An-Najm

النجم

The Star • 62 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ﴿١﴾

1قسم به ستاره وقتی پنهان شود.

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمۡ وَمَا غَوَىٰ﴿٢﴾

2(که) هم صحبت شما نه گمراه شده و نه منحرف گشته است.

وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلۡهَوَىٰٓ﴿٣﴾

3و از روی هوی و هوس سخن نمی‌گوید.

إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡيٞ يُوحَىٰ﴿٤﴾

4نیست این کلام مگر پیغام الهی که به او وحی می‌شود.

عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلۡقُوَىٰ﴿٥﴾

5(فرشتۀ) بس نیرومند آن را به او آموخته است.

ذُو مِرَّةٖ فَٱسۡتَوَىٰ﴿٦﴾

6(فرشتۀ نیرومند برای رساندن و حی) راست و برابر ایستاد.

وَهُوَ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡأَعۡلَىٰ﴿٧﴾

7در حالیکه او بر کنارۀ بلند آسمان بود.

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ﴿٨﴾

8باز نزدیک شد، پس فرود آمد.

فَكَانَ قَابَ قَوۡسَيۡنِ أَوۡ أَدۡنَىٰ﴿٩﴾

9تا جایی که فاصله‌اش به اندازۀ دو کمان یا کمتر گردید.

فَأَوۡحَىٰٓ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَآ أَوۡحَىٰ﴿١٠﴾

10پس (الله) آنچه را باید وحی می‌کرد (توسط آن فرشته) به بنده‌اش وحی کرد.

مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ﴿١١﴾

11دل (پیغمبر) آنچه را دید دروغ نشمرد.

أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ﴿١٢﴾

12آیا با او دربارۀ چیزی که می‌بیند جدال می‌کنید؟

وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ﴿١٣﴾

13و البته او (فرشته) را بار دیگر در فرود آمدنش هم دید.

عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ﴿١٤﴾

14نزد سدرة المنتهى (درختی که علم مخلوقات به آن منتهی می‌شود).

عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰٓ﴿١٥﴾

15که آرامگاه متقیان در بهشت نزد آن درخت است.

إِذۡ يَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا يَغۡشَىٰ﴿١٦﴾

16وقتی که (درخت) سدره را پوشاند آنچه که می‌پوشانید.

مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ﴿١٧﴾

17چشم (پیغمبر) منحرف نشد و از حد تجاوز نکرد.

لَقَدۡ رَأَىٰ مِنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ﴿١٨﴾

18البته او بخشی از نشانه‌های بزرگ پروردگار خود را مشاهده کرد.

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ﴿١٩﴾

19آیا (بت‌های) «لات» و «عزی» را دیده‌اید؟

وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ﴿٢٠﴾

20و «منات» آن بت سومی دیگر را؟

أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ﴿٢١﴾

21آیا (گمان دارید که) پسر برای شما است و دختر برای او (الله)؟

تِلۡكَ إِذٗا قِسۡمَةٞ ضِيزَىٰٓ﴿٢٢﴾

22در این صورت این تقسیم ظالمانه است.

إِنۡ هِيَ إِلَّآ أَسۡمَآءٞ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهۡوَى ٱلۡأَنفُسُۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلۡهُدَىٰٓ﴿٢٣﴾

23این بتها جز نام‌هایی بیش نیستند که شما و پدرانتان آنرا نام نهاده‌اید که الله دربارۀ (حقانیت) آن دلیلی نازل نکرده است؟! جز از گمان و خواهشات نفس پیروی نمی‌کنند در حالیکه از (سوی) پروردگارشان برای آنان هدایت آمده است.

أَمۡ لِلۡإِنسَٰنِ مَا تَمَنَّىٰ﴿٢٤﴾

24آیا (گمان دارند که) انسان به هر چه آرزو کند می‌رسد؟

فَلِلَّهِ ٱلۡأٓخِرَةُ وَٱلۡأُولَىٰ﴿٢٥﴾

25پس آخرت و دنیا برای الله است.

۞ وَكَم مِّن مَّلَكٖ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغۡنِي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن يَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرۡضَىٰٓ﴿٢٦﴾

26و چه بسا فرشتگانی در آسمانهاست (ولی) شفاعتشان سودی ندارد مگر بعد از آنکه الله برای هرکس که بخواهد و راضی شود، اجازه شفاعت دهد.

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ تَسۡمِيَةَ ٱلۡأُنثَىٰ﴿٢٧﴾

27البته آنان که به روز آخرت ایمان ندارند، فرشته‌ها را بنام دختران نام گذاری می‌کنند.

وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغۡنِي مِنَ ٱلۡحَقِّ شَيۡـٔٗا﴿٢٨﴾

28در حالیکه آنان به آن هیچ علمی ندارند، جز از گمان پیروی نمی‌کنند و به یقین گمان، انسان را از (شناخت) حق بی‌نیاز نمی‌کند.

فَأَعۡرِضۡ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكۡرِنَا وَلَمۡ يُرِدۡ إِلَّا ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا﴿٢٩﴾

29لذا، از کسی روی بگردان که از یاد ما روی گردان شده و جز زندگی دنیوی نمی‌خواهد.

ذَٰلِكَ مَبۡلَغُهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱهۡتَدَىٰ﴿٣٠﴾

30این مُنتهای علم و شناخت آنان است، بی‌گمان پروردگارت به کسیکه از راه او گمراه شده داناتر است و او به کسیکه راهیاب شده داناتر می‌باشد.

وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَسَٰٓـُٔواْ بِمَا عَمِلُواْ وَيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ بِٱلۡحُسۡنَى﴿٣١﴾

31و آنچه در آسمان‌ها و زمین است برای الله است تا کسانی را که بدی کرده‌اند به (سزای) آنچه کرده‌اند جزا دهد و تا نیکوکاران را به بهترین وجه پاداش دهد.

ٱلَّذِينَ يَجۡتَنِبُونَ كَبَٰٓئِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلۡمَغۡفِرَةِۚ هُوَ أَعۡلَمُ بِكُمۡ إِذۡ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَإِذۡ أَنتُمۡ أَجِنَّةٞ فِي بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡۖ فَلَا تُزَكُّوٓاْ أَنفُسَكُمۡۖ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ﴿٣٢﴾

32آنانی که از گناهان کبیره و زشتی‌ها جز گناهان صغيره اجتناب می‌کنند (بدانند که) البته پروردگارت (نسبت به آنان) آمرزشش وسیع است. او به (حال) شما وقتیکه شما را از زمین آفرید و هنگامی که شما در شکم‌های مادرانتان جنينها بودید داناتر است. پس از پاک بودن خود سخن مگویید. او به پرهیزگاران داناتر است.

أَفَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي تَوَلَّىٰ﴿٣٣﴾

33پس آیا دیدی آن شخصی را که اعراض کرد؟

وَأَعۡطَىٰ قَلِيلٗا وَأَكۡدَىٰٓ﴿٣٤﴾

34و اندکی (از مال) داد و سنگ دل شد (و از دادن آن دست کشید).

أَعِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلۡغَيۡبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ﴿٣٥﴾

35آیا او علم غیب دارد پس او (همه چیز را) می‌بیند؟.

أَمۡ لَمۡ يُنَبَّأۡ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ﴿٣٦﴾

36یا به آنچه که در صحیفه‌های موسی آمده، خبر داده نشده است؟.

وَإِبۡرَٰهِيمَ ٱلَّذِي وَفَّىٰٓ﴿٣٧﴾

37و (نیز به آنچه در صحیفه‌های) ابراهیم که (در عهد خود با الله) وفا کرد.

أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٞ وِزۡرَ أُخۡرَىٰ﴿٣٨﴾

38(مضمون همۀ کتب آسمانی این بود که) هیچ کس بار گناه دیگری را حمل نمی‌کند.

وَأَن لَّيۡسَ لِلۡإِنسَٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ﴿٣٩﴾

39و اینکه برای انسان جز آنچه تلاش کرده (نصیب دیگر) نیست.

وَأَنَّ سَعۡيَهُۥ سَوۡفَ يُرَىٰ﴿٤٠﴾

40و اینکه تلاش و سعی او به زودی دیده خواهد شد.

ثُمَّ يُجۡزَىٰهُ ٱلۡجَزَآءَ ٱلۡأَوۡفَىٰ﴿٤١﴾

41باز جزای کافی به او داده خواهد شد.

وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ﴿٤٢﴾

42و اینکه انتهای همه چیز به‌سوی پروردگار توست.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ﴿٤٣﴾

43و اینکه اوست که می‌خنداند و می‌گریاند.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡيَا﴿٤٤﴾

44و اینکه اوست که می‌میراند و زنده می‌کند.

وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ﴿٤٥﴾

45و اوست که دو زوج نر و ماده را آفرید.

مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ﴿٤٦﴾

46از نطفه‌ای که (در رحم) ریخته می‌شود.

وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ﴿٤٧﴾

47و بر (عهدۀ) اوست آفریدن دوباره.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ﴿٤٨﴾

48اوست که غنی می‌سازد و راضی می‌کند.

وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ﴿٤٩﴾

49و اوست پروردگار ستارۀ شعری.

وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ﴿٥٠﴾

50و او عاد اول را نابود کرد.

وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ﴿٥١﴾

51و قوم ثمود را (هلاک کرد) و کسی از ایشان را باقی نگذاشت.

وَقَوۡمَ نُوحٖ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ﴿٥٢﴾

52و (نیز) پیش از این قوم نوح را (هلاک کرد) چون آنان ظالم‌تر و سرکش‌تر بودند.

وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ﴿٥٣﴾

53و (دیار) مؤتفکه (زیر و زبر شدۀ قوم لوط) را سرنگون کرد.

فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ﴿٥٤﴾

54پس آن قریه را (با قهر و غضب خود) پوشانید آنچه پوشانید.

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ﴿٥٥﴾

55پس به کدام یک از نعمت‌های پروردگارت شک و تردید می‌کنی؟

هَٰذَا نَذِيرٞ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ﴿٥٦﴾

56این (پیغمبر) بیم دهنده‌ای از بیم دهندگان پیشین است.

أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ﴿٥٧﴾

57قیامت نزدیک گردیده است.

لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ﴿٥٨﴾

58کسی غیر از الله برطرف کننده‌ای (شدت و سختی آن روز) نیست.

أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ﴿٥٩﴾

59آیا از این سخن الهی تعجب می‌کنید؟

وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ﴿٦٠﴾

60و می‌خندید و گریه نمی‌کنید.

وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ﴿٦١﴾

61در حالیکه شما غافليد و هوس رانید؟

فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩﴿٦٢﴾

62پس تنها برای الله سجده کنید و (او را) عبادت کنید.

← At-TurAl-Qamar→

RELATED SURAHS

1

Al-Fatiha

The Opening

36

Ya-Sin

Ya-Sin

55

Ar-Rahman

The Most Merciful

67

Al-Mulk

The Sovereignty

Browse all 114 surahs