Al-Qalam

¹Nûn.[1] Kaleme ve yazdıklarına yemin olsun.

²Sen, Rabbinin nimeti sayesinde bir deli değilsin.

³Senin için tükenmez bir ecir vardır.

⁴Şüphesiz sen, çok büyük bir ahlâk üzeresin.

⁵Sen de göreceksin, onlar da görecekler.

⁶Hanginizin delirmiş olduğunu.

⁷Doğrusu Rabbin, kendi yolundan sapan kişiyi en iyi bilendir. Hidayete erenleri de en iyi bilen O'dur.

⁸Sakın yalanlayanlara itaat etme!

⁹Onlar ister ki, sen müsamaha gösterip, yumuşak davranasın da onlar da sana yumuşak davransınlar.

¹⁰Sakın itaat etme çokça yemin eden, aşağılık ve değersiz her kişiye.

¹¹Arkadan çekiştirip, laf götürüp getirene.

¹²İyiliğe engel olan, saldırgan günahkâra.

¹³Kabaya sonra da soysuza.

¹⁴O mal ve oğullar sahibi oldu diye.

¹⁵Karşısında ayetlerimiz okunduğunda “öncekilerin masallarıdır” der.

¹⁶Yakında biz onun burnu üzerine damga vuracağız.

¹⁷Gerçek şu ki biz o bahçe sahiplerini sınadığımız gibi bunları da sınadık: Hani sabah vaktinde onu mutlaka devşireceklerine yemin etmişlerdi.

¹⁸(İnşaallah diyerek, yeminlerinde) istisna da yapmıyorlardı.

¹⁹Onlar uyurken, Rabbin tarafından bir kuşatıcı (ateş) bahçeyi sarıverdi.

²⁰Bahçeler bir anda kapkara kesildi.

²¹Sabah vakti birbirlerine seslendiler.

²²Eğer mahsulü toplayacaksanız, erkenden yola çıkın!

²³Kendi aralarında fısıldaşarak yola koyuldular.

²⁴"Sakın bugün oraya bir yoksul girip yanınıza sokulmasın" diye.

²⁵(Yoksulları) alıkoymaya güçleri yetiyormuş gibi erkenden gittiler.

²⁶Fakat bahçeyi o halde gördüklerinde; “Biz mutlaka yolumuzu şaşırmış olmalıyız!” dediler.

²⁷Bilâkis biz, mahrum bırakıldık.

²⁸Onların en mu'tedil/insaflı olanı: "Ben size, keşke Allah’ı tesbih etseydiniz dememiş miydim?" dedi.

²⁹Onlar; “Rabbimizi tesbih ederiz. Şüphesiz biz, zalim kimseler imişiz.” dediler.

³⁰Karşılıklı olarak birbirlerini kınamaya başladılar.

³¹Şöyle dediler: “Yazıklar olsun bize! Gerçekten biz azgın kişilermişiz!”

³²“Umulur ki, Rabbimiz bize bunun yerine daha iyisini verir. Çünkü biz artık Rabbimizi arzulayanlarız.”

³³İşte azap böyledir. Ahiret azabı ise elbette daha büyüktür. Keşke bilselerdi.

³⁴Şüphesiz Allah’a karşı gelmekten sakınanlar için Rableri katında Naîm Cennetleri vardır.

³⁵Biz hiç, Müslümanlarla suçluları bir tutar mıyız?

³⁶Ne oluyor size? Nasıl hüküm veriyorsunuz?

³⁷Yoksa sizin bir kitabınız var da ondan mı okuyorsunuz?

³⁸Onda, “Beğendiğiniz her şey sizindir” (diye mi yazılı?)

³⁹Yoksa; “Neye hükmederseniz o yerine getirilir.” diye kıyamete kadar geçerli olacak, size verilmiş yeminler/sözler mi var?

⁴⁰Sor onlara; hangileri bunun savunuculuğunu yapacak?

⁴¹Yoksa onların ortakları mı var? Eğer doğru söyleyenler iseler o halde ortaklarını getirsinler.

⁴²Baldırın açılacağı o günde onlar secde etmeye davet edilecekler. Fakat buna güç yetiremezler.

⁴³Gözleri korku içinde, yüzlerini zillet bürümüştür. Oysa onlar, sağ salim iken secde etmeye çağrılmışlardı.

⁴⁴Artık beni ve bu sözü yalanlayanları baş başa bırak. Biz onları bilmeyecekleri bir yerden derece derece azaba yaklaştıracağız.

⁴⁵Onlara mühlet veriyorum. Çünkü benim tuzağım çok sağlamdır.

⁴⁶Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da onlar bu yüzden ağır bir borç yükü altına mı girmişlerdir?

⁴⁷Yoksa gayb onların yanındadır da onlar mı yazıyorlar?

⁴⁸Rabbinin hükmünü sabırla bekle! Balık sahibi/Yunus gibi olma! Hani o, dertli bir sesle Rabbine seslenmişti.

⁴⁹Şayet Rabbinden ona bir nimet yetişmemiş olsaydı, o mutlaka kınanmış bir hâlde ıssız bir yere atılacaktı.

⁵⁰Ancak Rabbi onu seçti ve onu salihlerden kıldı.

⁵¹Kâfirler, o zikri işittikleri vakit neredeyse seni gözleriyle devireceklerdi. “O, kesinlikle bir delidir.” diyorlardı.

⁵²Oysa o (Kur'an) ancak alemler için bir öğüttür.