Al-Ma'arij

¹درخواست کننده‌ای (به تمسخر) عذاب واقع شدنی را طلب کرد.

²بر کافران است (و) هیچ دفع‌کننده‌ای برای آن نیست.

³از سوی الله صاحب درجات و مراتب بلند (است).

⁴فرشتگان و (نیز) روح در روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است به‌سوی او بالا می‌روند.

⁵پس صبر کن صبری نیکو (و بدون شکوه).

⁶البته آنان آن (روز) را دور می‌بیند.

⁷و ما آن را نزدیک می‌بینیم.

⁸(قیامت آن) روزی که آسمان مانند مس گداخته شود.

⁹و کوه‌ها مانند پشم حلاجی شده و رنگین گردد.

¹⁰و هیچ دوستی از (حال) دوست دیگر نمی‌پرسد.

¹¹(دوستان و خویشاوندان) به ایشان نشان داده می‌شوند، گناهکار آرزو می‌کند که فرزندان خود را فديه (برای نجات) از عذاب آن روز قرار دهد.

¹²همچنین همسر و برادرش را.

¹³و قبیلۀ خود را که به او جای میدادند (و مدد می‌کردند).

¹⁴(بلکه می‌خواهد که) تمام انسان‌های روی زمین را (فدا کند) تا (این کار) او را نجات دهد.

¹⁵هرگز نه، دوزخ آتش سوزان و سراپا شعله است.

¹⁶که پوست بدن را به شدت جدا می‌کند.

¹⁷کسی را طلب می‌کند که پشت کرده و (از حق) روی گردانیده است.

¹⁸و (نیز کسی را که) مال جمع کرد و نگاه داشت.

¹⁹واقعا که انسان بی‌تاب و بی‌صبر (و حريص) آفریده شده است.

²⁰چون به او مصيبت رسد بی‌تاب و پریشان می‌گردد.

²¹و چون خوبی به او رسد بخيل می‌گردد (و منع می‌کند).

²²مگر نمازگزاران.

²³آنانی که بر نماز‌شان (پایبندی و) مداومت دارند.

²⁴و آنانی که در اموالشان سهمی معین و معلوم است.

²⁵برای گدا و محروم.

²⁶و آنانی که به روز جزا (قیامت) یقین کامل دارند.

²⁷و آنانی که از عذاب پروردگارشان بیمناک و ترسناکند.

²⁸چون از عذاب پروردگارشان ایمنی نیست.

²⁹و آنانی که شرمگاه‌هایشان را (از حرام) محافظت می‌کنند.

³⁰مگر بر زنان و کنیزان خود که (در این صورت) ملامتی برایشان نیست.

³¹پس هر کس فراتر از این را (برای قضای شهوت خود) بجوید آنانند که تجاوزکارند.

³²و آنان که ایشان امانتها و عهدشان را رعایت می‌کنند.

³³و آنان که به (ادای) گواهی‌هایشان قایم هستند (و از آن انکار نمی‌کنند).

³⁴و آنان که ایشان بر نمازهای خود محافظت و مواظبت می‌کنند.

³⁵ایشان‌اند که در باغ‌های جنت باعزت و گرامی داشته می‌شوند.

³⁶پس کافران را چه شده که به‌سوی تو شتابان می‌آیند؟!

³⁷گروه گروه از جانب راست و از جانب چپ.

³⁸آیا هر یک از ایشان آرزو دارد که به بهشت پرناز و نعمت در آورده شود؟.

³⁹نه، چنین نیست، يقينا ما آنان را از آنچه می‌دانند آفریده‌ایم.

⁴⁰سوگند به پروردگار مغربها و مشرقها که ما توانائیم.

⁴¹بر اینکه بهتر از آنان را جایگزین کنیم و ما ناتوان نیستیم.

⁴²پس آنان را به حال خود بگذار تا در باطل خود فرو روند و (به متاع دنیا) بازی کنند تا روزی را که وعده داده شده‌اند ملاقات کنند.

⁴³روزی که شتابان از قبرهای خود بیرون می‌شوند. گویی آنان به‌سوی نشانه‌های (بت‌های) نصب شده می‌دوند.

⁴⁴در حالیکه چشمانشان زیر افتاده و خواری و ذلت ایشان را فرا گرفته است، این است آن روزی که وعده داده می‌شدند.