Ash-Shu'ara

¹Ta, Siem, Miem.[1]

²Dit zijn de verzen van een duidelijk boek.

³Het kan zijn dat jij jezelf zult vernietigen door verdriet omdat zij geen gelovigen worden.

⁴Als Wij gewild zouden hebben, dan hadden Wij uit de hemel een teken kunnen sturen waarvoor zij hun nekken in nederigheid zouden buigen.

⁵En er komt van de Barmhartige geen vermaning als openbaring of zij keren zich daarvan af.

⁶En voorzeker, zij hebben het ontkent, dus zal het nieuws waarover zij gespot hebben tot hen komen.

⁷Bekijken zij de aarde dan niet – hoeveel goede soorten Wij daarop hebben laten groeien?

⁸Waarlijk, hierin is een teken maar de meesten van hen zijn geen gelovigen.

⁹En waarlijk, jullie Heer! Hij is echt de Almachtige, de Genadevolle.

¹⁰En (gedenk) toen jullie Heer Moesa riep (zeggende): “Ga naar het volk dat onrechtvaardig is, -

¹¹Het volk van Farao. Zullen zij Allah dan niet vrezen en rechtgeleid worden?”

¹²Hij zei: “Mijn Heer! Waarlijk, ik vrees dat zij mij zullen verloochenen,

¹³En dat mijn borst beklemd raakt en dat mijn tong zich niet goed uit. Laat Haaroen dus komen (hier zien we het belang van een persoon die steun geeft in het geloof, zeer belangrijk voor elke moslim).

¹⁴En zij beschuldigen mij van een misdaad, en ik ben bang dat zij mij zullen doden.”

¹⁵Allah zei: “Nee! Gaan jullie beiden met Onze tekenen na de Farao. Waarlijk! Wij zullen bij jullie zijn, luisterend [1].

¹⁶En wanneer jullie beiden tot de Farao komen zeg: “Wij zijn de Boodschappers van de Heer van de werelden.

¹⁷Laat dus de Kinderen van Israël met ons mee gaan.”

¹⁸(Farao) zei: “Hebben wij jou niet als kind van ons opgevoed? En jij hebt vele jaren van je leven bij ons mogen wonen.

¹⁹En je hebt je daad gepleegd, wat je gedaan hebt. En jij bent één van de ondankbaren.”

²⁰Moesa zei: “Ik heb het gedaan toen ik onwetend was (voor de openbaring).

²¹Dus vluchtte ik van jullie toen ik jullie vreesde. En toen heeft mijn Heer mij wijsheid geschonken en mij als één van de boodschappers aangewezen.

²²En dit is een vroegere gunst die jij mij verwijt – dat u de Kinderen van Israël tot slaven heeft gemaakt (en mij niet).”

²³Farao zei: “En wie is de Heer van de werelden?”

²⁴Moesa zei: “De Heer van de hemelen en de aarde en alles wat daartussen is, indien jullie overtuigd zijn.”

²⁵Farao zei tegen degenen om hem heen: “Horen jullie niet (wat hij zegt)?”

²⁶Moesa zei: “Jullie Heer en de Heer van jullie voorvaderen!”

²⁷Farao zei: “Waarlijk, jullie boodschapper die naar jullie toe is gestuurd is een dwaas!”

²⁸Moesa zei: “De Heer van het oosten en het westen en alles wat daar tussen is, als jullie dat kunnen begrijpen.”

²⁹Farao zei: “Als je een god anders dan mij kiest, zal ik je zeker onder de gevangenen plaatsen.”

³⁰Moesa zei: “En als ik je iets duidelijks breng (een teken).”

³¹Farao zei: “Breng het dan, als je waarachtig bent!”

³²Dus gooide (Moesa) zijn stok en zie, het was een duidelijke slang.

³³En hij stak zijn hand uit en zie, voor alle toeschouwers was het wit!

³⁴(Farao) zei tegen de gezagdragers om hem heen: “Waarlijk! Dit is inderdaad een goed onderrichte tovenaar.

³⁵Hij wil jullie door zijn toverkunst uit jullie land verdrijven, wat is dan jullie raad en wat bevelen jullie aan?”

³⁶Zij zeiden: “Geef hem en zijn broer uitstel en stuur boodschappers naar de steden;

³⁷Om uw best getrainde tovenaars te verzamelen.”

³⁸Dus werden de tovenaars op een vastgestelde tijd op een aangewezen dag verzameld.

³⁹En er werd tegen het volk gezegd: “Verzamelen jullie je (ook)?

⁴⁰Zodat wij de tovenaars kunnen volgen als zij de winnaars zullen zijn.”

⁴¹Toen de tovenaars dus aankwamen zeiden zij tegen Farao: “Zal er echt een beloning voor ons zijn als wij de winnaars zijn?”

⁴²Hij zei: “Ja, en jullie zullen zeker tot degenen behoren die in (mijn) nabijheid worden gebracht.”

⁴³Moesa zei tegen hen: “Gooien jullie wat jullie zullen gooien.”

⁴⁴Dus gooiden zij hun touwen en stokken en zeiden: “Bij de macht van de Farao, wij zijn het die zeker zullen winnen!”

⁴⁵Toen gooide Moesa zijn stok en zie, het slikte alle valsheid wat zij lieten zien, door!

⁴⁶En de tovenaars wierpen zich ter aarde (uit grootheid voor Allah toen zij beseften dat zij fout waren)

⁴⁷Zegende: “Wij geloven in de Heer van de werelden.

⁴⁸De Heer van Moesa en Haaroen.”

⁴⁹(Farao) zei: “Jullie hebben in Hem geloofd voordat ik jullie daarvoor toestemming gaf. Zeker Hij is inderdaad jullie meester die jullie jullie toverkunsten heeft onderricht! Dus waarlijk, jullie zullen het te weten komen. Waarlijk, ik zal jullie handen en voeten van tegengestelde kanten afhakken en ik zal jullie allemaal kruisigen.”

⁵⁰Zij zeiden: “Geen punt? Waarlijk tot onze Heer zullen wij terugkeren;

⁵¹Waarlijk, wij hopen echt dat onze Heer onze zonden zal vergeven want wij zijn de eerste van de gelovigen.”

⁵²En Wij openbaarden aan Moesa, zeggende: “Neem Mijn slaven in de nacht weg, waarlijk jullie zullen vervolgd worden.”

⁵³Toen stuurde Farao boodschappers naar (alle) steden (om zijn leger te verzamelen).

⁵⁴(Zeggende): “Waarlijk! Dit is zeker niet anders dan een kleine groep.

⁵⁵En waarlijk, zij hebben gedaan wat ons woedend heeft gemaakt;

⁵⁶En wij zijn een goed bewapend, vooruit gewaarschuwd leger.”

⁵⁷Dus hebben Wij hen van de tuinen en de bronnen verbannen,

⁵⁸En schatten en alle soorten edele plaatsen.

⁵⁹En zo lieten Wij de Kinderen van Israël het beërven.

⁶⁰Dus vervolgden zij hen bij de zonsopkomst.

⁶¹En toen de twee groepen elkaar zagen, zei het volk van Moesa: “Wij zijn zeker dat wij ingehaald worden.”

⁶²“Welnee (zei Moesa)! Waarlijk, mijn Heer is met mij (en het is) Hij Die mij zal leiden (naar het pad van de bevrijding).”

⁶³Toen openbaarden Wij aan Moesa (zeggende): “Sla met jouw stok tegen de zee.” En het spleet en ieder afzonderlijk deel werd als een grote stevige massa van een berg.

⁶⁴En vervolgens brachten Wij de anderen nabij.

⁶⁵En Wij redden Moesa en ieder die bij hem waren.

⁶⁶Toen verdronken Wij de anderen.

⁶⁷Waarlijk! Hierin is zeker een teken maar de meesten van hen zijn geen gelovigen.

⁶⁸En waarlijk, jullie Heer! Hij is waarlijk de Almachtige, de Genadevolle.

⁶⁹En reciteer aan hen het verhaal van Ibraahiem.

⁷⁰Toen hij tegen zijn vader en zijn volk zei: “Wie aanbidden jullie?”

⁷¹Zij zeiden: “Wij aanbidden afgoden en aan hen zijn wij altijd toegewijd.”

⁷²Hij zei: “Horen zij jullie als jullie (hen) aanroepen?”

⁷³Of hebben jullie er baat bij of schaden zij (jullie)?”

⁷⁴Zij zeiden: “Nee, maar onze vaders deden het ook.”

⁷⁵Hij zei: “Hebben jullie datgene wat jullie aanbidden goed bekeken, -

⁷⁶Jullie en jullie voorvaders?”

⁷⁷Waarlijk! (Al datgene zij buiten Allah aanbidden) zijn vijanden van mij behalve de heer van de werelden.

⁷⁸Degene die mij (in de beste vorm) heeft geschapen, en het is (enkel) Hij Die mij leidt (naar een bewustzijn van het pad der goedheid).

⁷⁹En het is Hij (de Voorziener en Begunstiger) Die mij te eten en te drinken geeft.

⁸⁰En als ik ziek ben, is het (niemand anders dan) Hij Die mij geneest (van ziektes zowel geestelijk als lichamelijk en de ziektes van het hart).

⁸¹En (het is Hij) Die mij laat sterven (zodra mijn tijd erop zit), en mij vervolgens levend (uit mijn graf) doet herrijzen.

⁸²Degene waar ik op hoop dat hij mijn fouten op de Dag der Vergoeding vergeeft.

⁸³Mijn Heer! Geef mij wijsheid en voeg mij bij de rechtvaardigen;

⁸⁴En laat mij door de volgende generaties in eerbaarheid herinnerd worden;

⁸⁵En maakt mij tot de beërfers van het paradijs van de vreugde.

⁸⁶En vergeef mijn vader, waarlijk hij behoort tot degenen die dwalend zijn;

⁸⁷En verneder mij niet op de Dag wanneer (alle schepselen) zullen herrijzen,-

⁸⁸De Dag waarop noch weelde noch zonen zullen baten.

⁸⁹Behalve degene die bij Allah aankomt met een gezond hart.

⁹⁰En het paradijs zal in de nabijheid van de godvrezenden gebracht worden.

⁹¹En het (helle) vuur zal in het volle aangezicht van de dwalenden geplaatst worden.”

⁹²En er zal tegen hen gezegd worden: “Waar zijn zij die jullie aanbaden,

⁹³Behalve Allah? Kunnen zij jullie helpen of zichzelf helpen?”

⁹⁴Dan zullen zij op hun gezichten in het (vuur) geworpen worden – Zij en de duivels en degenen die zondigden.

⁹⁵En samen met het hele leger van Iblies.

⁹⁶Zij zullen zeggen terwijl zij twisten,

⁹⁷“Bij Allah, wij hebben zeker een duidelijke dwaling gemaakt (in ons leven).

⁹⁸Toen wij jullie (valse goden) gelijk aan de Heer van de wereldwezens stelden[1].

⁹⁹En niemand heeft ons doen afdwalen behalve de misdadigers (neem daarom een vriend die jou steun geeft op de weg naar Allah).

¹⁰⁰Nu hebben wij geen bemiddelaars,

¹⁰¹Noch een naaste vriend.

¹⁰²(Helaas!) Als wij slechts een kans hadden om terug te keren, zullen wij zeker onder de gelovigen zijn!

¹⁰³Waarlijk, hierin is zeker een teken, maar de meesten van hen zijn geen gelovigen.

¹⁰⁴En waarlijk, jouw Heer! Hij is waarlijk de Almachtige, de Genadevolle.

¹⁰⁵Het volk van Noeh verloochende de Boodschappers.

¹⁰⁶Toen hun broeder Noeh tegen hen zei: “Zullen jullie Allah niet vrezen en Hem gehoorzamen?

¹⁰⁷Ik ben voor jullie een betrouwbare boodschapper.

¹⁰⁸Vrees Allah dus en gehoorzaam mij.

¹⁰⁹Ik vraag jullie hiervoor geen beloning, mijn beloning is slechts van de Heer van de werelden.

¹¹⁰(Onderhoud jullie verplichting tot Allah), vrees Hem en gehoorzaam mij.”

¹¹¹Zij zeiden: “Zullen wij jou geloven terwijl de laagste mensen jou volgen?”

¹¹²Hij zei: “En wat voor kennis heb ik over dat wat zij deden?”

¹¹³Hun verrekening is slechts bij mijn Heer, als jullie dat (maar) wisten.

¹¹⁴En ik ben niet van plan de gelovigen te verjagen.

¹¹⁵Ik ben slechts een duidelijke waarschuwer.”

¹¹⁶Zij zeiden: “Als jij niet stopt, Noeh. Dan zou je je zeker onder degenen die gestenigd zijn, bevinden.”

¹¹⁷Hij zei: “Mijn Heer! Waarlijk, mijn volk heeft mij verloochend.

¹¹⁸Oordeelt U daarom tussen hen en mij en red mij en degenen van de gelovigen die met mij zijn.”

¹¹⁹Vervolgens redden wij hem en degenen die bij hem waren in een volgeladen schip.

¹²⁰Toen verdronken Wij de anderen nadat degenen die achter bleven gered waren.

¹²¹Waarlijk, hierin is zeker een teken, maar de meesten van hen zijn geen gelovigen.

¹²²En waarlijk! Jullie Heer is zeker de Almachtige, de Genadevolle.

¹²³Het volk van ‘Ad verloochende de boodschappers.

¹²⁴Toen hun broeder Hoed tegen hen zei: “Zullen jullie Allah niet vrezen en Hem gehoorzamen?”

¹²⁵Waarlijk, ik ben een betrouwbare boodschapper voor jullie.

¹²⁶Vrees Allah dus en gehoorzaam mij.

¹²⁷Ik vraag van jullie geen beloning voor. Mijn beloning is slechts van de Heer van de werelden.

¹²⁸Bouwen jullie op elke hoge plaats paleizen zonder doel?

¹²⁹En nemen jullie voor jullie zelf paleizen alsof jullie daar voor altijd in zullen wonen.

¹³⁰En als jullie grijpen, grijpen jullie als tirannen?

¹³¹Vrees Allah dus en gehoorzaam mij.

¹³²vrees degene Die jullie geholpen heeft met alle (goede zaken) die jullie kennen.

¹³³Hij heeft jullie versterkt met vee en kinderen (waarom dan ondankbaar?).

¹³⁴En tuinen en bronnen.

¹³⁵Waarlijk, ik vrees voor jullie voor de bestraffing van een Grote Dag.”

¹³⁶Zij zeiden: “Het maakt ons niet uit of jij preekt of niet tot degenen die preken behoort.

¹³⁷Dit is niets anders dan de gewoonte van de ouderen van vroeger. [1]

¹³⁸En wij zullen niet gestraft worden.”

¹³⁹Dus verloochenden zij hem en Wij vernietigenden hen. Waarlijk! Hierin is zeker een teken maar de meesten van hen waren geen gelovigen.

¹⁴⁰En waarlijk! Jullie Heer is zeker de Almachtige, de Genadevolle.

¹⁴¹(Het volk van) Thamoed verloochenden de Boodschappers.

¹⁴²Toen hun broeder Saleh tot hen zei: “Zullen jullie Allah niet vrezen en Hem gehoorzamen?”

¹⁴³Ik ben een betrouwbare boodschapper voor jullie.

¹⁴⁴Vrees Allah dus en gehoorzaam mij.

¹⁴⁵Ik vraag van jullie geen beloning voor, mijn beloning is slechts van de Heer van de werelden.

¹⁴⁶Zijn jullie niet veilig achtergelaten met wat jullie hier hebben?

¹⁴⁷In tuinen en bronnen

¹⁴⁸En korenvelden en dadelpalmen met zachte bloeikolf.

¹⁴⁹En jullie hakken met grote vaardigheid huizen uit bergen.

¹⁵⁰Vrees Allah dus en gehoorzaam mij.

¹⁵¹En volg niet het bevel van de buitensporigen.

¹⁵²Die verderf in het land veroorzaken en het niet herstellen.”

¹⁵³Zij zeiden: “Jij ben slechts één die behekst is!

¹⁵⁴Jij bent niets anders dan een mens zoals wij. Geef ons dan een teken als je tot de waarachtige behoort.”

¹⁵⁵Hij zei: “Hier is een kamelin; zij heeft het recht om (water) te drinken, en jullie hebben het recht om (water) te drinken, (ieder) op een dag die bekend is.

¹⁵⁶Raak haar niet aan om haar te kwetsen opdat jullie niet door de bestraffing op de Grote Dag gegrepen worden.”

¹⁵⁷Maar zij slachtten haar en toen kregen zij spijt (door de straf die daardoor kwam).

¹⁵⁸Dus de bestraffing kwam over hen. Waarlijk, hierin is zeker een teken maar de meesten van hen waren geen gelovigen.

¹⁵⁹En waarlijk! Jouw Heer is zeker de Almachtige, de Genadevolle.

¹⁶⁰Het volk van Loet verloochende de boodschappers.

¹⁶¹Toen hun broeder Loet tegen hen zei: “Vrezen jullie Allah dan niet?

¹⁶²Waarlijk! Ik ben voor jullie een betrouwbare Boodschapper.

¹⁶³Vrees Allah dus en gehoorzaam mij.

¹⁶⁴Ik vraag jullie hier geen beloning voor, mijn beloning is slecht bij de Heer van de werelden.

¹⁶⁵Benaderen jullie de mannen van de werelden [1].

¹⁶⁶En laten jullie degenen die Allah voor jullie als echtgenotes geschapen heeft (links liggen)? Welnee, jullie zijn een overtredend volk!"

¹⁶⁷Zij zeiden: “Als je niet stopt, O Loet! Waarlijk, dan zul jij zeker behoren tot één van degenen die verdreven zullen worden!”

¹⁶⁸Hij zei: “Ik ben zeker één van degenen die jullie (kwade) daad van (sodomie) verwerpt.

¹⁶⁹Mijn Heer! Red mij en mijn familie tegen wat zij doen.”

¹⁷⁰Dus redden Wij hem en zijn familie, allen, -

¹⁷¹Behalve een oude vrouw (de vrouw van Loet) onder degenen die achterbleven.

¹⁷²Hierna vernietigden Wij de anderen.

¹⁷³En Wij lieten op hen een regen vallen (van stenen). En hoe kwaad was de regen van degenen die gewaarschuwd waren.

¹⁷⁴Waarlijk, hierin is zeker een teken maar de meesten van hen waren geen gelovigen.

¹⁷⁵En waarlijk! Jullie Heer is zeker de Almachtige, de Genadevolle.

¹⁷⁶De bewoners van Al-Aiyka verloochenden hun boodschappers.

¹⁷⁷Toen Shoe’aib tegen hen zei: “Zullen jullie Allah dan niet vrezen?

¹⁷⁸Ik ben voor jullie een betrouwbare boodschapper.

¹⁷⁹Vrees Allah dus en gehoorzaam mij.

¹⁸⁰Ik vraag jullie hier geen beloning voor, mijn beloning is slecht bij de Heer van de werelden.

¹⁸¹Geef het volle maat en veroorzaak geen vermindering.

¹⁸²En weeg met een goede en eerlijke weegschaal.

¹⁸³Bedrieg de mensen niet door hun zaken te verminderen, noch doe kwaad, veroorzaak corruptie en ellende in het land.

¹⁸⁴En vrees Hem Die jullie geschapen heeft en de generaties van voorheen.”

¹⁸⁵Zij zeiden: “Jij bent slechts één van de beheksten!

¹⁸⁶Jij bent slechts een mens zoals wij en waarlijk, wij denken dat jij één van de leugenaars bent!

¹⁸⁷Laat dus een stuk van de hemel op ons vallen als je tot de waarachtigen behoort!”

¹⁸⁸Hij zei: “Mijn Heer is Alwetend over wat jullie doen.”

¹⁸⁹Maar zij verloochenden hem, dus de bestraffing van de dag van de schaduw greep hen, voorwaar dat was de bestraffing van een geweldige dag.

¹⁹⁰Waarlijk hierin is zeker een teken maar de meesten van hen waren geen gelovigen.

¹⁹¹En waarlijk! Jullie Heer is zeker de Almachtige, de Genadevolle.

¹⁹²En waarlijk, dit is een openbaring van de Heer van de werelden.

¹⁹³Waarmee de betrouwbare ziel (Djibriel) neerdaalde.

¹⁹⁴Op jouw hart, dat je één van de waarschuwers moge zijn [1].

¹⁹⁵In de duidelijke Arabische taal.

¹⁹⁶En waarlijk, het is (aangekondigd) in de Boeken van vroegere volkeren.

¹⁹⁷Is het geen teken voor hen dat de geleerden van de Kinderen van Israël het als (waarheid) kenden?

¹⁹⁸En als Wij het hadden geopenbaard aan één van de niet-Arabieren,

¹⁹⁹En hij had het voor hen gereciteerd, dan zouden zij het niet geloofd hebben.

²⁰⁰En zo hebben Wij ervoor gezorgd dat het (ongeloof) de harten van de misdadigers binnentrad [1].

²⁰¹Zij zullen er niet in geloven totdat zij de pijnlijke bestraffing zien.

²⁰²Het zal plotseling tot hen komen, terwijl zij het niet beseffen.

²⁰³Dan zullen zij zeggen: “Kunnen wij uitstel krijgen?”

²⁰⁴Zouden zij dan wensen dat Onze Bestraffing bespoedigd werd?

²⁰⁵Zien jullie het dan niet als Wij hen nog jaren laten genieten,

²⁰⁶En daarna komt tot hen die (bestraffing) die hen beloofd was!

²⁰⁷Alles waarvan zij genoten zal voor hen niet nuttig zijn (het zal hun niet redden).

²⁰⁸En nooit hebben Wij een stad vernietigd zonder dat er waarschuwers waren –

²⁰⁹Door een herinnering, en nooit waren Wij onrechtvaardig.

²¹⁰En het zijn niet de duivels die het (de Koran) hebben neergedaald.

²¹¹Het zou hen (trouwens) niet passen, noch zouden zij daartoe in staat zijn.

²¹²Voorwaar, het afluisteren van (de engelen) hun woorden was uitgesloten (d.m.v. vlammende sterren).

²¹³Aanroep dus niet bij Allah een andere god omdat je tot degene zal behoren die een bestraffing zullen krijgen.

²¹⁴En waarschuw je naaste verwanten.

²¹⁵En verlaag je vleugens (wees nederig) voor de gelovigen die jou volgen.

²¹⁶En als zij jou niet gehoorzamen zeg: “Ik distantieer mij van wat jullie doen (als wij de Soennah als een spelletje zien dan zal de Profeet zich van ons distantieren, dus geen voorspraak op de dag des oordeels!)."

²¹⁷En leg je vertrouwen in de Almachtige, de Genadevolle, -

²¹⁸Degene die jou ziet wanneer je opstaat (voor het nachtgebed, dit is zeer belangrijk, ook al is het maar één keer per week).

²¹⁹En jullie bewegingen onder degenen die neerknielen.

²²⁰Voorwaar! Hij, alleen Hij, is de Alhorende, de Alwetende.

²²¹Zal ik jullie vertellen op wie de duivels neerdalen?

²²²Zij dalen neer op elke leugenaar en zondig persoon.

²²³Die gehoor geeft, en de meesten van hen zijn leugenaars.

²²⁴En de dichters, de dwalenden volgen hen,

²²⁵Zie je dan niet dat zij in iedere vallei over ieder onderwerp spreken in hun gedichten? –

²²⁶En dat zij zeggen wat zij niet doen.

²²⁷Behalve degenen die geloven en goede daden verrichten en Allah veelvuldig gedenken. En zij die het goed maken na het plegen van onrecht. En betreft de onrechtpleger (die geen eerlijk berouw tonen) zullen er gauw achter komen tot welke plaats hun (uiteindelijke) terugkeer zal zijn.