกเขาไม่เห็นหรอกหรือว่า แท้จริงเราได้มายังแผ่นดินเพื่อทำให้มันคับแคบลงจากขอบเขตของมัน แล้วพวกเขาจะเป็นผู้ชนะอีกหรือ

قُلۡ إِنَّمَآ أُنذِرُكُم بِٱلۡوَحۡيِۚ وَلَا يَسۡمَعُ ٱلصُّمُّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ﴿٤٥﴾

⁴⁵จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แท้จริงฉันเพียงตักเตือนพวกเจ้าด้วยวะฮ์ยูเท่านั้น แต่คนหูหนวกไม่ได้ยินเสียงเรียกร้อง เมื่อพวกเขาถูกตักเตือน

وَلَئِن مَّسَّتۡهُمۡ نَفۡحَةٞ مِّنۡ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ﴿٤٦﴾

⁴⁶และหากการลงโทษเพียงเล็กน้อยจากพระผู้อภิบาลของเจ้าได้ประสบแก่พวกเขา แน่นอนพวกเขาก็จะกล่าวว่า "โอ้ ความวิบัติที่ประสบกับเรา แท้จริงเราเป็นผู้อธรรม"

وَنَضَعُ ٱلۡمَوَٰزِينَ ٱلۡقِسۡطَ لِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ فَلَا تُظۡلَمُ نَفۡسٞ شَيۡـٔٗاۖ وَإِن كَانَ مِثۡقَالَ حَبَّةٖ مِّنۡ خَرۡدَلٍ أَتَيۡنَا بِهَاۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَٰسِبِينَ﴿٤٧﴾

⁴⁷และเราตั้งตราชูที่เที่ยงธรรมสำหรับวันกิยามะฮ์ ดังนั้นจะไม่มีชีวิตใดถูกอธรรมแต่อย่างใดเลย และแม้ว่ามันเป็นเพียงน้ำหนักเท่าเมล็ดพืชเล็ก เราก็จะนำมันมาแสดง และเป็นการเพียงพอแล้วสำหรับเราที่เป็นผู้ชำระ

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ٱلۡفُرۡقَانَ وَضِيَآءٗ وَذِكۡرٗا لِّلۡمُتَّقِينَ﴿٤٨﴾

⁴⁸และแท้จริง เราได้ประทานข้อเท็จจริงที่แยกระหว่างความจริงกับความเท็จแก่มูซาและฮารูน และเป็นแสงสว่าง และเป็นข้อตักเตือนแก่บรรดาผู้ยำเกรง

ٱلَّذِينَ يَخۡشَوۡنَ رَبَّهُم بِٱلۡغَيۡبِ وَهُم مِّنَ ٱلسَّاعَةِ مُشۡفِقُونَ﴿٤٩﴾

⁴⁹บรรดาผู้เกรงกลัวพระผู้อภิบาลของพวกเขาโดยที่พวกเขาไม่เห็น และพวกเขายังหวั่นกลัวต่อวันอวสาน

وَهَٰذَا ذِكۡرٞ مُّبَارَكٌ أَنزَلۡنَٰهُۚ أَفَأَنتُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ﴿٥٠﴾

⁵⁰และนี่คืออัลกุรอาน เป็นการตักเตือนที่จำเริญ ที่เราได้ให้มันลงมา แล้วพวกเจ้ายังจะปฏิเสธมันอีกหรือ?

۞ وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَآ إِبۡرَٰهِيمَ رُشۡدَهُۥ مِن قَبۡلُ وَكُنَّا بِهِۦ عَٰلِمِينَ﴿٥١﴾

⁵¹และโดยแน่นอน เราได้ประทานแก่อิบรอฮีมก่อนหน้านั้น ซึ่งทางนำและเรารู้จักเขาดี

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا هَٰذِهِ ٱلتَّمَاثِيلُ ٱلَّتِيٓ أَنتُمۡ لَهَا عَٰكِفُونَ﴿٥٢﴾

⁵²จงรำลึกเถิดว่า เขาได้กล่าวแก่บิดาของเขาและกลุ่มชนของเขาว่า นี่มันรูปปั้นอะไรกัน ที่พวกเจ้าเฝ้าบูชากัน

قَالُواْ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا لَهَا عَٰبِدِينَ﴿٥٣﴾

