Al-Waqi'ah

الواقعة

The Event • 96 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ﴿١﴾

1چون واقعۀ بزرگ (قیامت) واقع شود.

لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ﴿٢﴾

2که در واقع شدن آن هیچ دروغی نیست.

خَافِضَةٞ رَّافِعَةٌ﴿٣﴾

3(آن واقعه، گروهی را) پایین می‌آورد (و گروهی دیگر را) بالا می‌برد.

إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجّٗا﴿٤﴾

4آن وقت که زمین به شدت تکان داده می‌شود.

وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسّٗا﴿٥﴾

5و کوه‌ها کوبیده و به شدت متلاشی شوند.

فَكَانَتۡ هَبَآءٗ مُّنۢبَثّٗا﴿٦﴾

6پس چون غبار پراگنده شوند.

وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجٗا ثَلَٰثَةٗ﴿٧﴾

7و شما (انسانها) به سه گروه تقسیم خواهید شد.

فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ﴿٨﴾

8پس (گروه اول) اهل سمت راست هستند. اما اهل سمت راست چه کسانی هستند؟.

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ﴿٩﴾

9و (گروه دوم) اهل سمت چپ هستند! اما اهل سمت چپ چه کسانی هستند؟.

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ﴿١٠﴾

10و (گروه سوم) سبقت کنندگان، (که در کارهای نیک) سبقت کننده‌اند.

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ﴿١١﴾

11آنان مقربان (دربار الهی)‌اند.

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ﴿١٢﴾

12که در باغ‌های نعمت خواهند بود.

ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٣﴾

13(آن مقربان) گروه زیادی از پیشینیان‌اند.

وَقَلِيلٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ﴿١٤﴾

14و گروه اندکی از پسينيان‌اند.

عَلَىٰ سُرُرٖ مَّوۡضُونَةٖ﴿١٥﴾

15بر تخت‌های چیده شده و بافته شده از دُر و یاقوت (خواهند نشست).

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ﴿١٦﴾

16در حالیکه روبروی هم نشسته‌اند، بر این تخت‌ها تکیه می‌کنند.

يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ﴿١٧﴾

17بر آنها پسرانی که همیشه جوان‌اند می‌گردند.

بِأَكۡوَابٖ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسٖ مِّن مَّعِينٖ﴿١٨﴾

18با جام‌ها و کوزه‌ها و ظرف‌های از شراب جاری (که هیچ بیماری و آفتی ندارد بر آنان می‌گردند).

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ﴿١٩﴾

19نه از آن (شراب) سردرد شوند و نه مست و بیهوش.

وَفَٰكِهَةٖ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ﴿٢٠﴾

20(و به گرد آنان می‌گردند) با میوه‌هایی که اختیار کنند.

وَلَحۡمِ طَيۡرٖ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ﴿٢١﴾

21و گوشت پرنده‌ها از هر نوع که اشتها دارند.

وَحُورٌ عِينٞ﴿٢٢﴾

22و زنان سفید روی و بزرگ چشم (گرد آنها می‌گردند).

كَأَمۡثَٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ﴿٢٣﴾

23که همچون مروارید پنهان شده در صدف‌اند.

جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿٢٤﴾

24(نعمت‌هایی که به ایشان داده می‌شود) به پاداش کارهایی است که می‌کرده‌اند.

لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا تَأۡثِيمًا﴿٢٥﴾

25و در آنجا نه سخن بیهوده می‌شنوند و نه سخن گناه.

إِلَّا قِيلٗا سَلَٰمٗا سَلَٰمٗا﴿٢٦﴾

26مگر این سخن را که سلام و درود (بر شما) باد.

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ﴿٢٧﴾

27و اصحاب دست راست چه (وضع و) حالی دارند، اصحاب دست راست؟.

فِي سِدۡرٖ مَّخۡضُودٖ﴿٢٨﴾

28در (میان) درختان سدر (کنار) بی‌خار‌اند.

وَطَلۡحٖ مَّنضُودٖ﴿٢٩﴾

29و در باغ‌های درختان موز که میوه‌هایش چیده شده است.

وَظِلّٖ مَّمۡدُودٖ﴿٣٠﴾

30و در سایه‌های گسترده‌

وَمَآءٖ مَّسۡكُوبٖ﴿٣١﴾

31و در کنار آبشارها (و آب‌های روان)،

وَفَٰكِهَةٖ كَثِيرَةٖ﴿٣٢﴾

32و در میان میوه‌های فراوان‌ هستند

لَّا مَقۡطُوعَةٖ وَلَا مَمۡنُوعَةٖ﴿٣٣﴾

33که نه تمام می‌شود و نه از مصرف آن منع می‌گردند.

وَفُرُشٖ مَّرۡفُوعَةٍ﴿٣٤﴾

34و (بر) بسترهای بلند (نشسته اند).

إِنَّآ أَنشَأۡنَٰهُنَّ إِنشَآءٗ﴿٣٥﴾

35البته ما آن حوران را به طور خاص آفریدیم.

فَجَعَلۡنَٰهُنَّ أَبۡكَارًا﴿٣٦﴾

36پس ایشان را دوشیزه و باکره گردانیدیم.

عُرُبًا أَتۡرَابٗا﴿٣٧﴾

37زنانی هم سن و سال و شوهر دوست‌اند.

لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ﴿٣٨﴾

38این نعمت‌ها برای اصحاب دست راست است.

ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿٣٩﴾

39که گروهی از امتهای پیشین.

وَثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ﴿٤٠﴾

40و گروهی از امتهای پسین هستند.

وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ﴿٤١﴾

41و اصحاب دست چپ چه (وضع و) حالی دارند، اصحاب دست چپ؟

فِي سَمُومٖ وَحَمِيمٖ﴿٤٢﴾

42در باد گرم و آب جوش خواهند بود.

وَظِلّٖ مِّن يَحۡمُومٖ﴿٤٣﴾

43و در سایه‌ای از دود سیاه.

لَّا بَارِدٖ وَلَا كَرِيمٍ﴿٤٤﴾

44که نه سرد است و نه سودبخش.

إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ﴿٤٥﴾

45چون آنان پیش از این (در دنیا) در ناز و نعمت و خوشگذرانی بودند.

وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٤٦﴾

46و همیشه بر گناه بزرگ ادامه می‌دادند.

وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ﴿٤٧﴾

47و می‌گفتند: (راجع به انکار قیامت) آیا چون مردیم و خاک و استخوان گشتیم دوباره زنده خواهیم شد؟

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ﴿٤٨﴾

48و آیا پدران نخستین ما (نیز دوباره زنده می‌شوند؟)

قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ﴿٤٩﴾

49بگو: البته تمام پیشینیان و پسینیان.

لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ﴿٥٠﴾

50به‌سوی وعده‌گاه روز معین جمع کرده می‌شوند.

ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ﴿٥١﴾

51باز شما ای گمراهان تکذیب کنندۀ (توحید و قیامت).

لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٖ مِّن زَقُّومٖ﴿٥٢﴾

52حتما از درختی که زقوم است، خواهید خورد.

فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ﴿٥٣﴾

53پس شکم‌ها را از آن پر خواهید کرد.

فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ﴿٥٤﴾

54باز بالای آن از آب جوش مینوشید.

فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ﴿٥٥﴾

55و مانند شتران تشنه می‌نوشید.

هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ﴿٥٦﴾

56این است پذیرایی از آنان در روز قیامت.

نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ﴿٥٧﴾

57ما شما را آفریده‌ایم پس چرا تصدیق نمی‌کنید؟

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ﴿٥٨﴾

58آیا دربارۀ نطفه‌ای که در (رحم زنان) می‌ریزید، دقت کرده‌اید؟

ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ﴿٥٩﴾

59آیا شما آن را (بصورت انسان) می‌آفرینید یا ما آفریدگاریم؟

نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ﴿٦٠﴾

60ما در میان شما مرگ را مقدر کرده‌ایم و هرگز عاجز و ناتوان نیستیم و کسی بر ما پیشی نمی‌گیرد.

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ﴿٦١﴾

61از اینکه مانند شما را جاگزین کنیم و شما را در جهانی که نمی‌دانید دوباره آفرینش تازه‌ای ببخشیم.

وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ﴿٦٢﴾

62و البته شما آفریدن بار اول را دانسته‌اید، پس چرا متذکر نمی‌شوید؟

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ﴿٦٣﴾

63آیا آنچه را کشت می‌کنید، دیده‌اید؟

ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّٰرِعُونَ﴿٦٤﴾

64آیا شما آن را می‌رویانید یا ما می‌رویانیم؟

لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمٗا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ﴿٦٥﴾

65اگر بخواهیم آن را گیاهی خشک و خاشاک می‌گردانیم پس تعجب خواهید کرد.

إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ﴿٦٦﴾

66(و می‌گوئید که) البته ما خسارمند شدیم.

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ﴿٦٧﴾

67بلکه ما محروم و بدبختیم.

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ﴿٦٨﴾

68آیا آبی را که می‌نوشید دیده‌اید؟

ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ﴿٦٩﴾

69آیا شما آن را از ابر پایین آورده‌اید یا ما آن را فرود می‌آوریم؟

لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجٗا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ﴿٧٠﴾

70اگر بخواهیم آن را شور و تلخ می‌گردانیم پس چرا شكر نمی‌گزارید؟

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ﴿٧١﴾

71آیا آتشی را که می‌افروزید، دیده‌اید؟

ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ﴿٧٢﴾

72آیا شما درخت آن را آفریده‌اید یا ما آفریننده‌ایم؟

نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةٗ وَمَتَٰعٗا لِّلۡمُقۡوِينَ﴿٧٣﴾

73(بلکه) ما آن را وسيلۀ تذكر (آتش آخرت) و منفعتی برای مسافران قرار داده‌ایم.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ﴿٧٤﴾

74پس نام پروردگار بزرگت را به پاکی یاد کن.

۞ فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ﴿٧٥﴾

75پس قسم به جایگاه ستارگان.

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٞ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ﴿٧٦﴾

76و البته اگر بدانید آن قسمی است، بزرگ.

إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانٞ كَرِيمٞ﴿٧٧﴾

77که این (کتاب) قرآنی گران قدر است.

فِي كِتَٰبٖ مَّكۡنُونٖ﴿٧٨﴾

78در کتاب پنهان (پوشیده از نظر انس و جن) قرار دارد.

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ﴿٧٩﴾

79که به آن دست نمی‌رساند مگر پاکان (فرشتگان).

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٨٠﴾

80از (سوی) پروردگار کائنات نازل شده است.

أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ﴿٨١﴾

81آیا شما با این کلام (الهی) با سستی و سبکی برخورد می‌کنید؟!

وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ﴿٨٢﴾

82و (به جای شکر) روزی تان (روزی دهنده) را تکذیب می‌کنید؟

فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ﴿٨٣﴾

83پس چرا وقتی که جان به حلقوم می‌رسد (توانایی بازگرداندن آن را نداريد؟).

وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ﴿٨٤﴾

84و شما در آن وقت (سكرات موت را) می‌نگرید.

وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ﴿٨٥﴾

85و ما از شما به او (محتضر) نزدیک تریم، ولی شما نمی‌بینید.

فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ﴿٨٦﴾

86پس اگر شما (در برابر اعمال تان) جزاء داده نمی‌شوید.

تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ﴿٨٧﴾

87چرا روح را باز نمی‌گردانید اگر راست می‌گویید؟

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ﴿٨٨﴾

88پس اما اگر از مقربان (دربار الهی) باشد.

فَرَوۡحٞ وَرَيۡحَانٞ وَجَنَّتُ نَعِيمٖ﴿٨٩﴾

89پس آسایش و ریحان و باغ پرناز و نعمت دارد.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ﴿٩٠﴾

90و اما اگر از اصحاب دست راست باشد.

فَسَلَٰمٞ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ﴿٩١﴾

91پس (برایش گفته می‌شود: چون تو) از اصحاب دست راست بودی، سلامتی (و امنیت) برای توست.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ﴿٩٢﴾

92و اما اگر از جملۀ تکذیب کنندگان گمراه باشد.

فَنُزُلٞ مِّنۡ حَمِيمٖ﴿٩٣﴾

93پس با آب جوش از او پذیرایی می‌گردد.

وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ﴿٩٤﴾

94و (عاقبتش) افتادن در دوزخ است.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ﴿٩٥﴾

95بی‌گمان این (قرآن) خبر راست و یقین است.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ﴿٩٦﴾

96پس نام پروردگار بزرگت را به پاکی یاد کن.

← Ar-RahmanAl-Hadid→

RELATED SURAHS

7

Al-A'raf

The Heights

22

Al-Hajj

The Pilgrimage

39

Az-Zumar

The Groups

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs