'Abasa

¹(தீயோரின் உயிர்களைக்) கடுமையாகப் பறிப்பவர்கள் மீது சத்தியமாக!

²அவரிடம் பார்வையற்றவர் வந்ததற்காக.

³(நபியே!) நீர் எப்படி அறிவீர், (உம்மிடம் வந்த) அ(ந்த கண்தெரியாத)வர் பரிசுத்தமடையலாம் அல்லவா?

⁴அல்லது (உம்மிடம்) அவர் அறிவுரை பெறுவார். ஆக, (அந்த) அறிவுரை அவருக்குப் பலனளிக்கலாம் அல்லவா? (அப்படி இருக்க நீர் அவரை விட்டு எப்படி முகம் திருப்பினீர்?)

⁵ஆக, எவன் (தன்னை அல்லாஹ்வின் அருளை விட்டுத்) தேவையற்றவனாகக் கருதினானோ,

⁶நீர் அவனை (வரவேற்க) முன்னோக்குகிறீர்.

⁷அவன் (இஸ்லாமை ஏற்று) பரிசுத்தமடையாமல் இருப்பது உம்மீது (குற்றம்) இல்லை.

⁸ஆக, எவர் உம்மிடம் (மறுமை மீது ஆசைப்பட்டு கல்வி கற்பதில்) விரைந்தவராக வந்தாரோ,

⁹அவரோ (அல்லாஹ்வைப்) பயப்படுகிறவராக,

¹⁰ஆக, அவரை நீர் அலட்சியப்படுத்துகிறீர்.

¹¹அவ்வாறல்ல! நிச்சயமாக இ(ந்த அத்தியாயமான)து ஓர் அறிவுரை ஆகும்.

¹²ஆகவே, யார் (நேர்வழி பெற) நாடுகிறாரோ (அவர்) இதன் மூலம் நல்லுபதேசம் பெறுவார்.

¹³(இந்த வேதம்) கண்ணியமான ஏடுகளில்,

¹⁴உயர்வான, தூய்மையான ஏடுகளில் இருக்கிறது.

¹⁵அது (வானவர்களில்) எழுதுபவர்களின் கைகளில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது.

¹⁶அவர்கள் கண்ணியவான்கள், நல்லவர்கள்.

¹⁷(ஏக இறைவனை நிராகரிக்கும்) மனிதன் அழியட்டும்! அவன் எவ்வளவு நன்றி கெட்டவனாக இருக்கிறான்.

¹⁸எந்தப் பொருளிலிருந்து அல்லாஹ் அவனைப் படைத்தான்?

¹⁹விந்திலிருந்து அவனைப் படைத்தான். இன்னும் (பல நிலைகளில்) அவனை அமைத்தான்.

²⁰பிறகு, (அவன் தாயின் வயிற்றிலிருந்து வெளியேறுவதற்குரிய) பாதையை எளிதாக்கினான்.

²¹பிறகு, அவனை மரணிக்கச் செய்தான்; அவனைப் புதைக் குழியில் தள்ளினான்.

²²பிறகு, அவன் நாடியபோது அவனை உயிர்ப்பிப்பான்.

²³அவ்வாறல்ல! அல்லாஹ் அவனுக்குக் கட்டளையிட்டதை அவன் நிறைவேற்றவில்லை.

²⁴ஆகவே, மனிதன் தன் உணவின் பக்கம் (சிந்தித்துப்) பார்க்கட்டும்!

²⁵நிச்சயமாக நாம் (பூமியின் மீது) மழை நீரை பொழிந்தோம்.

²⁶பிறகு, பூமியைப் பிளந்தோம்.

²⁷ஆக, அதில் தானியத்தை முளைக்க வைத்தோம்.

²⁸இன்னும் திராட்சையையும், (பசுமையான) காய்கறிகளையும்,

²⁹ஆலிவ் மரத்தையும், பேரீச்சை மரத்தையும்,

³⁰அடர்ந்த தோட்டங்களையும்,

³¹பழங்களையும், புற்பூண்டுகளையும்,

³²உங்களுக்கும் உங்கள் கால்நடைகளுக்கும் பலனுள்ளவையாக இருப்பதற்காக (இந்த உணவுகளை எல்லாம் நாம் முளைக்க வைத்ததை மனிதன் சிந்திக்க வேண்டாமா)?

³³ஆக, (செவிகளை) செவிடாக்கக்கூடிய சத்தம் வந்தால்,

³⁴அந்நாளில் மனிதன் தனது சகோதரனை விட்டு விரண்டோடுவான்.

³⁵இன்னும், தனது தாயை விட்டும், தனது தந்தையை விட்டும்,

³⁶இன்னும், தனது மனைவியை விட்டும், தனது பிள்ளைகளை விட்டும் (மனிதன் விரண்டோடுவான்).

³⁷அந்நாளில், அவர்களில் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும், (மற்றவர்களை விட்டு) அவனைத் திருப்பிவிடுகின்ற (-அவனை கவனமற்றவனாக ஆக்கிவிடுகிற) காரியம் இருக்கும்.

³⁸அந்நாளில் (நல்லோரின்) முகங்கள் ஒளிரக்கூடியதாக,

³⁹சிரித்தவையாக, நற்செய்தி பெற்றவையாக இருக்கும்.

⁴⁰இன்னும், அந்நாளில் (பாவிகளின்) முகங்கள், அவற்றின் மீது புழுதி(கள் - அழுக்குகள்) இருக்கும்.

⁴¹தூசி(கள் இருள்கள், இழிவுகள்) அவற்றை மூடிக்கொள்ளும்.

⁴²இவர்கள்தான் பெரும் பாவிகளான நிராகரிப்பாளர்கள் ஆவார்கள்.