تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ﴿٢﴾
22 אלה אותותיו (משפטיו) של הספר (הקוראן) אשר מבהיר את הכול.
لَعَلَّكَ بَٰخِعٞ نَّفۡسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ﴿٣﴾
33 דומה שאתה מקשה על עצמך מיגון בגלל אי רצונם להיות מאמינים?
إِن نَّشَأۡ نُنَزِّلۡ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةٗ فَظَلَّتۡ أَعۡنَٰقُهُمۡ لَهَا خَٰضِعِينَ﴿٤﴾
44 אם נרצה נוריד אליהם נס מן השמים שיהיו צוואריהם כפופים לו בהכנעה.
وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرٖ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ مُحۡدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهُ مُعۡرِضِينَ﴿٥﴾
55 בכל פעם שבאה אליהם אזהרה חדשה מן הרחמן, הם סולדים ממנה,
فَقَدۡ كَذَّبُواْ فَسَيَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ﴿٦﴾
66 וכבר התכחשו לה, אולם עוד יבוא עליהם העונש שהיו לועגים לו.
أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجٖ كَرِيمٍ﴿٧﴾
77 האם אינם צופים את האדמה, כמה הצמחנו בה מכל זוג של מין מפואר?
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿٨﴾
88 הן, בזה יש אות, אך רובם אינם מאמינים.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿٩﴾
99 והן, ריבונך הוא העזוז והרחום.
وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿١٠﴾
1010 ועת כי קרא ריבונך אל משה: “לך אל בני העם המקפחים,
قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ﴿١١﴾
1111 העם של פרעה, הלא ייראו (מפני העונש של אללה)?
قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ﴿١٢﴾
1212 הוא אמר: “ריבוני, חושש אני שלא יאמינו לדבריי,
وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ﴿١٣﴾
1313 ותהיה בלבי מצוקה ולשוני כבדה, לכן שלח לי את אהרון.
وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبٞ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ﴿١٤﴾
1414 מלבד זה הם גם מאשימים אותי בפשע, ומפחד אני פן יהרגוני”.
قَالَ كَلَّاۖ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ﴿١٥﴾
1515 (אללה) אמר: “לא ולא! לכו שניכם עם ניסינו ואותותינו, ואנו מאזינים לכם.
فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٦﴾
1616 לכו אל פרעה לאמור: אנו שליחי ריבון העולמים,
أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ﴿١٧﴾
1717 שלח נא עמנו, את בני- ישראל”.
قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدٗا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ﴿١٨﴾
1818 אמר: “האם לא גידלנו אותך מלידתך ונשארת עמנו מספר שנים מחייך,
وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ﴿١٩﴾
1919 ועשית מה שעשית, ואתה אינך מכיר לי טובה”.
قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذٗا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ﴿٢٠﴾
2020 אמר (משה): “מה שעשיתי היה כשהייתי מן התועים.
فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمٗا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿٢١﴾
2121 ואז ברחתי מכם כאשר פחדתי מכם, והעניק לי ריבוני חכמה והפך אותי אחד השליחים.
وَتِلۡكَ نِعۡمَةٞ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ﴿٢٢﴾
2222 וזה חסד שעשית לי, (בזמן) ששעבדה את בני-ישראל?”.
قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٢٣﴾
2323 אמר פרעה: “ומה הוא ריבון העולמים?”
قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ﴿٢٤﴾
2424 אמר: “הוא ריבון השמים והארץ וכל אשר ביניהם, אם בטוחים בזה אתם, על כן האמינו?”.
قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ﴿٢٥﴾
2525 ואמר לסובבים אותו ״השומעים אתם?”
قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿٢٦﴾
2626 (ומשה) הוסיף: “והוא ריבונכם וריבון אבותיכם הראשונים”,
قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونٞ﴿٢٧﴾
2727 אמר: “אכן שליחכם אשר נשלח אליכם משוגע”,
قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ﴿٢٨﴾
2828 אמר: “ריבון המזרח והמערב, וכל אשר ביניהם, אם משכילים אתם”,
قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ﴿٢٩﴾
2929 אמר (פרעה): “אכן אם תיקח לך אלוה מלבדי, אשים אותך בין האסירים”,
قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءٖ مُّبِينٖ﴿٣٠﴾
3030 אמר (משה): “האף גם אם אבוא אליך עם הוכחה בהירה?”
قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ﴿٣١﴾
3131 ואמר (פרעה): “הבא אותה אם צדק תדבר”,
فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٞ مُّبِينٞ﴿٣٢﴾
3232 אז זרק משה את מקלו ואז הפך לנחש אמתי,
وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ﴿٣٣﴾
3333 ואת ידו הוציא מחיקו והנה לבנה ומבריקה היא לרואים.
قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٞ﴿٣٤﴾
3434 ואמר (פרעה) למנהיגים אשר סביבו: “אכן זה הוא קוסם מאומן,
يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ﴿٣٥﴾
3535 רוצה לנשלכם מארצכם בקסמיו. ומה אתם מציעים?”
قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ﴿٣٦﴾
3636 אמרו: “עכב אותו ואת אחיו לזמן־מה, ושלח בערים מקבצים,
يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٖ﴿٣٧﴾
3737 ויביאו לך כל קוסם אומן”.
فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ﴿٣٨﴾
3838 והקוסמים כונסו למועד היום אשר נקבע.
وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ﴿٣٩﴾
3939 ונאמר לאנשים: “האם אתם מתאספים?
لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ﴿٤٠﴾
4040 אולי נלך אחרי הקוסמים אם הם המנצחים.”
فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ﴿٤١﴾
4141 ויהי כאשר באו הקוסמים אמרו לפרעה: “האם נקבל גמול אם אנו המנצחים?”
قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ﴿٤٢﴾
4242 אמר: “אכן, וגם תהיו אז מן המקורבים ״.
قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ﴿٤٣﴾
4343 אז אמר משה לקוסמים: ״זרקו מה שברצונכם להשליך”.
فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ﴿٤٤﴾
4444 והם זרקו חבליהם ומסותיהם בעודם נשבעים “בעוז פרעה אנו מנצחים”.
فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ﴿٤٥﴾
4545 והנה משה זרק את מקלו והוא בלע את קסמיהם השקריים,
فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ﴿٤٦﴾
4646 ונפלו הקוסמים משתחווים,
قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٤٧﴾
4747 ואמרו: “מאמינים אנו בריבון העולמים,
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ﴿٤٨﴾
4848 ריבונם של משה ואהרון.”
قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٤٩﴾
4949 אמר (פרעה): “האם האמנתם לו לפני שהרשיתי לכם? אכן, כנראה הוא הגדול שבכם שלימד אתכם את הקסמים! סופכם לדעת כי אקטע את ידיכם ורגליכם, ואחר כך אצלוב אתכם יחד”.
قَالُواْ لَا ضَيۡرَۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ﴿٥٠﴾
5050 אמרו: “אין בזה שום דבר רע. אכן אנחנו חוזרים אל ריבוננו,
إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٥١﴾
5151 ואנו מקווים שמכיוון שאנו מראשוני המאמינים, יסלח לנו ריבוננו על חטאינו”.
۞ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ﴿٥٢﴾
5252 אחר כך הורינו למשה: “צא עם עבדיי בלילה, כי רודפים אחריכם.”
فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ﴿٥٣﴾
5353 ושלח פרעה בערים מקבצים לאיסוף החיילים
إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةٞ قَلِيلُونَ﴿٥٤﴾
5454 (ואמר פרעה) "אלה הם עדה קטנה מוזנחת".
وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ﴿٥٥﴾
5555 והם אשר הרגיזו אותנו.
وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ﴿٥٦﴾
5656 ואנחנו מוכנים עם נשק.”
فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ﴿٥٧﴾
5757 וגירשנו אותם (פרעה ואנשיו) מגנים ומעיינות מים,
وَكُنُوزٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ﴿٥٨﴾
5858 ומאוצרות ומקום נכבד.
كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ﴿٥٩﴾
5959 כך, והורשנו אותם לבני ישראל.
فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ﴿٦٠﴾
6060 ורדפו אחריהם עם עלות הבוקר,
فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ﴿٦١﴾
6161 וכאשר ראו שני המחנות זה את זה, אמרו אנשיו של משה: “הם עומדים להשיג אותנו”.
قَالَ كَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ﴿٦٢﴾
6262 אמר (משה): “לא ולא, כי ריבוני עמי והוא ידריכני בדרך הישר”.
فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقٖ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٦٣﴾
6363 אז הורינו למשה: “הכה במקלך את הים”, והים נקרע, וכל חלק (מן הים) התנשא כהר האדיר.
وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ﴿٦٤﴾
6464 ובאותו הזמן גרמנו לשאר האנשים להגיע לשם.
وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ﴿٦٥﴾
6565 וחילצנו את משה ואת כל אלה אשר אתו,
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ﴿٦٦﴾
6666 לאחר מכן, הטבענו את האחרים (פרעה ואנשיו).
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿٦٧﴾
6767 אכן יש בזה אות, אך רובם לא יאמינו.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿٦٨﴾
6868 ריבונך הוא העזוז הרחום.
وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ﴿٦٩﴾
6969 וקרא לפניהם אודות אברהם,
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ﴿٧٠﴾
7070 באומרו לאביו ובני עמו: “מה אתם עובדים?”
قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامٗا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ﴿٧١﴾
7171 אמרו: “אנו עובדים פסלים ונישאר מסורים להם”.
قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ﴿٧٢﴾
7272 ואמר: “הישמעו אתכם כאשר תקראו (אליהם) בתפילה?
أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ﴿٧٣﴾
7373 או להועיל או להזיק לכם מביאים לכם תועלת או גורמים לכם נזק?”
قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ﴿٧٤﴾
7474 ואמרו: “לא, אבל מצאנו את אבותינו עושים כן”,
قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ﴿٧٥﴾
7575 אמר: “החזיתם באשר תעבדו,
أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ﴿٧٦﴾
7676 אתם ואבותיכם הקדמונים,
فَإِنَّهُمۡ عَدُوّٞ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٧٧﴾
7777 הם כולם אויביי, מלבד ריבון העולמים,
ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ﴿٧٨﴾
7878 אשר ברא אותי, הוא מדריכני,
وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ﴿٧٩﴾
7979 והוא אשר יעניק לי מזון ומשקה,
وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ﴿٨٠﴾
8080 ואם אחלה הוא אשר ירפאני,
وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ﴿٨١﴾
8181 והוא אשר ימיתני, לאחר מכן, יחייני,
وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ﴿٨٢﴾
8282 והוא אשר אקווה כי יסלח לי על עווני ביום הדין.
رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ﴿٨٣﴾
8383 ריבוני! תן לי חכמה והצמד אותי אל עושי הישר,
وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقٖ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ﴿٨٤﴾
8484 ותן לי לשון צדק לדורות הבאים,
وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ﴿٨٥﴾
8585 וקבע אותי בין אלה שיירשו גני הנועם,
وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ﴿٨٦﴾
8686 וסלח לאבי, כי הוא היה בתועים,
وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ﴿٨٧﴾
8787 ואל תביישני ביום תחיית-המתים,
يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالٞ وَلَا بَنُونَ﴿٨٨﴾
8888 ביום שלא יועילו לא נכסים ולא בנים,
إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبٖ سَلِيمٖ﴿٨٩﴾
8989 בלתי אם אשר יגיע אל אללה בלב שלם.”
وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ﴿٩٠﴾
9090 וכאשר יתקרב גן העדן אל יראי אללה,
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ﴿٩١﴾
9191 ויתגלה הגיהינום לכופרים,
وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ﴿٩٢﴾
9292 ייאמר להם: “איפה הם (האלילים) אשר הייתם עובדים,
مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ﴿٩٣﴾
9393 מלבד אללה? האם יוכלו לסייע לכם או לסייע לעצמם?”
فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ﴿٩٤﴾
9494 ויוטלו אל תוכה (אל אש הגיהינום) הם והסוסים,
وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ﴿٩٥﴾
9595 וגייסות איבליס (השטן) בצוותא.
قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ﴿٩٦﴾
9696 ובעודם רבים בינם לבין עצמם הם יגידו (לאליליהם)
تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ﴿٩٧﴾
9797 “חי אללה! אכן היינו בתעייה מוחלטת,
إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٩٨﴾
9898 בהשוותנו אתכם אל ריבון העולמים,
وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ﴿٩٩﴾
9999 תעייתנו היא רק באשמת המתעים,
فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ﴿١٠٠﴾
100100 אין מי שיאמר עלינו מליצת יושר,
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٖ﴿١٠١﴾
101101 ולא ידיד נאמן,
فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١٠٢﴾
102102 אילו התאפשר לנו לחזור (לעולם), היינו מן המאמינים”.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿١٠٣﴾
103103 אכן בזה אות, אך רובם לא יאמינו,
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٠٤﴾
104104 וריבונך הוא העזוז הרחום.
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٠٥﴾
105105 ובני עם נוח גם הם התכחשו לשליחים,
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٠٦﴾
106106 באמור להם אחיהם נוח: “האם לא תיראו מאללה?
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ﴿١٠٧﴾
107107. שליח נאמן אני לכם,
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٠٨﴾
108108. אי לכך, יראו את אללה והישמעו לי,
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٠٩﴾
109109 ואינני דורש מכם שום גמול על הדבר הזה, כי גמולי מריבון העולמים,
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١١٠﴾
110110 אי לכך, יראו את אללה והישמעו לי״.
۞ قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ﴿١١١﴾
111111 אמרו: “הייתכן שנאמין לך, בעוד השפלים הם המאמינים שלך?”
قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿١١٢﴾
112112 אמר (נוח): “ומה יודע אני על מעשיהם?
إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ﴿١١٣﴾
113113 רק ריבוני יביא אותם לתת את הדין, לו רק יכולתם להבין.
وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١١٤﴾
114114 לא אסלק מעל פניי את המאמינים,
إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٞ﴿١١٥﴾
115115 אין אני אלא מזהיר בבהירות”.
قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ﴿١١٦﴾
116116 אמרו: “הוי, נוח! אם לא תפסיק, תהיה בין הנרגמים”.
قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ﴿١١٧﴾
117117 אמר לי ריבוני! בני עמי מתכחשים לי,
فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحٗا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١١٨﴾
118118 שפוט אתה ביני לביניהם וחלץ אותי ואת המאמינים שעמי”
فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ﴿١١٩﴾
119119 וחילצנו אותו ואת אשר אתו באונייה העמוסה,
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ﴿١٢٠﴾
120120 והטבענו אחרי כן את הנשארים (הכופרים),
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿١٢١﴾
121121 ואכן בזה אות, אך רובם לא יאמינו,
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٢٢﴾
122122 וריבונך הוא העזוז הרחום.
كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٢٣﴾
123123 גם אנשי עאד התכחשו לשליחים (לנביא הוד),
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٢٤﴾
124124 באמור להם אחיהם הוד: “הלא תיראו (את אללה)?!
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ﴿١٢٥﴾
125125 שליח נאמן אני לכם!
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٢٦﴾
126126 יראו את אללה והישמעו לי!
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٢٧﴾
127127 ולא אבקש מאתכם כל גמול על הדבר הזה, כי כל גמולי מריבון העולמים,
أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةٗ تَعۡبَثُونَ﴿١٢٨﴾
128128 האם תבנו לכם על כל מקום גבוה בניינים מפוארים לשעשועים?
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ﴿١٢٩﴾
129129 ותבנו מבצרים, ומזמים שחייכם נצחיים?
وَإِذَا بَطَشۡتُم بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ﴿١٣٠﴾
130130 ובהתקיפכם (אנשים) תתקפו (אותם) כעריצים.
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٣١﴾
131131 יראו אפוא את אללה והישמעו לי,
وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ﴿١٣٢﴾
132132 ויראו את זה אשר נתן לכם את אשר ידעתם,
أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمٖ وَبَنِينَ﴿١٣٣﴾
133133 נתן לכם מקנה, ובנים,
وَجَنَّٰتٖ وَعُيُونٍ﴿١٣٤﴾
134134 וגנות, ומעיינות.
إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ﴿١٣٥﴾
135135 אכן מפחז אני פן יבוא עליכם עונש היום העצום.”
قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ﴿١٣٦﴾
136136 אמרו: “אחת היא לנו אם תתרה בנו ובין אם לא תתרה בנו,
إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٣٧﴾
137137 אין זה (דבריך) אלא סיפורי הקדמונים,
وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ﴿١٣٨﴾
138138 ולא נוענש.”
فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿١٣٩﴾
139139 הם התכחשו להתראותיו ואנו הכחדנו אותם. אכן יש בזה אות, אף רובם לא יאמינו,
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٤٠﴾
140140 ריבונך הוא העזוז הרחום.
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٤١﴾
141141 בני ת'מוד התכחשו גם לשליחים,
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٤٢﴾
142142 באמור אחיהם צאלח, “האם לא תיראו!”
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ﴿١٤٣﴾
143143 אני שליח נאמן לכם,
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٤٤﴾
144144 יראו את אללה והישמעו לי,
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٤٥﴾
145145 אין אני דורש מכם שכר, כי שכרי מריבון העולמים.
أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ﴿١٤٦﴾
146146 החושבים אתם כי תישארו כאן בטוחים,
فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ﴿١٤٧﴾
147147 בגינות ומעיינות,
وَزُرُوعٖ وَنَخۡلٖ طَلۡعُهَا هَضِيمٞ﴿١٤٨﴾
148148 ושדות תבואה ודקלים ועצי תמרים בשלים,
وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتٗا فَٰرِهِينَ﴿١٤٩﴾
149149 ותחצבו בתים בהרים בכישרון.
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٥٠﴾
150150 יראו את אללה והישמעו לי,
وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ﴿١٥١﴾
151151 ואל תצייתו לדברי מפיצי השחיתות,
ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ﴿١٥٢﴾
152152 אשר ישחיתו על הארץ ולא יעשו הישר”
قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ﴿١٥٣﴾
153153 אמרו, “אכן, אתה מן המוקסמים,
مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ﴿١٥٤﴾
154154 אין אתה אלא אזם כמונו, הבא אות אם צדק אתה מזכר!”.
قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٞ لَّهَا شِرۡبٞ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ﴿١٥٥﴾
155155 אמר “הנה נאקה. היא תשתה מהבאר כפי שאתם תשתו, כל אחד בתורו.
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمٖ﴿١٥٦﴾
156156 ולא תגעו בה לרעה, פן יאחז בכם עונש היום העצום”
فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ﴿١٥٧﴾
157157 ואולם הם פגעו בה והרגו אותה, אך עד מהרה התחרטו,
فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿١٥٨﴾
158158 כי בא עליהם העונש. אכן בזה אות, אך רובם לא יאמינו.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٥٩﴾
159159 ריבונך הוא העזוז והרחום.
كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٦٠﴾
160160 גם בני עם לוט התכחשו לשליחים.
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٦١﴾
161161 אמר להם אחיהם לוט: “הלא תיראו את אללה?
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ﴿١٦٢﴾
162162 אכן אני שליח נאמן לכם,
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٦٣﴾
163163 יראו את אללה והישמעו לי,
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٦٤﴾
164164 אין אני דורש מכם גמולי, כי גמולי מריבון העולמים.
أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٦٥﴾
165165 בצדק תבואו אל הזכרים בתאווה מכלל בני האדם,
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ﴿١٦٦﴾
166166 ומזניחים את נשותיכם שברא אללה עבורכם? אכן, אנשים חוטאים ופושעים אתם”.
قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ﴿١٦٧﴾
167167 אמרו: “אם לא תפסיק לוט, אנחנו נגלה אותך”.
قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ﴿١٦٨﴾
168168 אמר: “אני שונא את מעשיכם!
رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ﴿١٦٩﴾
169169 ריבוני! חלץ אותי עם בני ביתי מאשר יעשו”.
فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ﴿١٧٠﴾
170170 ואמנם חילצנו אותו יחד עם בני ביתו,
إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ﴿١٧١﴾
171171 מלבד ישישה אחת שהתעכבה (אשת לוט).
ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ﴿١٧٢﴾
172172 אחר כך הכחדנו את האחרים הנשארים,
وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ﴿١٧٣﴾
173173 והורדנו עליהם גשם של אבנים. ומה רע ונורא של המוזהרים
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿١٧٤﴾
174174 אכן בזה אות, אך רובם לא יאמינו.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٧٥﴾
175175 ריבונך הוא העזוז הרחום.
كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٧٦﴾
176176 אנשי אל-איכה (מדיין) התכחשו להתראות השליחים.
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٧٧﴾
177177 אמר להם שועייב: “הלא תיראו את אללה?
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ﴿١٧٨﴾
178178 אכן שליח נאמן אני לכם,
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿١٧٩﴾
179179 יראו את אללה והישמעו לי,
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٨٠﴾
180180 אין אני דורש מכם גמול, כי גמולי מריבון העולמים.
۞ أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ﴿١٨١﴾
181181 תנו את המידה שלמה, ואל הפחיתו ממנה (שלא ירמו במסחר),
وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ﴿١٨٢﴾
182182 ושקלו במשקל יושר וצדק,
وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ﴿١٨٣﴾
183183 ואל החסירו מאומה מאשר לאנשים, ואל תעוררו שחיתות בארץ,
وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٨٤﴾
184184 ויראו את אשר ברא אתכם ואת הדורות הקודמים”.
قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ﴿١٨٥﴾
185185 אמרו: “אמנם אתה אחוז קסם,
وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ﴿١٨٦﴾
186186 ואינך אלא אדם כמונו, ואנו נוטים לחשוב כי אתה מהשקרנים.
فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ﴿١٨٧﴾
187187 השלך עלינו חלקי (עינוי) מהשמיים אם מדוברי הצדק אתה”.
قَالَ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ﴿١٨٨﴾
188188 אמר: "ריבוני מכיר היטב את מעשיכם״.
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ﴿١٨٩﴾
189189 הם התכחשו להתראותיו, ויאחזם עונש היום החשוך. אכן הוא היה עונש היום האדיר.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ﴿١٩٠﴾
190190 אכן בזה אות, אך רובם אינם מאמינים.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٩١﴾
191191 ואכן ריבונך הוא העזוז הרחום.
وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٩٢﴾
192192 ואכן הוא (הקוראן) הורד מאת ריבון העולמים.
نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ﴿١٩٣﴾
193193 הורידה אותו הרוח הנאמנה (המלאך גבריאל)
عَلَىٰ قَلۡبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ﴿١٩٤﴾
194194 על לבך למען תהיה מן המתרים,
بِلِسَانٍ عَرَبِيّٖ مُّبِينٖ﴿١٩٥﴾
195195 בלשון ערבית בהירה,
وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٩٦﴾
196196 והוא מוזכר בזובור (בכתבי הקודש) של אלה אשר קדמו.
أَوَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ ءَايَةً أَن يَعۡلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ﴿١٩٧﴾
197197 האם אין בזה אות בשבילם, כי הכירוהו חכמי בני-ישראל?
وَلَوۡ نَزَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ بَعۡضِ ٱلۡأَعۡجَمِينَ﴿١٩٨﴾
198198 ולו הורדנו אותו על מעטים מהלא ערבים,
فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ﴿١٩٩﴾
199199 ואז היה קורא אותו להם, לא היו בו מאמינים,
كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ﴿٢٠٠﴾
200200 אולם אנו הובלנו אותו אל לבבות הכופרים המכחשים,
لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ﴿٢٠١﴾
201201 אך הם לא יאמינו בו עד שיראו את העונש הכואב,
فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ﴿٢٠٢﴾
202202 אשר יגיע אליהם פתאום כשהם לא ישימו לב,
فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ﴿٢٠٣﴾
203203 ואז יאמרו: “אפשר לתת לנו השהיה?”
أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ﴿٢٠٤﴾
204204 הרוצים הם לזרז את עונשנו?
أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ﴿٢٠٥﴾
205205 חשוב: אפילו אם נאפשר להם ליהנות למשך שנים,
ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ﴿٢٠٦﴾
206206 ואחר-כך בא עליהם מה שהוזהרו ממנו,
مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ﴿٢٠٧﴾
207207 לא יועילו להם הטוב ההנאות אשר ניתנו להם.
وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ﴿٢٠٨﴾
208208 ולא הכחדנו כל עיר מבלי ששלחנו לה מי שיתרה בה,
ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ﴿٢٠٩﴾
209209 כדי להזכיר להם: שאנחנו לעולם לא נוהגים באי צדק
وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ﴿٢١٠﴾
210210 ולא הורידו אותו (את הקוראן) השטנים,
وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ﴿٢١١﴾
211211 הם אינם מתאימים לכך, וזה לא יעלה בידם,
إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ﴿٢١٢﴾
212212 כי הם מורחקים מאפשרות שמיעת ההשראות
فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ﴿٢١٣﴾
213213 לכן אל תבקש להתפלל לאלוה אחר מלבד אללה, אחרת תיענש,
وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ﴿٢١٤﴾
214214 והתרה בבני משפחתך הקרובים,
وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٢١٥﴾
215215 והצטנע ורחם על אשר הלכו אחריך מן המאמינים.
فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ﴿٢١٦﴾
216216 ואולם אם מסרבים לך, אמור: “אין אני אחראי למעשיכם”,
وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ﴿٢١٧﴾
217217 וסמוך על העזוז הרחום,
ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ﴿٢١٨﴾
218218 הצופה בך בקומך לתפילה,
وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ﴿٢١٩﴾
219219 ובהיותך במצבי התפילה בין הסוגדים,
إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ﴿٢٢٠﴾
220220 כי אכן הוא השומע הכול והיודע הכול.
هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ﴿٢٢١﴾
221221 האם אגיד לכם אל מי יורדים השטנים?
تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٖ﴿٢٢٢﴾
222222 הם יורדים אל כל דובר שקרים המרבה לחטוא,
يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ﴿٢٢٣﴾
223223 ומעבירים את אשר שמעו (עם שקריהם), אך רובם משקרים.
وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ﴿٢٢٤﴾
224224 והמשוררים, אלה אשר המתעים ילכו בעקבותיהם.
أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادٖ يَهِيمُونَ﴿٢٢٥﴾
225225 האם לא תראה, כי הם בכל נחל ישוטטו,
وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ﴿٢٢٦﴾
226226 וכי יאמרו את אשר לא יעשו?
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبٖ يَنقَلِبُونَ﴿٢٢٧﴾
227227 מלבד אלה (חלק מהמשוררים) אשר האמינו ועשו את הטוב והרבו להזכיר את אללה, כי הם ינצחו אחרי שקופחו, ואכן יידעו אלה אשר קיפחו במהרה את תהפוכות גורלם.