Maryam

¹กาฟ ฮา ยา อัยน์ ศ็อด

²(นี่คือ) การรำลึกถึงพระเมตตาแห่งพระผู้อภิบาลของเจ้า ที่มีต่อบ่าวของพระองค์ซะกะรียา

³เมื่อเขาวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของเขา ด้วยการวิงวอนอย่างแผ่วเบา

⁴เขากล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า แท้จริงกระดูกของข้าพระองค์อ่อนแล้ว และศรีษะก็มีประกายหงอกแล้ว และมิเคยปรากฏเลยว่าการวิงวอนของข้าพระองค์ต่อพระองค์นั้นไร้ผล โอ้ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า"

⁵"และแท้จริงข้าพระองค์กลัวคณาญาติของข้าพระองค์ ภายหลัง (การตายของ) ข้าพระองค์และภรรยาของข้าพระองค์ก็เป็นหมันด้วย ดังนั้นขอพระองค์ทรงโปรดประทานทายาทที่ดีจากพระองค์แก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด"

⁶"ผู้นั้นจะได้สืบทายาทข้าพระองค์ และสืบทายาทจากตระกูลของยะอ์กูบ และขอพระองค์ทรงโปรดให้เขาเป็นที่โปรดปรานด้วยเถิด"

⁷(อัลลอฮ์ทรงตอบรับ) "โอ้ ซะกะรียาเอ๋ย! แท้จริงเราจะแจ้งข่าวดีแก่เจ้าซึ่งลูกคนหนึ่ง ชื่อของเขาคือยะห์ยา เรามิเคยตั้งชื่อผู้ใดมาก่อนเลย"

⁸เขากล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ข้าพระองค์จะมีลูกได้อย่างไร ในเมื่อภรรยาของข้าพระองค์ก็เป็นหมัน และแน่นอน ข้าพระองค์ก็ได้บรรลุสู่ความแก่ชราแล้ว!"

⁹เขา (มลาอิกะฮ์) กล่าวว่า "กระนั้นก็ดี พระผู้อภิบาลของเจ้าได้ตรัสว่า มันง่ายสำหรับข้า และแน่นอนข้าได้บังเกิดเจ้ามาก่อน เมื่อเจ้ายังมิได้เป็นสิ่งใด"

¹⁰เขากล่าวว่า "ข้าแด่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงโปรดทำให้มีสัญญาณแก่ข้าพระองค์ด้วย" พระองค์ตรัสว่า "สัญญาณของเจ้าคืออย่าพูดกับผู้คนเป็นเวลาสามคืน ทั้งๆ ที่เจ้าอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์"

¹¹แล้วเขาได้ออกจากหอสวดมายังหมู่ชนของเขา และเขาได้ชี้ใบ้แก่พวกของเขาว่า "พวกเจ้าจงกล่าวสดุดีในยามเช้าและยามเย็น"

¹²โอ้ ยะห์ยาเอ๋ย! เจ้าจงยึดมั่นในคัมภีร์ (เตารอต) ด้วยความมุ่งมั่น และเราได้ประทานความเฉลียวฉลาดให้แก่เขา ตั้งแต่เขายังเป็นเด็กอยู่

¹³และ (เราได้ประทาน) ความเอ็นดูเมตตาจากเรา อีกทั้งความบริสุทธิ์ และเขาเป็นผู้ยำเกรง

¹⁴และสนองคุณต่อบิดามารดาของเขา และเขามิได้เป็นผู้หยิ่งยโส ผู้ฝ่าฝืน

¹⁵และความสันติจงมีแด่เขา วันที่เขาถูกคลอด และวันที่เขาตาย และวันที่เขาถูกฟื้นขึ้นให้มีชีวิตใหม่

¹⁶และจงกล่าวถึง (เรื่องของ) มัรยัมที่อยู่ในคัมภีร์ เมื่อนางได้ปลีกตัวออกจากหมู่ญาติของนาง ไปยังมุมหนึ่งทางตะวันออก (ของบัยตุลมักดิส)

¹⁷แล้วนางได้ใช้ม่านกั้นให้ห่างพ้นจากพวกเขา แล้วเราได้ส่งวิญญาณของเรา (ญิบรีล) ไปยังนาง แล้วเขาได้จำแลงตนแก่นางด้วยการเป็นชายที่สมบูรณ์

¹⁸นางกล่าวว่า "แท้จริง ฉันขอความคุ้มครองต่อพระผู้ทรงเมตตายิ่งให้พ้นจากเจ้า (ดังนั้น จงปล่อยฉันไป) หากเจ้าเป็นผู้ยำเกรง (ต่ออัลลอฮ์)"

¹⁹เขา (ญิบรีล) กล่าวว่า "แท้จริงฉันคือเราะซูล (ญิบรีล) แห่งพระผู้อภิบาลของเธอ เพื่อที่จะให้เธอได้รับ (ความโปรดปรานด้วย) บุตรชายที่บริสุทธิ์”

²⁰นางกล่าวว่า "ฉันจะมีลูกได้อย่างไร ทั้งๆ ที่ผู้ชายไม่ได้แตะต้องฉัน และฉันก็ไม่ได้เป็นหญิงโสเภณี"

²¹เขา (ญิบรีล) กล่าวว่า "กระนั้นก็เถิด พระผู้อภิบาลของเธอตรัสว่า มันง่ายสำหรับข้า และเพื่อเราจะทำให้เขาเป็นสัญญาณหนึ่งสำหรับมนุษย์ และเป็นความเมตตาจากเรา และนั่นเป็นกิจการที่ถูกกำหนดไว้แล้ว"

²²แล้วนางก็ได้ตั้งครรภ์เขา และนางได้ปลีกตัวออกไปพร้อมกับบุตรในครรภ์ ยังสถานที่ไกลแห่งหนึ่ง

²³ดังนั้น ความเจ็บปวดใกล้คลอดทำให้นางหลบไป (พิง) กับโคนต้นอินทผาลัม นางได้กล่าวว่า "โอ้! หากฉันได้ตายไปเสียก่อนหน้านี้ และฉันเป็นคนที่ถูกลืมเลือนไปก็คงจะดี"

²⁴แล้วเขา (อีซา) ได้เรียกนางจากเบื้องล่างของนางว่า "อย่าเศร้าไปเลย แท้จริงพระผู้อภิบาลของเธอ ทรงทำให้มีลำธารไหลอยู่เบื้องล่างเธอแล้ว"

²⁵และจงเขย่าต้นอินทผลัม ให้มันเอนมาทางตัวเธอ มันจะหล่นลงมาที่ตัวเธอเป็นอินทผลัมที่สุกน่ากิน

²⁶“ดังนั้น จงกินและจงดื่ม และจงทำให้จิตใจสงบเบิกบาน ดังนั้น หากเจ้าเห็นมนุษย์ก็จงกล่าวว่า แท้จริงฉันได้บนไว้ต่อพระเจ้าผู้ทรงเมตตาว่า จะนิ่งเงียบ ดังนั้น ฉันก็จะไม่พูดกับผู้ใดในวันนี้"

²⁷แล้วนางได้พาเขามายังหมู่ญาติของนาง โดยอุ้มเขามา พวกเขากล่าวว่า "โอ้ มัรยัมเอ๋ย! แท้จริงเธอได้นำเรื่องประหลาดมาแล้ว"

²⁸โอ้ น้องหญิงของฮารูน พ่อของเธอมิได้เป็นชายชั่ว และแม่ของเธอก็มิได้เป็นหญิงสำส่อน

²⁹นางชี้ไปทางเขา (อีซา) พวกเขากล่าวว่า "เราจะพูดกับผู้ที่อยู่ในเปลที่เป็นเด็กได้อย่างไร?"

³⁰เขา (อีซา) กล่าวว่า "แท้จริงฉันเป็นบ่าวของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงประทานคัมภีร์แก่ฉัน และทรงทำให้ฉันเป็นนบี"

³¹"และพระองค์ทรงทำให้ฉันเป็นผู้มีความจำเริญ ไม่ว่าฉันจะอยู่ ณ ที่ใด และทรงบัญชาให้ฉันละหมาด และจ่ายซะกาตตราบเท่าที่ฉันยังมีชีวิตอยู่"

³²"และทรงทำให้ฉันเป็นผู้ทำดีต่อมารดาของฉัน และมิได้ทรงทำให้ฉันเป็นผู้ที่หยิ่งผยองและผู้ฝ่าฝืน"

³³"และความสันติจงมีแด่ฉัน วันที่ฉันถูกคลอด และวันที่ฉันตาย และวันที่ฉันถูกฟื้นขึ้นให้มีชีวิตใหม่"

³⁴นั่นคืออีซาบุตรของมัรยัม มันเป็นคำบอกเล่าแห่งความจริงที่พวกเขาโต้แย้งกัน

³⁵ไม่เป็นการบังควรสำหรับอัลลอฮ์ ที่พระองค์จะทรงตั้งผู้ใดเป็นพระบุตร มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ เมื่อพระองค์ทรงกำหนดกิจการใด ดังนั้น พระองค์จะตรัสแก่มันว่า "จงเป็น" แล้วมันก็จะเป็นขึ้นมา

³⁶และแท้จริงอัลลอฮ์คือพระผู้อภิบาลของฉันและพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ดังนั้น พวกเจ้าจงเคารพภักดีพระองค์เถิด นี่คือทางอันเที่ยงตรง

³⁷จากนั้น ต่างคณะต่างขัดแย้งกันเอง ด้วยเหตุนั้น ความวิบัติจงประสบแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา เมื่อมีการชุมนุมแห่งวันอันยิ่งใหญ่เถิด

³⁸พวกเขาจะได้ฟังอย่างชัดแจ้งและเห็นอย่างชัดอะไรอย่างนั้น! วันที่พวกเขาจะมาหาเรา แต่วันนี้บรรดาผู้อธรรมอยู่ในการหลงผิดที่ชัดแจ้ง

³⁹และเจ้าจงเตือนสำทับพวกเขาถึงวันแห่งความเสียใจเมื่อกิจการนั้นถูกตัดสิน และพวกเขาอยู่ในความหลงลืม และพวกเขาไม่ศรัทธา

⁴⁰แท้จริง เราเป็นผู้ครอบครองมรดกแผ่นดินและที่อยู่บนแผ่นดิน และพวกเขาจะถูกนำกลับมายังเรา

⁴¹และจงกล่าว (แก่ประชาชาติของเจ้าเถิด โอ้ มุฮัมหมัดถึงเรื่องราวของ) อิบรอฮีมที่อยู่ในคัมภีร์ (อัลกุรอาน) แท้จริงเขาเป็นผู้ซื่อสัตย์ยิ่ง เป็นนบี

⁴²และจงรำลึกถึง ขณะที่เขาได้กล่าวแก่บิดาของเขาว่า "โอ้พ่อจ๋า ทำไมท่านจึงเคารพบูชาสิ่งที่ไม่ได้ยินและไม่เห็น และไม่ให้ประโยชน์อันใดแก่ท่านเลย?"

⁴³"โอ้ พ่อจ๋า แท้จริงความรู้นั้นมายังฉัน ซึ่งไม่เคยมีมายังท่านเลย ดังนั้นจงปฏิบัติตามฉันเถิด ฉันจะนำพาท่านไปสู่เส้นทางที่ถูกต้อง"

⁴⁴โอ้พ่อจ๋า! จงอย่าเคารพบูชาชัยฏอน แท้จริงชัยฏอนเป็นผู้ฝ่าฝืนต่อพระผู้ทรงเมตตายิ่ง

⁴⁵"โอ้พ่อจ๋า! แท้จริง ฉันกลัวว่าการลงโทษจากพระผู้ทรงเมตตายิ่งนั้นจะประสบแก่ท่าน แล้วท่านก็จะกลายเป็นสหายของชัยฏอน"

⁴⁶เขา (บิดา) กล่าวว่า "เจ้ารังเกียจพระเจ้าทั้งหลายของฉันกระนั้นหรือ โอ้อิบรอฮีม?! หากเจ้าไม่หยุดยั้ง (จากการตำหนิ) แน่นอนฉันจะขว้างเจ้า (ด้วยก้อนหิน) และเจ้าจงไปให้พ้นจากฉันตลอดไป"

⁴⁷เขา (อิบรอฮีม) กล่าวว่า "ขอความศานติจงมีแด่ท่าน ฉันจะขออภัยโทษจากพระผู้อภิบาลของฉันให้แก่ท่าน แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงเอ็นดูฉันเสมอ"

⁴⁸"และฉันจะปลีกตัวออกจากพวกท่านและสิ่งที่พวกท่านวิงวอนขออื่นจากอัลลอฮ์ และฉันจะวิงวอนขอพระผู้อภิบาลของฉัน หวังว่าด้วยการวิงวอนขอต่อพระผู้อภิบาลของฉันนั้น จะไม่ทำให้ฉันได้รับความทุกข์"

⁴⁹ครั้นเมื่อเขาปลีกตัวออกไปจากพวกเขาและสิ่งที่พวกเขาเคารพบูชาอื่นจากอัลลอฮ์แล้ว เราได้ประทานให้แก่เขา อิสฮาก และยะอ์กูบ และแต่ละคนเราได้แต่งตั้งให้เป็นนบี

⁵⁰และเราได้ให้ความเมตตาของเราแก่พวกเขา และเราได้ทำให้พวกเขาได้รับการกล่าวขวัญที่ดี (ในหมู่มวลมนุษย์)

⁵¹และจงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัดถึงเรื่องราวของ) มูซาที่อยู่ในคัมภีร์ (อัลกุรอาน) แท้จริงเขาเป็นผู้ได้รับคัดเลือก และเขาเป็นเราะซูล เป็นนบี

⁵²และเราได้ร้องเรียกเขาจากทางด้านขวาของภูเขาฎูร และเราได้ให้เขาเข้ามาใกล้ชิดเพื่อบอกความลับ

⁵³และเราได้ให้ความเมตตาของเราแก่เขาคือ พี่ชายของเขา ฮารูน เป็นนบี

⁵⁴และจงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัดถึงเรื่องราวของ) อิสมาอีลที่อยู่ในคัมภีร์ (อัลกุรอาน) แท้จริงเขาเป็นผู้ซื่อสัตย์ต่อสัญญา และเขาเป็นเราะซูล เป็นนบี

⁵⁵และเขาใช้หมู่ญาติของเขาให้ปฏิบัติละหมาดและจ่ายซะกาต และเขาเป็นที่โปรดปราน ณ ที่พระผู้อภิบาลของเขา

⁵⁶และจงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัดถึงเรื่องราวของ) อิดรีสที่อยู่ในคัมภีร์ (อัลกุรอาน) แท้จริงเขาเป็นผู้ซื่อสัตย์ยิ่ง เป็นนบี

⁵⁷และเราได้เทิดเกียรติเขาซึ่งตำแหน่งอันสูงส่ง

⁵⁸ชนเหล่านั้น (บรรดานบีตั้งแต่ซะการิยาจนถึงอิดรีส) คือบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงโปรดปรานพวกเขาให้เป็นนบีที่มีเชื้อสายจากอาดัม และจากเชื้อสายผู้ที่เราได้บรรทุกไว้ในเรือกับนูห์ และจากเชื้อสายของอิบรอฮีม และอิสรออีล (ยะอ์กู๊บ) และจากเชื้อสายผู้ที่เราได้นำทางและเราได้คัดเลือกไว้ เมื่อบรรดาโองการของพระผู้ทรงเมตตายิ่งถูกอ่านแก่พวกเขา พวกเขาจะก้มลงสุญูดและร้องไห้

⁵⁹ภายหลังจากพวกเขา ชนรุ่นชั่วก็ได้สืบต่อมา พวกเขาได้ทิ้งละหมาดและปฏิบัติตามความใคร่ ต่อมาพวกเขาก็จะประสบความหายนะ

⁶⁰เว้นแต่ผู้ที่กลับเนื้อกลับตัว ศรัทธา และกระทำความดี ดังนั้น ชนเหล่านั้นจะได้เข้าสวนสวรรค์ และพวกเขาจะไม่ได้รับความอธรรมแต่อย่างใด

⁶¹สวนสวรรค์หลากหลายอันสถาพร ซึ่งพระผู้ทรงเมตตายิ่งทรงสัญญาแก่ปวงบ่าวของพระองค์ด้วยความเร้นลับ แท้จริงสัญญาของพระองค์นั้นจะมีมาอย่างแน่นอน

⁶²พวกเขาจะไม่ได้ยินสิ่งไร้สาระในนั้น นอกจากคำทักทายที่เป็นศานติ และสำหรับพวกเขาจะได้รับเครื่องยังชีพของพวกเขาในนั้น ทั้งในยามเช้าและยามเย็น

⁶³นั่นคือสวนสวรรค์ซึ่งเราให้เป็นมรดกแก่ปวงบ่าวของเรา ผู้ที่มีความยำเกรง

⁶⁴และเรา (ญิบรีล) มิได้ลงมา เว้นแต่ด้วยพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของเจ้า สำหรับพระองค์นั้น สิ่งที่อยู่ระหว่างเบื้องหน้าของเราและสิ่งที่อยู่เบื้องหลังของเรา และสิ่งที่อยู่ระหว่างทั้งสอง และพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นมิทรงหลงลืมสิ่งใดเลย

⁶⁵พระผู้อภิบาลแห่งบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดินและสิ่งที่อยู่ระหว่างทั้งสอง ดังนั้นจงเคารพภักดีต่อพระองค์ และจงมุ่งมั่นที่จะอดทนตลอดในการเคารพภักดีพระองค์ เจ้ารู้หรือว่ามีผู้ใดเสมอเหมือนพระองค์

⁶⁶และมนุษย์จะกล่าวว่า "เมื่อฉันตายไปแล้ว ฉันจะถูกให้ออกมาในสภาพมีชีวิตจริงหรือ?!"

⁶⁷มนุษย์ไม่คิดบ้างหรือว่า แท้จริงเราได้บังเกิดเขามาแต่กาลก่อน โดยที่เขามิได้เป็นสิ่งใดมาก่อนเลย

⁶⁸ดังนั้นด้วยพระนามของพระผู้อภิบาลของเจ้า แน่นอนเราจะชุมนุมพวกเขาพร้อมด้วยบรรดาชัยฏอน แล้วเราจะนำพวกเขาให้มาคุกเข่าวนอยู่รอบ ๆ นรก

⁶⁹แล้วแน่นอนที่สุดเราจะดึงออกจากทุกๆคณะ ใครในหมู่พวกเขาที่ดื้อรั้นที่สุดต่อพระผู้ทรงกรุณาปรานี

⁷⁰แล้วแน่นอนที่สุด เรารู้ดียิ่งถึงบรรดาผู้ที่เหมาะสมยิ่งที่จะเข้าไปอยู่ในนรก

⁷¹และไม่มีผู้ใดในหมู่พวกเจ้า นอกจากจะเป็นผู้ผ่านเข้าไปในมัน มันเป็นสิ่งที่กำหนดไว้แน่นอนแล้วสำหรับพระผู้อภิบาลของเจ้า

⁷²แล้วเราจะให้บรรดาผู้ยำเกรงรอดพ้น แล้วเราจะปล่อยให้บรรดาผู้อธรรมคุกเข่าอยู่ในนั้น

⁷³และเมื่อโองการทั้งหลายอันแจ่มแจ้งของเรา ถูกอ่านขึ้นแก่พวกเขา บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า ฝ่ายใดในสองฝ่ายนี้จะมีฐานะดีกว่า และมีเกียรติทางสังคมมากกว่า

⁷⁴และกี่มากน้อยแล้วประชาชาติก่อนพวกเขา เราได้ทำลายพวกเขา โดยที่พวกเขามีสิ่งของ เครื่องใช้และรูปร่างลักษณะเลิศกว่า

⁷⁵จงกล่าวเถิด ผู้ที่อยู่ในความหลงผิดนั้น พระผู้ทรงกรุณาปรานีจะทรงผ่อนผันให้เขาระยะหนึ่ง จนกระทั่งเมื่อพวกเขาได้เห็นสิ่งที่พวกเขาถูกสัญญาไว้ว่า จะเป็นการลงโทษในโลกนี้หรือจะเป็นการลงโทษในปรโลก แล้วพวกเขาก็จะรู้ว่าใครจะมีฐานะชั่วร้ายกว่าและมีกำลังพลน้อยกว่า

⁷⁶และอัลลอฮฺจะทรงเพิ่มแนวทางที่ถูกต้องให้แก่ผู้ที่อยู่ในแนวทางนั้น และการงานที่ดีที่ยั่งยืนนั้นดียิ่ง ณ ที่พระเจ้าของเจ้า ในการตอบแทนรางวัล และดียิ่งในการกลับ (ไปสู่พระองค์)

⁷⁷เจ้าเห็นหรือไม่ว่า ผู้ที่ปฏิเสธโองการทั้งหลายของเรา แล้วเขากล่าวอ้างว่า ฉันจะได้รับทรัพย์สมบัติและลูกหลานนั้น

⁷⁸เขาล่วงรู้ในสิ่งเร้นลับหรือว่าเขาได้รับคำมั่นสัญญา จากพระผู้ทรงกรุณาปรานี

⁷⁹เปล่าเลย! เราจะบันทึกสิ่งที่เขากล่าวและเราจะเพิ่มการลงโทษแก่เขาอีกระยะหนึ่ง

⁸⁰และเราจะรับช่วงจากเขาสิ่งที่เขากล่าวไว้และเขาจะมาหาเราอย่างโดดเดี่ยว

⁸¹และพวกเขาได้ยึดเอารูปปั้นต่าง ๆ เป็นพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮ์ เพื่อที่จะเป็นพลังอำนาจแก่พวกเขา

⁸²เปล่าเลย! รูปปั้นเหล่านั้นจะปฏิเสธการเคารพบูชาของพวกเขา และพวกมันจะเป็นปฏิปักษ์ต่อพวกเขา

⁸³เจ้ามิเห็นดอกหรือว่า แท้จริงเราได้ปล่อยให้ชัยฏอนมีอำนาจเหนือพวกที่ปฏิเสธศรัทธา เพื่อมันจะได้ยุแหย่พวกเขาอย่างจริงจัง

⁸⁴ดังนั้น เจ้าอย่าได้เร่งร้อนต่อพวกเขา แท้จริงเราได้นับวันที่เหลือสำหรับพวกเขาไว้แล้วด้วยการนับที่แน่นอน

⁸⁵วันที่เราจะรวมบรรดาผู้ยำเกรง ให้มาชุมนุมต่อหน้าพระผู้ทรงกรุณาปรานีเป็นกลุ่ม ๆ

⁸⁶และเราจะไล่ต้อนบรรดาผู้มีความผิดไปยังนรกอย่างสัตว์ที่กระหายน้ำเป็นฝูง ๆ

⁸⁷พวกเขาไม่มีอำนาจในการชะฟาอะฮ์ นอกจากผู้ที่ได้ทำสัญญาไว้กับพระผู้ทรงกรุณาปรานี

⁸⁸และพวกเขากล่าวว่า "พระผู้ทรงเมตตายิ่งทรงมีพระบุตร"

⁸⁹แน่นอนที่สุด พวกเจ้าได้นำมาซึ่งสิ่งที่ร้ายแรงยิ่ง

⁹⁰ชั้นฟ้าทั้งหลายแทบจะพังทลายลงมาและแผ่นดินก็แทบจะถล่มลึกลงไป และขุนเขาทั้งหลายก็แทบจะยุบทลายลงมาเป็นเสี่ยงๆ

⁹¹ที่พวกเขาอ้างว่า (อัลลอฮ์) ผู้ทรงเมตตายิ่งนั้นทรงมีพระบุตร

⁹²และไม่เป็นการบังควรแก่พระผู้ทรงเมตตายิ่ง ที่พระองค์จะทรงมีพระบุตรขึ้น

⁹³ไม่มีผู้ใดในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน เว้นแต่เขาจะมายังพระผู้ทรงเมตตายิ่งในฐานะบ่าวเท่านั้น

⁹⁴โดยแน่นอนที่สุด พระองค์ทรงรอบรู้ถึงพวกเขาและทรงนับพวกเขาอย่างถี่ถ้วนไว้แล้ว

⁹⁵และพวกเขาทุกคนจะมายังพระองค์ในวันกิยามะฮ์อย่างโดดเดี่ยว

⁹⁶แท้จริง บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบการดีทั้งหลายนั้น พระผู้ทรงเมตตายิ่งจะทรงบ่มความรักให้เกิดขึ้นแก่พวกเขา

⁹⁷ดังนั้น แท้จริง เราได้ทำให้อัลกุรอานเป็นภาษาที่ง่ายแก่เจ้า เพื่อว่าเจ้าจะได้นำมันไปแจ้งเป็นข่าวดีแก่บรรดาผู้ยำเกรง และเจ้าจะได้นำมันไปตักเตือนหมู่ชนที่เสียงแข็ง (ชอบทะเลาอย่างดื้อรั้น)

⁹⁸และตั้งกี่ชั่วคนแล้วในอดีต เราได้ทำลายพวกเขา เจ้าได้เห็นผู้ใดในหมู่พวกเขา หรือ ได้ยินเสียงกระซิบของพวกเขาบ้างไหม