⁵³พวกเขากล่าวว่า เราได้พบเห็นบรรพบุรุษของเรา เป็นผู้สักการะบูชามันมาก่อน

قَالَ لَقَدۡ كُنتُمۡ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمۡ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ﴿٥٤﴾

⁵⁴เขากล่าวว่า "โดยแน่นอน พวกเจ้าและบรรพบุรุษของพวกเจ้า อยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง"

قَالُوٓاْ أَجِئۡتَنَا بِٱلۡحَقِّ أَمۡ أَنتَ مِنَ ٱللَّٰعِبِينَ﴿٥٥﴾

⁵⁵พวกเขาถามว่า: "เจ้ามีความจริงมาเสนอแก่เรา (ในฐานะเราะซูล) หรือเจ้าเป็นแค่เพียงคนหนึ่งที่มาล้อกันเล่น?"

قَالَ بَل رَّبُّكُمۡ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ٱلَّذِي فَطَرَهُنَّ وَأَنَا۠ عَلَىٰ ذَٰلِكُم مِّنَ ٱلشَّٰهِدِينَ﴿٥٦﴾

⁵⁶เขากล่าวว่า "ทว่า ที่แท้จริงพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า คือพระผู้อภิบาลแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ซึ่งพระองค์ทรงสร้างมันขึ้นมา และฉันเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้เป็นพยานต่อการนี้"

وَتَٱللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصۡنَٰمَكُم بَعۡدَ أَن تُوَلُّواْ مُدۡبِرِينَ﴿٥٧﴾

⁵⁷และขอสาบานต่ออัลลอฮ์ แท้จริง ฉันจะวางแผนทำลายรูปปั้นทั้งหลายของพวกเจ้า หลังจากที่พวกเจ้าหันหลังกลับออกไป

فَجَعَلَهُمۡ جُذَٰذًا إِلَّا كَبِيرٗا لَّهُمۡ لَعَلَّهُمۡ إِلَيۡهِ يَرۡجِعُونَ﴿٥٨﴾

⁵⁸แล้วเขาก็ได้ทุบทำลาย (รูปปั้นเหล่านั้น) จนแหลกลาญ ยกเว้นรูปปั้นตัวใหญ่ของพวกเขา เพื่อว่าพวกเขาจะได้กลับมาถามมัน (ว่าใครเป็นผู้ทำ)

قَالُواْ مَن فَعَلَ هَٰذَا بِـَٔالِهَتِنَآ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿٥٩﴾

⁵⁹พวกเขากล่าวว่า ผู้ใดที่บังอาจกระทำเช่นนี้กับบรรดาพระเจ้าของเรา แท้จริง เขาผู้นั้นอยู่ในหมู่ผู้อธรรมอย่างแน่นอน

قَالُواْ سَمِعۡنَا فَتٗى يَذۡكُرُهُمۡ يُقَالُ لَهُۥٓ إِبۡرَٰهِيمُ﴿٦٠﴾

⁶⁰พวกเขากล่าวว่า เราได้ยินมาว่า เด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ชอบกล่าวตำหนิรูปปั้นเหล่านี้ เขามีชื่อว่าอิบรอฮีม

قَالُواْ فَأۡتُواْ بِهِۦ عَلَىٰٓ أَعۡيُنِ ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَشۡهَدُونَ﴿٦١﴾

⁶¹พวกเขากล่าวว่า พวกเจ้าจงนำเขามาท่ามกลางสายตาของผู้คน หวังว่าเขาทั้งหลายจะได้เป็นพยาน

قَالُوٓاْ ءَأَنتَ فَعَلۡتَ هَٰذَا بِـَٔالِهَتِنَا يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ﴿٦٢﴾

⁶²พวกเขากล่าวว่า เจ้าเป็นผู้กระทำเช่นนี้ต่อบรรดาพระเจ้าของเรากระนั้นหรือโอ้อิบรอฮีม?!

قَالَ بَلۡ فَعَلَهُۥ كَبِيرُهُمۡ هَٰذَا فَسۡـَٔلُوهُمۡ إِن كَانُواْ يَنطِقُونَ﴿٦٣﴾

⁶³เขาตอบว่า: "(ไม่) ตัวใหญ่ของพวกเขาตัวนี้ต่างหากที่เป็นผู้ทำ ดังนั้นจงถามพวกเขาสิ หากพวกเขาพูดได้ "

فَرَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ فَقَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ أَنتُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ﴿٦٤﴾

⁶⁴ดังนั้น พวกเขาก็กลับมาคิดถึงตัวของพวกเขาเอง แล้วกล่าวขึ้นว่า แท้จริงพวกเจ้านั่นแหละเป็นผู้อธรรม

ثُمَّ نُكِسُواْ عَلَىٰ رُءُوسِهِمۡ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَا هَٰٓؤُلَآءِ يَنطِقُونَ﴿٦٥﴾

⁶⁵หลังจากนั้น ศรีษะของพวกเขาก็ก้มลงมา (คอตก) พลางกล่าวว่า "แท้จริงเจ้ารู้ดีอยู่แล้วว่ารูปปั้นพูดไม่ได้"

قَالَ أَفَتَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكُمۡ شَيۡـٔٗا وَلَا يَضُرُّكُمۡ﴿٦٦﴾

⁶⁶เขากล่าวว่า ดังนั้น พวกเจ้าจะเคารพภักดีสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮ์ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ให้คุณแก่พวกเจ้า และไม่ให้โทษแก่พวกเจ้าแต่อย่างใดเลย กระนั้นหรือ

أُفّٖ لَّكُمۡ وَلِمَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ﴿٦٧﴾

⁶⁷เป็นที่น่ารังเกียจสำหรับพวกเจ้า และสำหรับสิ่งที่พวกเจ้าเคารพบูชาอื่นจากอัลลอฮ์ พวกเจ้าไม่ใช้ปัญญาหรือ?

قَالُواْ حَرِّقُوهُ وَٱنصُرُوٓاْ ءَالِهَتَكُمۡ إِن كُنتُمۡ فَٰعِلِينَ﴿٦٨﴾

⁶⁸พวกเขากล่าวว่า "จงเผาเขาเสีย และจงช่วยเหลือบรรดาพระเจ้าของพวกเจ้า หากพวกเจ้าจะกระทำเช่นนั้น"

قُلۡنَا يَٰنَارُ كُونِي بَرۡدٗا وَسَلَٰمًا عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ﴿٦٩﴾

⁶⁹เรา (อัลลอฮ์) กล่าวว่า "ไฟเอ๋ย เจ้าจงเย็นลง และศานติแก่อิบรอฮีมเถิด"

وَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَخۡسَرِينَ﴿٧٠﴾

⁷⁰และพวกเขาปรารถนาที่จะวางแผนร้ายแก่เขา แต่เราได้ทำให้พวกเขาประสบกับความสูญเสียยิ่งกว่า

وَنَجَّيۡنَٰهُ وَلُوطًا إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَا لِلۡعَٰلَمِينَ﴿٧١﴾

⁷¹และเราได้ให้เขา (อิบรอฮีม) และลูฏ (หลานชาย-ลูกของพี่ชายเขา) ปลอดภัย ไปสู่แผ่นดินซึ่งเราได้ให้ความจำเริญอุดมสมบูรณ์ในแผ่นดินนั้นแก่บรรดาสิ่งถูกสร้างทั้งหลาย

وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ إِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ نَافِلَةٗۖ وَكُلّٗا جَعَلۡنَا صَٰلِحِينَ﴿٧٢﴾

⁷²และเราได้ให้อิสฮาก(เป็นลูกชาย) และตามด้วยยะอ์กูบ (เป็นหลานให้แก่เขา) และทั้งหมดนั้นเราได้ให้เป็นคนดีมีคุณธรรม

وَجَعَلۡنَٰهُمۡ أَئِمَّةٗ يَهۡدُونَ بِأَمۡرِنَا وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡهِمۡ فِعۡلَ ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَإِقَامَ ٱلصَّلَوٰةِ وَإِيتَآءَ ٱلزَّكَوٰةِۖ وَكَانُواْ لَنَا عَٰبِدِينَ﴿٧٣﴾

⁷³และเราได้ทำให้พวกเขาเป็นผู้นำ นำทางด้วยพระบัญญัติของเรา และเราได้วะฮ์ยูแก่พวกเขาให้ประกอบการดี และดำรงการละหมาด และจ่ายซะกาต และพวกเขาต่างก็เป็นผู้เคารพภักดีต่อเราเท่านั้น

وَلُوطًا ءَاتَيۡنَٰهُ حُكۡمٗا وَعِلۡمٗا وَنَجَّيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِي كَانَت تَّعۡمَلُ ٱلۡخَبَٰٓئِثَۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمَ سَوۡءٖ فَٰسِقِينَ﴿٧٤﴾

⁷⁴และลูฏนั้นเราได้ประทานวิทยปัญญาและความรู้แก่เขา และเราได้ช่วยเขาให้พ้นจากหมู่บ้านนั้น ซึ่งได้ประพฤติการเลวทราม (ลามก) แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนที่ชั่วช้าและฝ่าฝืน

وَأَدۡخَلۡنَٰهُ فِي رَحۡمَتِنَآۖ إِنَّهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ﴿٧٥﴾

⁷⁵และเราได้ทำให้เขาอยู่ในความเมตตาของเรา แท้จริงเขาเป็นคนหนึ่งในหมู่คนดี

وَنُوحًا إِذۡ نَادَىٰ مِن قَبۡلُ فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٧٦﴾

⁷⁶และจงรำลึกถึงเรื่องราวของนูห์ เมื่อเขาได้ร้องขอ (ต่ออัลลอฮ์) ก่อนหน้านั้น (ก่อนหน้าอิบรอฮีมและลูฏ) แล้วเราก็ได้ตอบสนองเขา แล้วเราได้ช่วยเหลือเขาและพวกพ้องของเขาจากความระทมอันใหญ่หลวง

وَنَصَرۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَآۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمَ سَوۡءٖ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٧٧﴾

⁷⁷และเราได้ช่วยเหลือเขาให้รอดพ้นจากหมู่ชนที่ปฏิเสธต่อสัญญาณต่างๆ ของเรา แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนที่ชั่วช้า ดังนั้น เราจึงได้ทำให้พวกเขาทั้งหมดจมน้ำตาย

وَدَاوُۥدَ وَسُلَيۡمَٰنَ إِذۡ يَحۡكُمَانِ فِي ٱلۡحَرۡثِ إِذۡ نَفَشَتۡ فِيهِ غَنَمُ ٱلۡقَوۡمِ وَكُنَّا لِحُكۡمِهِمۡ شَٰهِدِينَ﴿٧٨﴾

⁷⁸และจงรำลึกถึงเรื่องราวของดาวูดและสุลัยมาน เมื่อเขาทั้งสองได้ตัดสินข้อพิพาทในเรื่องไร่นา ครั้นเมื่อฝูงแกะของชนกลุ่มหนึ่งได้เข้าไปกินพืชในเวลากลางคืน และเราเป็นพยานต่อการตัดสินของพวกเขา

فَفَهَّمۡنَٰهَا سُلَيۡمَٰنَۚ وَكُلًّا ءَاتَيۡنَا حُكۡمٗا وَعِلۡمٗاۚ وَسَخَّرۡنَا مَعَ دَاوُۥدَ ٱلۡجِبَالَ يُسَبِّحۡنَ وَٱلطَّيۡرَۚ وَكُنَّا فَٰعِلِينَ﴿٧٩﴾

⁷⁹ดังนั้น เราได้ดลใจให้สุลัยมานเข้าใจการตัดสินในประเด็นนั้น และเราได้ประทานวิทยปัญญาและความรู้แก่แต่ละคนในทั้งสองนั้น และเราได้ทำให้ภูเขาและนกแซ่ซ้องสดุดีร่วมกับดาวูด และเราเป็นผู้กระทำสิ่งเหล่านี้

وَعَلَّمۡنَٰهُ صَنۡعَةَ لَبُوسٖ لَّكُمۡ لِتُحۡصِنَكُم مِّنۢ بَأۡسِكُمۡۖ فَهَلۡ أَنتُمۡ شَٰكِرُونَ﴿٨٠﴾

⁸⁰และเราได้สอนเขาให้รู้การทำเสื้อเกราะแก่พวกเจ้า เพื่อป้องกันพวกเจ้าจากการรบพุ่งกัน แล้วพวกเจ้าจะเป็นผู้กตัญญูรู้คุณบ้างไหม

