An-Nazi'at

¹قسم به فرشته‌های که ارواح کافران را به سختی می‌گیرند.

²و قسم به فرشته‌های که ارواح مؤمنان را به آسانی می‌گیرند.

³و قسم به فرشتگانی که (در اجرای اوامر الهی) به سرعت شناورند.

⁴پس قسم به فرشتگانی که (در اجرای اوامر الهی) از یکدیگر سبقت می‌گیرند.

⁵باز قسم به فرشتگانی که همۀ کارها را تدبیر می‌کنند.

⁶روزی که زلزلۀ سخت همه چیز را به لرزه درمی‌آورد.

⁷به تعقیب آن لرزۀ دیگر واقع شود.

⁸برخی از دل‌ها (در آن روز) ترسان و لرزان است.

⁹(و) چشم‌های ایشان پایین افتاده است.

¹⁰می‌گویند: آیا ما دوباره بازگردانیده می‌شویم (به حالت نخستین؟)

¹¹آیا (باز زنده می‌شویم که) استخوان‌های پوسیده شویم؟

¹²گویند (اگر چنین باشد) آن زندگی زیانبار خواهد بود.

¹³(الله در جواب آن‌ها فرمود): جز این نیست که آن تنها آواز بلند است.

¹⁴پس ناگهان در میدان محشر (که جای بی‌خوابی است) حاضر شوند.

¹⁵آیا داستانِ (دعوت) موسی به تو رسیده است؟

¹⁶وقتی که پروردگارش او را در وادی پاک طوی صدا کرد.

¹⁷(به او گفت): به‌سوی فرعون برو که سرکشی و طغیان کرده است.

¹⁸پس به او بگو: آیا می‌خواهی که (از کفر) پاک شوی؟

¹⁹و تو را به‌سوی پروردگارت راهنمائی کنم تا (بعد از شناختن پروردگارت) بترسی (و ایمان آوری و سرکشی نکنی).

²⁰پس (موسی) معجزۀ بزرگ را به او نشان داد.

²¹اما او دروغ شمرد و نافرمانی کرد.

²²باز پشت کرد (از مجلس موسی و برای فساد) سعی می‌نمود.

²³پس (ساحران را) جمع کرد و اعلان نمود.

²⁴پس گفت: من پروردگار بزرگتر شما هستم.

²⁵پس الله او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار کرد.

²⁶یقیناً در این (ماجرا) برای کسی که (از عذاب الله) بترسد، عبرت است.

²⁷آیا (دوباره) آفریدن شما سخت‌تر است یا آفریدن آسمانی که او (الله) آن را بنا کرده؟

²⁸و بلندی آن را بر افراشت، پس آن را استوار و برابر کرد.

²⁹و شبش را تاریک و روزش را روشن گردانید.

³⁰و بعد از آن زمین را هموار نمود.

³¹از آن (زمین) آب و چراگاهش را بیرون کرد.

³²و کوه‌ها را (بر زمین) محکم و پابرجا کرد.

³³(این همه را پیدا کرد) برای منفعت شما و چهارپایان‌تان.

³⁴پس وقتی که بزرگ‌ترین حادثۀ (قیامت) بیاید.

³⁵روزی که انسان آن کوشش خود را (در دنیا) به یاد می‌آورد.

³⁶و دوزخ برای هر بیننده‌ای آشکار و نمایان شود.

³⁷اما هر کسی طغیان و سرکشی کرد

³⁸و زندگانی دنیا را (بر آخرت) ترجیح داد.

³⁹پس یقیناً دوزخ جایگاه اوست.

⁴⁰و اما کسی که از ایستادن در حضور پروردگارش ترسید و نفسش را از هوی و هوس باز داشت.

⁴¹پس یقیناً جنت جایگاه اوست.

⁴²دربارۀ قیامت از تو می‌پرسند که چه وقتی برپا می‌شود؟

⁴³تو را چه خبر از (وقت برپا شدن) آن.

⁴⁴پایان و سرانجام آن با پروردگار توست.

⁴⁵تو تنها بیم‌دهندۀ کسی هستی که از آن (قیامت) می‌ترسد.

⁴⁶روزی که آن را می‌بینند، گویا که آنان جز (به قدر) شب یا چاشتی (در دنیا و برزخ) درنگ نکرده‌اند.