Al-Haqqah

الحاقة

The Inevitable • 52 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

ٱلۡحَآقَّةُ﴿١﴾

1[روزِ] واقع‌شدنیِ [رستاخیز]

مَا ٱلۡحَآقَّةُ﴿٢﴾

2آن واقع‌شدنی چیست؟

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ﴿٣﴾

3و تو چه دانی آن واقع‌شدنی چیست [و چگونه است]؟

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ﴿٤﴾

4[قوم] ثمود و [قوم] عاد، [قیامتِ] درهم‌کوبنده را تکذیب کردند.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ﴿٥﴾

5و اما [قوم] ثمود، به بانگِ سهمگین هلاک شدند.

وَأَمَّا عَادٞ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحٖ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةٖ﴿٦﴾

6و اما [قوم] عاد، با تندبادی سرکش و سرد به هلاکت رسیدند.

سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومٗاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٖ﴿٧﴾

7[الله] هفت شب و هشت روز پیاپی آن [عذاب] را بر آنها مسلط نمود؛ پس [اگر آنجا ‌بودی، آن] قوم را [در اثرِ آن تندباد،] مانند تنه‌های پوسیده و توخالی درختان خرما، بر زمین‌افتاده [و هلاک‌شده] می‌دیدی.

فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٖ﴿٨﴾

8آیا کسی از آنها را می‌بینی که باقی مانده باشد؟

وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ﴿٩﴾

9و فرعون و کسانی ‌که پیش از او بودند و [مردم] شهر‌های ویران شده [= قوم لوط،] مرتکب گناهان [بزرگ] شدند.

فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةٗ رَّابِيَةً﴿١٠﴾

10آنها از [فرمان] فرستادۀ پروردگار‌شان سرپیچی کردند، آنگاه [الله] آنان را به عذاب بی‌نهایت سختی گرفتار کرد.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ﴿١١﴾

11هنگامی ‌که آب طغیان کرد، ما [اجداد] شما را [به همراه نوح] در کشتی سوار کردیم،

لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذُنٞ وَٰعِيَةٞ﴿١٢﴾

12تا پندی برای شما قرار دهیم و گوش‌های شنوا آن را بشنوند و به یاد بسپارند.

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ﴿١٣﴾

13آنگاه ‌که یک بار در صور دمیده شود،

وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ﴿١٤﴾

14و زمین و کوه‌ها از جا کنده شده و یکباره درهم‌کوبیده [و متلاشی] شوند.

فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ﴿١٥﴾

15در آن روز، واقعۀ [عظیمِ] قیامت به وقوع می‌پیوندد

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ﴿١٦﴾

16و آسمان شکافته می‌شود و در آن روز، سست می‌گردد [و فرو می‌ریزد].

وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ﴿١٧﴾

17و فرشتگان بر کناره‌های آن [= آسمان] قرار می‌گیرند؛ و آن روز، هشت [فرشته] عرش پروردگارت را بر سرِ خود حمل می‌کنند.

يَوۡمَئِذٖ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٞ﴿١٨﴾

18در آن روز، شما [همگی برای حسابرسی، به پیشگاه الله] عرضه می‌شوید و هیچ چیز از [کار‌های] شما پنهان نخواهد ماند.

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ﴿١٩﴾

19اما کسی‌ که نامۀ [اعمالش] را به دست راستش دهند، می‌گوید: «بیایید نامۀ [اعمال] مرا بخوانید.

إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ﴿٢٠﴾

20من یقین داشتم که با حساب [اعمال] خود مواجه خواهم شد».

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ﴿٢١﴾

21پس او در یک زندگی پسندیده [و رضایت‌بخش] خواهد بود؛

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ﴿٢٢﴾

22در بهشتی برین

قُطُوفُهَا دَانِيَةٞ﴿٢٣﴾

23که میوه‌هایش [برای چیدن] در دسترس است.

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ﴿٢٤﴾

24[و به آنها گفته می‌شود: «به [پاداش] آنچه در ایام گذشته پیش فرستاده‌اید، بخورید و بیاشامید؛ گوارایتان باد».

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ﴿٢٥﴾

25و اما کسی ‌که نامۀ [اعمالش] را به دست چپش دهند، می‌گوید: «ای کاش هرگز نامه[ی اعمالم] را به من نمی‌دادند،

وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ﴿٢٦﴾

26و نمی‌دانستم حسابم چیست!

يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ﴿٢٧﴾

27ای کاش [با مرگ،] همه چیز تمام می‌شد [و پایان کار بود]!

مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ﴿٢٨﴾

28مال و دارایی‌ام مرا بی‌نیاز نکرد [و سودی نبخشید].

هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ﴿٢٩﴾

29قدرت و فرمانروایی‌ام [نیز] از [دست] من رفت [و به کلی نابود شد]».

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ﴿٣٠﴾

30[به فرشتگان گفته می‌شود:] «او را بگیرید و در بند و زنجیر کنید.

ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ﴿٣١﴾

31سپس او را به [آتش] دوزخ بیفکنید.

ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٖ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعٗا فَٱسۡلُكُوهُ﴿٣٢﴾

32آنگاه وی را در زنجیری ببندید که طولش هفتاد ذِراع است.

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٣٣﴾

33بی‌گمان، او هرگز به الله بزرگ ایمان نمی‌آورد،

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ﴿٣٤﴾

34و هرگز [مردم را] بر اطعام بینوا[یان] تشویق نمی‌کرد.

فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمٞ﴿٣٥﴾

35بنابر این، امروز دوست صمیمی [و مهربانی] در اینجا ندارد [که یاری‌اش کند]،

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينٖ﴿٣٦﴾

36و غذایی جز چرک و خون [جهنمیان] ندارد؛

لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ﴿٣٧﴾

37[غذایی ‌که] جز گناهکاران آن را نمی‌خورند».

فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ﴿٣٨﴾

38سوگند به آنچه می‌بینید

وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ﴿٣٩﴾

39و به آنچه نمی‌بینید.

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ﴿٤٠﴾

40بی‌تردید، این [قرآن،] سخن [الله] است که فرستاده‌ی بزرگوار [او، محمد آن را بر مردم تلاوت می‌کند].

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرٖۚ قَلِيلٗا مَّا تُؤۡمِنُونَ﴿٤١﴾

41و اینها گفتار شاعری نیست؛ [اما شما کافران] کمتر ایمان می‌آورید.

وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ﴿٤٢﴾

42و [نیز] گفتار کاهنی نیست؛ [اما شما] کمتر پند می‌گیرید.

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٤٣﴾

43[این قرآن،] از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ﴿٤٤﴾

44اگر [پیامبر] سخنانی [به دروغ] بر ما می‌بست،

لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ﴿٤٥﴾

45مسلّماً ما او را با قدرت می‌گرفتیم،

ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ﴿٤٦﴾

46سپس [شاه]رگِ قلبش را قطع می‌کردیم،

فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ﴿٤٧﴾

47و هیچ‌یک از شما نمی‌توانست مانع [عذابِ] او گردد.

وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةٞ لِّلۡمُتَّقِينَ﴿٤٨﴾

48یقیناً این [قرآن،] پند و تذکری برای پرهیزگاران است.

وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ﴿٤٩﴾

49و ما یقیناً می‌دانیم که برخی از شما، تکذیب‌کنندگان [این کلام الهی] هستید.

وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ﴿٥٠﴾

50و همانا این [قرآن،] بر کافران مایۀ حسرت و ندامت است.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ﴿٥١﴾

51و بی‌گمان، این [قرآن،] حقیقتِ راستین است.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ﴿٥٢﴾

52پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.

← Al-QalamAl-Ma'arij→

RELATED SURAHS

52

At-Tur

The Mount

7

Al-A'raf

The Heights

22

Al-Hajj

The Pilgrimage

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs