Al-Mursalat

المرسلات

Mürselat • 50 ayet • Mekki

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَٱلۡمُرۡسَلَٰتِ عُرۡفٗا﴿١﴾

1Yemin olsun, ardı ardına gönderilenlere.

فَٱلۡعَٰصِفَٰتِ عَصۡفٗا﴿٢﴾

2Şiddetle esip savuranlara.

وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشۡرٗا﴿٣﴾

3Yaydıkça yayanlara.

فَٱلۡفَٰرِقَٰتِ فَرۡقٗا﴿٤﴾

4Ayırdıkça ayıranlara.

فَٱلۡمُلۡقِيَٰتِ ذِكۡرًا﴿٥﴾

5Zikri getirip, bırakanlara.

عُذۡرًا أَوۡ نُذۡرًا﴿٦﴾

6Gerek özür için olsun, gerek uyarı için.

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٞ﴿٧﴾

7Şüphe yok ki, size vaadedilen mutlaka gerçekleşecektir.

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتۡ﴿٨﴾

8Yıldızların ışığı söndüğü zaman.

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتۡ﴿٩﴾

9Gök yarıldığında.

وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ نُسِفَتۡ﴿١٠﴾

10Dağlar parçamparça olup savrulduğunda.

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتۡ﴿١١﴾

11Peygamberlere ümmetleri hakkında şahitlik vakitleri bildirildiği zaman.

لِأَيِّ يَوۡمٍ أُجِّلَتۡ﴿١٢﴾

12Bu, hangi güne ertelenmiş?

لِيَوۡمِ ٱلۡفَصۡلِ﴿١٣﴾

13Ayrım (hüküm) gününe (ertelenmiştir).

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ﴿١٤﴾

14Hüküm gününün ne olduğunu sen ne bileceksin?

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ﴿١٥﴾

15O gün vay yalanlayanların haline!

أَلَمۡ نُهۡلِكِ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٦﴾

16Biz, öncekileri helak etmedik mi?

ثُمَّ نُتۡبِعُهُمُ ٱلۡأٓخِرِينَ﴿١٧﴾

17Sonra arkadan gelenleri de onların arkasına takacağız.

كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ﴿١٨﴾

18Biz, günahkârlara işte böyle yaparız.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ﴿١٩﴾

19O gün vay yalanlayanların haline!

أَلَمۡ نَخۡلُقكُّم مِّن مَّآءٖ مَّهِينٖ﴿٢٠﴾

20Sizi basit bir sudan yaratmadık mı?

فَجَعَلۡنَٰهُ فِي قَرَارٖ مَّكِينٍ﴿٢١﴾

21Ve onu sağlam bir yere yerleştirmedik mi?

إِلَىٰ قَدَرٖ مَّعۡلُومٖ﴿٢٢﴾

22Belli bir süreye kadar.

فَقَدَرۡنَا فَنِعۡمَ ٱلۡقَٰدِرُونَ﴿٢٣﴾

23Buna gücümüz yeter. Ne güzel güç yetirenleriz.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ﴿٢٤﴾

24O gün yalanlayanların vay haline!

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ كِفَاتًا﴿٢٥﴾

25Biz, yeryüzünü bir toplanma yeri kılmadık mı?

أَحۡيَآءٗ وَأَمۡوَٰتٗا﴿٢٦﴾

26Diri olanları da, ölü olanları da.

وَجَعَلۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ شَٰمِخَٰتٖ وَأَسۡقَيۡنَٰكُم مَّآءٗ فُرَاتٗا﴿٢٧﴾

27Orada yüksek dağlar yaratıp size tatlı su içirmedik mi?

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ﴿٢٨﴾

28O gün yalanlayanların vay haline!

ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ﴿٢٩﴾

29Yalanlamış olduğunuza (azaba) doğru yürüyün bakalım!

ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ ظِلّٖ ذِي ثَلَٰثِ شُعَبٖ﴿٣٠﴾

30Üç kollu (ateşin) gölgesine doğru yürüyün!

لَّا ظَلِيلٖ وَلَا يُغۡنِي مِنَ ٱللَّهَبِ﴿٣١﴾

31Ne gölgelendirir, ne alevden korur.

إِنَّهَا تَرۡمِي بِشَرَرٖ كَٱلۡقَصۡرِ﴿٣٢﴾

32O, her biri saraylar gibi olan kıvılcımlar saçar.

كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٞ صُفۡرٞ﴿٣٣﴾

33Her biri sarı develer gibidir.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ﴿٣٤﴾

34O gün yalanlayanların vay haline!

هَٰذَا يَوۡمُ لَا يَنطِقُونَ﴿٣٥﴾

35Bu, onların konuşamayacakları bir gündür.

وَلَا يُؤۡذَنُ لَهُمۡ فَيَعۡتَذِرُونَ﴿٣٦﴾

36Onların özür dilemelerine dahi izin verilmez.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ﴿٣٧﴾

37O gün yalanlayanların vay haline!

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِۖ جَمَعۡنَٰكُمۡ وَٱلۡأَوَّلِينَ﴿٣٨﴾

38Bu, ayırma (hüküm) günüdür. Sizi ve evvelkileri bir araya toplarız.

فَإِن كَانَ لَكُمۡ كَيۡدٞ فَكِيدُونِ﴿٣٩﴾

39Eğer bir tuzağınız varsa, haydi bana karşı tuzak kurun!

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ﴿٤٠﴾

40O gün, yalanlayanların vay haline!

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي ظِلَٰلٖ وَعُيُونٖ﴿٤١﴾

41Şüphesiz ki takva sahipleri, gölgelerde pınar başlarındadır.

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشۡتَهُونَ﴿٤٢﴾

42Ve canlarının çekip-arzu ettiği meyveler (arasındadırlar).

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ﴿٤٣﴾

43Yaptığınız ameller sebebi ile afiyetle yiyin, için.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿٤٤﴾

44Biz, iyilik yapanları işte böyle ödüllendiririz.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ﴿٤٥﴾

45O gün yalanlayanların vay haline!

كُلُواْ وَتَمَتَّعُواْ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجۡرِمُونَ﴿٤٦﴾

46Yiyin ve biraz yararlanın; muhakkak ki siz günahkârlarsınız.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ﴿٤٧﴾

47O gün, yalanlayanların vay haline!

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرۡكَعُواْ لَا يَرۡكَعُونَ﴿٤٨﴾

48Onlara; “Rükû edin!” denildiği zaman rükû etmezlerdi.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ﴿٤٩﴾

49O gün yalanlayanların vay haline!

فَبِأَيِّ حَدِيثِۭ بَعۡدَهُۥ يُؤۡمِنُونَ﴿٥٠﴾

50Onlar bundan (Kur'an'dan) sonra artık hangi söze iman edecekler?

← Al-InsanAn-Naba→

RELATED SURAHS

7

Al-A'raf

A'raf

22

Al-Hajj

Hac

45

Al-Jathiyah

Casiye

1

Al-Fatiha

Fatiha

Browse all 114 surahs