وَلِسُلَيۡمَٰنَ ٱلرِّيحَ عَاصِفَةٗ تَجۡرِي بِأَمۡرِهِۦٓ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَاۚ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيۡءٍ عَٰلِمِينَ﴿٨١﴾

⁸¹และสำหรับสุลัยมาน เราได้ทำให้พายุกล้าพัดเฉื่อย ตามคำบัญชาของเขา ไปยังดินแดนซึ่งเราได้ให้มีความจำเริญในนั้น และเราเป็นผู้รอบรู้ทุกสิ่ง

وَمِنَ ٱلشَّيَٰطِينِ مَن يَغُوصُونَ لَهُۥ وَيَعۡمَلُونَ عَمَلٗا دُونَ ذَٰلِكَۖ وَكُنَّا لَهُمۡ حَٰفِظِينَ﴿٨٢﴾

⁸²และเราได้ให้ชัยฏอน บางตัวดำน้ำให้เขา และทำงานอย่างอื่นที่นอกเหนือจากนั้น และเราเป็นผู้ควบคุมพวกเขาเหล่านั้น

۞ وَأَيُّوبَ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ﴿٨٣﴾

⁸³และจงรำลึกถึงเรื่องราวของอัยยูบ เมื่อครั้นที่เขาได้ร้องขอต่อพระผู้อภิบาลของเขาว่า "แท้จริงข้าพระองค์ ได้ประสบกับความทุกข์ยากและพระองค์เท่านั้นเป็นผู้ทรงเมตตายิ่งในหมู่ผู้เมตตาทั้งหลาย

فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَكَشَفۡنَا مَا بِهِۦ مِن ضُرّٖۖ وَءَاتَيۡنَٰهُ أَهۡلَهُۥ وَمِثۡلَهُم مَّعَهُمۡ رَحۡمَةٗ مِّنۡ عِندِنَا وَذِكۡرَىٰ لِلۡعَٰبِدِينَ﴿٨٤﴾

⁸⁴ดังนั้น เราได้สนองตอบเขา แล้วเราได้ปลดเปลื้องที่เป็นความทุกข์ยากของเขา และเราได้ให้ครอบครัวของเขาแก่เขา และเช่นเดียวกับที่เขาได้เคยมีมาก่อน (เช่น บุตรหลานและพวกพ้อง) เป็นความเมตตาจากเรา และเป็นข้อตักเตือนแก่บรรดาผู้ที่เคารพภักดีทั้งหลาย

وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِدۡرِيسَ وَذَا ٱلۡكِفۡلِۖ كُلّٞ مِّنَ ٱلصَّٰبِرِينَ﴿٨٥﴾

⁸⁵และจงรำลึกถึงเรื่องราวของอิสมาอีลและอิดรีส และซัลกิฟลิ แต่ละคนอยู่ในหมู่ผู้อดทนขันติ

وَأَدۡخَلۡنَٰهُمۡ فِي رَحۡمَتِنَآۖ إِنَّهُم مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ﴿٨٦﴾

⁸⁶และเราได้ให้พวกเขาเข้าอยู่ในความเมตตาของเรา แท้จริงพวกเขาอยู่ในหมู่คนดีมีคุณธรรม

وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِبٗا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقۡدِرَ عَلَيۡهِ فَنَادَىٰ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿٨٧﴾

⁸⁷และจงรำลึกถึงเรื่องราวของซันนูน (นบียูนุส) เมื่อเขาจากไปด้วยความโกรธ (ต่อหมู่ชนของเขา) แล้วเขาคิดว่า อย่างไรก็ตาม เราจะไม่ทำให้เขาลำบาก แล้วเขาได้วอนขอท่ามกลางความมืดทึบว่า "ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่เที่ยงแท้นอกจากพระองค์เท่านั้น มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ แท้จริงข้าพระองค์เป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้อธรรมทั้งหลาย"

فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَنَجَّيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡغَمِّۚ وَكَذَٰلِكَ نُـۨجِي ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٨٨﴾

⁸⁸ดังนั้นเราได้สนองตอบการวอนขอของเขาและเราได้ช่วยให้เขารอดพ้นจากความระทม และในทำนองนั้น เราได้ช่วยบรรดาผู้ศรัทธาให้รอดพ้น

وَزَكَرِيَّآ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥ رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ﴿٨٩﴾

⁸⁹และจงรำลึกถึงเรื่องราวของซะกะรียา เมื่อตอนที่เขาวอนขอต่อพระผู้อภิบาลของเขาว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงอย่าปล่อยให้ข้าพระองค์อยู่อย่างลำพัง และพระองค์ผู้ทรงเป็นเลิศยิ่งแห่งผู้สืบครอง"

فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَوَهَبۡنَا لَهُۥ يَحۡيَىٰ وَأَصۡلَحۡنَا لَهُۥ زَوۡجَهُۥٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَيَدۡعُونَنَا رَغَبٗا وَرَهَبٗاۖ وَكَانُواْ لَنَا خَٰشِعِينَ﴿٩٠﴾

⁹⁰ดังนั้นเราได้ตอบรับการร้องขอของเขา และเราได้ประทานบุตรแก่เขาคือยะห์ยา และเราได้บำบัดภรรยาของเขาให้หายเป็นปกติสำหรับเขา แท้จริงพวกเขาต่างก็มุ่งมั่นในการทำการดี และพวกเขาต่างก็วิงวอนต่อเราด้วยการมีความหวัง (ในความเมตตาของเรา) และด้วยความกลัว (ต่อการลงโทษของเรา) และพวกเขานอบน้อมถ่อมตน ต่อเรา

وَٱلَّتِيٓ أَحۡصَنَتۡ فَرۡجَهَا فَنَفَخۡنَا فِيهَا مِن رُّوحِنَا وَجَعَلۡنَٰهَا وَٱبۡنَهَآ ءَايَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ﴿٩١﴾

⁹¹และจงรำลึกถึงสตรีที่รักษาความบริสุทธิ์ของนางเอาไว้ แล้วเราได้เป่าวิญญาณของเราเข้าไปในนาง และเราได้ทำให้นางและบุตรของนางเป็นสัญญาณหนึ่งแก่มวลมนุษย์ทั้งหลาย

إِنَّ هَٰذِهِۦٓ أُمَّتُكُمۡ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ وَأَنَا۠ رَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُونِ﴿٩٢﴾

⁹²แท้จริง นี่คือประชาชาติของพวกเจ้าซึ่งเป็นประชาชาติเดียวกัน และข้าคือพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ดังนั้นพวกเจ้าจงเคารพภักดีข้าเถิด

وَتَقَطَّعُوٓاْ أَمۡرَهُم بَيۡنَهُمۡۖ كُلٌّ إِلَيۡنَا رَٰجِعُونَ﴿٩٣﴾

⁹³และพวกเขาได้แตกแยกกันในเรื่องของศาสนาระหว่างพวกเขา พวกเขาทุกคนต้องกลับไปหาเรา

فَمَن يَعۡمَلۡ مِنَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَلَا كُفۡرَانَ لِسَعۡيِهِۦ وَإِنَّا لَهُۥ كَٰتِبُونَ﴿٩٤﴾

⁹⁴ดังนั้นผู้ใดที่ประกอบการดี โดยที่เขาเป็นผู้ศรัทธา ดังนั้นจะไม่มีการปฏิเสธการวิริยะอุตสาหะของเขา และแท้จริงเราเป็นผู้บันทึกความดีสำหรับเขา

وَحَرَٰمٌ عَلَىٰ قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَآ أَنَّهُمۡ لَا يَرۡجِعُونَ﴿٩٥﴾

⁹⁵และเป็นที่ห้ามแก่ชาวบ้านที่เราได้ทำลายล้าง ว่าพวกเขาจะไม่กลับมาอีก

حَتَّىٰٓ إِذَا فُتِحَتۡ يَأۡجُوجُ وَمَأۡجُوجُ وَهُم مِّن كُلِّ حَدَبٖ يَنسِلُونَ﴿٩٦﴾

⁹⁶จนกระทั่งเมื่อกำแพงของยะอ์ญูจญ์ และมะอ์ญูจญ์ถูกเปิด (ปล่อย) ออกมา และพวกเขาจะลื่นไถลมาจากทั่วทุกแห่ง

وَٱقۡتَرَبَ ٱلۡوَعۡدُ ٱلۡحَقُّ فَإِذَا هِيَ شَٰخِصَةٌ أَبۡصَٰرُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يَٰوَيۡلَنَا قَدۡ كُنَّا فِي غَفۡلَةٖ مِّنۡ هَٰذَا بَلۡ كُنَّا ظَٰلِمِينَ﴿٩٧﴾

⁹⁷และ (เมื่อ) สัญญาแห่งความจริง (วันอวสาน) ก็ใกล้เข้ามา เมื่อนั้น สายตาของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจ้องโพลง (ลืมตาค้างพลางกล่าวว่า) "โอ้ความวิบัติของเราเอ๋ย แน่นอน ได้อยู่ในความเฉยเมยต่อเรื่องนี้ ใช่แต่เท่านั้น เราได้เป็นผู้ที่อธรรม(ต่อตัวเราเอง)”

إِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنتُمۡ لَهَا وَٰرِدُونَ﴿٩٨﴾

⁹⁸แท้จริงพวกเจ้า (โอ้ มุชริกีนเอ๋ย) และสิ่งที่พวกเจ้าเคารพบูชาอื่นจากอัลลอฮ์นั้น ล้วนเป็นเชื้อเพลิงของนรก พวกเจ้าจะเป็นผู้เข้าไปอยู่ในนั้น

لَوۡ كَانَ هَٰٓؤُلَآءِ ءَالِهَةٗ مَّا وَرَدُوهَاۖ وَكُلّٞ فِيهَا خَٰلِدُونَ﴿٩٩﴾

⁹⁹หากพวกเขาเหล่านั้นเป็นพระเจ้าจริงแล้ว มันจะไม่เข้าไปอยู่ในนั้น และทั้งหมดจะอยู่ในนั้นอย่างถาวร

لَهُمۡ فِيهَا زَفِيرٞ وَهُمۡ فِيهَا لَا يَسۡمَعُونَ﴿١٠٠﴾

¹⁰⁰สำหรับพวกเขาในนรกนั้นมีแต่เสียงครวญครางและพวกเขาในนรกนั้นจะไม่ได้ยินมันเลย

إِنَّ ٱلَّذِينَ سَبَقَتۡ لَهُم مِّنَّا ٱلۡحُسۡنَىٰٓ أُوْلَٰٓئِكَ عَنۡهَا مُبۡعَدُونَ﴿١٠١﴾

¹⁰¹แท้จริงบรรดาผู้ที่ความดีจากเราได้ประสบแก่พวกเขามาก่อนนั้น ชนเหล่านั้นเป็นผู้ที่อยู่ห่างไกลจากมัน

لَا يَسۡمَعُونَ حَسِيسَهَاۖ وَهُمۡ فِي مَا ٱشۡتَهَتۡ أَنفُسُهُمۡ خَٰلِدُونَ﴿١٠٢﴾

¹⁰²พวกเขาจะไม่ได้ยินเสียงการเผาไหม้ของมัน และพวกเขาจะอยู่ในความสุขสำราญของชีวิตชั่วนิรันดร์ (ในสวรรค์)

لَا يَحۡزُنُهُمُ ٱلۡفَزَعُ ٱلۡأَكۡبَرُ وَتَتَلَقَّىٰهُمُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ هَٰذَا يَوۡمُكُمُ ٱلَّذِي كُنتُمۡ تُوعَدُونَ﴿١٠٣﴾

¹⁰³ความน่าสะพรึงกลัวครั้งใหญ่จะไม่ทำให้พวกเขาหวาดกลัว และบรรดามลาอิกะฮ์จะต้อนรับพวกเขา (ด้วยการทักทายพวกเขาว่า): "วันนี้เป็นวันของพวกเจ้าที่พวกเจ้าเคยถูกสัญญาไว้"

يَوۡمَ نَطۡوِي ٱلسَّمَآءَ كَطَيِّ ٱلسِّجِلِّ لِلۡكُتُبِۚ كَمَا بَدَأۡنَآ أَوَّلَ خَلۡقٖ نُّعِيدُهُۥۚ وَعۡدًا عَلَيۡنَآۚ إِنَّا كُنَّا فَٰعِلِينَ﴿١٠٤﴾

¹⁰⁴วันที่เราจะม้วนชั้นฟ้า ประหนึ่งการม้วนกระดาษบันทึก ดังที่เราได้เริ่มให้มีการบังเกิดครั้งแรก เราจะให้มันกลับขึ้นมาอีก มันเป็นสัญญาของเรา แท้จริงเราเป็นผู้กระทำอย่างแน่นอน

وَلَقَدۡ كَتَبۡنَا فِي ٱلزَّبُورِ مِنۢ بَعۡدِ ٱلذِّكۡرِ أَنَّ ٱلۡأَرۡضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ ٱلصَّٰلِحُونَ﴿١٠٥﴾

¹⁰⁵และโดยแน่นอน เราได้บันทึกไว้ในบรรดาคัมภีร์ที่เราได้ประทานลงมา หลังจากได้ถูกบันทึกไว้ในเลาห์มะห์ฟูซ (แผ่นจารึกที่ถูกรักษาไว้) ว่า "ว่าแผ่นดินนี้จะสืบทอดโดยบรรดาบ่าวของข้าที่มีคุณธรรมทั้งหลาย"

إِنَّ فِي هَٰذَا لَبَلَٰغٗا لِّقَوۡمٍ عَٰبِدِينَ﴿١٠٦﴾

¹⁰⁶แท้จริงในสิ่งที่กล่าวมานี้ แน่นอนมีสาส์นสำหรับหมู่ชนที่เคารพภักดีต่ออัลลอฮ์

وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا رَحۡمَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ﴿١٠٧﴾

¹⁰⁷และเรามิได้ส่งเจ้ามา (โอ้ มุฮัมหมัด) เพื่ออื่นใดนอกจากเพื่อเป็นความเมตตาแก่สากลโลก

قُلۡ إِنَّمَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۖ فَهَلۡ أَنتُم مُّسۡلِمُونَ﴿١٠٨﴾

¹⁰⁸จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แท้จริงฉันได้รับวะฮ์ยูมา เพื่อให้ประกาศว่า "แท้จริงพระเจ้าของพวกเจ้านั้นคือพระเจ้าองค์เดียว ดังนั้นพวกเจ้าจะยอมรับหรือไม่?"

فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُلۡ ءَاذَنتُكُمۡ عَلَىٰ سَوَآءٖۖ وَإِنۡ أَدۡرِيٓ أَقَرِيبٌ أَم بَعِيدٞ مَّا تُوعَدُونَ﴿١٠٩﴾

¹⁰⁹หากพวกเขาหันหลังออกไป ก็จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า ฉันได้ประกาศให้แก่พวกเจ้าทราบแล้วโดยถ้วนหน้า และฉันไม่รู้ว่าสิ่งที่พวกเจ้าถูกสัญญาไว้นั้น จะอยู่ใกล้หรือไกล

إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ وَيَعۡلَمُ مَا تَكۡتُمُونَ﴿١١٠﴾

¹¹⁰แท้จริงพระองค์ทรงรอบรู้คำพูดที่เปิดเผยและทรงรอบรู้สิ่งที่พวกเจ้าปิดบังไว้

وَإِنۡ أَدۡرِي لَعَلَّهُۥ فِتۡنَةٞ لَّكُمۡ وَمَتَٰعٌ إِلَىٰ حِينٖ﴿١١١﴾

¹¹¹และฉันก็ไม่รู้ อาจเป็นการประวิงเวลา เป็นการทดสอบแก่พวกเจ้า และ (อาจทำให้พวกเจ้า) มีความสุขในชีวิตไปชั่วขณะหนึ่ง

قَٰلَ رَبِّ ٱحۡكُم بِٱلۡحَقِّۗ وَرَبُّنَا ٱلرَّحۡمَٰنُ ٱلۡمُسۡتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ﴿١١٢﴾

¹¹²เขา (มุฮัมหมัด) กล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า โปรดพิพากษา (ระหว่างเรากับพวกเขา) ด้วยความจริง พระผู้อภิบาลของเรา คือ พระผู้ทรงไร้ขอบเขตแห่งความเมตตา ผู้ทรงถูกขอความช่วยเหลือต่อสิ่งที่พวกเจ้ากล่าวหา"

← Ta-Ha Al-Hajj→

RELATED SURAHS

Al-An'am

The Cattle

Yunus

Jonah

Az-Zumar

The Groups

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs