Sad

¹Sâd.[1] Öğüt dolu Kur’an’a yemin olsun ki!

²Hayır. O inkâr edenler bir büyüklenme ve ayrılık içindedirler.

³Onlardan önce nice nesiller helâk ettik, onlar da feryat ettiler. Hâlbuki kurtulma vakti değildi.

⁴Aralarından bir uyarıcının gelmesine şaşırdılar. Kâfirler dedi ki: "Bu, yalancı bir sihirbazdır!"

⁵İlahları tek bir ilah mı yaptı? Bu, hayret edilecek bir şeydir.

⁶Onların ileri gelenleri: "Yürüyün! İlahlarınız üzerinde sebat/kararlılık gösterin. Sizden istenen şey budur." diye harekete geçtiler.

⁷Biz bunu diğer dinde de işitmedik. Bu sadece bir uydurmadır.

⁸Kur’an, aramızdan ona mı indirilmiş? Hayır! Onlar zikrimden şüphe ediyorlar. Çünkü henüz azabımı tatmadılar.

⁹Yoksa, güçlü ve çok ihsan sahibi olan Rabbinin rahmet hazineleri onların yanında mıdır?

¹⁰Yoksa göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların mülkü onlara mı ait? Öyle ise (göklerin) yollarına yükselsinler (görelim)!

¹¹Onlar burada takım takım bozguna uğramış perişan bir ordudur.

¹²Onlardan önce Nûh kavmi, Âd (kavmi) ve kazıklar sahibi Firavun da yalanlamıştı.

¹³Semûd ve Lût’un kavmi de, Eyke halkı da. İşte onlar da birer grup idiler.

¹⁴Onların her biri rasûlleri yalanladılar da azabımı hak ettiler.

¹⁵Onlar geri dönüşü olmayan bir tek çığlıktan başka bir şey beklemiyorlar.

¹⁶"Rabbimiz! Hesap gününden önce bizim payımızı çabucak ver." derler.

¹⁷Onların söylediklerine sabırlı ol. O kuvvet sahibi kulumuz Dâvud'u hatırla. O, her zaman Allah'a yönelirdi.

¹⁸Doğrusu biz dağlara boyun eğdirdik. Akşam ve sabah onlar kendisiyle (Dâvud ile) birlikte (Allah'ı) tesbih ederlerdi.

¹⁹Toplanmış kuşlarda (onunla birlikte tesbih ettiler) Hepsi de ona yönelip, uydular.

²⁰Onun hükümranlığını kuvvetlendirmiştik. Ona hikmet ve kesin hüküm kabiliyeti vermiştik.

²¹Sana davacıların haberi geldi mi? Hani onlar duvarı aşarak mabede girmişlerdi.

²²Dâvud’un yanına gitmişlerdi de, Dâvud onlardan korkmuştu. "Korkma! Biz birbirine hasım iki davacıyız. Aramızda adaletle hükmet, haksızlık etme; bize doğru yolu göster." dediler.

²³Bu benim kardeşimdir, onun doksan dokuz koyunu, benim ise tek bir koyunum var. "Onu da bana ver.” Dedi ve tartışmada beni bastırdı."

²⁴Dâvud: "Koyununu kendi koyunları arasına katmak istemekle sana haksızlık etmiş. Zaten ortakların çoğu, birbirlerine zulmeder. Ancak iman eden salih amellerde bulunanlar müstesna. Bunlar da ne kadar azdır!" dedi. Dâvud, kendisini imtihan ettiğimizi anlamış ve Rabbinden bağışlanma dileyerek secdeye kapanmış ve O’na yönelmişti.

²⁵Böylece onu bağışladık. Şüphesiz onun bizim katımızda gerçekten bir yakınlığı ve varılacak güzel bir yeri vardır.

²⁶Ey Dâvud! Seni yeryüzünde bir halife kıldık. O halde insanlar arasında hak/adaletle hüküm ver. Heva ve hevese uyma, yoksa seni Allah’ın yolundan saptırır. Allah’ın yolundan sapanlara ise hesap gününü unutmalarından dolayı şiddetli bir azap vardır.

²⁷Biz göğü, yeri ve ikisi arasındakileri boş yere yaratmadık. Bu, kâfirlerin zannıdır. Vay o kâfirlerin ateşteki haline!

²⁸Yoksa iman edip salih amellerde bulunanları, yeryüzünde bozgunculuk yapanlar gibi mi tutacağız? Yoksa takva sahiplerini facirler gibi mi tutacağız?

²⁹(Bu), ayetlerini düşünsünler ve akıl sahipleri öğüt alsınlar diye sana indirdiğimiz mübarek bir kitaptır.

³⁰Dâvud’a Süleyman’ı bağışladık. O, ne güzel bir kuldu. Doğrusu o, daima Allah’a yönelirdi.

³¹Hani akşama doğru kendisine, üç ayağının üzerinde durup bir ayağını tırnağının üzerine diken (çalımlı ve safkan) atlar sunulmuştu.

³²O da şöyle demişti: "Hayrı sevmek beni, Rabbimin zikrinden alıkoydu. Nihayet (Güneş) perdenin arkasına gizlendi."

³³“Onları bana geri getirin.” (dedi). Sonra da (onların) bacaklarını ve boyunlarını vurmaya başladı.

³⁴Andolsun biz Süleyman'ı imtihan ettik. Tahtının üstüne bir ceset bırakıverdik. Sonra tevbe edip bize yöneldi.

³⁵Dedi ki: “Rabbim, bana mağfiret buyur ve benden sonra hiç kimseye nasip olmayacak bir mülk ver. Şüphesiz, sen çok ihsan sahibisin."

³⁶Böylece biz de rüzgârı onun buyruğuna verdik. Onun emriyle dilediği tarafa yumuşak bir şekilde akıp gidiyordu.

³⁷Bütün bina ustası ve dalgıç Şeytanları da (onun emrine verdik).

³⁸Bukağılara vurulmuş halde birbirlerine yaklaştırılmış olan daha başkalarını da (onun hizmetine verdik).

³⁹“İşte bu, bizim hesapsız ihsanımızdır. Artık dilersen (başkalarına) ihsan et, dilersen de (elinde) tut.”

⁴⁰Şüphesiz onun bizim katımızda bir yakınlığı ve varılacak güzel bir yeri vardır.

⁴¹Kulumuz Eyyûb’u da an. Hani Rabbine: “Şeytan bana bir yorgunluk ve azap verdi." diye seslenmişti.

⁴²“Ayağını yere vur! İşte yıkanacak ve içilecek soğuk bir su (dedik).”

⁴³Ona katımızdan bir rahmet ve akıl sahiplerine bir öğüt olması üzere ailesini ve onlarla birlikte bir o kadarını daha bahşettik.

⁴⁴"Eline bir demet sap al da onunla vur, yemini böyle yerine getir." Gerçekten Eyyûb sabırlı (bir kul) idi. O, ne iyi kuldu daima Allah’a yönelirdi.

⁴⁵Güç ve basiret sahibi kullarımız İbrahim'i, İshak'ı ve Ya'kûb'u da an.

⁴⁶Biz onları, özellikle ahiret yurdunu düşünen ihlaslı kimseler kıldık.

⁴⁷Çünkü onlar, katımızda seçilmiş ve hayırlı kimselerden idiler.

⁴⁸İsmail’i, Elyasa’yı ve Zülkifl’i de an. Hepsi de hayırlı kimselerden idiler.

⁴⁹Bu bir anmadır. Doğrusu Allah'tan korkanlar için varılacak güzel bir yer vardır.

⁵⁰Kapıları yalnızca kendilerine açılmış Adn Cennetleri vardır.

⁵¹Orada koltuklarına kurulmuşlar, birçok meyve ve içecek isterler.

⁵²Yanlarında bakışlarını yalnız kendilerine dikmiş yaşıt eşler vardır.

⁵³İşte hesap günü için size vadedilen budur.

⁵⁴Şüphesiz bu, bizim (ihsan ettiğimiz) rızkımızdır, bitip tükenmesi de yok.

⁵⁵Bu (takva sahipleri içindi; ama) azgınlar içinse muhakkak varılacak kötü bir yer vardır.

⁵⁶Cehennem. Onlar oraya girerler. Orası ne kötü bir yataktır!

⁵⁷İşte bu kaynar su ve irindir, artık onu tatsınlar.

⁵⁸O türden başka çeşit çeşit (azap) daha vardır.

⁵⁹(Kendi aralarında şöyle derler:) “İşte şunlar sizinle beraber (elim ateşe) girecek olanlardır.” (Zalimler ise der ki:) “Onlar rahat yüzü görmesinler! Onlar (da bizim gibi) ateşe gireceklerdir.”

⁶⁰(Zalimlere uyanlar ise:) “Hayır, asıl siz rahat yüzü görmeyin. Onu bize siz sundunuz. Ne kötü bir yerdir.” diyeceklerdir.

⁶¹“Rabbimiz! Kim bunu bizim önümüze sürdüyse, onun ateşteki azabını kat kat arttır.” derler.

⁶²Derler ki: "Ne oluyor da, kendilerini kötülerden saydığımız adamları göremiyoruz?"

⁶³Biz onlarla alay ederdik. Yoksa gözler mi onlardan kaydı (da göremiyoruz)?”

⁶⁴İşte cehennem halkının birbiriyle olan bu tartışması kesin gerçektir.

⁶⁵De ki: "Ben sadece bir uyarıcıyım. Tek ve Kahhâr olan Allah’tan başka bir (hak) ilah yoktur."

⁶⁶(O) göklerin, yerin ve bu ikisi arasındakilerin Rabbidir, çok güçlüdür, çok bağışlayandır.

⁶⁷De ki: "Bu (Kur'an), büyük bir haberdir."

⁶⁸Siz ise ondan yüz çeviriyorsunuz.

⁶⁹Yüce topluluk (mele-i a'la) aralarında tartışırlarken benim hiçbir bilgim yoktu.

⁷⁰“Ben, ancak apaçık bir uyarıcı olduğum için bana vahyolunuyor.”

⁷¹Hani Rabbin meleklere; “Gerçekten ben çamurdan bir beşer yaratacağım.” demişti.

⁷²Ben şeklini verip, ona ruhumdan üflediğim zaman hemen ona secdeye kapanın.”

⁷³Meleklerin tümü hep birlikte secdeye kapandılar.

⁷⁴İblis müstesnâ. Büyüklük tasladı ve kâfirlerden oldu.

⁷⁵(Allah) Buyurdu ki: "Ey İblis! İki elimle yarattığıma seni secde etmekten alıkoyan nedir? Büyüklük mü tasladın yoksa yücelerden mi oldun?"

⁷⁶Dedi ki: “Ben ondan daha hayırlıyım. Sen beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın.”

⁷⁷(Allah) buyurdu ki: "Öyleyse çık oradan. Sen artık kovulmuş birisin."

⁷⁸“Ve şüphesiz ceza gününe kadar benim lanetim senin üzerindedir.”

⁷⁹(İblis): “Rabbim! Öyle ise onların tekrar diriltilecekleri güne kadar bana mühlet ver!” dedi.

⁸⁰(Allah) buyurdu ki: “O halde sen, kendisine mühlet verilenlerdensin.''

⁸¹Vakti bilinen bir güne kadar.

⁸²"Senin izzetin adına yemin ederim ki, onların hepsini aldatıp saptıracağım." dedi.

⁸³Ancak, içlerinde ihlas sahibi kulların müstesna.

⁸⁴(Allah) Buyurdu ki: “İşte bu haktır ve ben hakkı söylerim.”

⁸⁵Cehennem'i tamamen senden olanlar ve sana uyanlarla dolduracağım.

⁸⁶De ki: "Ben sizden bir ücret istemiyorum. Kendiliğimden bir yükümlülük getirenlerden de değilim."

⁸⁷O, yalnızca bütün âlemler için bir öğüttür.

⁸⁸Onun haberini bir süre sonra bileceksiniz.