Al-Haqqah

الحاقة

The Inevitable • 52 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

ٱلۡحَآقَّةُ﴿١﴾

1حاقه (حادثۀ ثابت و واقع شدنی).

مَا ٱلۡحَآقَّةُ﴿٢﴾

2چیست آن حاقه (حادثۀ ثابت و واقع شدنی)؟

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ﴿٣﴾

3و تو چه می‌دانی که آن حاقه (حادثۀ ثابت و واقع شدنی) چیست؟

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ﴿٤﴾

4قوم ثمود و عاد آن حادثۀ کوبنده و واقع شدنی را تکذیب نمودند.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ﴿٥﴾

5اما ثمود به (وسیلۀ) آواز سخت و مرگبار هلاک شدند.

وَأَمَّا عَادٞ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحٖ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةٖ﴿٦﴾

6و اما عاد به (وسیلۀ) تندبادی سرد و سوزنده هلاک شدند.

سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومٗاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٖ﴿٧﴾

7که الله آن را هفت شب و هشت روز پی در پی بر آنان مسلط کرد آنگاه مردمان را می‌دیدی که روی زمین افتاده‌اند و گویی تنه‌های پوک درختان خرما‌اند.

فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٖ﴿٨﴾

8پس آیا می‌بینی که اثری از آنها باقی مانده باشد؟

وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ﴿٩﴾

9و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و همچنین اهالی قریه‌های زیر و زبر شده (قوم لوط) مرتکب گناه و نافرمانی شدند.

فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةٗ رَّابِيَةً﴿١٠﴾

10زیرا آنان از (فرمان) فرستادۀ پروردگارشان نافرمانی کردند، و الله ایشان را به سختی گرفت.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ﴿١١﴾

11البته وقتی که آب (به امر ما) طغیان کرد، شما را در کشتی روان برداشتیم.

لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذُنٞ وَٰعِيَةٞ﴿١٢﴾

12تا آن (عذاب) را برایتان پندی قرار دهیم و گوش‌هایی شنوا آن را به خاطر بسپارد.

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ﴿١٣﴾

13پس چون در صور دمیده شود یک دمیدنی.

وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ﴿١٤﴾

14و زمین و کوه‌ها برداشته شوند، پس يکباره درهم کوبیده شوند.

فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ﴿١٥﴾

15پس در آن روز واقعه (قیامت) رخ دهد.

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ﴿١٦﴾

16و آسمان (نیز) بشگافد و در آن روز سست گردد.

وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ﴿١٧﴾

17و فرشته‌ها بر اطراف آن (آسمان) خواهند بود و عرش پروردگارت را در آن روز هشت فرشته بالای سر خود حمل می‌کنند.

يَوۡمَئِذٖ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٞ﴿١٨﴾

18در آن روز شما (به بارگاه پروردگارتان) عرضه می‌شوید، هیچ پوشیدۀ شما (که آنرا انجام داده بودید) مخفی نماند.

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ﴿١٩﴾

19پس هر کس که نامۀ اعمالش به دست راستش داده شود (شادی کنان) می‌گوید: بگیرید نامۀ اعمال مرا بخوانید.

إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ﴿٢٠﴾

20چون من یقین داشتم که البته با حساب خودم روبرو خواهم شد.

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ﴿٢١﴾

21پس او در زندگانی خوش و رضایت بخش خواهد بود.

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ﴿٢٢﴾

22در بهشت (بسیار) بلند خواهد بود.

قُطُوفُهَا دَانِيَةٞ﴿٢٣﴾

23که میوۀ آن در دسترس است.

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ﴿٢٤﴾

24(گفته می‌شود) گوارا بخورید و بنوشید به (پاداش) آنچه در روزگاران گذشته انجام میدادید.

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ﴿٢٥﴾

25و اما کسی که نامۀ اعمالش به دست چپش داده شود، پس می‌گوید: ای کاش نامه‌ام بمن داده نمی‌شد.

وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ﴿٢٦﴾

26و (ای کاش) نمی‌دانستم که حساب من چیست.

يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ﴿٢٧﴾

27و ای کاش مرگ فیصله کننده و پایان کارم بود.

مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ﴿٢٨﴾

28دارایی من هیچ نفعی بمن نرساند.

هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ﴿٢٩﴾

29قدرت و پادشاهی من از دستم رفت.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ﴿٣٠﴾

30(گفته می‌شود) او را بگیرید، پس به زنجیرش کشید.

ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ﴿٣١﴾

31باز او را در دوزخ داخل کنید.

ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٖ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعٗا فَٱسۡلُكُوهُ﴿٣٢﴾

32باز در زنجیری که درازی آن هفتاد گز باشد او را ببندید.

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٣٣﴾

33چون او به الله بزرگ ایمان نمی‌آورد.

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ﴿٣٤﴾

34و (مردم را) بر طعام دادن مسکین ترغیب نمی‌کرد.

فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمٞ﴿٣٥﴾

35پس او امروز در این جا هیچ دوست مهربانی ندارد.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينٖ﴿٣٦﴾

36و نه طعامی دارد جز زرداب دوزخیان.

لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ﴿٣٧﴾

37که جز گنهگاران آن را نمی‌خورند.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ﴿٣٨﴾

38پس قسم به آنچه می‌بینید.

وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ﴿٣٩﴾

39و به آنچه نمی‌بینید.

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ﴿٤٠﴾

40که این (قرآن) سخن فرستاده (فرشته) بزرگوار است.

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرٖۚ قَلِيلٗا مَّا تُؤۡمِنُونَ﴿٤١﴾

41و آن سخن شاعری نیست، اندکی ایمان می‌آورید.

وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ﴿٤٢﴾

42و (قرآن) گفتۀ غیبگو و کاهن نیست، اندکی عبرت می‌گیرید.

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٤٣﴾

43(بلکه) از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ﴿٤٤﴾

44و اگر (بالفرض) پیغمبر بعضی از سخنان را به دروغ به ما نسبت می‌کرد.

لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ﴿٤٥﴾

45البته او را با قدرت می‌گرفتیم.

ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ﴿٤٦﴾

46باز رگ دلش را قطع می‌کردیم.

فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ﴿٤٧﴾

47پس هیچ کس از شما منع کننده‌ای (جزای ما) از او نیست.

وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةٞ لِّلۡمُتَّقِينَ﴿٤٨﴾

48البته قرآن برای پرهیزگاران نصیحت و پند است.

وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ﴿٤٩﴾

49و البته ما به یقین می‌دانیم که برخی از شما تکذیب‌کننده‌اید.

وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ﴿٥٠﴾

50و البته آن (تکذیب) مایۀ حسرت بر کافران است.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ﴿٥١﴾

51و البته آن (قرآن سخن) حق و یقینی است.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ﴿٥٢﴾

52پس نام پروردگار بزرگت را به پاکی یاد کن.

← Al-QalamAl-Ma'arij→

RELATED SURAHS

52

At-Tur

The Mount

7

Al-A'raf

The Heights

22

Al-Hajj

The Pilgrimage

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs