Al-Mutaffifin

¹وای بر کم‌فروشان!

²[همان] کسانی‌ که چون [برای خود] از مردم پیمانه می‌کنند، حق خود را کامل می‌گیرند،

³و هنگامی ‌که [می‌خواهند] برای آنان پیمانه یا وزن کنند، کم می‌گذارند.

⁴آیا آنها گمان نمی‌کنند که [قیامت فرا می‌رسد و از قبرها] برانگیخته می‌شوند،

⁵در روزی بزرگ؟

⁶[همان] روزی‌ که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان می‌ایستند.

⁷هرگز چنین نیست [که کافران پنداشته‌اند]! به راستی که نامۀ [اعمال] بدکاران در سِجّین است.

⁸و تو چه دانی که سِجّین چیست؟

⁹کتابی است که [اعمال بدکاران در آن] نوشته شده است.

¹⁰در آن روز، وای بر تکذیب‌کنندگان!

¹¹همان کسانی که روز جزا را [انکار و] تکذیب می‌کنند؛

¹²و جز ستمکارانِ گنهکار، [کسی] آن [روز] را تکذیب نمی‌کند.

¹³هنگامی که آیات ما بر او تلاوت می‌شود، می‌گوید: «[این] افسانه‌های [خیالی] گذشتگان است».

¹⁴هرگز چنین نیست [که آنها گمان می‌کنند]؛ بلکه [به سبب] آنچه کرده‌اند، بر دل‌هایشان زنگار بسته است.

¹⁵هرگز چنین نیست [که آنها می‌پندارند]. بی‌گمان، آنان در آن روز از [دیدار] پروردگار‌شان محرومند.

¹⁶و [بعد از حساب،] مسلماً وارد دوزخ می‌شوند.

¹⁷آنگاه به آنان گفته می‌شود: «این [آتش،] همان چیزی است که آن را تکذیب می‌کردید».

¹⁸هرگز چنین نیست [که آنها می‌پندارند]؛ بی‌گمان، نامۀ [اعمال] نیکوکاران در «عِلّیین» است.

¹⁹و تو چه دانی که «عِلّیین» چیست؟

²⁰کتابی است که [اعمال نیکوکاران در آن] نوشته شده است،

²¹که مقرّبان [درگاه الهی] بر آن حاضر می‌شوند [و گواهی می‌دهند].

²²همانا نیکوکاران در نعمت[های بهشت] هستند.

²³بر تخت‌ها [تکیه زده و] می‌نگرند.

²⁴خرمی و نشاطِ نعمت [بهشت] را در چهره‌هایشان [می بینی و] می‌شناسی.

²⁵آنها از شراب نابِ مُهرشده، [نوشانیده و] سیراب می‌شوند.

²⁶مُهری که بر آن نهاده شده، از مُشک است، و مشتاقان [رحمت]، در این [شراب و دیگر نعمت‌های بهشتی] باید بر یکدیگر پیشی گیرند.

²⁷و آمیزه‌اش از [چشمه] تسنیم است؛

²⁸[همان] چشمه‌ای که مقربان [درگاه الهی] از آن می‌نوشند.

²⁹همانا کسانی که جرم و گناه مرتکب شدند، پیوسته [در دنیا] بر کسانی‌ که ایمان آورده بودند می‌خندیدند.

³⁰و هر گاه [مؤمنان] از کنار‌شان می‌گذشتند، با چشم و ابرو به هم اشاره می‌کردند [و آنان را به سُخره می‌گرفتند]؛

³¹و چون به سوی خانوادۀ خود بازمی‌گشتند، [به خاطر تمسخرِ مؤمنان] شادمان و خندان بودند؛

³²و هنگامی که مؤمنان را می‌دیدند می‌گفتند: «بی‌گمان، اینان گمراهانند»؛

³³در حالی ‌که آنان برای مراقبت [و نگهبانی،] بر مؤمنان فرستاده نشده بودند.

³⁴ولی امروز کسانی ‌که ایمان آورده‌اند، به کافران می‌خندند.

³⁵بر تخت‌های [آراسته نشسته و به نعمت‌های الهی که برترین آنها، رؤیت وجه گرامی الله است] می‌نگرند.

³⁶آیا کافران [با چشیدن عذاب،] جزای آنچه را که می‌کردند دریافت نموده‌اند؟