Al-Fajr

الفجر

The Dawn30 ayahsMeccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَٱلۡفَجۡرِ﴿١

1قسم به فجر (صبح).

وَلَيَالٍ عَشۡرٖ﴿٢

2و قسم به شب‌های ده‌گانه.

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ﴿٣

3و قسم به جفت و طاق.

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ﴿٤

4و قسم به شب چون سپری شود.

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٞ لِّذِي حِجۡرٍ﴿٥

5آیا درین (امر) قسم کافی برای صاحبان خرد نیست؟ (بلی هست!).

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ﴿٦

6آیا ندیدی که پروردگارت با قوم عاد چه کرد؟

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ﴿٧

7قوم ارم که صاحب قامت‌های بلند و ستون مانند بودند.

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ﴿٨

8که مانند آن در (هیچ‌یک) از شهرها آفریده نشده بود.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ﴿٩

9و با قوم ثمود؟ آنانی که سنگ‌ها را در وادی (القری) می‌تراشیدند.

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ﴿١٠

10با فرعون؟ که میخ‌ها (برای سزا دادنِ مردم) داشت.

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ﴿١١

11(این سه قوم) همان کسانی بودند که در شهرها سرکشی کردند.

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ﴿١٢

12پس در آن شهرها فساد بیشتر کردند.

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ﴿١٣

13لهذا پروردگارت آنان را به عذاب سخت گرفتار کرد.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ﴿١٤

14یقیناً پروردگار تو در کمین‌گاه (مراقب اعمال بندگان) است.

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ﴿١٥

15پس اما انسان هرگاه پروردگارش او را امتحان کند و به او مقام و نعمت دهد، می‌گوید: پروردگارم مرا عزت داد.

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ﴿١٦

16و اما وقتی که پروردگارش او را امتحان کند و روزی‌اش را بر او تنگ سازد، می‌گوید: پروردگارم مرا اهانت کرده است.

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ﴿١٧

17نه، چنین نیست، بلکه شما یتیم را گرامی نمی‌دارید.

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ﴿١٨

18و همدیگر را بر طعام دادن مسکین ترغیب نمی‌کنید.

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا﴿١٩

19و میراث دیگران را با مال خود خلط نموده (به طریقۀ نادرست) می‌خورید.

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا﴿٢٠

20و مال را بسیار (بیش از حد) دوست می‌دارید.

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا﴿٢١

21چنین نیست، بلکه وقتی زمین به شدت درهم کوبیده شود.

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا﴿٢٢

22و پروردگارت بیاید و فرشتگان صف بسته حاضر شوند.

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ﴿٢٣

23و آن روز دوزخ در میان آورده شود، آن روز انسان (کافر) عبرت می‌گیرد، ولی چنین عبرت گرفتن چه سودی برای او دارد؟!

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي﴿٢٤

24می‌گوید: ای کاش برای این زندگی‌ام چیزی قبلاً می‌فرستادم.

فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ﴿٢٥

25پس آن روز هیچ کسی چون عذاب الله عذاب نکند.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ﴿٢٦

26و هیچ کسی هم چون الله او را به بند (زنجیرها) نمی‌بندد.

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ﴿٢٧

27(و در حالت نزع گفته شود که) ای نفس (شخص) آرام‌گیرنده (به ایمان)!

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ﴿٢٨

28به‌سوی پروردگارت بازگرد، (در حالی که) تو از او راضی و او از تو راضی است.

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي﴿٢٩

29پس در زمره بندگانم داخل شو.

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي﴿٣٠

30و در جنت من داخل شو.

RELATED SURAHS