الدخان
The Smoke • 59 ayahs • Meccan
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1حم [حا. میم].
2و سوگند به کتاب روشنگر.
3[که] ما قرآن را در شب مبارک [و فرخندۀ قدر] نازل کردیم [زیرا] که ما [همواره] هشداردهنده بودهایم.
4در آن [شب،] هر امر مهمى فیصله مىیابد [و تدبیر میشود].
5[این] كارى است [كه] از جانب ما [صورت مىگیرد] بىگمان، ما فرستنده[ی پیامبران] بودهایم.
6به عنوان رحمتى از پروردگارت. بیتردید، او شنوای داناست.
7پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست. اگر [به این حقیقت] یقین دارید [به الله و پیامبرش ایمان بیاورید].
8هیچ معبودی [بهحق] جز او نیست؛ زندگی میبخشد و میمیراند؛ پروردگار شما و نیاکان شماست؛
9ولى مشرکان تردید دارند و سرگرم [لذتهای دنیا] و بازى هستند.
10پس [ای پیامبر] منتظر روزی باش که آسمان، دودی آشکار [پدید] آورد.
11که [تمام] مردم را فرامیگیرد. این عذابی دردناک است.
12[آنگاه کافران میگویند:] «پروردگارا، [این] عذاب را از ما برطرف کن که ایمان آوردهایم».
13چگونه [و از کجا] پند میپذیرند در حالی که [پیشتر،] پیامبر روشنگر به سویشان آمده بود؟
14اما از او روی گرداندند و گفتند: «[او] آموزشیافتهای دیوانه است».
15[براى آزمایش شما] زمانى اندک عذاب را برمىداریم؛ و[لى] شما [به کفرِ خویش] بازمىگردید.
16روزی که سخت بر آنان میتازیم. [آری،] ما [از کافران به خاطر کفر و تکذیبشان،] انتقام میگیریم.
17پیش از آنان نیز قوم فرعون را آزمودیم و پیامبری بزرگوار به سویشان آمد
18[که به آنان گفت:] «بندگان الله [= بنیاسرائیل] را به من بسپارید که من پیامبری امین برایتان هستم.
19و [نیز] بر الله برتری مجویید که من دلیل روشنی برایتان آوردهام؛
20و از اینکه سنگسارم کنید به پروردگار خود و پروردگار شما پناه میبرم.
21اگر به من ایمان نمیآورید، از من کناره بگیرید [و رهایم کنید]».
22آنگاه به درگاه پروردگارش دعا کرد که: «[بار الها،] اینان گروهی تبهکارند».
23[به موسی وحی کردیم که:] «بندگانم را شبانه [از مصر] بیرون ببر؛ زیرا [سپاه فرعون] شما را تعقیب خواهند کرد؛
24و دریا را آرام پشت سر بگذار كه آنان سپاهى هستند كه غرق خواهند شد».
25چه بسیار باغها و چشمهسارها كه رها كردند [و رفتند]،
26و کشتزارها و قصرهای نیکو [و زیبا]،
27و نعمتی که در آن شادمان [و بهرهمند] بودند.
28[سرنوشتشان] این گونه [بود] و [تمامى] آن نعمتها را به گروهى دیگر واگذاشتیم.
29آسمان و زمین قطرۀ اشکی بر [نابودى] آنان نریخت و مهلتى [برای توبه] نیز نیافتند.
30بیتردید، بنیاسرائیل را از عذاب خفتبار نجات دادیم؛
31از فرعون که [رهبر] سرکشی در زمرۀ اسرافکاران بود.
32ما با دانشِ خود بنیاسرائیل را بر مردم زمانه برترى دادیم،
33و نشانههایى [از قدرت خویش] در اختیارشان گذاشتیم كه آزمایشى روشن در آن بود.
34این [کافران] مىگویند:
35«جز مرگِ نخستینِ ما، هیچ [زندگیِ دیگری] نیست و هرگز برانگیخته نخواهیم شد؛
36و اگر راست میگویید، نیاکانمان را [زنده کنید و] بیاورید».
37آیا اینان بهترند یا قوم [نیرومندِ] «تُبَّع» و پیشینیان آنها كه چون بزهكار بودند آنان را نابود كردیم؟
38ما آسمانها و زمین و آنچه را که میان آنهاست به بازی نیافریدهایم؛
39آنها را بهحق [و با هدف] آفریدهایم؛ ولى بیشتر آنان نمىدانند.
40بیتردید، روزِ داوری [= قیامت] وعدهگاه همۀ آنان است.
41روزى كه هیچ دوستى براى دوست خود سودمند نیست و [از هیچ سو] یارى نمیشوند؛
42مگر كسى كه الله [بر او] رحم كند كه او تعالی شکستناپذیرِ مهربان است.
43بیگمان، درخت زَقّوم،
44غذای گناهکاران است.
45[میوهاش، به سبب گرمای زیاد،] همچون مسِ گداخته در شکمها میجوشد؛
46مانند جوششِ آب داغ.
47[خطاب مىرسد:] «آن [ستمکار] را بگیرید و به میان دوزخ درافكنید؛
48آنگاه از عذاب آب داغ بر سرش فروریزید».
49[در آن حال، به او گفته میشود:] «بچش که تو [در میان قوم خود] عزتمند و بزرگواری.
50این همان [سرنوشت دردناکی] است که در موردش تردید داشتید».
51یقیناً پرهیزگاران در جایگاه امنی هستند؛
52در [میان] باغها و [کنار] چشمهسارهای بهشت.
53لباسهایی از دیبای نازک و دیبای ضخیم میپوشند، در حالى كه رویاروى یكدیگر [به صحبت] نشستهاند.
54چنین است [وضع آنان]؛ و [نیز] حور العین را به همسری آنان درمیآوریم.
55در آنجا هر میوهاى كه اراده کنند، بیدغدغه در اختیارشان است.
56در بهشت طعم مرگ را نخواهند چشید؛ جز همان مرگ نخستین [در دنیا]؛ و [پروردگار مهربان] آنان را از مجازات دوزخ محفوظ میدارد.
57[این] بخششی است از [جانب] پروردگارت؛ و این همان کامیابی بزرگ است.
58[ای پیامبر،] ما قرآن را به زبان تو روان [و آسان] ساختیم؛ باشد که [مشرکان] پند گیرند.
59پس در انتظار [وعدههای الهی] باش که بیگمان، آنان [نیز] منتظر [شکست و مرگ تو] هستند.