الأحزاب
The Combined Forces • 73 ayahs • Medinan
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1ای پیغمبر! از الله بترس و از کافران و منافقان اطاعت مکن، بیگمان الله دانای حکیم است.
2و آنچه را که از سوی پروردگارت به تو وحی میشود پیروی کن، البته الله از آنچه میکنید آگاه است.
3و بر الله توکل کن. و الله به عنوان کارساز کافی است.
4الله برای هیچ کسی دو دل در سینهاش ننهاده است، و آن زنانتان را که مورد ظهار قرار میدهید مادرانتان نگردانیده است و (همچنین) پسر خواندههای تان را پسران شما نگردانیده است. این سخنی شما به زبانهای تان است و الله حق را میگوید و او به راه راست هدایت میکند.
5آنان (پسرخواندهها) را به پدرانشان نسبت دهید، این کار پیش الله عادلانهتر است، و اگر پدرانشان را نشناختید، در آن صورت برادران دینی و آزاد کردگان شما هستند، و در آنچه که اشتباه کرده باشید گناهی بر شما نیست، ليكن (گناه) در آنچه است که دلهای تان قصد آن را کرده باشد و الله آمرزنده مهربان است.
6پیغمبر به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است، و همسرانش مادران مؤمنان هستند، و خویشاوندان (در استحقاق میراث) نسبت به همدیگر در کتاب الله از مؤمنان و مهاجران اولویت بیشتری دارند، مگر اینکه در حق دوستانتان احسان بکنید. این در کتاب نوشته شده است.
7و یادآور شو وقتی که از پیغمبران عهد گرفتیم و (نیز) از تو و از نوح و ابراهیم و موسی و عیسی پسر مریم، و از آنها عهد محکم گرفتیم.
8تا راستگویان را از راستیشان بپرسد و (الله) برای کافران عذاب دردناک آماده کرده است.
9ای کسانی که ایمان آوردهاید، نعمت الله را بر خود یاد کنید، وقتی که لشکرها بهسوی شما آمدند پس بر سر آنان طوفانی را فرستادیم و (نیز) لشکرهایی را (بهسویشان روانه کردیم) که شما آنان را نمیدیدید، و الله به آنچه میکنید بیناست.
10وقتی که از طرف بالا و پایین شما به سویتان آمدند و آن هنگام که چشمها خیره شد و دلها به گلوهگاهها رسید و در بارۀ الله گمانهای گوناگونی میکردید.
11در آن وقت (بود که) مؤمنان آزموده شدند و سخت تکان خوردند و متزلزل شدند.
12(یاد آور شوید) وقتی را که منافقان و کسانی که در دلهایشان بیماری (شک و نفاق) بود میگفتند: الله و پیغمبرش جز فریب و وعدههای دروغ به ما ندادهاند.
13و (یاد آور شوید) چون گروهی از آنان گفتند: ای اهل يثرب! دیگر جای پاییدن شما در اینجا نیست، پس باز گردید. و گروهی از آنان از پیغمبر اجازه میطلبند و میگویند: خانههای ما مصئون و محکم نیست، حال آنکه آنها نامصئون و نامحکم نبود و جز فرار قصدی دیگر ندارند.
14و اگر (لشکر دشمن) بر آنان از اطراف مدینه در آورده میشدند، باز از آنان طلب فتنه (خیانت به مسلمانان) میشد، حتما این کار را انجام میدادند و مگر اندکی در آن درنگ نمیکردند.
15و البته ایشان بودند که پیش از این با الله عهد بسته بودند که (به دشمن) پشت نگردانند و عهد الله بازخواست شدنی است.
16بگو: اگر از مرگ یا کشته شدن بگریزید، هرگز سودی به شما نمیبخشد و در آن صورت جز اندکی بهره مند نمیشوید.
17بگو: چه کسی شما را از عذاب الله حفظ میکند اگر او در بارۀ شما بدی خواسته باشد یا برای شما رحمتی خواسته باشد؟! و غیر از الله هیچ کارساز و مددگاری برای خود نخواهند یافت.
18در حقیقت الله کسانی از شما را که مردم را از جنگ باز میداشتند میشناسد و (نیز) آنان را که به برادرانشان گفتند: نزد ما بیایید و جز اندکی به جنگ نمیآیند.
19در حالی که بر شما بخیلانند، پس چون وقت ترس رسد آنان را میبینی که بهسوی تو مینگرند مانند کسی که از (سختی) مرگ بیهوش شده باشد (و) چشمانش (راست و چپ) میچرخد. و چون وقت ترس برود، بر شما با زبانهای تند و تیز زبان درازی میکنند (و) بر خیر (غنیمت) بخیلاناند. این گروه هرگز ایمان نیاوردهاند، و الله اعمال ایشان را نابود گردانید. و این کار برای الله آسان است.
20گمان میکنند که احزاب (لشكرهای کافران) نرفتهاند و اگر احزاب باز آیند ایشان دوست دارند در میان اعراب بادیه نشین باشند و از اخبار شما سوال کنند. و اگر در میان شما بودند جز اندکی پیکار نمیکردند.
21البته برای شما در (سیرت) رسول الله سرمشق و الگویی نیکوست، برای آن کس که به الله و روز قیامت امید دارد و الله را بسیار یاد میکند.
22و چون مؤمنان احزاب (لشکرهای کافران) را دیدند، گفتند: این همان چیزی است که الله و پیغمبرش به ما وعده داده بودند، و الله و پیغمبرش راست گفتند، و این در حق آنان جز ایمان و تسلیم نیافزود.
23از مؤمنان مردانی هستند که به آنچه با الله بر آن پیمان بسته بودند، صادقانه وفا کردند، پس از آنان کسی است که قرار دادشان را به انجام رساندند و از آنان کسی است که در انتظارند و (در عهد و پیمان خود) هیچ گونه تغییر و تبدیلی نیاوردهاند.
24تا الله راستگویان را به خاطر راستیشان پاداش بدهد و منافقان را اگر بخواهد عذاب کند یا بر آنان به رحمت باز گردد (ببخشد). به تحقيق الله آمرزندۀ مهربان است.
25و الله کافران را به خشم و غضبشان بازگردانید، بیآنکه به خیری رسیده باشند و الله (با فرستادن طوفان)، مؤمنان را از جنگ بینیاز ساخت و الله توانای غالب است.
26و الله کسانی از اهل کتاب را که آنان را مدد کرده بودند، از قلعههایشان فرود آورد و در دلهایشان ترس و هراس انداخت! (به طوری که) گروهی را میکشید و گروهی را اسیر میگرفتید.
27و زمینشان و دیارشان و دارایی شان، و همچنین زمینی را که هنوز گام به آنجا ننهاده بودید به شما میراث داد، و البته الله بر هرچیزی تواناست.
28ای پیغمبر! به همسران خود بگو: اگر خواهان زندگانی دنیا و زینت آن هستید، پس بیایید تا به شما هدیۀ مناسب بدهم و شما را به رها کردنی نیک رها سازم.
29و اگر الله و پیغمبرش و سرای آخرت را میخواهید، پس الله برای نیکوکاران شما پاداش بزرگی را آماده کرده است.
30ای همسران پیغمبر! هر کس از شما کار ناشایست آشکار را به عمل آورد، عذابش دو چندان خواهد بود. و این کار برای الله آسان است.
31و هر کس از شما که برای الله و پیغمبرش قانت و فرمانبردار باشد و کار نیک انجام دهد، پاداشش را دو بار به او میدهیم و برای او روزی نیک و ارزشمندی آماده کردهایم.
32ای زنان پیغمبر! شما مانند هیچ یک از زنان دیگر نیستید اگر پرهیزگار باشید، پس در سخن گفتن نرمی و ملایمت نکنید تا مبادا کسی که در دلش بیماری است (در شما) طمع کند، و سخن شایسته بگویید.
33و در خانههای تان قرار گیرید و همچون زینت نمایی روزگار جاهلیت پیشین (در میان مردم ظاهر نشوید و) خودنمایی نکنید و نماز را برپا کنید و زکات را بدهید و از الله و پیغمبرش اطاعت کنید. جز این نیست که الله میخواهد پلیدی را از شما اهل بیت دور کند و شما را کاملاً پاکیزه گرداند.
34و آنچه را که از آيات الله و حکمت در خانههایتان خوانده میشود یاد کنید، بیگمان الله لطف کننده آگاه است.
35بدون شک مردان مسلمان و زنان مسلمان، مردان با ایمان و زنان با ایمان، مردان فرمانبردار فرمان الله و زنان فرمان بردار فرمان الله و مردان و زنان راستگو، و مردان و زنان بردبار، و مردان فروتن و زنان فروتن و مردان صدقه دهنده، و زنان صدقه دهنده و مردان روزه دار و زنان روزه دار، و مردان پاکدامن و زنان پاکدامن، و مردان و زنانی که الله را بسیار یاد میکنند، الله برای آنان آمرزش و پاداش بزرگ آماده کرده است.
36و هیچ مرد مؤمن و زن مؤمنه در کاری که الله و پیغمبرش (در آن) فیصله کرده باشند اختیاری از خود ندارند و کسی که از الله و پیغمبرش نافرمانی کند در حقیقت به گمراهی آشکار گرفتار شده است.
37و یادآور شو چون به کسی که الله به او نعمت داده بود و تو (نیز) بر او انعام کرده بودی، میگفتی: همسرت را برای خود نگاه دار و از الله بترس و در نفس خود آنچه را که الله ظاهر کنندهاش است پنهان میساختی، و از مردم میترسیدی و الله به آنکه از او بترسی سزاوارتر است. پس چون زید نیاز خود را از او برآورد، او را به ازدواج تو در آوردیم تا تنگی برای مؤمنان در ازدواج با همسران پسر خواندگانشان نباشد، وقتی که نیاز خود را از آنان به انجام رسانند، و حكم الله انجام یافتنی است.
38بر پیغمبر در آنچه الله برای او مقدر و معین گردانیده هیچ تنگی نیست، این سنت الهی در مورد پیغمبران پیشین نیز جاری بوده و حكم الله به اندازه مقدر و معین است.
39همان کسانیکه پیامهای الله را ابلاغ میکنند و از او میترسند و جز الله از کسی نمیترسند. و الله از لحاظ محاسبه با بندگان خود کافی است.
40محمّد پدر هیچ یک از مردان شما نیست بلکه فرستادۀ الله و خاتم پیغمبران است و الله به همه چیز داناست.
41ای کسانی که ایمان آوردهاید! الله را بسیار یاد کنید.
42و او را صبح و شام به پاکی یاد کنید.
43او (الله) ذاتی است که بر شما درود (و رحمت) میفرستد و فرشتگانش (نیز برای شما دعا میکنند) تا (الله) شما را از تاریکیها بهسوی نور بیرون کند و (الله) به مؤمنان بسیار مهربان است.
44درودشان در روزی که او را ملاقات میکنند سلام است و برای آنان پاداش نیک آماده کرده است.
45ای پیغمبر! ما تو را گواه و مژده دهنده و بیم دهنده فرستادیم.
46و (نیز) دعوتگر بهسوی الله به حکم او و چراغ روشن هستی.
47و (ای پیغمبر!) به مؤمنان مژده بده که از (سوی) الله برایشان فضل بزرگ است.
48و از کافران و منافقان اطاعت مکن و اذیت و آزارشان را اعتبار مده (و استقامت داشته باش) و بر الله توکل کن و همین بس که الله کارساز باشد.
49ای مؤمنان! چون با زنان مؤمن ازدواج کردید باز پیش از آنکه با آنان آمیزش کنید طلاقشان دادید دیگر شما را بر این زنان عدّهای نیست که آن را بشمارید، پس ایشان را از هدیۀ مناسب بهره مند سازید و به رها کردنی نیک رهایشان کنید.
50ای پیغمبر! همانا ما برای تو حلال کردهایم (آن) همسرانت را که مهرشان را داده ای، و همچنین کنیزانی را که الله در جنگ بهرۀ تو ساخته است، و دختران عمویت و دختران عمههایت و دختران خالوهایت و دختران خالههایت که با تو هجرت کردهاند، و زن مؤمنی که خویشتن را به پیغمبر ببخشد (و) اگر پیغمبر بخواهد که او را به زنی گیرد که مخصوص توست نه دیگر مؤمنان، به راستی دانستیم آنچه را که بر آنان دربارۀ زنانشان و کنیزانشان مقرر کردهایم تا بر تو هیچ حرج و تنگی نباشد و الله آمرزندۀ مهربان است.
51(نوبت) هر یک از زنانت را که بخواهی (میتوانی) به تاخیر اندازی و هر کدام را بخواهی (میتوانی) نزد خود جای دهی، و اگر یکی از آنان را که (از او) کناره گرفتهای باز (به بستر خود) طلب کنی، (در هر حال،) بر تو هیچ گناهی نیست، این نزدیکتر است به آن که چشمانشان روشن گردد و اندوهگین نشوند و همگیشان به آنچه به ایشان دادهای خشنود گردند و الله آنچه را که در دلهای شماست میداند و الله دانای بردبار است.
52بعد از این دیگر گرفتن زنان برای تو حلال نیست و برایت حلال نیست که زنان دیگر را جایگزین آنها کنی هرچند زیبایی آنان تو را به شگفت آورد، به استثنای کنیزانی که در ملک تو هستند. و الله بر همه چیز مراقب است.
53ای مؤمنان! وارد خانههای پیغمبر نشوید مگر آنکه برای (صرف) طعام به شما اجازه داده شود، بیآن که منتظر (پخته شدن) آماده شدنش باشید، ولی هنگامی که دعوت شدید وارد شوید و زمانی که غذا را خوردید پراکنده شوید و به گفتگو ننشینید، این کار پیغمبر را رنج میدهد اما او شرم میکند ولی الله از بیان حق شرم نمیکند. و چون از زنان پیغمبر متاعی خواستید از پس پرده از ایشان بخواهید، این برای دلهایتان و دلهای آنان پاکیزهتر است، و برای شما سزاوار نیست که پیغمبر الله را برنجانید و حق ندارید که پس از مرگ او همسرانش را به همسری خویش در آورید، البته این کار نزد الله گناهی بزرگ است.
54اگر چیزی را آشکار کنید، یا آن را پنهان دارید، پس (بدانید که) الله به هر چیز داناست.
55بر زنان گناهی نیست که از پدرانشان و فرزندانشان و برادرانشان و فرزندان برادرانشان و فرزندان خواهرانشان و زنان (همجنس) خودشان و بردگانشان (حجاب نگیرند)، ای زنان! از الله بترسید، البته الله بر همه چیز گواه (حاضر و ناظر) است.
56همانا الله و فرشتگانش بر پیغمبر درود میفرستند، (پس) ای مؤمنان! شما هم بر او درود بفرستید و چنانکه باید درود بگویید.
57همانا کسانی که الله و پیغمبرش را میرنجانند الله آنها را در دنیا و آخرت لعنت کرده است و برایشان عذاب خوار کنندهای آماده کرده است.
58و کسانی که مردان و زنان مؤمن را بدون اینکه مرتکب عمل ناروا شده باشند، آزار میرسانند به راستی که (بار) بهتان و گناه آشکار بر گردن گرفتهاند.
59ای پیغمبر! به زنانت و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: چادرهایشان را بر خود بیاندازند، این (انداختن چادر) نزدیکتر است به آنکه (به پاکدامنی) شناخته شوند و آزار نبینند و الله آمرزندۀ مهربان است.
60اگر منافقان و کسانی که در دلهایشان بیماری است و شایعه سازان در مدینه (که باعث اضطراب میگردند) از کار خود دست نکشند به یقین تو را بر آنان مسلط میگردانیم باز جز اندک مدتی در آن شهر با تو مجاور نخواهند بود.
61در حالیکه لعنت شدگانند، هر کجا یافت شوند، اسیر گرفته شده و به سختی کشته شوند.
62این است سنت الهی در مورد کسانیکه پیش از این گذشتهاند و هرگز برای سنت الله تغییر و تبدیلی نمییابی.
63مردم از تو دربارۀ (وقت فرا رسیدن) قیامت میپرسند، بگو: علم آن تنها نزد الله است و تو چه دانی شاید که قیامت نزدیک باشد.
64به تحقیق الله کافران را لعنت کرده و برایشان آتش سوزان آماده کرده است.
65آنان جاودانه در آن خواهند ماند، (و) هیچ دوست و یاوری نمییابند.
66روزی که چهرههایشان در آتش گردانده میشود، میگویند: ای کاش الله و پیغمبر را اطاعت میکردیم.
67و گویند: ای پروردگار ما! ما از پیشوایان و بزرگان خود اطاعت نمودیم و ما را از راه گمراه ساختند.
68ای پروردگار ما! آنان را دوچندان عذاب ده و آنان را لعنت کن لعنتی بزرگ.
69ای کسانی که ایمان آوردهاید، مانند کسانی نباشید که موسی را آزار دادند پس الله او را از آنچه میگفتند پاک و مبرا ساخت، و موسی نزد الله آبرومند بود.
70ای کسانی که ایمان آوردهاید، از الله بترسید و سخن حق و راست بگویید.
71اعمالتان را اصلاح میکند و گناهانتان را میآمرزد. و هر کس از الله و پیغمبرش اطاعت کند به راستی که به پیروزی و کامیابی بزرگی نایل آمده است.
72البته ما امانت را بر آسمانها و زمین و کوهها عرضه داشتیم ولی از برداشتن آن ابا ورزیدند و از آن ترسیدند و انسان آن را برداشت، يقينا او ظالم نادان است.
73تا (در نتیجه) الله مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرک را عذاب کند و بر مردان و زنان مؤمن به رحمت باز گردد و الله آمرزندۀ مهربان است.