وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفّٗا﴿١﴾
11 (שבועה במלאכים) הערוכים בשורות,
فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرٗا﴿٢﴾
22 המזהירים (את בני האדם) מלעשות מעשים רעים,
فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا﴿٣﴾
33 והקוראים להזכיר:
إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدٞ﴿٤﴾
44 אכן אלוהכם הוא אחד,
رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ﴿٥﴾
55 ריבון השמים והארץ ואשר ביניהם, והוא ריבון הזריחות.
إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ﴿٦﴾
66 אנו עיטרנו את הרקיע הראשון בכוכבים,
وَحِفۡظٗا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنٖ مَّارِدٖ﴿٧﴾
77 ושמרנו עליו מפני כל השטנים המרדנים,
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٖ﴿٨﴾
88 כדי שלא יוכלו להקשיב בסתר לסודות הכנס העליון של המלאכים, מפני שאם הם ינסו הם יותקפו מכל עבר.
دُحُورٗاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٞ وَاصِبٌ﴿٩﴾
99 כך הם יגורשו, ואכן הם יסבלו מעונש נצחי.
إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٞ ثَاقِبٞ﴿١٠﴾
1010 אלא מי שהעיף מבט, מיד יכה בו כוכב שביט בוער.
فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينٖ لَّازِبِۭ﴿١١﴾
1111 אז שאל אותם: “מה קשה יותר לברוא, האם אותם או את כל אשר בראנו? אכן בראנו אותם מטין דביק”.
بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ﴿١٢﴾
1212 אבל, אתה מתפלא מהם והם מזלזלים בך,
وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ﴿١٣﴾
1313 ואם יזכירו להם, לא ייזכרו,
وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةٗ يَسۡتَسۡخِرُونَ﴿١٤﴾
1414 ואם ראו כל אות, יזלזלו בו,
وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٌ﴿١٥﴾
1515 ויאמרו, “כי אין אלה אלא דברי קסם גלויים.
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ﴿١٦﴾
1616 האם אחרי מותנו והיותנו עפר ועצמות, אכן נקום לתחייה?,
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ﴿١٧﴾
1717 וגם אבותינו הראשונים?”
قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ﴿١٨﴾
1818 אמור: “אכן כן! ואתם עלובים ובזויים ״.
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ﴿١٩﴾
1919 ואכן רק תרועה אחת ואז עיניהם יראו.
وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ﴿٢٠﴾
2020 ויאמרו: “אוי לנו! זה הוא יום הדין”.
هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ﴿٢١﴾
2121 זה יום הפסיקה אשר הייתם לו מתכחשים.
۞ ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ﴿٢٢﴾
2222 קבצו את אלה אשר קפחו וזוגותיהם, ואת אשר היו עובדים.
مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ﴿٢٣﴾
2323 מלבד אללה, והדריכו אותם בדרך המובילה שאולה
وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ﴿٢٤﴾
2424 העמידו אותם כי הם אחראים
مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ﴿٢٥﴾
2525 (ויאמר להם בזלזול): “מה לכם אשר לא תעזרו איש לרעהו?”
بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ﴿٢٦﴾
2626 אכן, היום הם נכנעים.
وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ﴿٢٧﴾
2727 הם יפנו זה אל זה, וישאלו זה את זה.
قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ﴿٢٨﴾
2828 ויאמרו: “אתם נהגתם לבוא אלינו מימין...”.
قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ﴿٢٩﴾
2929 ויאמרו להם: “לא זה אתם שלא האמנתם!
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا طَٰغِينَ﴿٣٠﴾
3030 לא הייתה לנו שום סמכות עליכם, כי אנשים רשעים הייתם.
فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ﴿٣١﴾
3131 ועכשיו דברו של ריבוני יתקיים בצדק נגדנו, והנה אנחנו טועמים.
فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ﴿٣٢﴾
3232 התעינו אתכם כי אנו בעצמנו היינו תועים”.
فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذٖ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ﴿٣٣﴾
3333 ביום ההוא, הם כולם יחלקו את העונש
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ﴿٣٤﴾
3434 כך אנחנו מטפלים ברשעים!
إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ﴿٣٥﴾
3535 כי כאשר נאמר להם, אין אלוה מלבד אללה, הם הפנו את גבם בגאוותנות.
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٖ مَّجۡنُونِۭ﴿٣٦﴾
3636 ואמרו: “האם נעזוב את אלילינו בגלל משורר משוגע?”.
بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿٣٧﴾
3737 אבל הוא אכן הביא את הצדק, ואישר את מה שהביאו השליחים שקדמו לו,
إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ﴿٣٨﴾
3838 ואכן אתם תטעמו את העונש הכואב!
وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ﴿٣٩﴾
3939 ואתם לא תקבלו אלא את אשר הייתם עושים!
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿٤٠﴾
4040 אלא עובדי אללה הנאמנים,
أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقٞ مَّعۡلُومٞ﴿٤١﴾
4141 להם תוענק פרנסה בשפע,
فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ﴿٤٢﴾
4242 ופירות, והם אכן יחיו בכבוד,
فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ﴿٤٣﴾
4343 בגני העדן העליונים,
عَلَىٰ سُرُرٖ مُّتَقَٰبِلِينَ﴿٤٤﴾
4444 וינוחו על ספות, זה לצד זה,
يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسٖ مِّن مَّعِينِۭ﴿٤٥﴾
4545 ויגישו להם גביעים המלאים במשקה ממעיין,
بَيۡضَآءَ لَذَّةٖ لِّلشَّٰرِبِينَ﴿٤٦﴾
4646 משקה לבן ותענוג לשותים.
لَا فِيهَا غَوۡلٞ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ﴿٤٧﴾
4747 אשר לא יערפל את חושיהם ולא יגרום להם לשכרות.
وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٞ﴿٤٨﴾
4848 ואצלם תהיינה צנועות ונאות לעין,
كَأَنَّهُنَّ بَيۡضٞ مَّكۡنُونٞ﴿٤٩﴾
4949 הן דומות לפנינים שמורות.
فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ﴿٥٠﴾
5050 ואז הם ייגשו זה אל זה בשאלות.
قَالَ قَآئِلٞ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٞ﴿٥١﴾
5151 ואחד מהם יגיד: אכן היה לי פעם ידיד
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ﴿٥٢﴾
5252 אמר: ״ האם אתה מאמין בצדק.
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ﴿٥٣﴾
5353 האם לאחר שנמות ונהיה לעפר ועצמות, בצדק נובא אל הדין?”
قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ﴿٥٤﴾
5454 ואז יגיד: “האם אתם רוצים להביט ?”
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ﴿٥٥﴾
5555 ואז יביטו ויראו אותו עמוק בגיהינום.
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ﴿٥٦﴾
5656 אמר: “אני נשבע באללה! כמעט הובלת גם אותי אל החורבן
وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ﴿٥٧﴾
5757 אם לא היה חסדו של ריבוני, הייתי גם נזרק לגיהינום!”.
أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ﴿٥٨﴾
5858 (ואז הוא יגיד אל חבריו)”האם אנחנו לא נטעם עוד מוות,
إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ﴿٥٩﴾
5959 מלבד המוות הראשון? והאם כאן לא ניענש
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ﴿٦٠﴾
6060 אכן, זה הוא הניצחון האדיר!”.
لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ﴿٦١﴾
6161 בדיוק לזה שואפים האנשים העושים את הטוב!
أَذَٰلِكَ خَيۡرٞ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ﴿٦٢﴾
6262 האם “עץ הזקום” עדיף על פני גן העדן?
إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةٗ لِّلظَّٰلِمِينَ﴿٦٣﴾
6363 העץ אשר הועדנו כמבחן לרשעים
إِنَّهَا شَجَرَةٞ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ﴿٦٤﴾
6464 והוא עץ העולה ממעמקי השאול,
طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ﴿٦٥﴾
6565 פירותיו הם כמו ראשיהם של השטנים!
فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ﴿٦٦﴾
6666 הם יאכלו מזה וימלאו בזה את בטנם.
ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبٗا مِّنۡ حَمِيمٖ﴿٦٧﴾
6767 ולאחר מכן הם ישתו מים רותחים,
ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ﴿٦٨﴾
6868 ולאחר מכן הם ודאי ישובו אל השאול.
إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ﴿٦٩﴾
6969 הם גילו שאבותיהם תעו בדרך,
فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ﴿٧٠﴾
7070 ואז מיהרו ללכת בעקבותיהם.
وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿٧١﴾
7171 ובהחלט, קדמו להם הרבה אשר תעו בדרך
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ﴿٧٢﴾
7272 וכבר שלחנו אליהם מזהירים.
فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ﴿٧٣﴾
7373 וראה מה היה סופם של המוזהרים,
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿٧٤﴾
7474 פרט לעובדי אללה המסורים.
وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحٞ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ﴿٧٥﴾
7575 וכבר קרא אלינו נוח, וכמה טובה הייתה תגובתנו!
وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٧٦﴾
7676 וחילצנו אותו ואת בני ביתו מהאסון האדיר,
وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ﴿٧٧﴾
7777 ועשינו כך שהצאצאים שלו יהיו היחידים הנשארים.
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ﴿٧٨﴾
7878 והשארנו את זכרו לדורות הבאים.
سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٖ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٧٩﴾
7979 השלום הוא על נוח בין כל העולמים!
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿٨٠﴾
8080 כך נגמול לצדיקים!
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٨١﴾
8181 כי הוא מעבדינו המאמינים
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ﴿٨٢﴾
8282 אחרי כן הטבענו את האחרים.
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ﴿٨٣﴾
8383 וגם בדרכו (המשיך) אברהם.
إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبٖ سَلِيمٍ﴿٨٤﴾
8484 הוא פנה לריבונו בלב שלם
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ﴿٨٥﴾
8585 והוא אמר לאביו ולבני עמו: “מה זה הדבר הזה אשר אתם עובדים?”
أَئِفۡكًا ءَالِهَةٗ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ﴿٨٦﴾
8686 האם אתם רוצים לעבוד שקר מלבד אללה?
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٨٧﴾
8787 מה אתם חושבים על ריבון העולמים?
فَنَظَرَ نَظۡرَةٗ فِي ٱلنُّجُومِ﴿٨٨﴾
8888 אז הוא הביט בכוכבים,
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٞ﴿٨٩﴾
8989 ואז אמר: “אכן אני חולה!”
فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ﴿٩٠﴾
9090 אז הם הפנו אליו את גבם והלכו משם.
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ﴿٩١﴾
9191 והוא מיהר אל אליליהם ופנה אליהם בשאלה: “מדוע אינכם אוכלים,
مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ﴿٩٢﴾
9292 ולמה אינכם מדברים?”.
فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ﴿٩٣﴾
9393 ואז הוא התנפל עליהם ביד ימין.
فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ﴿٩٤﴾
9494 בני עמו באו אליו בזעם.
قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ﴿٩٥﴾
9595 אבל הוא אמר להם, “האם תעבדו את אשר תפסלו,
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ﴿٩٦﴾
9696 אף כי אללה ברא אתכם ואת מעשה ידיכם?”
قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنٗا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ﴿٩٧﴾
9797 הם אמרו: “בנו לו כבשן, השליכו אותו אל תוך האש!”
فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ﴿٩٨﴾
9898 הם רצו לפגוע בו, אך אנו העלבנו אותם!
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ﴿٩٩﴾
9999 והוא אמר: “אני הולך אל ריבוני והוא ידריך אותי.
رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ﴿١٠٠﴾
100100 “ריבוני! הענק לי בן אשר יהיה מהצדיקים.
فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٖ﴿١٠١﴾
101101 אז בישרנו לו על בן סבלן.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ﴿١٠٢﴾
102102 וכאשר הוא הגיע לגיל אשר יכול לעבוד אתו, אמר: ״ הוי בני! ראיתי בשנתי (בחלום) כי עליי לזבוח אותך, הגד לי, מה דעתך?” אמר: “הוי אבי! עשה את מה שצווית לעשות, ואם ירצה אללה, תמצא אותי בין הסבלנים”
فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ﴿١٠٣﴾
103103 וכאשר שניהם התמסרו לאללה, והניח את בנו על הפנים
وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ﴿١٠٤﴾
104104 קראנו אליו: “הוי אברהם“
قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿١٠٥﴾
105105 כבר קיימת את החלום, ואכן אנחנו נגמול היטב לעושי הטוב”
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ﴿١٠٦﴾
106106 זה אכן היה ניסיון בהיר.
وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمٖ﴿١٠٧﴾
107107 ואחר-כך פרינו אותו על-ידי זבח גדול (כבש).
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ﴿١٠٨﴾
108108 והשארנו לו זכר בדורות שאחריו,.
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ﴿١٠٩﴾
109109 השלום והברכה יהיו על אברהם!
كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿١١٠﴾
110110 כך נגמול לעושי הטוב!
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١١١﴾
111111 כי הוא מעבדינו המאמינים.
وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ﴿١١٢﴾
112112 כך בישרנו לו על יצחק, נביא מהצדיקים.
وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنٞ وَظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينٞ﴿١١٣﴾
113113 ובירכנו אותו ואת יצחק. חלק מצאצאיהם היו צדיקים גמורים, וחלק היו חוטאים גמורים.
وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ﴿١١٤﴾
114114 ומחסדנו גם עשינו טובה למשה ואהרון,
وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ﴿١١٥﴾
115115 וחילצנו אותם ואת בני עמם מהאסון האדיר.
وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ﴿١١٦﴾
116116 עזרנו להם, ואז הם היו המנצחים.
وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ﴿١١٧﴾
117117 ונתנו להם את הספר המבואר
وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ﴿١١٨﴾
118118 והדרכנו אותם בדרך הישר,
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ﴿١١٩﴾
119119 והותרנו לשניהם זכר בדורות הבאים.
سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ﴿١٢٠﴾
120120 השלום והברכה על משה ואהרון!
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿١٢١﴾
121121 כך אנחנו גומלים לעושי הטוב.
إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١٢٢﴾
122122 שניהם (בצדק) היו מעבדינו הנאמנים.
وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٢٣﴾
123123 גם אליהו היה אחד מהשליחים.
إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٢٤﴾
124124 והוא אמר לבני עמו: “האם לא תיראו את אללה?.
أَتَدۡعُونَ بَعۡلٗا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ﴿١٢٥﴾
125125 אתם עובדים את הבעל (אליל כנעני) ונוטשים את הטוב בבוראים,
ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٢٦﴾
126126 אללה ריבונכם, וריבון אבותיכם הראשונים?”
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ﴿١٢٧﴾
127127 אך הם כפרו בו, ולכן הם יצטרכו לתת את הדין.
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿١٢٨﴾
128128 חוץ מעבדי אללה הנאמנים.
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ﴿١٢٩﴾
129129 והשארנו לו זכר בדורות שאחריו,
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ﴿١٣٠﴾
130130 השלום והברכה על אליהו!
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿١٣١﴾
131131 כך נגמול למיטיבים.
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١٣٢﴾
132132 והוא אכן היה מעבדינו הנאמנים.
وَإِنَّ لُوطٗا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٣٣﴾
133133 וגם לוט הוא אחד השליחים.
إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ﴿١٣٤﴾
134134 חילצנו אותו ואת בני ביתו,
إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ﴿١٣٥﴾
135135 חוץ מקשישה אשר נותרה עם הנענשים.
ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ﴿١٣٦﴾
136136 לאחר מכן הכחדנו את כל השאר.
وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ﴿١٣٧﴾
137137 אתם עוברים על פניהם ביום,
وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ﴿١٣٨﴾
138138 ובלילה, הן, אינכם מבינים?.
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٣٩﴾
139139 וגם יונה היה אכן אחד מהשליחים.
إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ﴿١٤٠﴾
140140 הוא ברח אל האונייה העמוסה,
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ﴿١٤١﴾
141141 אז הם הפילו גורל, והוא זה שהפסיד (אז הם השליכו אותו מהאונייה)
فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٞ﴿١٤٢﴾
142142 והלוויתן בלע אותו בעודו (יונה) מאשים את עצמו.
فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ﴿١٤٣﴾
143143 ואם הוא לא היה מהמשבחים (את אללה),
لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ﴿١٤٤﴾
144144 אז הוא היה נשאר בבטנו עד יום תחיית-המתים,
۞ فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٞ﴿١٤٥﴾
145145 אז זרקנו אותו כשהוא חלש אל החוף החשוף,
وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةٗ مِّن يَقۡطِينٖ﴿١٤٦﴾
146146 והצמחנו מעליו עץ קיקיון (דלעת).
وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ﴿١٤٧﴾
147147 ואחר-כך שלחנו אותו להזהיר עיר שתושביה מאה אלף או יותר,
فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينٖ﴿١٤٨﴾
148148 והם האמינו, על כן נתנו להם ליהנות לזמן מה
فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ﴿١٤٩﴾
149149 ושאל אותם “האם לריבונך הבנות ולהם הבנים?”
أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثٗا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ﴿١٥٠﴾
150150 האם בראנו את המלאכים נקבות והם היו עדים?.
أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ﴿١٥١﴾
151151 הרי זה אחד משקריהם כשהם אומרים:
وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ﴿١٥٢﴾
152152 “אללה הוליד ילד”, ואכן הם משקרים!
أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ﴿١٥٣﴾
153153 האם אללה העדיף את הבנות על הבנים?
مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ﴿١٥٤﴾
154154 מה קורה לכם הכיצד תשפטו?!
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ﴿١٥٥﴾
155155 האם לא היזכרו?
أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنٞ مُّبِينٞ﴿١٥٦﴾
156156 או שיש לכם הוכחה ברורה?
فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ﴿١٥٧﴾
157157 אם אתם אכן צודקים, הביאו את ספריכם שלכם!
وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبٗاۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ﴿١٥٨﴾
158158 (הם טוענים) כי קיימת שותפות בין אללה והשדים, אך השדים יודעים כי יובאו לדין (בפני אללה).
سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ﴿١٥٩﴾
159159 ישתבח אללה ממה שמתארים אותו.
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿١٦٠﴾
160160 חוץ מעובדי אללה הנאמנים.
فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ﴿١٦١﴾
161161 אתם ומה שעובדים,
مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ﴿١٦٢﴾
162162 לא תוכלו להדיח איש,
إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ﴿١٦٣﴾
163163 מלבד אלה שעתידים להיצלות בגיהינום.
وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٞ مَّعۡلُومٞ﴿١٦٤﴾
164164 “לכל אחד מאתנו מקום קבוע,
وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ﴿١٦٥﴾
165165 ואנו ערוכים שורות שורות,
وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ﴿١٦٦﴾
166166 ואכן אנחנו המשבחים (את אללה)”.
وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ﴿١٦٧﴾
167167 ואם נהגו לומר:
لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرٗا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٦٨﴾
168168 “לו הייתה אתנו אזהרה מן הראשונים,
لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿١٦٩﴾
169169 כי אז היינו עובדי אללה הנאמנים”.
فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ﴿١٧٠﴾
170170 הן, הם התכחשו לו, ואחר כך יידעו.
وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٧١﴾
171171 ואכן, כבר יצאה מילתנו אל עבדינו, השליחים,
إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ﴿١٧٢﴾
172172 והובטח להם שהם ינצחו,
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ﴿١٧٣﴾
173173 וכי גדודינו הם אשר יגברו.
فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ﴿١٧٤﴾
174174 לכן התרחק מהם לזמן־מה,
وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ﴿١٧٥﴾
175175 וחכה בסבלנות וסופם שיראו גם הם.
أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ﴿١٧٦﴾
176176 היבקשו אפוא לזרז את בוא עונשנו?
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ﴿١٧٧﴾
177177 הן, אם יירד על חצרם, רע ומר יהיה יומם של המוזהרים.
وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ﴿١٧٨﴾
178178 לכן התרחק מהם לזמן־מה,
وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ﴿١٧٩﴾
179179 וחכה בסבלנות וסופם שיראו גם הם.
سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ﴿١٨٠﴾
180180 ישתבח שם ריבונך, רב הכוח, הנעלה מעל לכל אשר מיחסים לו,
وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٨١﴾
181181 ושלום על השליחים
وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٨٢﴾
182182 והתודה לאללה ריבון העולמים.