Al-Qiyamah

القيامة

The Resurrection • 40 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ﴿١﴾

1قسم می‌خورم به روز قیامت.

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ﴿٢﴾

2و قسم می‌خورم به نفس ملامت کننده (و پشیمان‌شونده).

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ﴿٣﴾

3آیا انسان گمان می‌کند که استخوان‌هایش را جمع نخواهیم کرد؟

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ﴿٤﴾

4بلی! (چنین خواهیم کرد) در حالیکه قادریم بر آن که (حتى) سرانگشتان او را (هم) برابر سازیم.

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ﴿٥﴾

5بلکه انسان می‌خواهد (با انکار نمودن) راه فسق و فجور را پیش روی خود باز کند.

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ﴿٦﴾

6(و به طور استهزا) می‌پرسد: روز قیامت چه وقت است؟

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ﴿٧﴾

7پس وقتی که چشم‌ها خیره شود.

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ﴿٨﴾

8و ماه بی‌نور و تاریک شود.

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ﴿٩﴾

9و آفتاب و ماه یکجا جمع شود.

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ﴿١٠﴾

10و (وقتی روز قیامت برپا شود) انسان می‌گوید: راه گریز کجاست؟

كَلَّا لَا وَزَرَ﴿١١﴾

11نه! هرگز جای (گریز و) پناه نیست.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ﴿١٢﴾

12(بلکه) در آن روز قرارگاه تنها به‌سوی پروردگار توست.

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ﴿١٣﴾

13انسان در آن روز به آنچه پیش فرستاده و به آنچه پس گذاشته است خبر داده می‌شود.

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ﴿١٤﴾

14بلکه انسان به (خوب و بد) نفس خود بیناست.

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ﴿١٥﴾

15اگرچه (در آن روز) عذرهایی پیش کند.

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ﴿١٦﴾

16(ای پیغمبر! در وقت نزول وحی) زبانت را حرکت مده تا در یاد کردن آن شتاب کنی.

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ﴿١٧﴾

17بی‌گمان جمع کردن آن در سینۀ تو و خواندنش بر عهدۀ ماست.

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ﴿١٨﴾

18پس چون آن را (به زبان جبریل) خواندیم، پس قرائت آن را پیروی کن.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ﴿١٩﴾

19باز بیان (حقایق و تفسیر) آن بر عهدۀ ماست.

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ﴿٢٠﴾

20نه، چنین نیست (که می‌گویید) بلکه شما دنیای زودگذر را دوست می‌دارید.

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ﴿٢١﴾

21و آخرت را ترک می‌کنید.

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ﴿٢٢﴾

22(حال آن که کامیاب و ناکام در آخرت معلوم شود) در آن روز چهره‌هایی شاداب (و خرم) هستند.

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ﴿٢٣﴾

23(چرا که) به پروردگار خود می‌نگرند.

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ﴿٢٤﴾

24و چهره‌هایی در آن روز گرفته (و غمگین) است.

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ﴿٢٥﴾

25(چون) یقین دارند که به معصیت کمرشکن گرفتار می‌شوند.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ﴿٢٦﴾

26چنین نیست (که ایشان گمان دارند) هنگامی که جان به گلوگاه رسد.

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ﴿٢٧﴾

27و گفته شود: آیا کسی هست که افسون بخواند؟

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ﴿٢٨﴾

28و (محتضر) يقين کند که زمان جدایی (روح از بدن) فرا رسیده است.

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ﴿٢٩﴾

29و ساق پا به ساق دیگر بپیچد (که دیگر حرکت نتواند).

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ﴿٣٠﴾

30آن روز، روز سوق دادنش به‌سوی پروردگار توست.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ﴿٣١﴾

31پس (انسان نافرمان) نه تصدیق کرد و نه نماز گزارد.

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ﴿٣٢﴾

32بلکه دروغ شمرد و اعراض نمود.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ﴿٣٣﴾

33باز متکبرانه و خرامان به‌سوی خانواده‌اش رفت.

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ﴿٣٤﴾

34وای بر تو، باز وای بر تو.

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ﴿٣٥﴾

35باز وای بر تو، وای بر تو.

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى﴿٣٦﴾

36آیا انسان گمان می‌کند که به حال خود گذاشته می‌شود (و با او حساب و کتاب صورت نمی‌گیرد)؟

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةٗ مِّن مَّنِيّٖ يُمۡنَىٰ﴿٣٧﴾

37آیا او نطفه‌ای از منی که در رحم ریخته شده، نبود؟

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةٗ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ﴿٣٨﴾

38باز خون بسته‌ای بود که (الله آن را) آفرید باز (خلقت او را) استوار و برابر کرد.

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ﴿٣٩﴾

39پس از آن (قطرۀ منی) دو جفت مرد و زن را آفرید.

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ﴿٤٠﴾

40و آیا همین (آفرینندۀ انسان‌ها از منی) قادر نیست که (بار دوم) مُرده‌ها را زنده کند؟

← Al-MuddaththirAl-Insan→

RELATED SURAHS

7

Al-A'raf

The Heights

22

Al-Hajj

The Pilgrimage

32

As-Sajdah

The Prostration

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs